บทที่ 5 พร์ในการบ่มเพาะขั้นสูง
หลินฮ่าวไปเปลี่ยนชุดที่ร้านขายเสื้อผ้า
เมื่อออกจากร้าน หลินฮ่าวก็เหลือบไปเห็นใยแมงมุมที่มุม้าประตู
ตรงกลางของใยนั้น มีแมงมุมสีน้ำตาลเทาขนาดหัวแม่มือตัวหนึ่งนอนอยู่
ทันใดนั้น มียุงบินไปติดตาข่ายใยแมงมุมโดยไม่ได้ตั้งใจ
เมื่อเห็นว่ามีเหยื่อติดกับ แมงมุมก็วิ่งไปกัดยุงตัวนั้นพร้อมพ่นพิษออกมา ทำให้ยุงไม่สามารถขยับตัวได้
ยุงตัวนั้นพลันกลายเป็อาหารของแมงมุมในพริบตา
‘เอาแมงมุมตัวนี้มาเป็สัตว์เลี้ยงอีกตัวดีไหม?’
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หัวใจของหลินฮ่าวก็เต้นแรงขึ้น
ตอนนี้เขามีตั๋วเงินหนึ่งแสนตำลึง และทำพันธสัญญาสัตว์เลี้ยงเพื่อเสริมความแข็งแกร่งได้
เมื่อคิดได้ หลินฮ่าวก็ใช้ไม้แหย่แมงมุมลงมา แล้วเอื้อมมือไปจับ
[ติ๊ง! ท่านจับแมงมุมได้ ้ารับเป็สัตว์เลี้ยงหรือไม่?]
หลินฮ่าวพยักหน้าโดยไม่ลังเลและพูดว่า "อืม"
[ขอแสดงความยินดีกับสัตว์เลี้ยงใหม่ ท่านตั้งชื่อมันได้]
"ทารันทูลา"
หลินฮ่าวตั้งชื่อนี้เพราะพลังในการต่อสู้ของแมงมุมดุร้ายดุจหมาป่า
[ติ๊ง! สัตว์เลี้ยงได้รับการตั้งชื่อ]
เมื่อเสียงของระบบดังขึ้น หลินฮ่าวก็พูดว่า "อัปเกรดสัตว์เลี้ยง"
พริบตาต่อมา ภาพสัตว์สองตัวก็ปรากฏขึ้นในจิตสำนึกของหลินฮ่าว
[โปรดเลือกสัตว์เลี้ยงที่จะอัปเกรด]
หลินฮ่าวเลือกช่องสัตว์เลี้ยงแมงมุม
เมื่อพิจารณาถึงการเสริมแกร่ง ซึ่งต้องใช้หนึ่งหมื่นตำลึงสำหรับขั้นเริ่มต้น และหนึ่งแสนตำลึงสำหรับขั้นกลาง
หลินฮ่าวไม่พอใจกับการเสริมแกร่งขั้นเริ่มต้น ดังนั้นเขาจึงเลือกขั้นกลาง
[ติ๊ง! การอัปเกรดสำเร็จ ทารันทูลาได้รับการอัปเกรดเป็ระดับ D ขั้นกลาง]
[ขอแสดงความยินดีท่านได้รับทักษะพิเศษ พิษมรณะ]
ทันใดนั้น ตั๋วเงินหนึ่งแสนตำลึงในมือของหลินฮ่าวก็หายไป
เมื่อได้รับการเสริมแกร่งขั้นกลางสำเร็จ รูปร่างของแมงมุมจึงเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
ร่างกายที่มีสีน้ำตาลแต่เดิมกลายเป็สีเขียวเข้ม และขนาดตัวก็ใหญ่ขึ้น
เขี้ยวคู่ที่มุมปากนั้นแหลมและยาวออกมา
จากนั้นแผงข้อมูลก็สว่างวาบ
[ทารันทูลา]
[รหัส: 002]
[เ้าของ: หลินฮ่าว]
[อัปเกรด: ระดับ D ขั้นกลาง]
[กำลังรบ: 800]
[อายุขัย: 1 ปี]
[ทักษะ: พิษมรณะ]
……
หลังจากอ่านข้อมูลของทารันทูลา หลินฮ่าวก็พยักหน้าพอใจ
แมลงวันกังฟูอยู่ในระดับ C ขั้นเริ่มต้น และทารันทูลาอยู่ระดับ D ขั้นกลาง สัตว์ทั้งสองตัวตอนนี้จึงมีความแตกต่างกันอย่างมาก
ดังนั้นประสิทธิภาพในการต่อสู้ของทารันทูลาจึงต่ำกว่าแมลงวันกังฟู แต่ทักษะพิษมรณะของมันเป็ทักษะการลอบสังหารที่ดี
"ไปซ่อนตัวในกระเป๋า"
หลังจากหลินฮ่าวออกคำสั่ง ทารันทูลาก็ไต่เข้าไปในกระเป๋าของเขาอย่างเชื่อฟัง
หลังจากเสริมแกร่งแล้ว ร่างกายของทารันทูลาก็แข็งแกร่งขึ้นมาก
ต่อให้กระเป๋าถูกกระแทกก็ไม่ใช่เื่ใหญ่
[ติ๊ง! การทำพันธสัญญาสัตว์เลี้ยงตัวที่สองสำเร็จ จะมีการสุ่มรางวัลลอตเตอรี่]
[้าเปิดหรือไม่?]
