“ต่อไปเหลือ สามรอบสุดท้าย หวังว่าทุกท่านจะพยายามเต็มที่เพื่อรับมัน” ซู่ซินยิ้มอละพูดต่อไปว่า
“นี่คือ เสื้อเกราะเบาไหมเงิน [ระดับดำ] เสื้อตัวนี้ นำมาหลอมและกลั่นโดย [สมาคม:หลอมยุทธภัณฑ์] เส้นไหมเงินนี่คาดว่ามีอายุราว 500 ปี เอาล่ะราคาประมูลเริ่มต้นที่ 30,000 หินิญญาและเพิ่มขึ้นครั้งละ 1,000 หินิญญาเริ่มประมูลได้”
หลายครอบครัวและแขกพิเศษอื่น เริ่มปรึกษาหาหรือกันอย่างเร่งด่วน เกราะนี้มีประโยชน์อย่างมาก สามารถช่วยเหลือชีวิตได้ มันยังไม่สำคัญอยู่หรือไม่? อย่างคำกล่าวโราณที่ว่าไว้ เหลือขุนเขาแมกไม้ไว้ ใยต้องกลัวไร้ฟืนไฟ
“31,000…หินิญญา” ....
“32,000…หินิญญา” จ้าวหลงะโประมูลทันที
เมื่อเห็นจ้าวหลงลงประมูลหม่าเซียนหยุดและพูดกับน้องๆ ว่า
“เสี่ยวหยาน เ้าไม่มีอะไรติดไม้ติดมือแน่การประมูลครั้งนี้จบลงแล้ว” หม่าเซียนยิ้มเย้ยพูดยั่วยุ หม่าหยาน
“หม่าเซียน จ..เ้า ข้าต่อสู้กับเ้าตอนนี้”
หม่าหยาน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธและหน้าแดงก่ำกำลังจะทุบพี่ชายของเขาแต่ทันใดนั้นเสียงพ่อของเจาหท้าหลงก็ดังขึ้น
“เซียนเอ๋อร์ เ้าหยุดล้อเล่นน้องได้แล้ว เ้าคาดเดาได้ยังไร?”
พ่อหม่าหลงไถ่ถาม แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังงุนงงอยู่หลายส่วน
“33,000…หินิญญา”
ที่นั่งหมายเลข 4 ประมูลตามติดๆ เสียงยังคงดังแทรกเ้ามา
ส่วนหม่าเซียน ก็พูดคุยกันเบาๆ กับพ่อเขาและน้องเพราะรอบนี้ ครอบครัวจ้าว ให้ความสนใจเกราะมาก ครอบครัวหม่าของเขาก็หลีกทางให้ตามข้อตกลงที่ได้คุยกันไว้
“พ่อดูนั่นสิ นั่นคือกรงสัตว์อสูร ข้าคิดว่าคงเป็สัตว์ิญญา ที่พร้อมประมูลรอบต่อไปและรอบสุท้ายคือยาแน่นอนๆ ตามที่ประกาศไว้รวมแล้วครบ 20 รอบพอดี”
เขาชี้ไปที่ข้างๆ มัคทายกที่เตรียมความพร้อมและตรวจสอบ สิ่งของภายในกรงอยู่
“เอาละหม่าหยาน ถ้าเ้าเรียกท่านพี่ข้าใจดีให้ดาบสักเล่มหนึ่งเ้าคิดว่าไง” หม่าเซียนยิ้มพูดล้อเลียน
“เ้าฝันไปเถอะ!หลังจากอายุได้สิปปี เ้าทิ้งภาระให้ กับข้าและพี่สาว ข้ายอมรับเ้าไม่ได้"
"ส่วนเ้าอยู่ในลาน ซะส่วนใหญ่ เ้าคิดว่ามันเหมาะสม หรือไม่?”
หม่าหยาน เด็กชายอายุ 13-14 ปี กัดฟันพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธแค้นและไม่เต็มใจ เขาพูดด้วยความอัดอั้นตันใจหลายปีที่ผ่านมาที่เขาได้รับ
“แล้วเ้ารู้หรือไม่?! เพราะอะไรพี่ไม่เข้าไปยุ่งย่ามเ้าทั้งสองและตีตัวออกห่าง?”
“เ้าทั้งคู่เด็กเกินไป” หม่าเซียนส่ายศีรษะพูดและหัวเราะเยาะเย้ย
“ทำไม!”
