ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 97: โรงน้ำชาเงากระซิบ

การจากไปของหลินฟานในครั้งนี้เงียบเชียบยิ่งกว่าครั้งไหนๆ...

ในคืนที่มืดมิดไร้แสงจันทร์... เงาร่างสายหนึ่งได้ออกจากสำนักเมฆาครามไปโดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้ มีเพียงเสาหลักทั้งสามของสำนักเท่านั้นที่ยืนมองตามแผ่นหลังของเขาไปจนลับสายตาจากยอดเขาที่สูงที่สุด

เมื่อออกมาสู่โลกภายนอกแล้ว หลินฟานก็ได้มุ่งหน้าไปยังเมืองที่ห่างไกลแห่งหนึ่ง เขาไม่ได้รีบร้อน แต่กลับเข้าไปในโรงเตี๊ยมที่เงียบสงบแห่งหนึ่งเพื่อเริ่มต้นการสืบสวนของเขา

เขานำป้ายหยกสีดำสนิทของ "องครักษ์เงา" ออกมาวางบนโต๊ะ

"ในเมื่อพวกเจ้าทิ้งเบาะแสไว้ให้ข้า... ข้าก็จะไม่ทำให้พวกเจ้าต้องผิดหวัง"

เขาหลับตาลง จิตสัมผัสที่ทรงพลังดุจมหาสมุทรแผ่ออกไปห่อหุ้มป้ายหยกชิ้นนั้นไว้

"ระบบ... วิเคราะห์!"

[ติ๊ง! ฟังก์ชัน "วิเคราะห์ทะลวงสวรรค์" ทำงาน!]

[กำลังวิเคราะห์พลังงานตกค้างและโครงสร้างอักขระบนป้ายหยก...]

ภาพที่ซับซ้อนปรากฏขึ้นในจิตสำนึกของเขา! ระบบได้ทำการแยกส่วนโครงสร้างของป้ายหยกออกมาเป็นเส้นพลังงานนับล้านเส้น!

[ติ๊ง! การวิเคราะห์เสร็จสิ้น! ตรวจพบอักขระผนึกพลังงานที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว... พลังงานนี้มีร่องรอยจางๆ ที่เชื่อมโยงกับผู้สร้างและสถานที่ที่มันถูกสร้างขึ้น!]

[ติ๊ง! กำลังค้นหาร่องรอยพลังงานที่เข้ากันได้ในบริเวณใกล้เคียง...]

[ติ๊ง! ตรวจพบร่องรอยพลังงานที่เข้มข้นที่สุดในทิศตะวันตกเฉียงใต้... ณ 'เมืองเมฆาเร้น'!]

หลินฟานลืมตาขึ้น! แววตาของเขาคมกล้าดุจใบมีด!

"เมืองเมฆาเร้น..."

เขามีเป้าหมายแรกแล้ว!

เมืองเมฆาเร้นคือหนึ่งในมหานครที่รุ่งเรืองที่สุดในอาณาจักร เป็นศูนย์กลางการค้าและการแลกเปลี่ยนข้อมูลที่สำคัญ ที่นั่นเต็มไปด้วยขุมกำลังน้อยใหญ่และยอดฝีมือจากทั่วทุกสารทิศ มันคือสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับองค์กรลับอย่างบัลลังก์เงาที่จะใช้เป็นฉากบังหน้า!

หลินฟานใช้เวลาเพียงหนึ่งวันก็เดินทางมาถึงเมืองเมฆาเร้น เขาไม่ได้เข้าไปอย่างเปิดเผย แต่ได้ใช้เคล็ดวิชาแปลงโฉมระดับต่ำเปลี่ยนรูปลักษณ์ของตัวเองเล็กน้อย และกดกลิ่นอายของตัวเองลงจนดูเหมือนผู้ฝึกตนขอบเขตแก่นแท้ทองคำธรรมดาๆ คนหนึ่ง

เขาเดินเข้าไปในเมืองที่พลุกพล่านและจอแจ... แล้วเริ่มตามหาร่องรอยของพลังงานนั้นอีกครั้ง
ครั้งนี้... ร่องรอยมันชัดเจนยิ่งขึ้น!

เขาเดินตามร่องรอยนั้นไป... ผ่านถนนที่หรูหรา... เข้าไปในตรอกซอกซอยที่มืดมิดและอันตราย... จนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าอาคารแห่งหนึ่ง

มันคือ "โรงน้ำชา" ที่ดูหรูหราและโอ่อ่าที่สุดแห่งหนึ่งในเมือง... "โรงน้ำชาเงากระซิบ"

ภายนอกนั้นดูเหมือนจะเป็นเพียงโรงน้ำชาธรรมดาสำหรับยอดฝีมือผู้มั่งคั่ง... แต่ในสายตาของหลินฟาน... เขามองเห็นค่ายกลป้องกันและค่ายกลซ่อนเร้นระดับสูงที่ซ้อนทับกันอยู่มากมาย!

"เจอแล้ว... รังหนู"

จิตสัมผัสของเขาที่แข็งแกร่งกว่าเดิมหลายร้อยเท่า ค่อยๆ แทรกซึมผ่านค่ายกลป้องกันเข้าไปอย่างเงียบเชียบ...

และภาพที่เขา "เห็น"... ก็ทำให้จิตสังหารของเขาปะทุขึ้น!

เบื้องใต้โรงน้ำชาที่ดูสงบสุขแห่งนี้... คือฐานลับใต้ดินขนาดมหึมา!

ภายในนั้นเต็มไปด้วยนักฆ่าในชุดดำที่กำลังฝึกฝนและรับภารกิจ! เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของยอดฝีมือระดับแก่นแท้ทองคำหลายสิบคน... และที่ใจกลางของฐานลับ... มีกลิ่นอายที่คุ้นเคยสองสายกำลังนั่งพักฟื้นอยู่...

หนึ่งในนั้นคือยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้งขั้นต้น... "เงาสอง" ที่เขาเคยต่อสู้ด้วย!

และอีกคนหนึ่ง... อยู่ในระดับวิญญาณแรกก่อตั้งขั้นกลาง! ซึ่งน่าจะเป็นผู้ดูแลฐานลับแห่งนี้!

หลินฟานยืนนิ่งอยู่ในตรอกมืดที่อยู่ฝั่งตรงข้ามโรงน้ำชา... แววตาของเขาเย็นชาลงเรื่อยๆ...

เขาไม่ได้คิดที่จะส่งข่าวกลับไปให้สำนัก... หรือขอความช่วยเหลือจากกองบัญชาการแดนเหนือ...

มหาผู้อาวุโสสูงสุดเคยกล่าวไว้... มังกรที่แท้จริงต้องโบยบินท่ามกลางพายุ...

เขาตัดสินใจแล้ว... เขาจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง!

เขาค่อยๆ ชักดาบจักรพรรดิอสนีดับดาราออกมาจากฝักอย่างช้าๆ...

ลวดลายดวงดาวและอักขระสายฟ้าบนใบดาบสีดำทมิฬ... เริ่มส่องแสงเรืองรองขึ้นมาในเงามืด...

คืนนี้... โรงน้ำชาเงากระซิบ... จะต้องถูกชำระล้างด้วยสายฟ้าและโลหิต!

การล่า... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างแท้จริง!