บันทึกลับฆาตกร

    ตอนที่ 10 หนีเอาชีวิตรอด

    เฟย์ เมรี และตะพาบวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ขณะที่เสียงฝีเท้าของกลุ่มชายชุดดำดังไล่ตามมาด้านหลัง พวกเขาพยายามหาทางออกจากโกดังร้าง แต่ทางเดินซับซ้อนและมืดมิดทำให้การหนีเป็๲ไปอย่างยากลำบาก


    "ตรงไปทางนั้น!" เมรีชี้ไปยังทางออกที่เห็นลิบๆ


    เฟย์และตะพาบวิ่งตามเธอไป แต่เมื่อถึงประตู พวกเขาก็พบว่ามันถูกล็อกด้วยกุญแจขนาดใหญ่


    "เดี๋ยว ฉันจะไขกุญแจ" เฟย์พูดขณะหยิบกุญแจผีออกมาอีกครั้ง


    แต่ก่อนที่เฟย์จะไขกุญแจสำเร็จ ชายชุดดำสองคนก็เข้ามาถึงและพุ่งเข้าโจมตีพวกเขา ตะพาบและเมรีรีบเข้ามาปกป้องเฟย์ พยายามรับมือกับชายชุดดำอย่างสุดกำลัง


    "เร็วเข้า เฟย์!" เมรี๻ะโ๠๲ขณะต่อสู้กับชายคนหนึ่ง


    เฟย์พยายามไขกุญแจให้เร็วที่สุด แต่ชายชุดดำอีกคนก็เข้ามาขวางและพยายามจะยึดกุญแจจากมือเขา เฟย์หันไปต่อสู้กับชายคนนั้นอย่างดุเดือด


    "พวกเราไม่มีเวลาแล้ว!" ตะพาบ๻ะโ๠๲ขณะหลบหมัดของคู่ต่อสู้


    ทันใดนั้น ประตูเหล็กก็เปิดออกพร้อมกับเสียงกรีดร้องของบานพับที่เก่าคร่ำคร่า เฟย์รีบผลักประตูเปิดกว้าง เมรีและตะพาบรีบวิ่งออกไปข้างนอกโดยไม่หันกลับมามอง


    "รีบไป!" เฟย์๻ะโ๠๲


    พวกเขาวิ่งออกไปนอกโกดัง เข้าสู่ท่าเรือที่มืดมิดและเย็นยะเยียบ ลมทะเลพัดเข้ามาอย่างแรง พวกเขามองหาที่ซ่อนและพบเรือเก่าที่จอดอยู่ริมท่าเรือ


    "ไปซ่อนที่นั่นก่อน" เฟย์สั่ง


    พวกเขารีบวิ่งไปที่เรือและซ่อนตัวอยู่ในห้องเก็บของใต้ดาดฟ้า เสียงฝีเท้าของกลุ่มชายชุดดำดังเข้ามาใกล้ พวกเขาหยุดอยู่ที่หน้าเรือและส่องไฟฉายค้นหาบริเวณโดยรอบ


    "พวกมันต้องอยู่แถวนี้แน่" หนึ่งในนั้นพูด


    "ค้นหาให้ทั่ว" อีกคนสั่ง


    เฟย์ เมรี และตะพาบกลั้นหายใจ รอฟังเสียงฝีเท้าของชายชุดดำที่ค่อยๆ เข้ามาใกล้ พวกเขาพยายามไม่ให้มีเสียงใดๆ ออกมาแม้แต่น้อย ทุกคนรู้ว่าหากถูกพบ พวกเขาอาจไม่มีโอกาสรอดชีวิต


    "ไม่มีใครอยู่ที่นี่" ชายชุดดำคนหนึ่งพูดหลังจากค้นหาอย่างละเอียด


    "งั้นก็กลับไปรายงาน" อีกคนตอบ


    เสียงฝีเท้าของพวกเขาค่อยๆ ห่างออกไปจนกระทั่งเงียบสนิท เฟย์ เมรี และตะพาบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก


    "เกือบไปแล้ว" ตะพาบพูดเสียงเบา


    "เราต้องรีบกลับไปที่โรงแรมและนำหลักฐานที่ได้ไปวิเคราะห์" เฟย์กล่าว


    พวกเขารอจนแน่ใจว่าปลอดภัยแล้วจึงออกจากที่ซ่อนและรีบกลับไปที่โรงแรม เมื่อมาถึงห้องพัก พวกเขาเริ่มตรวจสอบหลักฐานที่ได้มาอย่างละเอียด ตุ๊กตาช่วยในการวิเคราะห์ข้อมูลและเชื่อมโยงข้อมูลต่างๆ เข้าด้วยกัน


    "จากข้อมูลที่ได้มา เราพบว่า ศาสตราจารย์สองกำลังวางแผนที่จะใช้สาร Tranq ในการก่อวินาศกรรมในงานประชุมวิทยาศาสตร์ที่กำลังจะมีขึ้นในไม่ช้า" ตุ๊กตารายงาน


    "งานประชุมวิทยาศาสตร์?" เมรีถาม


    "ใช่ค่ะ เป็๲งานที่รวมตัวนักวิทยาศาสตร์และนักวิจัยจากทั่วโลก จัดขึ้นที่ลาสเวกัส ถ้าศาสตราจารย์สองใช้สาร Tranq ในงานนี้ ผลที่ได้จะเป็๲หายนะ" ตุ๊กตาอธิบาย


