เคท : ห๊ะ !? พี่เขาโทรมาหาแกทำไม ? ..
( แย่ละไม่น่าพูดออกไปเลย ) มินคิดในใจ
มิน : เธอไปดูหนังเหอะ เดี๋ยวฉันคุยกับพี่เขาก่อน
เคท : อืม ! ตรู๊ด ๆ.. (เสียงตัดสาย)
" เห้อ !! อะไรจะเกิดก็คงต้องเกิดแล้วแหละ เอ๊ะ !? เมื่อกี้ เคทเขาอืมใส่รึเปล่านะ -.- ? "
ติ๊ง .. (เสียงข้อความแชท)
พี่คิน : ว่างรึยังครับ ?
มิน : ครับๆ มาแล้ว อืมม.. ก็ไม่แน่ใจนะครับเขามีสเน่ห์ในแบบของเขา ก็น่าจะมีคนเข้าหาเยอะนะครับ พี่ลองถามเขาดูเองน่าจะดีกว่าครับ
พี่คิน : หรอ พี่..พี่ชอบเขา จะทำยังไงดี ?
มิน : แต่ เคท กับ ปลาย เขารู้จักกันนะครับ พี่ทำแบบนี้มันจะดีหรอครับ ? คิดดี ๆ นะครับ จะทำให้ลำบากใจกันเปล่า ๆ นะ
พี่คิน : ก่อนหน้านี้พี่ก็คุยกับเคทแล้ว พี่คิดว่าเขาน่าจะรู้นะ ว่าพี่ชอบเขา
มิน : อ่าว แล้วเคทเขาพูดว่าอะไรบ้างหรอครับ ? พี่บอกเคทตรงๆรึเปล่า ?
พี่คิน : ไม่อะแต่พี่คิดว่าเขารู้นะ เคทเขาก็ตอบพี่บ่อย ๆ ่ที่พี่ทะเลาะกับปลาย เขาก็คอยถามตลอดว่าเป็ไงบ้าง ให้กำลังใจพี่ ให้คำปรึกษามาตลอด พี่เปิดร้านกาแฟ เขาก็หันมา สนใจเื่กาแฟเหมือนกัน ..
" เอิ่ม เคทก็เป็ปกติรึเปล่านะหรือว่าไม่ปกติ ช่างแม่งแล้วกัน " มินได้แต่คิดในใจไม่ได้พูดออกไป เพราะกลัวว่าเื่จะใหญ่กว่าเดิม
มิน : มินว่าพี่ใจเย็นๆดีกว่าครับ เกรงใจปลายมันน่ะครับ ผมไปนอนแล้วครับพี่
มินจบบทสนทนาไว้แค่นั้น เขาได้แต่หวังว่าเื่นี้คงไม่มีอะไร ไปมากกว่านี้
เอ๊ะ !! ลืมโทรหาเคทเลย ไม่เป็ไรหรอกเขาคงดูหนังกับอิฐ และ คงนอนฝันดีไปแล้ว
...
ว่ากันว่า เวลาของใครบางคนที่กำลังมีความสุขและมีความหวังนั้นเข็มนาฬิกามักจะผ่านไปเร็วเสมอ .. คงตรงกันข้ามกับ
ใครบางคนที่ หนึ่งนาทีของเขาคงจะนานเป็พิเศษ และกว่าจะผ่านไปได้ในแต่ละวัน
...
" ปลาย .. ปลาย .. รอก่อนสิ " มินะโเรียกปลาย " แกเป็ยังไงบ้าง ? " มินถามต่อพร้อมสีหน้าที่เป็ห่วง
" เื่อะไรล่ะ !?" ปลายตอบกลับด้วยท่าทางงุนงง ภายใต้ท่าทางนั้น สายตาเธอดูเศร้า หน้าโทรม ทุกคนคงนึกออกใช่ไหม เวลาที่ใครสักคนหัวใจแตกสลาย
แล้ว พยายามต้องฝืนใช้ชีวิตอย่างปกติเพื่อกอบกู้เศษหัวใจ สภาพคงไม่น่าดูเท่าไหร่
" ก็เื่แก กับพี่คินไง " มินถามด้วยนํ้าเสียงเป็ห่วง
" แกอยากรู้หรอ !? ถ้าแกฟังแล้ว แกอย่ามองเพื่อนรักแก ต่างไปจากเดิมแล้วกันนะ :) " ปลายตอบกลับพร้อมรอยยิ้มอ่อน ๆกับแววตาที่โศกเศร้า
" เพื่ .. เพื่อนรักหรอ !? ได้สิ ฉันอยากรู้ " มินตอบกลับด้วยท่าทางสงสัย
" จะเริ่มยังไงดีล่ะ ?.. เอาเป็นว่า ระหว่างที่คบกัน พี่คินก็เทคแคร์ดีมาตลอด ตัวติดกัน โทรหากันตลอดเวลา ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไรกันเลย แต่.. ก่อนหน้านี้สัก เดือนนึง เขาพูดถึง เคท บ่อยขึ้น คงเป็นเพราะ เราทะเลาะกัน เขาบอกว่าฉันเอาแต่ใช้เวลากับเพื่อนตอนเขาโทรมาหา ฉันบอกไปแล้วนะว่า อยู่กับเพื่อนจะโทรมารึ เปล่า ? เดี๋ยวก็กลับแล้ว แต่ถ้าจะโทรมาก็ได้นะ อยากให้โทรเหมือนกัน เขาก็เลยโทรมา แล้วก็ทะเลาะกัน