แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างกระจกบานใหญ่ของเพนต์เฮาส์หรู แม้จะเป็แสงอ่อนๆ แต่ก็ทำให้ฟ้าต้องหรี่ตาลง เธอขยับตัวเล็กน้อย พลันความรู้สึกเจ็บตึงที่ต้นขาและจุดศูนย์กลางก็แล่นเข้ามาเตือนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ไม่ใช่ความฝัน
ธีร์ยังคงนอนหลับอยู่ข้างๆ แขนที่แข็งแรงของเขาโอบรัดเอวเธอไว้แน่น ราวกับว่าร่างกายของเขาลืมไปแล้วว่าจิตสำนึกได้ตั้งกำแพงเอาไว้เมื่อคืนก่อน
ฟ้าเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมคายที่กำลังหลับสนิท ริมฝีปากหยักได้รูปที่เพิ่งสร้างความสุขสุดเหวี่ยงให้เธอเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาดูผ่อนคลายและอ่อนโยนอย่างน่าประหลาด เธอค่อยๆ เลื่อนมือขึ้นไปััโครงหน้าของเขาเบาๆ
‘ความสุขที่ต้องแลก...’
คำพูดที่ชัดเจนของเขายังคงดังก้องอยู่ในหัว ความสุขทางกายที่เธอได้รับนั้นมหัศจรรย์เกินกว่าจะปฏิเสธ แต่ความจริงที่ว่ามันจะไม่มีความผูกพันใดๆ ทำให้ความรู้สึกหวานซ่านนั้นถูกเคลือบด้วยรสขมบางๆ
เธอค่อยๆ ดึงตัวเองออกจากอ้อมกอดของเขาอย่างเงียบเชียบ แล้วเดินไปยังห้องน้ำเพื่อทำความสะอาดร่างกาย
เมื่อฟ้าออกมาจากห้องน้ำในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำของธีร์ (ซึ่งยาวจนเกือบถึงเข่าของเธอ) ธีร์ก็ตื่นแล้ว เขานั่งจิบกาแฟอยู่บนโซฟา มองออกไปยังวิวเมืองยามเช้าอย่างสงบ
“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงของธีร์ทุ้มต่ำและอ่อนโยนกว่าเมื่อคืน เขาดูเป็สุภาพบุรุษนักธุรกิจที่ควบคุมทุกอย่างได้อีกครั้ง
“ค่ะ” ฟ้าตอบเบาๆ หัวใจเต้นผิดจังหวะเมื่อเห็นร่องรอยของการสมสู่บนผ้าปูที่นอนที่เปรอะเปื้อนคราบรักแห้งๆ
“กาแฟไหม” ธีร์ยื่นแก้วให้เธอ
ฟ้าทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามอย่างระมัดระวัง “ขอบคุณค่ะ”
“เื่รถของคุณ ผมจัดการให้แล้ว ช่างจะโทรแจ้งรายละเอียดและค่าใช้จ่ายโดยตรงกับคุณ ถ้าไม่สะดวกผมจะช่วยเคลียร์ให้ก่อนก็ได้” ธีร์พูดอย่างเป็ทางการ ทำให้บรรยากาศกลับมาเป็เหมือนการเจรจาธุรกิจ
“ไม่เป็ไรค่ะ ฟ้าจัดการเองได้” ฟ้าพยายามทำตัวให้ดูเข้มแข็งและมืออาชีพตามที่เขา้า “ขอบคุณมากนะคะสำหรับความช่วยเหลือทุกอย่าง”
ธีร์วางแก้วกาแฟลงแล้วสบตากับเธออย่างตรงไปตรงมา แววตาของเขายังคงอ่านยากเหมือนเดิม แต่มีประกายบางอย่างที่ทำให้ฟ้าสั่นสะท้าน
“ตามที่เราตกลงกันไว้” เขาย้ำอีกครั้ง “เื่เมื่อคืนคือการช่วยเหลือและมันจะจบลงแค่นี้”
ฟ้ากัดริมฝีปากเบาๆ “ค่ะ ฟ้าเข้าใจ”