    เฟย์ขมวดคิ้ว "เราต้องหยุดเขาให้ได้ก่อนที่จะสายเกินไป"


    "แล้วเราจะเริ่มจากตรงไหนดี?" ตะพาบถาม


    "เราต้องไปที่ลาสเวกัสและหาทางหยุดยั้งแผนการของศาสตราจารย์สอง" เฟย์ตอบ


    "แต่เราจะเข้าไปในงานนั้นได้ยังไง?" เมรีถามอย่างกังวล


    "ฉันมีเพื่อนที่สามารถช่วยให้เราเข้าไปได้" เฟย์ตอบด้วยรอยยิ้ม "เราต้องทำทุกอย่างให้รอบคอบและไม่ให้พวกมันรู้ตัว"


    พวกเขาเริ่มวางแผนการอย่างละเอียด เพื่อที่จะหยุดยั้งแผนการร้ายของศาสตราจารย์สองให้ได้ พวกเขารู้ว่าภารกิจครั้งนี้อาจเป็๲ความเสี่ยงที่สุดในชีวิต แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น


    เฟย์เริ่มต้นติดต่อกับเพื่อนของเขาที่สามารถช่วยให้พวกเขาเข้าร่วมงานประชุมวิทยาศาสตร์ที่ลาสเวกัสได้ เมื่อเพื่อนของเฟย์ตอบรับและจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย พวกเขาก็เตรียมตัวเดินทางไปลาสเวกัสในวันถัดมา


    "ทุกอย่างพร้อมแล้ว" เฟย์กล่าวขณะที่เขาเก็บกระเป๋า "เราต้องเดินทางไปลาสเวกัสทันที"


    "ฉันพร้อมแล้ว" เมรีตอบด้วยรอยยิ้ม "ไปกันเถอะ"


    ตะพาบพยักหน้า "ฉันก็พร้อมแล้ว เราจะหยุดยั้งแผนการของศาสตราจารย์สองให้ได้"


    พวกเขาขึ้นเครื่องบินไปยังลาสเวกัส เมืองแห่งแสงสีและความบันเทิง เมื่อถึงที่หมาย พวกเขาเดินทางไปยังโรงแรมที่พักและเริ่มต้นวางแผนการสืบสวนในงานประชุมวิทยาศาสตร์ทันที


    "เราต้องหาทางเข้าไปในงานและตรวจสอบทุกอย่างอย่างละเอียด" เฟย์กล่าว


    "ใช่ และเราต้องทำให้แน่ใจว่าศาสตราจารย์สองจะไม่รู้ตัวว่าเรากำลังตามเขาอยู่" ตะพาบเสริม


    เมรีหยิบแผนที่ของงานประชุมออกมา "เราจะต้องใช้แผนที่นี้เป็๲แนวทางในการสำรวจและค้นหาเบาะแส"


    เฟย์พยักหน้า "โอเค เราจะแบ่งหน้าที่กัน เมรีเธอสำรวจโซนที่แสดงงานวิจัยใหม่ๆ ตะพาบตรวจสอบห้องประชุมต่างๆ ส่วนฉันจะไปตรวจสอบห้องแลปและห้องทดลอง"


    เมรีทำหน้าจริงจัง "เดี๋ยว ฉันมีแผนที่ลับมาเสนอ"


    เฟย์และตะพาบหันไปมองเมรีที่กำลังเปิดแผนที่ออกมา เมรียิ้มอย่างเ๽้าเล่ห์ "แผนที่ลาสเวกัสนี้แหละ"


    "แผนที่ลาสเวกัส?" เฟย์ถามอย่างแปลกใจ


    เมรีชี้ไปที่แผนที่ "นี่ไง ร้านอาหารชื่อดังของลาสเวกัส เราต้องไปลองให้ครบทุกที่ และนี่คือแผนที่ของบ่อนคาสิโนที่มีสล็อตแมชชีนแจ็คพอตแตกบ่อยๆ เราจะเล่นให้ได้เงินกลับบ้านด้วย!"


    ตะพาบหัวเราะ "เมรี เธอจริงจังแค่ไหนเนี่ย?"


    "จริงจังมาก!" เมรีตอบพร้อมยิ้มกว้าง "ลาสเวกัสทั้งที เราต้องทำให้คุ้มที่สุด!"


    เฟย์ส่ายหัวพร้อมกับยิ้ม "โอเค เมรี ถ้างั้นก็ลองให้เต็มที่ แต่เราอย่าลืมภารกิจหลักของเราด้วย"


    เมรีพยักหน้า "ไม่ลืมแน่นอน แต่ก็อย่าลืมสนุกไปกับมันด้วยนะ!"


    เฟย์และตะพาบหัวเราะ "ตกลง เมรี เราจะพยายามทำให้ดีที่สุด แล้วก็สนุกไปกับมันด้วย"


    พวกเขาทุกคนหัวเราะอย่างสนุกสนาน บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขและความตื่นเต้น เฟย์รู้ว่าภารกิจนี้มีความเสี่ยงและอันตรายมาก แต่การที่ได้อยู่กับเพื่อนๆ และมีความสุขในระหว่างทางนั้นก็เป็๲สิ่งที่ทำให้เขามีกำลังใจมากขึ้น