สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

    ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ด ผู้หญิง อาวุธและม้า

    ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ด ผู้หญิงอาวุธและม้า

    ราวกับเงาของตนเองโจมตีกลับเข้ามาจากทักษะ

    Stance การตั้งท่าของดยุกอูลริก

    แน่นอนมันเป็นเรื่องของการปะทะโต้กลับที่จะส่งแรงโจมตีครึ่งหนึ่งของผู้โจมตีกลับไป

    ดยุกอูลริกเองก็ต้องยอมรับการโจมตีนั้นเช่นกันเป็นเรื่องของการบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย

    เหมาะกับการเป็นทักษะสกิลของพวกพลหอกอย่างมากที่สามารถใช้พลังชีวิตของพวกพลหอก แลกกับพลังชีวิตของกองทัพม้าที่พุ่งโจมตีเข้ามา

    ต่อให้สูญเสียในอัตราส่วน 1:1

    ฝ่ายที่สูญเสียทหารม้าก็เป็นฝ่ายสูญเสียมากกว่า

    แต่บาบารัสไม่ใช่ทหารม้า แม้จะบาดเจ็บจากการโจมตีสะท้อนกลับมา

    เขาก็พลิกตัวและเตรียมโจมตีกลับไปอีกครั้ง

    นักสู้ของดินแดนทางใต้คือพวกที่อ่อนแอนั่นคือสิ่งที่บาบารัสคิด

    พวกเขาคิดว่าบาดแผลอาการบาดเจ็บคือสิ่งที่ทำให้พวกเขาอ่อนแอ

    ไม่เคยที่จะต้องฆ่าคนขณะที่ต้องลิ้มรสเลือดของตนเอง

    ไม่เคยต้องทำแผลตนเองในที่ที่ไม่มีแพทย์ประจำตัว

    บาบารัสเคยผ่านมาทั้งหมดแล้ว

    ในทุกที่ที่ขาของเขาพาไปและในทุกที่ที่ขวานเอื้อมไปถึง

    ขวานของเขาก็พลิกกลับอีกครั้งด้วยความรวดเร็วและทรงพลังมากขึ้นจากอาการบาดเจ็บ

    นั่นคือความลำบากของการต่อสู้กับคนเถื่อน Barbarian

    พวกเขาไม่สนว่าตนเองจะบาดเจ็บแค่ไหนเพราะยิ่งบาดเจ็บพวกเขาก็จะยิ่งโจมตีรุนแรงมากยิ่งขึ้น

    จะมีใครกล้าแลกความเสียหายกับคนเถื่อนที่ทรงพลังบ้าง?

    แต่ดยุกอูลริกก็ไม่ใช่พลหอกเช่นกัน

    Charge Attack ชาร์จโจมตี

    เปรี้ยง

    คทาทองคำปะทะเข้ากับคมขวานหิน

    ดยุกผู้สูงศักดิ์ปะทะกับคนเถื่อน

    ทั้งสองคนปะทะกันและพื้นดินรอบข่งก็สั่นสะเทือน

    ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครยอมใครในการกดดันกันระหว่างคทาทองคำกับขวานหิน

    [Eternal rage]

    ความโกรธตลอดกาล

    ร่างกายที่ใหญ่โตอยู่แล้วของบาบารัสกลายเป็นสีแดงและขยายขนาดขึ้น

    พลังเวทย์และความดกรธเกรี้ยวปล่อยออกมาจากร่างกายสร้างความกดดันให้แก่ผู้คนที่สัมผัสได้

    ในเกมส์จะทำให้คนที่มีค่าขวัญกำลังใจต่ำถึงกับหนีไปหรือพลังโจมตีด้อยลงได้เพราะเกิดความหวาดกลัว

    บาบเรี่ยน นักรบคนเถื่อนนั้นจะมีสกิลความโกรธ[Rage]ที่จะช่วยพลังโจมตีความเร็วและอาจจะแลกมากับการรับอาการบาดเจ็บเพิ่มขึ้นแต่พลังฟื้นตัวมากกว่าเดิม

    บาบารัสต่างไปเขาไม่มีข้อเสียเช่นนั้นเนื่องจากสกิลที่สูงกว่าและไม่สมดุลเลยแม้แต่น้อยหากเทียบข้อดีข้อเสียกับบาบาเรี่ยนทั่วไป

    พลังโจมตีของเขามากขึ้นพลังชีวิตมากขึ้น พลังฟื้นตัวมากขึ้นที่แม้พลังป้องกันจะลดลงแต่ก็ไม่ส่งผลกับการรับความเสียหายต่อเขาเลยแม้แต่น้อย

    และต่างกับบาบาเรี่ยนทั่วไปที่บาบารัสแม้ในสภาวะRage ก็ยังสามารถคงสติอยู่ได้

    นี่คือการที่เราต่อสู้กับคนที่เราอาจจะเรียกว่าเป็นที่สุดแล้วของสายอาชีพนั้นๆ

    ที่จะเจอข้อเสียที่น้อยลงและข้อเด่นที่ทำเรื่องที่อาชีพนั้นในระดับทั่วไปไม่สามารถทำได้ทะลวงขีดจำกัดออกไปอีกขั้น

    แต่ทว่าดยุกอุลริกนั้นก็ไม่แพ้เลยในด้านแรงกาย

    และทั้งสองยังคงปะทะกันจนรอบข้างสั่นสะเทือน

    ผลแพ้ชนะยากจะคาดเดาได้

    [Blessing]

    แสงสว่างวาบขึ้นที่ดยุกอูลริก

    เปรี้ยง

    บาบารัสกระเด็นออกไปพร้อมกับขวานหินที่หักในมือ

    บาบารัสถอนหายใจตามร่างกายไม่มีการบาดเจ็บ

    “ข้าแพ้แล้ว”

    บาบารัสกล่าว

    ดยุกอูลริกส่ายหน้า

    “ระหว่างเจ้ากับข้าใครจะแพ้ใครชนะก็ยังไม่รู้แต่ว่า...”

    ดยูกอูลริกใช้พลังเวทย์กระชากมาเรียที่แอบใช้พลังช่วยกันอยู่ข้างๆพร้อมกับจูบอย่างดูดดื่ม

    “ข้าชนะเพราะข้ามีผู้หญิงที่ดีทาสรักอย่างมาเรียคอยช่วยเหลือ”

    บาบารัสหัวเราะและส่ายศีรษะ

    “ผู้หญิง อาวุธและม้าคนที่ได้ของดีพวกนั้นมาและดูแลอย่างดี จะรอดชีวิตได้นานกว่าพวกที่ไม่ดูแล”

    บาบารัสกล่าว

    คล้ายกับเรื่องสามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน ที่คุณอ่าน