หม่าหลิง น้องสาวของเขาถามแทนในรอบนี้เพราะเธอเองก็สงสัยเฉกเช่นเดียวกัน
“ถ้าพี่ ปลุกรากิญญาไม่ได้ มันก็ดี แต่ตอนนี้พี่ปลุกได้แล้ว ท่านตาท่านยายและลุงของเ้า จะพอใจได้หรือไม่?
"ส่วนหน้านั้น พี่ไม่อยากขัดขวางเ้าทั้งคู่ ได้รับความนิยมและผลงานของเ้าทั้งสอง เพื่อสืบทอดตำแหน่งพระสังฆราชตระกูลหม่า ของพวกเ้า ถ้าพี่โดดเด่นเกินไป อาจมีปัญหา ครอบครัวอาจจะเกิดความขัดแย้งมากยิ่งขึ้นได้”
ทั้งคู่ พยักหน้าเบาๆ แล้วเขาก็คิดย้อนหลังที่ตายายและลุงได้สอนแววตาทั้งคู่เริ่มลังเล
พ่อหม่าหลง ดูสนใจและชมอยู่ด้านข้าง เขาคิดว่า หม่าเซียนได้ปลุกรากจิติญญาลึกลับและด้วยความฉลาดอย่างเขา จะไม่อยู่ในน้ำบ่อเล็กๆ อย่างแน่นอน
จากนั้น พ่อหมาหลง ยิ้มแก้มปริแล้วพูดขึ้นว่า
“หยานเอ๋อร์ เ้าต้องขยันฝึกฝนให้มากขึ้น มีลูกชายคนโตของลุงหนึ่งและลุงสอง…พร้อมแย่งชิงตำแหน่งพระสังฆราชตระกูลอย่างแน่นอน ทั้งทางลับและสว่าง”
หม่าหลงกล่าวตักเตือนด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
“แล้ว..ท่านพี่!หม้าเซียนล่ะ หม่าหยานเรียกท่านพี่ด้วยความเขินอายและหน้าแดงเล็กน้อย เพราะเขา ไม่ได้เรียกมันมานานและถามด้วยความกังวล
จริงๆ ก่อนปลุกจิติญญา ล้มเหลว หม่า หยาน น้องของเขาติดตามเขากับจ้าวหลงไปแทบทุกที่ (บนทวีปนี้ก่อน 10 ปีจะไม่มีการฝึกใดๆ แค่สอนทฤษฎีและอ่านเขียนเพราะร่างกายอยู่ใน่เจริญเติบโต)
เพราะพี่ของเขาไม่สามารถฝึกฝนบ่มเพาะจิติญญาได้ ความกดดันตกไปอยู่ที่เขาแทน ดังนั้นเขาเริ่มห่างเหินนับั้แ่นั้นมา
“ฮ่าๆ พี่ของเ้าอีกไม่กี่ปี พ่อกับแม่ของพวกเ้าก็อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้..เอาล่ะ! เลิกพูดคุยดูครอบครัวจ้าวต่อเถอะไกล้จบลงแล้ว” หม่าหลงหัวเราะพูดลึกลับ
หม่าหลิงและหม่าหยาน ก็ตกตะลึงไม่คิดว่าพ่อของเขา ตั้งความหวังไว้สูง กับท่านพี่ของพวกเขา ที่เพิ่งปลุกจิติญญาถึงเพียงนี้ได้
“37,000..หินิญญา”
จ้าวหลง ะโประมูลออกไป แม้ร่างกายที่ผ่ายผอมของเขาดูสงบ แต่เสียงสั่นเล็กน้อย
“37,000 ครั้งที่…1…2…3 ปัง!ขอแสดงความยินดี ครอบครัวจ้าว ได้รับรางวัลในรอบนี้”
ซู่ซินกล่าวยิ้ม ยังคงทำหน้าที่ได้ดี
“ต่อไปนี่คือ สัตว์อสูรอินทรีหน้าลายระดับ 1 ขั้นสูง เทียบพลังมนุษย์ คงอยู่ที่จุดสูงสุด ของอาณาจักรรวมิญญาและหายากมากๆ”
ซู่ซิน ชี้ไปที่กรงบนโต๊ะแล้วอธิบายความ
“ราคาเริ่มต้น…..
….
