????เหมันต์พ่ายรัก????
บทที่ 08
ร่างบางวิ่งหนีสุดชีวิต เธอมองไปรอบๆ ไม่มีอะไรพอที่เธอจะหลบซ่อนได้เลย เธอวิ่งเท้าเปล่าท่ามกลางพื้นทรายที่ร้อนระอุ เท้าของเธอผองจนน่ากลัว นับหนึ่งวิ่งไปได้ไม่ไกลมากนักก็ต้องทรุดล้มลง
"โอ้ย"
นับหนึ่งล้มลงไปกับพื้น เมื่อเธอรู้สึกเจ็บที่ข้อเท้า มันบวมแดงเหมือนจะอักเสบ เธอกุมเท้าที่มันแดงจนห้อเื เสียงควบม้าดังมาจากข้างหลัง หญิงสาวรีบหันไปมองอย่างรวดเร็ว เกรงว่าเขาจะตามมาทัน ก่อนที่เธอจะลุกเดินไปซ่อน เธอนอนราบไปกับพื้นมันจะเป็เหมือนกองทรายเป็ลูกๆ เธอหอบหายใจรัวถี่ เมื่อรู้สึกกลัวว่าเขาจะจับได้ ร่างบางพยายามแอบให้มิดชิด หลังของเธอแสบร้อนไปหมดเมื่อโดนพื้นทรายร้อนที่ร้อนระอุ เหมันต์สอดสายตาหาร่างบางเขามองตามรอยเท้าที่เริ่มจางหางก่อนจะเห็นปลายเท้าของหญิงสาวเพียงนิดเดียว มีหรือที่จะพ้นสายตาอันแหลมคมของชายหนุ่มไปได้ เสียงควบม้าห่างออกไป หญิงสาวถอนหายใจอย่างโล่งอกเธอรีบลุกขึ้นปัดทรายออกจากตัว ก่อนที่จะเดินออกมาจากที่ซ่อน
หมับ!
"กรี๊ดดด!!!" เสียงกรีดร้องของหญิงสาวเมื่อเธอถูก
มือหนาขว้าตัวไว้จากด้านหลัง
"จะหนีไปไหนแม่สาวน้อย หึหึ" เขาคำรามเสียงต่ำในลำคอ จ้องมองนกตัวน้อยที่อยู่ในกำมือของเขา
"ปะ..ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฮึก" ขอบตาเธอร้อนผ่าว เมื่อรู้สึกกลัวคนตรงหน้า
"มานี่!!" เขาลากเธอตรงไปยังม้า ก่อนจะดันร่างบางให้ขึ้นไป แต่หญิงสาวขืนตัวไว้ไม่ยอมขึ้น
"ไม่! ปล่อย!!" เธอสะบัดแขนดิ้นหนี แต่ก็ไม่อาจหลุดพ้นเหงื่อมมือจากชายหนุ่มได้เลย
"ขึ้นไป!" เสียงทุ่มตวาดเธอเสียงดังจนร่างบางสะดุ้งโหยง
"มะ..ไม่ไป!!"
เธอยังยืนยันเสียงแข็ง พลางแกะมือที่เขาจับไว้ มือหนาปานคีมเหล็กของเขาบีบข้อมือเธอแน่นราวกับจะให้มันแหลกคามือ
"กูให้มึงขึ้นดีดีแล้วนะ" เหมันต์คำรามเสียงต่ำในลำคอ ก่อนจะเดินไปที่ม้าอีกตัวที่ขนสัมภาระ
"จะ..จะทำอะไร!?" เธอขืนตัวไว้เมื่อเห็นเขาหยิบเชือกออกมา
"พูดดีดีไม่ชอบใช่มั้ย" เหมันต์กดเสียงต่ำที่หญิงสาวได้ยินถึงกับใจหายยวบ
"มะ..ไม่นะ!! กรี๊ดดด!!! ปล่อยฉัน ปล่อย!!"
ร่างบางเปล่งเสียงร้องออกมา เมื่อเขาจับมือเธอรวบไว้ทั้งสองข้าง ก่อนจะมัดเชือกอย่างแ่า เธอดิ้นหนีสุดชีวิตแต่ก็สู้แรงคนตัวโตไม่ได้ ชายหนุ่มะโขึ้นบนหลังม้าไปโดยไม่ทันได้คิดอะไร เหมันต์ก็กระตุกเชือกม้าให้ออกวิ่ง ร่างบางไถลไปตามพื้นทราย เมื่อแรงกระชากจากม้าลากเธอไปกับพื้น
"โอ้ย! "
เธอล้มลุกคลุกคลานไปกับพื้นทราย พยายามลุกขึ้นเพื่อที่จะวิ่งตามให้ทัน แต่ด้วยที่ข้อเท้าของเธอแพลงทำให้ร่างบางล้มลงไปกับพื้น ชายหนุ่มไม่หันมาดูเธอแม้แต่น้อย ม้าลากเธอไปกับพื้นทรายที่ร้อนระอุ จนตัวเธอขูดไปกับก้อนหินก้อนกรวดบนพื้นทราย มีแต่แผลเต็มไปหมด ร่างบางสะอื้นไห้ หน้าเธอเต้มไปด้วยดินทราย มันเข้าหู จมูก ปากของเธอเต็มไปหมด
"กรี๊ดดด!! ฮึก! ไอ้ชั่ว! " เธอกรีดร้องเมื่อรุ้สึกแสบไปหมดทั้งตัว รอยขูดลากเป็ทางยาว ตามลำตัวเป็รอยขูดจากหิน
"ลุกขึ้นมา!!" เขาตวาดเสียงกร้าว เมื่อเห็นเธอล้มลงไปกับพื้น อยากอวดดีกับเขา เขาก็จะจัดการคนอวดดีด้วยวิธีของเขาเอง!