ขณะที่หลินฮ่าวกำลังเดิน เสียงของระบบก็ดังขึ้นในใจของเขา
มีรางวัลพิเศษสำหรับการทำพันธสัญญาสัตว์เลี้ยง…
เป็ระบบที่ดี
"เปิด"
หลินฮ่าวตอบรับโดยไม่ลังเล
[ติ๊ง! จับลอตเตอรี่สำเร็จ ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้รับพร์การบ่มเพาะขั้นสูงสุด การฝึกฝนวรยุทธ์ทุกด้านถึงระดับสูงสุด และการดูดซับปราณิญญาเพิ่มขึ้น]
พร์ในการบ่มเพาะขั้นสูงสุด?!
หลินฮ่าวตกตะลึงและมีความสุขยิ่ง
ความสามารถในการฝึกฝนของทวีปชางฉยง แบ่งออกเป็ ระดับอ่อน ระดับต่ำ ระดับปานกลาง ระดับสูง และระดับสูงสุด
สำหรับความสามารถระดับสูงสุดนั้น เป็เพดานของการบ่มเพาะความสามารถ
ระดับของความสามารถจะกำหนดถึงความสำเร็จในฝึกฝนวรยุทธ์
แม้แต่ภรรยาของเขา จ้าวหลิงเอ๋อร์ซึ่งมีพร์ระดับสูงยังเป็ผู้นำของรุ่นเยาว์ในเมืองเทียนอู่
หลินฮ่าวรู้สึกว่ารอบตัวเขาเต็มไปด้วยปราณิญญา
เขาสามารถดูดซับปราณิญญาเหล่านี้เข้าสู่ร่างกาย เพื่อขัดเกลากระดูก กล้ามเนื้อ เส้นเื และทำให้ร่างกายของเขาแข็งแรงขึ้นได้
หลินฮ่าวในอดีตมีร่างกายที่อ่อนแอมาก เขาไม่รู้สึกถึงพลังของ์และโลกแม้แต่น้อย จึงไม่สามารถฝึกฝนได้
แต่ตอนนี้เขามีพร์ระดับสูงสุดของการฝึกฝนวรยุทธ์
หากฝึกฝนอย่างหนัก เขาย่อมก้าวไปสู่จุดสูงสุดของวรยุทธ์ได้ นี่เป็สัญลักษณ์ของอัจฉริยะ
วาบ!
ขณะที่เขาดูดซับพลังของ์และโลก หลินฮ่าวก็สั่นสะท้านและรู้สึกราวกับว่ามีบางอย่างแทรกซึมเข้ามาในร่างกาย ซึ่งทำให้รู้สึกสบายตัวมาก
“เส้นเืศักดิ์สิทธิ์ถูกเปิดแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 1!”
หลินฮ่าวมีความสุขมากเมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
มนุษย์มีเส้นเืิญญาเก้าเส้นในร่างกาย และแต่ละเส้นล้วนทะลวงผ่านระดับได้
เขาในตอนนี้ได้ดูดซับปราณิญญาของ์และโลกเข้าสู่ร่างกาย จนกระทั่งเปิดเส้นเืิญญาแรกได้สำเร็จ ซึ่งเทียบเท่ากับการก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งวรยุทธ์อย่างแท้จริง
"ในที่สุดข้าก็ฝึกฝนได้"
หลินฮ่าวกำหมัดแน่นและรู้สึกถึงความแข็งแกร่งของร่างกายอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
จากนี้ไปคำว่า ‘ขยะ’ จะไม่ทำลายความมั่นใจของเขาอีกต่อไป!