แต่หลังจากนั้นก็ดีกัน และ เราไปงานเลี้ยงด้วยกัน งานของมหาลัยเขาน่ะ แต่ฉันบังเอิญได้ยินเขาพูดกับเพื่อนว่า อยากเปลี่ยนคู่ไปด้วย แล้วก็หัวเราะ ฉันก็นึกว่าพูดเล่นเสียอีก " มินได้แต่นั่งฟังปลายพูดอย่างใจจดใจจ่อ สีหน้าของ ปลายดูเศร้า แต่ไม่มีแม้แต่น้ําตาไหลออกมาสักหยด คงเป็นเพราะ เธอ คงร้องไห้จนน้ําตาหมดแล้วแน่ ๆ " หลังจากงานเลี้ยง ซึ่งเป็นงานที่กร่อยมาก รู้ไหม ? เขาไม่พูดกับฉันเลย ถามคําตอบคํา " ปลายพูดต่อก่อนที่จะหยุด... เห้อออ ...(เสียงปลายถอนหายใจ) มินหันไป มองหน้าปลาย แล้วก็หัวเราะออกมา " ฮ่า ๆ โทษที่ฉันไม่ได้ตั้งใจขำนะ " ในขณะเดียวกัน ปลายก็ขำออกมา " ไม่เป็นไร นึก ๆ แล้วมันเหมือนกัน คนบ้าอะไร จะ ทําอย่างนี้กับแฟน เสียมารยาทมาก ไม่ยอมพูดออกมาสักคําทั้งงานอะ แกคิดดู ถามอะไรไปก็ อืม ฮือ ได้ บ้าปะ !? " ปลายเล่าเรื่องออกมาพร้อมกับ สายตาที่ดู เปลี่ยนไป เธอดูเหมือนรอใครสักคนที่นั่งฟังเธอระบายมันออก
" แล้วเรื่องเคทล่ะ !? ทําไมถึงคิดว่าเป็นเขา ?" มินถามพร้อมสีหน้างุนงง " เซ้นส์ ของผู้หญิง ไงล่ะ .... ไม่ใช่หรอก ล้อเล่น ก็ฉันเคยเห็นในแชทเขา เขาดูเหมือนจะ ชอบเคทจริง ๆ เหมือนช่วงที่ ทะเลาะกัน เขาปรึกษา เคทบ่อย ๆ ... ฉันไม่โทษเดทหรอกนะ เพราะพี่เขาเหมือนจะคิดไปเองล่ะนะ..." ปลายยิ้มมุมปาก ก่อนจะพูด ว่า " เพราะแกแท้ ๆ ฉันก็เลยรู้สึกดีขึ้น ดีขึ้นมาก ขอบคุณที่มาถาม ขอบคุณที่ให้ฉันระบาย " " ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณที่ไว้ใจฉัน" มินตอบกลับพร้อมยิ้มออกไป แต่ดูเหมือนปลายจะยังมีอะไรในใจ " มีอะไรรึเปล่า ? ถามได้นะ " มินถามต่อ" เคทเขาเป็นคนยังไงหรอ นายสนิทกับเธอนี่ ทําไมถึงสนิทกันล่ะ ทั้งๆ ที่อยู่คนละห้องนะ" ปลายถามกลับ
" โอ้ะ สนิทกันเพราะฉันชอบมานั่งเล่นในห้องสมุดน่ะ ก็เลยได้เจอกันบ่อย ๆ ได้คุยกัน ได้แลกเปลี่ยนความคิดกันค่อนข้างเยอะเลยนะ ส่วนเป็นคนยังไง ... เขามีความเป็นมนุษย์สูงอะ ฉันรู้สึกแบบนั้นนะ จิตใจดี มองโลกในแง่บวก เขาก็เลยมีพลังงานบวก ค่อนข้างเยอะ เคท ซัพพอร์ตความรู้สึกฉัน เวลาฉันเจอเรื่องแย่ เขามีสเน่ห์ในแบบของเขาน่ะ " สีหน้าของมินดูมีความสุขหลังจากที่เขาพูดจบเขาเผลออมยิ้มออกมา โดยที่ไม่รู้ตัว" แกยิ้มออกมา ... เมื่อกี้น่ะ แกยิ้ม " ปลายแซวมินหลังจากมินเผลอยิ้มออกมาพร้อมเอามือชี้หน้าและพูดว่า " แกชอบเธอหรอ แกชอบเธอ " " ม... ไม่ใช่ ๆ -//- แกเข้าใจผิดแล้วววว" มินตอบกลับพร้อมยิ้มกว้างงงงงออกมา ฮ่า ๆ" ไม่มีใคร พูดถึงอีกคนแล้วยิ้มหรอกน้า ฉันจะบอกให้แกอาจจะ ไม่รู้ตัวก็ได้น้าาา " ปลายยังคงแซวมันไม่หยุด
ไปเหอะ ลุกได้แล้ว หิวแล้วเนี่ย หาอะไรกินกัน หน้าโรงเรียนไหม ? ได้สิ ทั้งสองลุกขึ้น แล้วก็เดินไปพร้อมกัน บรรยากาศในตอนเย็นวันนั้น มีสายลมเย็น ๆ ผัดผ่าน คงเหมือนกับปัญหาที่ใครบางคนกําลังเจอ สายลมคงอยากจะบอกว่า เดี๋ยวปัญหาเหล่านั้นก็ พัดผ่านไปเช่นเดียวกัน.เดียวมันก็ผ่านไป เหมือน ทุกวันที่ผ่านมา :)