"ฮือ~ ปล่อย..ฉัน"
เธอไม่มีแรงจะลุกขึ้นยืนอะไรทั้งนั้น มันเจ็บระบมไปทั้งตัว เขากระตุกเชือกม้าให้วิ่งไปอีก เธอถูกกระชากลากถูไปกับพื้นทราย สายตาเธอเริ่มพร่ามัว เมื่อรู้สึกว่ามันไม่ไหว ก่อนที่ทุกอย่างจะดับไป เหมันต์กระตุกเชือกม้าให้หยุด เมื่อเห็นร่างบางนอนแน่นิ่ง เขาลงจากหลังม้า ก่อนจะเดินไปใกล้ๆหญิงสาว
"หึ อวดดี!"
เขาคำรามในลำคอเมื่อรู้สึดว่าเ้าหล่อนดื้อเสียเหลือเกิน เขาช้อนร่างบางขึ้นไปวางบนหลังม้า ก่อนจะควบม้าออกไป ผ่านไปเป็เวลานานตะวันเริ่มคล้อย ร่างบางไม่มีท่าทีจะตื่นขึ้นเลย
"องค์ชาย ข้างหน้ามีโอเอซิสอยู่พะย่ะค่ะ" ราชิดบอกกล่าว
"อืม งั้นก็พักที่นี่ก่อน"
เขาควบม้าไปยังโอเอซิส เป็แหล่งน้ำในทะเลทราย ไม่ค่อยมีนักหรอก เขาเอาม้าไปผูกไว้ก่อนจะอุ้มหญิงสาวไปวางไว้กับพื้น เหมันต์เดินไปล้างหน้าล้างตา ก่อนจะเดินมาดูหญิงสาว ตามตัวเธอเป็รอยแดงเต็มไปหมด เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง นี่เขาทำเกินไปหรือเปล่า
"องค์ชาย กระหม่อมว่าองค์ชายทำรุนแรงไปนะพะย่ะค่ะ" ราชิดมองร่างบางที่ตอนนี้สภาพเธอดูไม่ได้เลยสักนิด
"อืม ข้ารู้ก็เ้าหล่อนอยากมาอวดดีกับฉันเอง" เขาพูดก่อนจะเดินหนีออกไป
หญิงสาวเริ่มรู้สึกตัว เปลือกตาเธอขยับช้าๆ เธอรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว เธอหยัดกายลุกขึ้นก่อนจะมองไปรอบๆ ตะวันตกดินไปเสียแล้ว มีกองไฟเล็กๆอยู่หลายจุด เธอจำได้ครั้งสุดท้ายคือเขาโดนผู้ชายคนนั้นมัดเชือกแล้วลากไปกับพื้น คิดแล้วแค้นไม่หาย
"หึ่ย ไอ้คนบ้า! คนป่าเถื่อน!"
เธอบ่นอุบอิบก่อนจะลุกขึ้นเดินไปรอบๆ มีทหารเฝ้าเต็มไปหมด ถึงไม่เฝ้าเธอก็ไม่กล้าหนีแล้วแหละ เพราะรู้ว่าหนียังไงก็ไม่พ้น เธอเดินกะเพลกๆไปตรงกองไฟเมื่อรู้สึกว่าอากาศเริ่มเย็น
"ไงมึง ฟื้นแล้วหรอ จะหนีอีกก็ได้นะ" เขาอดพูดเหน็บแหนมเธอไม่ได้
"มะ..ไม่" เธอละล่ำละลักตอบ เธอยอมรับว่ารู้สึกกลัวเขา
"ไปอาบน้ำสิ" เขาโยนเสื้อผ้าตัวใหญ่ๆ มาให้เธอ
"ไม่อาบ!" เธอปฏิเสธจะให้อาบที่ไหนล่ะ ห้องน้ำก็ไม่มี
"ถ้ามึงไม่อาบ มึงก็นอนข้างนอก กลางคืนยิ่งอากาศหนาวๆด้วย มึงอยากนอนก็ตามใจ อ้อ ระวังเสือมันคาบไปกินนะ" เขาพูดก่อนจะเดินหนีออกไป
"ระ..รอด้วย"
เธอวิ่งตามเขาไป ถ้ามีเสือจริงๆละก็ เธอไม่อยากจะคิดเธอไม่รู้หรอกว่าเขาโกหกหรือเปล่า แต่เธอคงไม่อยากนอนข้างนอกในอากาศหนาวๆ จนแข็งตายหรอกนะ ร่างบางวิ่งตามชายหนุ่มไปยังแอ่งน้ำ เธอมองผ่านความมืด มีเพียงแสงไฟจากตะเกียงเท่านั้น แม้จะมืดมากก็ตามก็ยังพอมีแสงจันทร์ส่องให้พอเห็นอยู่บ้าง
"ว้าว สวยจัง" เธอมองด้วยความตื่นตาตื่นใจ ไม่คิดว่าทะเลทรายจะมีแอ่งน้ำที่สวยขนาดนี้
"เร็วๆ กูไม่รอนะ!" ร่างบางสะดุ้งโหยงเพราะมัวแต่ชื่นชมความงามตรงหน้า
"เออๆ รู้แล้วๆ" เธอเดินตามเขาไป
"แก้ผ้า!"
"บะ..บ้าหรอ! ใครจะแก้ผ้า!"
"มึงไม่อาบหรือไง"
"อะ..อาบ แต่จะอาบมันทั้งชุดนี่แหละ" เธอปฏิเสธเสียงแข็ง ใครจะมาแก้ผ้าอาบกับผู้ชายสองต่อสองล่ะ
4K