หลินฮ่าวหายใจเข้าลึก ๆ และสงบจิตใจ
จากนั้นเขาก็พาแมลงวันกังฟูและทารันทูลาไปที่จวนตระกูลจ้าว
เป็เวลาตอนเย็นแล้ว ใกล้ถึงเวลาอาหาร เขาต้องกลับไปทานอาหารเย็นพร้อมคิดหาวิธีอื่นในการหาเงิน
มีห้องอาหารสองแห่งในตระกูลจ้าว หนึ่งห้องหลักและอีกห้องคือห้องรอง
มีเฉพาะสมาชิกตระกูลจ้าวและพ่อบ้านาุโบางคนเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเข้าไปในห้องหลัก
ส่วนห้องอาหารรองมีไว้สำหรับคนรับใช้ธรรมดา
หลินฮ่าวเดินไปที่ห้องอาหาร เขาไม่ได้ตั้งใจจะไปห้องอาหารรอง
เมื่อก่อนเขามองไม่เห็นและอาจถูกหลอกได้ง่าย แต่ตอนนี้เขาแตกต่างจากอดีต!
นอกจากนี้ข้าเป็เขยใหญ่ของตระกูลจ้าว ดังนั้นเขาจึงมีคุณสมบัติครบถ้วนที่จะทานอาหารในห้องอาหารหลัก
ด้วยการมองเห็นของแมลงวันกังฟู เมื่อหลินฮ่าวมาถึง เขาก็เดินเข้าไปในประตูห้องอาหารในทันที
การตกแต่งในโรงอาหารค่อนข้างมีเอกลักษณ์ ดูเหมือนร้านอาหารข้างนอก
ที่นี่มีไว้สำหรับดูแลสมาชิกระดับสูงในตระกูลจ้าว เพื่อให้พวกเขาได้เพลิดเพลิน
โต๊ะส่วนใหญ่ที่อยู่รอบนอกเป็ของรุ่นเยาว์
ในเวลานี้มีคนหนุ่มสาวมากกว่าสิบคนกำลังรับประทานอาหารอยู่ที่นี่ พวกเขาน่าจะเพิ่งฝึกยุทธ์เสร็จเนื่องจากมีเหงื่ออยู่เต็มตัว
ถัดจากรุ่นเยาว์เ่าั้ มีชายวัยกลางคนร่างผอมยืนอยู่ข้างโต๊ะ คอยถามพวกเขาด้วยความเคารพว่า้าอาหารเพิ่มหรือไม่
อย่างไรก็ตาม รุ่นเยาว์ของตระกูลจ้าวเ่าั้ดูจะจู้จี้จุกจิกมากและสร้างปัญหาอยู่ตลอดเวลา
จู่ ๆ หลินฮ่าวก็จำเสียงของชายวัยกลางคนได้
ผู้ชายคนนี้คือฉินฉือ พ่อบ้านสามของตระกูลจ้าว
หน้าที่ส่วนใหญ่ของเขาคือการจัดการเื่ทั่วไปของตระกูลจ้าว และงานบ้านต่าง ๆ
ห้องอาหารแห่งนี้อยู่ในการดูแลของฉินฉือ
เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายมีท่าทีที่ไม่ดีต่อตัวเอง
หลินฮ่าวมักถูกทำให้เสื้อผ้าเลอะเทอะ แม้แต่อาหารก็รสชาติแย่ พวกเขามักเอาของเหลือจากคนอื่นมาให้เขา
แม้ว่าหลินฮ่าวจะตาบอด แต่เขาก็มีหัวใจ
ในฐานะเขยใหญ่ของตระกูลจ้าว คนรับใช้จึงไม่กล้าหาเื่เขา
ความเป็ไปได้เพียงอย่างเดียวคือมีผู้บงการคอยหนุนหลังพวกเขา ดังนั้นคนรับใช้เหล่านี้จึงกล้าลงมือ