แม้จะตอบรับเช่นนั้น แต่ลึกๆ แล้ว เธอกลับภาวนาให้มีเหตุผลบางอย่างที่จะทำให้การติดต่อนี้ดำเนินต่อไป
โชคดี—หรืออาจจะโชคร้าย—ที่เหตุผลนั้นยังคงมีอยู่จริง
สามวันหลังจากนั้น รถของฟ้ายังซ่อมไม่เสร็จสมบูรณ์ ธีร์ส่งข้อความมาหาเธอในฐานะผู้รับผิดชอบการนำรถเข้าซ่อม
[ธีร์]: ช่างแจ้งว่าอะไหล่บางตัวต้องรอของ คุณสะดวกใช้รถส่วนตัวไหม หรือให้ผมจัดการรถสำรองให้
[ฟ้า]: ไม่ต้องรบกวนคุณธีร์ค่ะ ฟ้ายังใช้รถสาธารณะได้
[ธีร์]: อย่าฝืนเลย ผมไม่ชอบเป็หนี้บุญคุณใคร ถ้าคุณเดินทางลำบาก มันถือเป็ความรับผิดชอบของผม
เขาจัดการให้เธอได้รับรถยนต์สำรองภายในบ่ายวันนั้น และการส่งข้อความก็ไม่หยุดอยู่แค่เื่รถอีกต่อไป
จากเื่รถ ก็เริ่มเป็เื่งานของฟ้า คำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ ที่มีประโยชน์ในการเรียน หรือแม้แต่การแลกเปลี่ยนเื่ราวชีวิตประจำวัน
ความสัมพันธ์ที่ตั้งอยู่บน ‘ขอบเขตที่ชัดเจน’ จึงค่อยๆ ถูก ‘การกระทำเล็กๆ น้อยๆ’ ทำให้มันพร่าเลือนลง
ฟ้าพบว่าการรอข้อความจากธีร์กลายเป็ส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน เธอรู้ว่าเขาชัดเจนเื่สถานะ แต่ทุกครั้งที่เขาใช้คำพูดอ่อนโยน ทุกครั้งที่เขาเสนอความช่วยเหลืออย่างจริงใจ ความรู้สึกที่เธอพยายามจะเก็บไว้ในกรอบก็พยายามจะทะลักออกมา
จนกระทั่งหนึ่งสัปดาห์ต่อมา
[ธีร์]: ผมต้องไปดูไซต์งานใหม่แถวทองหล่อ คุณเลิกเรียนกี่โมง
[ธีร์]: ดีเลย งั้นเราเจอกันที่ร้านอาหารอิตาเลียนแถวนั้น
[ฟ้า]: เรา... มีอะไรต้องคุยกันเป็พิเศษหรือเปล่าคะ
[ธีร์]: ก็แค่... แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเื่รถที่ยืมมาใช้หน่อย คงไม่รบกวนเวลามากไปใช่ไหม
น้ำเสียงของข้อความยังคงเป็ทางการ แต่ฟ้าััได้ถึงความเร่าร้อนที่ซ่อนอยู่ใต้บรรทัดนั้น
เธอตกลงรับนัด หัวใจของเธอเต้นระรัวอย่างห้ามไม่ได้ เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การคุยเื่รถ การเจอกันครั้งที่สองในสถานการณ์ที่ ‘เป็ใจ’ เช่นนี้ ย่อมนำไปสู่ฉากเดิมๆ
ร้านอาหารอิตาเลียนนั้นตกแต่งหรูหรา ภายใต้แสงไฟสลัวสีส้มทอง ธีร์ในชุดสูทสีเข้มดูสง่างามและน่าดึงดูดใจเกินกว่าจะอยู่ในขอบเขตของแค่ ‘ผู้มีพระคุณ’
บทสนทนาเื่รถและการทำงานดำเนินไปอย่างราบรื่น แต่ทุกการสบตาของทั้งคู่กลับเต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็น มันคือความตึงเครียดที่เกิดจากความปรารถนาที่ถูกเก็บกดไว้
“คุณธีร์...” ฟ้าเรียกเขาเบาๆ เมื่อทานอาหารเสร็จ
“ว่าไงครับ”