“ขอแสดงความยินดี กับครอบครัวหวังได้รับ นกอินทรีหน้าลายที่ 20,000 หินิญญา
“ต่อไป รอบสุดท้ายและชิ้นสุดท้ายคือ [ยารวมิญญาระดับ 1] สามเม็ด สามารถใช้ได้กับคนที่อยู่ภายใต้อาณาจักร:นักรบิญญา 3 เม็ดนี้ทะลุหนึ่งระดับแน่นอน นอกจากโชคร้าย คนๆ หนึ่งสามารถดินได้เพียงสามเม็ด” ซู่ซินยิ้มและกล่าวต่อไปว่า
“ราคาเริ่มต้น 20,000 และเพิ่มขึ้นที่ละ 1,000 เริ่มได้…”
“25,000 หินิญญา..” หมายเลข 2 ครอบครัวเนี่ย-เนี่ยเทียนะโประมูลติดตาม
เขาต้องได้ยานี้ ถ้าเขาได้เขาทะลุระดับ 7 ใครจะสู้ได้บ้างในเมืองูเาเขียวนี้…
เนี่ยเทียน คิดยิ้มเยาะในใจและเริ่มมีรอยยิ้มชั่วร้ายบนใบหน้าของเขา
“26,000…หินิญญา" จ้าวหลงะโติดตามประมูล”
“27,000..” ครอบครัวหวัง-หวังเชี่ยนเชี่ยนติดตามด้วย
แน่นอนว่าทุกฝ่าย-ครอบครัว ให้เด็กหนุ่มเด็กสาว ประมูลแทนเพราะการมาถึง ของนิกายเพื่อรัยคัดเลือกสาวก
จากนี้สามเดือนพวกเขา ต้องวางความบาดหมางไว้ในใจ ไม่สามารถรบกันเองได้ ใน่เวลานี้นี่คือกฏ ของนิกายทรงพลังเ่าั้
ทุกๆ สามปีเหล่านิกายต่างๆ ก็จะมาและกฏข้อนี้ใช้ั้แ่ ก่อตั้งเมือง จวบจนถึงปัจจุบันใครกล้าต่อต้าน
“พ่อเราทำไงดี” หม่าเซียนกระซิบถามความเห็น
“เซียนเอ๋อร์ เ้า้ามันหรือไม่?”
“พ่อข้าคิดว่า ราคาคงจะบานปลายแม้อยากได้แต่สำเร็จยาก..ดูจากรูปการณ์แล้วครอบครัวเนี่ยทุ่มสุดตัวแน่นอน” หม่าเซียนไตร่ตรองแล้วพูดอย่างระมัดระวัง
“แล้วอาณาจักรของลูกจะทัน คัดเลือกสาวกหรือไม่ตอนนี้ลูกอยู่ระดับไหนแล้ว?”
“พ่อ ลูกเข้าสู่อาณาจักร รวบรวมิญญา ระดับ 3 แล้ว”
หม่าเซียน ยิ้มตอบเขาไม่ได้บอก อาณาจักรที่แท้จริงได้แต่ขอโทษอยู่ในใจ
พ่อของเขาดูใและตกตะลึงชั่วขณะหนึ่ง สักพักก็ฟื้นตัวเงียบไป ถ้าเข้าสู่หูคนอื่น อันตรายมากยังดีที่ตระกูลใหญ่ทั้งสี่ ถูกจัดให้อยู่คนละทิศคนละทาง
“พ่อ อย่าประมูลต่อเลย แม้ว่าได้มันมา ครอบครัวก็ต้องทรุดลงและธุรกิจการค้าต้องหยุดชะงักลงหลายปีมันไม่คุ้มเสีย" หม่าเซียนเตือนพ่อของเขา
“ใช่ พ่อก็คิดเหมือนเ้าเช่นกัน"
"พ่อคิดถูกอีกอย่าง การใช้ยามากเกินไป รากฐานจะไม่มั่นคงได้”
หม่าเซียน กล่าวสนับสนุนส่วนน้องทั้งสองไม่ได้พูดอะไร
….
“45,000..หินิญญา ขอแสดงความยินดีด้วย ครอบครัวเนี่ยที่ชนะการประมูลครั้งใหญ่ และความมั่งคั่งนั้น ยากหยั่งถึงจริงจริง” ซู่ซิน กล่าวยิ้ม
เนี่ยเทียนยิ้มหัวเราะเบาๆ เขาไม่เข้าใจอันใด คำพูดของ ซู่ซินแต่พ่อของเขา เืในอกแถบฉีดพ่นออกมา
พ่อของเนี่ยเทียน ได้ทุ่มหมดตัวในครั้งนี้ ครอบครัวชะงักงันหลายปีกว่าจะฟื้นตัวได้ แต่เพื่อลูกของเขา เพื่อเข้านิกายที่ยิ่งใหญ่ เขาได้แต่เดิมพันมันไปเท่านั้น