อลินตา... หมอผีข้ามภพ

เช้าตรู่ของวันใหม่ที่แสนจะสดชื่น หลังจากผ่านศึกสงครามอะไรมามากมายในค่ำคืนผีหลอนนอนตาเหลืองอลินตา เป๋า และหมิง ตื่นขึ้นมาพร้อมด้วยดวงตาที่อิดโรยอย่างเห็นได้ชัดโดยเฉพาะสองเพื่อนรักหมิงและเป๋า ที่ต้องตื่นแต่เช้ากว่าใครๆ เพราะต้องออกไปกระหน่ำหาซื้ออมยิ้มรวมรสมาทำบุญให้กับบุตรชายของผีแม่เพียงตามคำสัญญาที่ได้ให้ไว้

                ทุกคนร่วมกันทำบุญถวายภัตตาหารเช้ากับหลวงตาอ่อนซึ่งในเช้าวันนี้มีคนมาทำบุญกันจำนวนหนึ่งแต่ก็มากกว่าทุกวันที่ผ่านมาและจะเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ นั่นเพราะพ่อเลี้ยงฉลองได้ให้ลูกน้องประกาศว่าตนเป็นลูกศิษย์ของหลวงตาอ่อนใครอยากทำบุญก็ยินดีอนุโมทนาด้วยความเต็มใจและจะไม่ขัดขวางผู้คนในการเข้ามาทำบุญที่วัดแห่งนี้อีกต่อไปด้วยความที่พ่อเลี้ยงฉลองมีอิทธิพลต่อคนในพื้นที่อยู่แล้วนั่นยิ่งทำให้ชาวบ้านที่มีจิตศรัทธาต่อพระพุทธศาสนากระหน่ำทำบุญกันยกใหญ่

               แต่ถึงแม้พ่อเลี้ยงฉลองจะมีอิทธิพลเพียงใดก็ตาม ทว่าเมื่อยืนอยู่ต่อหน้าอลินตาพ่อเลี้ยงฉลองกลับยืนเอามือประสานกันเรียบร้อย ทำตัวราวกับเป็นลูกน้องของอลินตา ทางด้านอลินตาหมิง และเป๋า เมื่อถวายภัตตาหารเช้าแด่พระภิกษุสงฆ์เรียบร้อยแล้วก็ยังร่วมรับประทานอาหารกับชาวบ้านอย่างไม่ถือตัว และไม่ถือว่าเป็นข้าวเหลือจากพระ

                หนำซ้ำคุณเธอยังเติมข้าวเข้าไปอีกสองจานทำเอาเป๋าแอบกระซิบว่าไม่กลัวอ้วนเลยหรือแม่แต่อลินตากลับบอกอย่างลืมตัว ว่าแกงขนุนใส่กระดูกอ่อนกับน้ำพริกหนุ่มกินกับแคปหมูและผักสดนี่คือที่สุดแห่งอาหารที่เธอคิดถึงไหนจะตบท้ายด้วยขนมจีนน้ำเงี้ยวอันเลื่องชื่อไปอีกหนึ่งชามเพราะอลินตาถือคติกินง่าย อยู่ง่าย

                ผิดกับฐานะที่เป็นถึงลูกคุณหนูและร่ำรวยขั้นเศรษฐีนั่นทำให้หญิงสาวได้ใจเหล่าชาวบ้านที่มาทำบุญไม่น้อย แม้แต่หลวงตาอ่อนยังยิ้มให้อย่างเมตตาเอ็นดูกับเนื้อแท้ของอลินตาที่น้อยคนนักจะได้เห็น แต่เป๋ากับหมิงรู้ดีเพราะข้าวฟรีทำให้ไม่ต้องเสียเงินต่อให้เป็นงานบวช งานแต่ง แม้แต่งานศพ บอกมาเถอะ ถ้าฟรีชียืน 1 เสมอ

               หลังจากที่พากันกระซวกอาหารเช้า เอ้ย.. รับประทานอาหารเช้าจนพุงบานกันแล้วอลินตาก็ชวนแก๊งลูกน้องไปเดินย่อย แต่จุดประสงค์จริงๆก็คือจะเดินดูบริเวณวัดที่จะบูรณะซ่อมแซมปรับปรุงเพื่อจะได้เป็นสถานที่เผยแผ่พระพุทธศาสนา และปฏิบัติธรรมแก่เหล่าพุทธศาสนิกชนต่อไปซึ่งขณะที่อลินตาเดินสำรวจพื้นที่อยู่นั้นก็มีพ่อเลี้ยงฉลองเดินตามมาด้วยติดๆเพราะเขาต้องการที่จะร่วมบูรณะวัดนี้อย่างจริงใจและต้องการแสดงให้ชาวบ้านทุกคนเห็นว่าเขาต้องการจะเปลี่ยนแปลงตัวเองจริงๆ