“ฟ้า... คิดว่าเรากำลังทำลาย ‘ข้อตกลง’ ของเราอยู่หรือเปล่าคะ” ฟ้าถามออกไปอย่างตรงไปตรงมา เธอไม่้าถูกฉาบฉวย แต่ถ้าเธอเลือกที่จะอยู่ในความสัมพันธ์แบบนี้ เธอต้องเป็ฝ่ายยอมรับมันให้ได้
ธีร์เอนหลังพิงเก้าอี้ ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ซึ่งเป็รอยยิ้มที่อันตรายมากสำหรับฟ้า
“ถ้าหมายถึงการที่ผมอยากคุยกับคุณบ่อยขึ้น” เขาพูดด้วยน้ำเสียงต่ำลึก “ผมก็ยอมรับว่ามันเกิดขึ้นโดยที่ผมไม่ได้ตั้งใจ”
“แต่คุณก็รู้ว่าการติดต่อกันแบบนี้ มันจะนำไปสู่เื่เดิม”
“แล้วคุณไม่้าให้มันเป็เื่เดิมอย่างนั้นหรือฟ้าใส”
คำถามนั้นทำให้ฟ้าเงียบไป เธอไม่สามารถโกหกได้ว่าเธอไม่้าััอันเร่าร้อนของเขาอีกแล้ว ร่างกายของเธอจดจำความสุขที่เขาเคยมอบให้ได้ทุกตารางนิ้ว
“ไปต่อกันที่คอนโดผมไหม” ธีร์ไม่ได้ขอ เขาถามในเชิงให้โอกาสเธอตัดสินใจครั้งสุดท้าย
ฟ้ามองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ก่อนจะพยักหน้าอย่างเชื่องช้า แต่หนักแน่น
“ค่ะ”
เมื่อมาถึงเพนต์เฮาส์ บรรยากาศเงียบสงบอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสะอาดของน้ำหอมปรับอากาศที่คุ้นเคย แสงไฟในห้องถูกหรี่ลงเหลือเพียงความสลัวที่ทำให้ทุกอย่างดูเร้าอารมณ์ยิ่งขึ้น
ทันทีที่ประตูห้องปิดลง ธีร์ก็ไม่ได้รอช้า เขาเดินเข้ามาประชิดร่างของฟ้าแล้วรวบเอวเธอไว้ดึงเข้ามาปะทะกับร่างกายที่แข็งแกร่งของเขา
“ผมคิดถึงคุณ” ธีร์กระซิบเสียงแหบพร่า ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะบดเบียดลงมาอย่างรุนแรงและเร่งเร้า
จูบนี้แตกต่างจากครั้งแรก มันเต็มไปด้วยความกระหายที่ถูกกักเก็บไว้ ธีร์บีบสะโพกของฟ้าแน่น พลางสอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากของเธอเพื่อรุกรานและลิ้มรสความหวาน
ฟ้าตอบรับการจูบอย่างลืมตัว เธอโอบแขนรอบลำคอของธีร์ ยืนเขย่งปลายเท้าเพื่อมอบความปรารถนาที่พุ่งพล่านกลับคืนไปให้เขา
ธีร์ใช้มือเพียงข้างเดียวปลดซิปกระโปรงของฟ้าลงอย่างชำนาญ ก่อนจะเลื่อนมันลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้าอย่างรวดเร็ว
“คุณสวยมากฟ้าใส สวยที่สุด”
เขาผละจูบออกเพื่อชื่นชมเรือนร่างของเธอ เสื้อเชิ้ตสีขาวของฟ้าถูกปลดกระดุมออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นบราลูกไม้สีอ่อนที่ปกปิดเนินอกอวบอิ่มที่เคยสร้างความสุขให้กับเขาแล้วเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
ธีร์ไม่รอช้า เขาปลดบราออกโยนไปด้านข้าง แล้วก้มลงเนินเนื้อนุ่มคู่นั้นในทันที
จ๊วบ! จ๊วบ!
