ถ่ายคลิปและยัดจีเท่านั้น ที่จะได้เงินจากผม

ผมวางหูโทรศัพท์ลงพลางถอนหายใจทิ้ง "อะไรของมันวะ?" ผมบ่นพึมพำขณะที่สายตายังจ้องหน้าจอคอมที่กำลังเรนเดอร์งานค้างไว้ น้องโย... รุ่นน้องโรงเรียนเก่าที่ผมแทบไม่ได้คุยด้วย ทักแชทมาแบบงงๆ เพียงเพราะผมไปมือลั่นกดไลค์รูปสวมชุดพละของเธอเมื่อวันก่อน

ตอนแรกก็นึกว่าทักมาบริหารเสน่ห์ตามประสาเด็กสาวหน้าตาดี ผิวขาว ผอมบาง หุ่นนางแบบ ที่ไหนได้... ทักมาของานทำ!

“พี่นอตอยู่ไหนอ่ะ เดี๋ยวโยไปหา... ถัดไปแค่ 3 หมู่บ้านเอง”

ข้อความเด้งขึ้นมาพร้อมพิกัดที่เธอกำลังเคลื่อนที่มาหาผม ผมดูนาฬิกา... ห้าโมงครึ่งแล้วนะเว้ย! แถวบ้านนอกแบบนี้ หกโมงเย็นก็มืดตื๋อแล้ว ทางเข้าบ้านผมยิ่งเปลี่ยวๆ อยู่ด้วย แต่ดูทรงแล้วยัยเด็กนี่ท่าจะดื้อน่าดู

ไม่ถึงยี่สิบนาที เสียงรถมอเตอร์ไซค์ป๊อปคันเล็กก็มาจอดกึกอยู่หน้าบ้านโมเดิร์นของผม ผมเดินออกไปเปิดประตูรั้ว เห็นโยในชุดลำลอง เสื้อยืดเอวลอยนิดๆ กับกางเกงขาสั้นโชว์ขาเรียวขาวจั๊วะ ใบหน้าจิ้มลิ้มไม่ได้แต่งอะไรมากแต่มันดูสดใสตามวัย 18

"โหยยย... บ้านพี่นอตสวยจัง อยู่คนเดียวจริงหรอเนี่ย?" โยถอดหมวกกันน็อคพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ บ้านที่แยกตัวออกมาจากหมู่บ้าน "ไหนพี่นอตบอกว่างานยากไง หนูทำ Word เก่งนะ พิมพ์งานไวด้วย ร้องเพลงก็ได้ วาดรูปก็ได้นะพี่!"

ผมมองยัยเด็กเรียนที่กำลังอวดสรรพคุณด้วยความระอา "โย... งานที่พี่ทำน่ะ มันไม่ใช่แค่พิมพ์รายงานส่งครูนะเว้ย มันคือการตัดต่อ การทำกราฟิก การแปลภาษาภาษาลูกค้าต่างชาติ... สกิลเด็กประถมแบบที่โยว่ามาน่ะ พี่จ้างเครื่องคิดเลขทำงานยังคุ้มกว่าเลย"

โยหน้ามุ่ยทันที "อ้าว... ก็หนูอยากหาเงินนี่นา พี่นอตใจร้าย คนในหมู่บ้านบอกว่าพี่นอตหยิ่ง สงสัยจะจริง"

"ไม่ได้หยิ่ง แต่พี่ไม่มีเวลามานั่งสอนใคร" ผมเดินนำเธอเข้ามาในห้องทำงานที่แอร์ยังฉ่ำอยู่ กลิ่นแป้งเด็กจากตัวโยลอยมาเตะจมูก มันต่างจากกลิ่นน้ำหอมผู้ใหญ่ของมุกสิ้นเชิงเลย "ดูนี่... งานระดับนี้ โยทำได้ไหม?"

ผมเปิดโปรแกรมตัดต่อที่มีฟุตเทจ (ที่ไม่ใช่คลิปเสียว) ให้เธอชู โยยืนจ้องหน้าจอตาค้าง แสงไฟ RGB จากคีย์บอร์ดส่องกระทบใบหน้าใสๆ ของเธอจนเห็นไรขนบางๆ

"เชี่ย... อะไรเนี่ยพี่ ปุ่มเยอะชิบหาย" โยบ่นพึมพำพลางขยับเข้ามาใกล้ผมจนไหล่บางๆ เบียดกับแขนผม "พี่นอต... สอนหนูหน่อยดิ หนูหัวไวนะ ถ้าหนูทำได้ พี่จะจ้างหนูวันละเท่าไหร่?"

ผมเหลือบมองหน้าเด็กสาวที่กำลังทำตาปริบๆ อ้อนวอน ในใจผมเริ่มคิดแผลงๆ... ยัยเด็กนี่ผิวขาวเนียนขนาดนี้ หุ่นบางร่างน้อยหน้าตาจิ้มลิ้ม ถ้าเอามาปั้นเป็๞ "นางเอก" คนใหม่ในเว็บนอก ยอดวิวคงถล่มทลายกว่ามุกแน่ๆ

"จ้างน่ะจ้างได้... แต่โยต้องมี 'ค่าเรียน' ให้พี่ก่อนนะ" ผมแกล้งพูดเสียงเรียบพลางพิงเก้าอี้เกมมิ่ง มองสำรวจร่างกายเด็กสาววัย 18 อย่างจงใจ

"ค่าเรียน? พี่จะเก็บตังค์หนูหรอ? หนูไม่มีตังค์นะพี่นอต!" โยโวยวาย

"ไม่ใช่เงิน... แต่เป็๞อย่างอื่น" ผมยิ้มมุมปาก ยิ้มแบบที่มุกเห็นแล้วต้องรู้ว่าหายนะกำลังมาเยือน "ว่าไง... อยากรู้ไหมว่างานที่หาเงินได้ง่ายที่สุดในโลก... เขาทำกันยังไง?"