               “นี่ค่ะ พ่อเลี้ยง” อลินตาพูดขึ้นหลังจากที่มายืนหน้าโบสถ์เก่าที่เธอใช้เป็นฐานทัพปักหลักต่อสู้กับเหล่าผีร้ายเมื่อคืนนี้

                “ฉันอยากจะบูรณะโบสถ์เก่าหลังนี้ หลวงตาอ่อนท่านอนุญาตให้ทำเป็นหอพระไตรปิฎกและห้องสมุดได้ค่ะส่วนกุฏิทุกหลังที่เก่าๆ โทรมๆ ฉันก็จะให้ช่างทาสีและจ้างคนมาทำความสะอาดใหม่ทั้งหมด ห้องน้ำก็ปรับปรุงใหม่ เพราะเห็นชาวบ้านบอกว่าอยากจะมาถือศีลนอนวัดในทุกวันพระ ซึ่งฉันเห็นด้วยและอนุโมทนาบุญล่วงหน้ากับทุกคนไปแล้วส่วนต้นไม้ไม่ต้องตัดหรือว่าโค่นออกนะคะ ปล่อยไว้แบบนี้จะดีกว่าให้ตัดแต่งพองามก็พอ ฉันไม่อยากเบียดเบียนท่านรุกขเทวดา” พ่อเลี้ยงฉลองรีบรับคำอย่างรวดเร็ว

                “ได้จ้าหนูอลิน แต่ฉันก็สงสัยนะว่าทำไมหนูอลินถึงเลือกบูรณะโบสถ์หลังเก่าเป็นหอพระไตรปิฎกทำไมไม่สร้างขึ้นมาใหม่เลยล่ะ” อลินตาได้ยินพอเลี้ยงถามก็ยิ้มๆก่อนตอบชัดเจน

               “การสร้างสิ่งใดให้วัดได้กุศลแรงมากค่ะแต่การบูรณะก็ได้กุศลแรงไม่แพ้กันเลยค่ะพ่อเลี้ยง เพราะของที่มีอยู่แล้ว ถ้าเราไปสร้างใหม่โบสถ์หลังเก่าก็อาจจะต้องทิ้งร้างไว้ไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรแล้วทีนี้ผู้คนก็จะสร้างใหม่ไปเรื่อย ฉันเสียดายพื้นที่การใช้ประโยชน์ค่ะดูอย่างพระอานนท์พุทธอุปัฏฐากของพระพุทธเจ้าท่านไม่เคยใช้ของที่ผู้คนถวายสงฆ์อย่างสิ้นเปลือง” พ่อเลี้ยงฉลองได้ยินอลินตาเล่าก็ถามด้วยความอยากรู้

               “ยังไงเหรอ?” อลินตาเห็นว่ามีคนสนใจเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาก็เล่าต่ออย่างรวดเร็ว

               “ก็ครั้งพุทธกาล มีผู้มาถวายผ้าให้แด่สงฆ์จำนวน 500 ผืน พระอานนท์ท่านจึงเป็นประธานในการจัดการผ้าทั้งหมดแต่แล้วทีนี้ก็มีคนมาถามท่านเพื่อจับผิด ว่าผ้าตั้ง 500ผืนเอาไปใช้ทำอะไรพระอานนท์ท่านก็ตอบไปตามความเป็นจริงว่าท่านก็นำผ้าทั้งหมดไปแจกจ่ายแก่ภิกษุที่มีจีวรเก่าคำถามต่อมา แล้วจีวรเก่าเหล่านั้นเล่า ท่านเอาไปทำอะไรพระอานนท์ก็ตอบว่าอาตมาเอาไปทำผ้าดาดเพดาน อ้าวก็ยังไม่จบยังอุตส่าห์ถามอีกนะว่าแล้วผ้าดาดเพดานเก่านั้นเล่าเอาไปทำอะไรอีกพระอานนท์ก็ตอบว่าผ้าเหล่านั้นอาตมานำไปทำเป็นผ้าปูฟูก ก็ยังไม่จบยังถามต่ออีกว่าผ้าปูฟูกเก่านั้นเล่า เอาไปทำอะไรพระอานนท์ตอบว่าผ้าปูฟูกเหล่านั้นอาตมานำเอาไปทำเป็นผ้าเช็ดธุลีแน่นอนคำถามต่อมาก็คือแล้วผ้าเช็ดธุลีเก่าเล่า เอาไปทำอะไรพระอานนท์ก็ตอบว่าอาตมาก็นำเอาผ้าเช็ดธุลีเก่าเหล่านั้นไปขยำโคลนแล้วฉาบทาฝากุฏิซึ่งพระอานนท์ไม่ได้ตอบอย่างเดียวแต่พระอานนท์ยังพาคนถามไปดูผลงานผ้าที่ญาติโยมนำมาถวายให้แด่คณะสงฆ์ว่าผ้าทุกผืนนั้นถูกใช้ประโยชน์อย่างถึงที่สุดคนถามถึงกับยอมสิโรราบกราบปวารณาเป็นพุทธมามะกะแล้วกล่าวอนุโมทนาบุญกับพระอานนท์พุทธอุปฐากของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า” อลินตาเล่ามาถึงตรงนี้ก็มองหน้าทุกคนก่อนจะพูดต่อ

