เฟย์ เมรี และตะพาบวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ขณะที่เสียงฝีเท้าของกลุ่มชายชุดดำดังไล่ตามมาด้านหลัง พวกเขาพยายามหาทางออกจากโกดังร้าง แต่ทางเดินซับซ้อนและมืดมิดทำให้การหนีเป็ไปอย่างยากลำบาก
"ตรงไปทางนั้น!" เมรีชี้ไปยังทางออกที่เห็นลิบๆ
เฟย์และตะพาบวิ่งตามเธอไป แต่เมื่อถึงประตู พวกเขาก็พบว่ามันถูกล็อกด้วยกุญแจขนาดใหญ่
"เดี๋ยว ฉันจะไขกุญแจ" เฟย์พูดขณะหยิบกุญแจผีออกมาอีกครั้ง
แต่ก่อนที่เฟย์จะไขกุญแจสำเร็จ ชายชุดดำสองคนก็เข้ามาถึงและพุ่งเข้าโจมตีพวกเขา ตะพาบและเมรีรีบเข้ามาปกป้องเฟย์ พยายามรับมือกับชายชุดดำอย่างสุดกำลัง
"เร็วเข้า เฟย์!" เมรีะโขณะต่อสู้กับชายคนหนึ่ง
เฟย์พยายามไขกุญแจให้เร็วที่สุด แต่ชายชุดดำอีกคนก็เข้ามาขวางและพยายามจะยึดกุญแจจากมือเขา เฟย์หันไปต่อสู้กับชายคนนั้นอย่างดุเดือด
"พวกเราไม่มีเวลาแล้ว!" ตะพาบะโขณะหลบหมัดของคู่ต่อสู้
ทันใดนั้น ประตูเหล็กก็เปิดออกพร้อมกับเสียงกรีดร้องของบานพับที่เก่าคร่ำคร่า เฟย์รีบผลักประตูเปิดกว้าง เมรีและตะพาบรีบวิ่งออกไปข้างนอกโดยไม่หันกลับมามอง
"รีบไป!" เฟย์ะโ
พวกเขาวิ่งออกไปนอกโกดัง เข้าสู่ท่าเรือที่มืดมิดและเย็นยะเยียบ ลมทะเลพัดเข้ามาอย่างแรง พวกเขามองหาที่ซ่อนและพบเรือเก่าที่จอดอยู่ริมท่าเรือ
"ไปซ่อนที่นั่นก่อน" เฟย์สั่ง
พวกเขารีบวิ่งไปที่เรือและซ่อนตัวอยู่ในห้องเก็บของใต้ดาดฟ้า เสียงฝีเท้าของกลุ่มชายชุดดำดังเข้ามาใกล้ พวกเขาหยุดอยู่ที่หน้าเรือและส่องไฟฉายค้นหาบริเวณโดยรอบ
"พวกมันต้องอยู่แถวนี้แน่" หนึ่งในนั้นพูด
"ค้นหาให้ทั่ว" อีกคนสั่ง
เฟย์ เมรี และตะพาบกลั้นหายใจ รอฟังเสียงฝีเท้าของชายชุดดำที่ค่อยๆ เข้ามาใกล้ พวกเขาพยายามไม่ให้มีเสียงใดๆ ออกมาแม้แต่น้อย ทุกคนรู้ว่าหากถูกพบ พวกเขาอาจไม่มีโอกาสรอดชีวิต
"ไม่มีใครอยู่ที่นี่" ชายชุดดำคนหนึ่งพูดหลังจากค้นหาอย่างละเอียด
"งั้นก็กลับไปรายงาน" อีกคนตอบ
เสียงฝีเท้าของพวกเขาค่อยๆ ห่างออกไปจนกระทั่งเงียบสนิท เฟย์ เมรี และตะพาบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
"เกือบไปแล้ว" ตะพาบพูดเสียงเบา
"เราต้องรีบกลับไปที่โรงแรมและนำหลักฐานที่ได้ไปวิเคราะห์" เฟย์กล่าว
พวกเขารอจนแน่ใจว่าปลอดภัยแล้วจึงออกจากที่ซ่อนและรีบกลับไปที่โรงแรม เมื่อมาถึงห้องพัก พวกเขาเริ่มตรวจสอบหลักฐานที่ได้มาอย่างละเอียด ตุ๊กตาช่วยในการวิเคราะห์ข้อมูลและเชื่อมโยงข้อมูลต่างๆ เข้าด้วยกัน
"จากข้อมูลที่ได้มา เราพบว่า ศาสตราจารย์สองกำลังวางแผนที่จะใช้สาร Tranq ในการก่อวินาศกรรมในงานประชุมวิทยาศาสตร์ที่กำลังจะมีขึ้นในไม่ช้า" ตุ๊กตารายงาน
"งานประชุมวิทยาศาสตร์?" เมรีถาม
"ใช่ค่ะ เป็งานที่รวมตัวนักวิทยาศาสตร์และนักวิจัยจากทั่วโลก จัดขึ้นที่ลาสเวกัส ถ้าศาสตราจารย์สองใช้สาร Tranq ในงานนี้ ผลที่ได้จะเป็หายนะ" ตุ๊กตาอธิบาย
เฟย์ขมวดคิ้ว "เราต้องหยุดเขาให้ได้ก่อนที่จะสายเกินไป"