เสียงดูดดึงดังขึ้นในความเงียบ ธีร์ดูดเม้มยอดถันสีชมพูอ่อนที่กำลังแข็งชูชันด้วยความหิวกระหาย ลิ้นร้อนของเขาวนรอบฐานอกอย่างเชื่องช้าก่อนจะย้ำลงที่ปลายยอดอย่างจงใจ
“อ๊าาา... คุณธีร์” ฟ้าซี้ดซ๊าด เธอใช้มือจับศีรษะของเขาไว้แน่น กดให้ใบหน้าของเขาแนบชิดกับเนินอกของเธอ
ผิวของเธอร้อนผ่าวขึ้นทันทีที่ถูกัั ธีร์ใช้ฟันขบเบาๆ ที่ยอดถันอีกข้าง ก่อนจะดูดดึงมันราวกับทารกที่หิวกระหาย ทำให้ร่างกายของฟ้าแอ่นโค้งด้วยความเสียวซ่าน
ธีร์อุ้มฟ้าขึ้นในท่าเ้าสาว แล้วเดินตรงไปยังห้องนอน เขาโยนร่างของเธอลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล แต่แววตาเต็มไปด้วยไฟปรารถนา
“คราวนี้... ผมจะทำให้คุณรู้สึกนานกว่าเดิม” ธีร์กระซิบข้างหูของเธอ
เขาจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและแก่นกายที่แข็งขืนชูชันบ่งบอกถึงความ้าที่อัดแน่น
“คุณธีร์... มันสวยมาก” ฟ้ามองแก่นกายที่ใหญ่และยาวของเขาอย่างไม่อาย
ธีร์ยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะขึ้นคร่อมร่างของเธอไว้ เขาลดตัวลงมาจูบเธออีกครั้งอย่างดูดดื่ม ขณะที่มือก็ลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบของฟ้า เลื่อนลงไปยังเนินรักที่เริ่มเปียกชื้น
มือใหญ่ของธีร์แทรกเข้าไปในกางเกงชั้นในของเธอ ััถึงความเปียกแฉะจากน้ำรักที่หลั่งออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
เขาดึงกางเกงชั้นในของเธอออกด้วยการกระตุกเบาๆ เผยให้เห็นกลีบกุหลาบที่กำลังเบ่งบานฉ่ำน้ำ
ธีร์เลื่อนตัวลงไปด้านล่าง ใช้ลิ้นแตะลงที่ปากทางเข้าอย่างแ่เบา
“อึก!” ฟ้าสะท้านไปทั้งตัว ความรู้สึกที่ถูกปรนเปรออย่างตั้งใจนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เธอจะรับไหว
“หวานเหลือเกินฟ้าใส” ธีร์พึมพำ ก่อนจะเริ่มใช้ลิ้นร้อนละเลียดเลียไปตามกลีบเนื้ออย่างช้าๆ
เขาใช้ปลายลิ้นวนรอบปุ่มกระสันของเธออย่างบรรจง ดูดเม้มและเลียไล้ด้วยจังหวะที่ยั่วเย้า ทำให้ร่างของฟ้าบิดเร่า
“ซี๊ดดดด... ตรงนั้น... คุณธีร์”
น้ำรักของฟ้าไหลเยิ้มออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ธีร์ใช้ลิ้นกดลึกเข้าไปในช่องทางรักที่อ่อนนุ่ม ลิ้มรสความเค็มปนหวานอย่างเต็มที่ เขาเงยหน้าขึ้นมองเธออย่างยั่วยวน แล้วกลับไปปรนเปรอเธอต่ออย่างหนักหน่วงขึ้น
ฟ้ากำผ้าปูที่นอนแน่น กระแสความสุขพุ่งขึ้นถึงขีดสุดอย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกถึงแรงกระตุกเกร็งที่วิ่งไปทั่วทั้งร่าง