               “เราต้องใช้ประโยชน์จากของที่มีให้คุ้มค่าอย่างถึงที่สุด โบสถ์หลังนี้ก็เช่นกันถ้าทำเป็นหอพระไตรปิฎก และเป็นห้องสมุดก็ดีกว่าปล่อยทิ้งร้างรอวันชำรุดไปเสียเปล่าๆยิ่งถ้าสร้างหอพระไตรปิฎกหลังใหม่ขึ้นมาโบสถ์หลังนี้ก็จะร้างอย่างหาประโยชน์อะไรไม่ได้เลยแล้วเทวดาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ปกปักรักษาโบสถ์หลังเก่านี้ก็จะไม่ได้รับบุญรับกุศลอะไรด้วยเลยแต่ถ้ามีคนมาใช้ประโยชน์ ได้ความรู้จากการอ่านหนังสือในโบสถ์หลังนี้เทวดาที่ท่านอารักขาอยู่ที่นี่ท่านก็จะอนุโมทนาบุญ ได้บุญไปด้วย..” อลินตาพูดพลางเหลือบชำเลืองไปที่เทวดาตนเมื่อคืน ซึ่งตอนนี้ท่านลอยอยู่ระดับเดียวกับหลังคาโบสถ์หลังเก่าพร้อมกับยกมือประนมอนุโมทนาบุญในความคิดของอลินตา

                พ่อเลี้ยงฉลองได้ฟังความคิดความอ่านของอลินตาถึงกับซูฮกหญิงสาวอายุเพียงเท่านี้แต่กลับมีเหตุผลที่ลึกซึ้ง ทั้งยังมองการณ์ไกลมากกว่าเขาที่อายุอานามล่วงเลยจนจะก้าวลงไปนอนในโลงได้อยู่แล้วขณะที่คุยกันอยู่ หมอผีที่เคยเป็นสมัครพรรคพวกของพ่อเลี้ยงฉลองก็ก้าวเข้ามาสมทบแหม.. ใส่ชุดขาววาวใส หน้าตาอิ่มเอิบเชียวล่ะ เดินมาพร้อมกับมานพเมื่อพบอลินตากับพ่อเลี้ยงฉลอง มานพก็รีบแนะนำทันที

                “หมอผี เอ้ย..ต้องเรียกว่า ลุงเทพ แกมาปวารณาเป็นมัคนายกวัด หลวงตาอ่อนท่านก็อนุญาตแล้ว”เมื่อมานพพูดจบ อลินตาก็หันมายิ้มให้กับหมอผีที่ชื่อเทพซึ่งบัดนี้กลายเป็น ลุงเทพไปเสียแล้ว

                กระนั้นลุงเทพเมื่อเห็นรอยยิ้มของอลินตายังแอบรู้สึกสยองอยู่ไม่น้อยและยังหวาดกลัวต่อผีตายทั้งกลมลูกน้องของอลินตาก็เจ้าหล่อนเล่นอาละวาดจนบ้านเขาแทบพัง ปะรำพิธีอันเข้มขลังของเขายับเยินสุดติ่งกระดิ่งแมวแต่ทว่าสิ่งที่ลุงเทพอดีตหมอผีได้ยินนั้น กลับแทบไม่เชื่อหูตัวเองเมื่ออลินตาเอ่ยขึ้น

                “อนุโมทนาบุญด้วยนะคะลุงเทพถ้าว่างอลินจะแวะมาทำบุญที่วัดนี้บ่อยๆ ฝากลุงเทพดูแลหลวงตาอ่อนกับวัดนี้ด้วยนะคะอย่างน้อยก็จะได้เป็นที่พึ่งทางใจยามยากของคนที่กำลังเป็นทุกข์ค่ะ” พ่อเลี้ยงฉลองกับลุงเทพมองหน้ากัน หืม... ดูเรียบร้อยอ่อนน้อมถ่อมตนผิดกับคนเมื่อคืนยังกับคนละคน

                นี่แหละนะที่เรียกว่ามีทั้งพระเดช และพระคุณอยู่ในคนคนเดียว ผู้หญิงคนนี้บทจะโหดก็น่าเกรงกลัวอย่าบอกใครแต่บทจะเป็นคนดีมีศีลธรรมก็ดูอ่อนหวานอ่อนโยนอย่างยิ่ง เกิดมาพ่อเลี้ยงฉลองกับอดีตหมอผีเทพก็เพิ่งจะเคยเห็นคนแบบนี้นี่แหละ...