"แล้วเราจะเริ่มจากตรงไหนดี?" ตะพาบถาม
"เราต้องไปที่ลาสเวกัสและหาทางหยุดยั้งแผนการของศาสตราจารย์สอง" เฟย์ตอบ
"แต่เราจะเข้าไปในงานนั้นได้ยังไง?" เมรีถามอย่างกังวล
"ฉันมีเพื่อนที่สามารถช่วยให้เราเข้าไปได้" เฟย์ตอบด้วยรอยยิ้ม "เราต้องทำทุกอย่างให้รอบคอบและไม่ให้พวกมันรู้ตัว"
พวกเขาเริ่มวางแผนการอย่างละเอียด เพื่อที่จะหยุดยั้งแผนการร้ายของศาสตราจารย์สองให้ได้ พวกเขารู้ว่าภารกิจครั้งนี้อาจเป็ความเสี่ยงที่สุดในชีวิต แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น
เฟย์เริ่มต้นติดต่อกับเพื่อนของเขาที่สามารถช่วยให้พวกเขาเข้าร่วมงานประชุมวิทยาศาสตร์ที่ลาสเวกัสได้ เมื่อเพื่อนของเฟย์ตอบรับและจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย พวกเขาก็เตรียมตัวเดินทางไปลาสเวกัสในวันถัดมา
"ทุกอย่างพร้อมแล้ว" เฟย์กล่าวขณะที่เขาเก็บกระเป๋า "เราต้องเดินทางไปลาสเวกัสทันที"
"ฉันพร้อมแล้ว" เมรีตอบด้วยรอยยิ้ม "ไปกันเถอะ"
ตะพาบพยักหน้า "ฉันก็พร้อมแล้ว เราจะหยุดยั้งแผนการของศาสตราจารย์สองให้ได้"
พวกเขาขึ้นเครื่องบินไปยังลาสเวกัส เมืองแห่งแสงสีและความบันเทิง เมื่อถึงที่หมาย พวกเขาเดินทางไปยังโรงแรมที่พักและเริ่มต้นวางแผนการสืบสวนในงานประชุมวิทยาศาสตร์ทันที
"เราต้องหาทางเข้าไปในงานและตรวจสอบทุกอย่างอย่างละเอียด" เฟย์กล่าว
"ใช่ และเราต้องทำให้แน่ใจว่าศาสตราจารย์สองจะไม่รู้ตัวว่าเรากำลังตามเขาอยู่" ตะพาบเสริม
เมรีหยิบแผนที่ของงานประชุมออกมา "เราจะต้องใช้แผนที่นี้เป็แนวทางในการสำรวจและค้นหาเบาะแส"
เฟย์พยักหน้า "โอเค เราจะแบ่งหน้าที่กัน เมรีเธอสำรวจโซนที่แสดงงานวิจัยใหม่ๆ ตะพาบตรวจสอบห้องประชุมต่างๆ ส่วนฉันจะไปตรวจสอบห้องแลปและห้องทดลอง"
เมรีทำหน้าจริงจัง "เดี๋ยว ฉันมีแผนที่ลับมาเสนอ"
เฟย์และตะพาบหันไปมองเมรีที่กำลังเปิดแผนที่ออกมา เมรียิ้มอย่างเ้าเล่ห์ "แผนที่ลาสเวกัสนี้แหละ"
"แผนที่ลาสเวกัส?" เฟย์ถามอย่างแปลกใจ
เมรีชี้ไปที่แผนที่ "นี่ไง ร้านอาหารชื่อดังของลาสเวกัส เราต้องไปลองให้ครบทุกที่ และนี่คือแผนที่ของบ่อนคาสิโนที่มีสล็อตแมชชีนแจ็คพอตแตกบ่อยๆ เราจะเล่นให้ได้เงินกลับบ้านด้วย!"
ตะพาบหัวเราะ "เมรี เธอจริงจังแค่ไหนเนี่ย?"
"จริงจังมาก!" เมรีตอบพร้อมยิ้มกว้าง "ลาสเวกัสทั้งที เราต้องทำให้คุ้มที่สุด!"
เฟย์ส่ายหัวพร้อมกับยิ้ม "โอเค เมรี ถ้างั้นก็ลองให้เต็มที่ แต่เราอย่าลืมภารกิจหลักของเราด้วย"
เมรีพยักหน้า "ไม่ลืมแน่นอน แต่ก็อย่าลืมสนุกไปกับมันด้วยนะ!"
เฟย์และตะพาบหัวเราะ "ตกลง เมรี เราจะพยายามทำให้ดีที่สุด แล้วก็สนุกไปกับมันด้วย"
พวกเขาทุกคนหัวเราะอย่างสนุกสนาน บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขและความตื่นเต้น เฟย์รู้ว่าภารกิจนี้มีความเสี่ยงและอันตรายมาก แต่การที่ได้อยู่กับเพื่อนๆ และมีความสุขในระหว่างทางนั้นก็เป็สิ่งที่ทำให้เขามีกำลังใจมากขึ้น