“อ๊าาาาาาาาาาาา!” ฟ้ากรีดร้องอย่างสุขสม การปลดปล่อยครั้งแรกทำให้ร่างของเธออ่อนระทวย แต่ความ้ายังคงคุกรุ่นอยู่
ธีร์ยกตัวขึ้นมาเช็ดคราบน้ำรักที่มุมปาก ก่อนจะเลื่อนตัวขึ้นมาให้ฟ้าได้ชื่นชมเขาบ้าง
“ถึงตาผมแล้ว” ธีร์จับมือของฟ้ามาวางไว้บนแก่นกายที่แข็งขืนร้อนผ่าวของเขา “คุณต้องรับผิดชอบที่ทำให้ผมคลั่ง”
ฟ้ากลืนน้ำลายลงคอ เธอเริ่มบรรจงใช้มือรูดรั้งแก่นกายของเขาขึ้นลงอย่างช้าๆ ก่อนจะก้มลงไปจูบที่ส่วนปลายของมันอย่างยั่วเย้า
ธีร์ซี้ดซ๊าดเสียงแหบพร่า เขาใช้มือบีบต้นคอของฟ้าเล็กน้อยเป็สัญญาณให้เธอรู้ว่าเขาทนไม่ไหวแล้ว
ฟ้าเปิดปากกว้าง ส่วนหัวของแก่นกายใหญ่ไว้แล้วเริ่มดูดดึงอย่างช้าๆ แต่ทรงพลัง เธอใช้ลิ้นเลียไล้ไปตามเส้นเืที่ปูดโปน แล้วค่อยๆ กลืนกินมันลงไปจนเกือบถึงโคน
“ดี... ดีมากฟ้าใส” ธีร์คำราม การปรนเปรออย่างเต็มใจของเธอทำให้เขาแทบจะเสียการควบคุม
ฟ้าดูดดึงไปสักพัก ก่อนที่ธีร์จะทนไม่ไหว เขาดึงแก่นกายออกจากปากของเธอ แล้วพลิกตัวขึ้นคร่อม
“พอแล้ว... ผมจะเข้าไปเดี๋ยวนี้”
ธีร์ชันเข่าขึ้น ก่อนจะใช้มือจับเรียวขาของฟ้าให้แยกออกจากกัน แล้ววางแก่นกายลงตรงปากทางเข้าที่ฉ่ำแฉะ
เขากดตัวเองลงไปอย่างช้าๆ เพื่อให้ฟ้าได้ััถึงความลึกที่ค่อยๆ แทรกเข้ามา
สวบ...
“อ่า...” เสียงครางต่ำของธีร์ดังขึ้นเมื่อเขาเข้าสู่ภายในของเธอจนมิด
ความอบอุ่นและความคับแน่นที่ได้รับทำให้ธีร์หยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาจ้องมองใบหน้าที่แดงก่ำของฟ้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเสน่หา
“แน่นเหลือเกิน” เขาพึมพำ
ธีร์เริ่มขยับสะโพกอย่างช้าๆ เป็จังหวะที่นุ่มนวลแต่หนักหน่วงเพื่อย้ำเตือนถึงััที่ขาดหายไปนาน
“คุณธีร์... เร็วขึ้นหน่อยได้ไหมคะ” ฟ้าวิงวอน เธอ้ามากกว่าความนุ่มนวล เธอ้าความรุนแรงที่ร่างกายของเธอจดจำได้
เมื่อได้รับคำขอ ธีร์ก็ไม่รอช้า เขาพลิกร่างของฟ้าให้หันหลังให้ในท่าคว่ำ ก่อนจะดึงสะโพกของเธอเข้าหาตัวเองอย่างรวดเร็ว
ตับ! ตับ! ตับ!
การเปลี่ยนท่าทำให้แก่นกายของเขาแทรกเข้าสู่จุดที่ลึกที่สุด การกระทบกระทั่งของเนินเนื้อดังชัดเจน ผสมกับเสียงน้ำรักที่เปียกชุ่ม
ธีร์โอบแขนรอบเอวของเธอ กระแทกตัวเองเข้าออกด้วยจังหวะที่รุนแรงและเร่งเร้า
“อ๊าาาาาาาาา! ลึก... แรงอีกค่ะ!” ฟ้าซี้ดซ๊าด เธอรู้สึกเหมือนถูกเติมเต็มจนล้นทะลัก
ธีร์กระแทกไม่ยั้ง แก่นกายของเขากดเข้ากับมดลูกของเธอทุกครั้งที่พุ่งเข้าใส่ เสียงหายใจหอบถี่ของทั้งคู่ดังประสานกัน
แจ๊ะๆๆ! แปะ! ตับๆๆๆๆ!
ร่างกายของฟ้าสั่นสะท้าน เธอรู้ตัวว่ากำลังใกล้ถึงจุดสูงสุดอีกครั้ง ธีร์โน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูของเธอ
“มองผม... ฟ้าใส”
ธีร์ดึงให้ฟ้าพลิกตัวขึ้นมาอยู่้า ในขณะที่แก่นกายของเขายังคงเชื่อมต่ออยู่ภายใน ร่างของฟ้าโงนเงนเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเริ่มควบคุมการเคลื่อนไหวด้วยตัวเอง
ฟ้าชันเข่าขึ้นเล็กน้อยแล้วเริ่มโยกตัวขึ้นลงอย่างรุนแรงและเชื่องช้าสลับกันไป การขี่ของเธอเป็การแสดงออกถึงความ้าที่เธอเก็บไว้ทั้งหมด
“ฮึ่มมมมม... อ๊า! ดี... ดีจังเลยค่ะ” ฟ้าซี้ดซ๊าด เธอรู้สึกถึงการเสียดสีที่จุดลึกอย่างเต็มที่
ธีร์ใช้มือจับสะโพกของฟ้าไว้แน่น พลางดันเธอขึ้นแล้วกดลงอย่างรวดเร็วตามจังหวะของเขา
ความสุขที่มาพร้อมกับความเร่งรีบทำให้ทั้งคู่ใกล้ถึงจุดะเิ ธีร์พลิกร่างของฟ้ากลับลงไปด้านล่างอีกครั้งแล้วกระแทกใส่เธอซ้ำๆ ด้วยความเร็วสูงสุด
“ผมจะเสร็จแล้ว!” ธีร์คำรามด้วยความทรมานปนสุข
“พร้อมกัน... อ๊าาาาาาา!”
จังหวะที่รุนแรงและลึกที่สุด ธีร์ปลดปล่อยน้ำอสุจิอุ่นร้อนทั้งหมดเข้าสู่ภายในของเธอ ร่างของเขาทรุดลงทาบทับแผ่นหลังของเธออย่างหมดเรี่ยวแรง ขณะที่ฟ้าก็กระตุกเกร็งรับการปลดปล่อยนั้นไว้อย่างเต็มที่
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจที่หอบถี่และกลิ่นไอรักที่อบอวล
ธีร์กอดฟ้าไว้แน่นหลังจากที่ดึงแก่นกายที่อ่อนตัวลงเล็กน้อยออกมา เขาลูบผมของเธออย่างอ่อนโยน
“ผมรู้ว่าคุณ้ามัน” ธีร์พูดด้วยเสียงที่อ่อนโยน แต่แฝงไว้ด้วยชัยชนะเล็กๆ “และผมก็้าคุณ”
ฟ้าเงยหน้าขึ้นมองเขา เธอยังคงรู้สึกถึงความอิ่มเอมใจจากความสุขที่ได้รับ แต่คำพูดของธีร์ก็ย้ำเตือนถึงสถานะที่ไม่ชัดเจนของพวกเขาอีกครั้ง
“เรายังต้องรักษาสัญญาเดิมใช่ไหมคะ” ฟ้าถามด้วยความหวังอันริบหรี่
ธีร์จูบหน้าผากของเธอ
“แน่นอน” เขาตอบอย่างเด็ดขาด “เราต่างก็ได้รับสิ่งที่้าในคืนนี้ เราจะสานต่อความสัมพันธ์นี้ได้ ตราบใดที่คุณไม่ถามถึงอนาคต ไม่เรียกร้องความผูกพันใดๆ และผมก็จะไม่เรียกร้องอะไรจากคุณเช่นกัน”
คำพูดนั้นทำให้ความสุขทั้งหมดของฟ้าถูกแช่แข็งในทันที
เธอพยักหน้าอย่างช้าๆ ยอมรับในชะตากรรมที่เธอเลือกเอง
‘นี่คือความสุขที่ต้องแลกด้วยการยอมเป็ ‘ความลับ’ ที่ไม่มีวันถูกเปิดเผยอย่างนั้นหรือ...’
ฟ้ากอดธีร์แน่นขึ้น เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของความสัมพันธ์นี้ แต่เป็เพียงจุดเริ่มต้นของการเดินอยู่บนขอบเขตที่อันตรายและพร่าเลือน ซึ่งอาจจะทำร้ายหัวใจของเธอในสักวัน
ชอบเื่นี้ฝาก กดหัวใจ ❤️ กดติดตาม ➕ และ เก็บเข้าคลัง ???? เพื่อเป็กำลังใจให้นักเขียนด้วยนะครับ
1K
