เจียงหยุนรู้สึกใเล็กน้อยกับสิ่งเห็นในขณะนี้ แม้แต่ระบบที่มักจะช่างพูดมากและเหย่อหยิ่งก็ยังเงียบกริบ แต่เขาไม่ได้วิตกกังวลเกินไป เพราะหากเขาตายขึ้นมา เขายังสามารถกลับมามีชีวิตได้อีกครั้งที่โคลนสังสารวัฏของเขาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายหมอก และผู้ติดตามของเขาก็มีเศษจิติญญาที่สามารถคืนชีพได้เช่นกัน ถึงแม้ทรัพยากรที่ใช้จะมหาศาลก็ตาม
จู่ ๆ ออร่าทรงพลังมากมายก็ปรากฏขึ้น ทุกคนหันไปมองและพบว่าผู้ที่มาคือกลุ่มศิษย์จากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุ ทว่าความแข็งแกร่งไม่ได้มาจากพวกเขาเลย แต่กลับมาจากคน 500 คนที่ยืนอยู่เื้ั พลังงานแห่งนิพพานระดับ 9 แผ่ออกมาจากทั้ง 500 คนนั้น ทำให้ทุกคนใ
"พวกเขาทั้งหมดอยู่ในระดับนิพพานระดับ 9ทั้งนั้น!" ผู้าุโจากกองกำลังระดับจักรพรรดิพึมพำเสียงเบา พวกเขาตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของกลุ่มคนเหล่านี้ "ทำไมผู้ฝึกฝนอิสระถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้?"
" เ้าโง่รึเปล่ามันไม่ได้มีแค่ผู้ฝึกฝนอิสระแต่มันมีคนจากพลังที่ต่ำกว่าพลังระดับจักรพรรดิได้ด้วย "
ในขณะที่หลายคนยังคงสงสัย ผู้าุโจากกองกำลังจักรพรรดิที่มีความเก่าแก่ยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า
"มันกำลังจะเกิดขึ้นแล้วสินะ..."
หลงปิงซึ่งยืนมองอยู่ด้วยความสนใจ พูดขึ้นว่า "ทั้ง 500 คนนี้ไม่มีใครธรรมดาเลย... ดูเหมือนว่าอาณาจักรลับจะไม่น่าเบื่ออย่างที่คิดแล้ว"
ฟาง ฉิน สนใจเล็กน้อยแต่ก็หมดความสนใจไป กัวฮั่น เองก็ไม่ได้สนใจมากแต่เขามองไปที่กลุ่มคนหนึ่งด้วยความสนใจมากและรู้สึกถึงภัยคุกคามเสมอ
เย่เฉินได้ยินเช่นนั้นก็สะดุ้งใเมื่อหลงซี่เฉ๋าพูดว่า "คนทั้ง 500 คนนั้นมีระดับการเพาะปลูก 'นิพพานระดับ 9' ทั้งหมด" เย่เฉินรู้สึกได้ถึงอันตรายที่ปกคลุมจากทุกทิศทาง เขาพูดกับตัวเอง "ทำไมถึงมีคนที่แข็งแกร่งมากมายขนาดนี้? เขารู้สึกไม่สบายใจเลย "
ในขณะนั้นเอง เจียงหยุนไม่สนใจความวุ่นวายรอบข้าง เขาเดินเข้าไปในอาณาจักรลับทันทีพร้อมผู้ติดตามของเขา คนอื่น ๆ ที่เห็นก็รู้สึกใกับความหยิ่งยโสของเขา บางคนถามกันว่า "นั่นมันใครกัน?"
ฟางฉินที่เห็นเจียงหยุนกล้าหาญถึงขนาดเดินข้ามหน้าข้ามตาเขาไปแบบนั้นรู้สึกไม่พอใจอย่างมากพร้อมพูดว่า
" เ้ามดไปเสียใจในนรกซะเถอะ "
จึงโจมตีด้วยคลื่นน้ำใส่เจียงหยุน แต่ก่อนที่การโจมตีจะถึงตัวเขา น้ำวนขนาดั์ก็เกิดขึ้นดูดซับคลื่นน้ำของฟางฉินแล้วสวนกลับไปทันที แต่ฟางฉินก็โจมตีด้วยคลื่นน้ำอีกครั้ง การโจมตีเสมอกัน ทำให้ทั้งสองหยุดการต่อสู้ชั่วขณะ
จางยู ผู้าุโคนที่ห้า มองเหตุการณ์อย่าง นิ่งเฉย เขาไม่้าช่วยเจียงหยุนเลยแม้แต่น้อย เพราะเขาไม่ชอบเจียงหยุนอย่างที่สุดจากข่าวลือที่เขาได้ยินมา เขายิ้มเยาะพร้อมดูสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
ฟางฉินรู้สึกว่ามันไม่ได้เสมอกันจริง ๆ แต่เป็เพราะอีกฝ่ายหยุดการโจมตีเอง เขามองด้วยความแปลกใจและถามว่า "เ้าเป็ใคร? ทำไมข้าถึงรู้สึกอยากฆ่าเ้ามาก"
ในขณะนั้นเอง ิไห่ยังคงยิ้มและพูดว่า " ด้วยความสามารถของเ้า? กลับไปนอนและฝันต่อ" คนของราชวงศ์วังน้ำวนรู้สึกโกรธมากเมื่อได้ยินดังนั้นและะโว่า "พวกเ้าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!" จากนั้น 10 ราชองครักษ์ระดับนักบุญพุ่งเข้ามาโจมตีิไห่ทันที
แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้เข้าใกล้ ิไห่ก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเหมือนหลบอะไรบางอย่าง จู่ๆ ร่างกายของทั้ง 9 ก็เปลี่ยนไปโดย ร่างกายคนหนึ่งก็กลายเป็หยกไปทั้งตัวและตายไปโดยไม่รู้อะไรเลย อีกคนถูกตัดออกเป็ 9 ส่วน อีกคนร่างกายเกิดรูหลายรูขึ้นทั้งร่างกาย อีกคนร่างกายก็มีเืไหลออกมาจากทั่วร่างกาย อีกคนถูกแสงอะไรบางอย่างจนไม่เหลือแม้แต่ซากเลย อีกคนเหลือเพียงกระดูกที่ปกคลุมไปด้วยพลังงานสีดำแปลกประหลาดที่เหมือนกำลังกัดกินเนื้อหนังอยู่ บางคนถูกไฟไหม้ไปทั่วร่างตายอย่างทรมาน บางคนถูกทุบจนติดกับพื้นเป็เนื้อเดียวกับดิน บางคนก็กลายเป็หินไปเมื่อลมพัดมาหินนั้นก็แตกสลายไป
ิไห่ยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า "เ้าเป็คนสุดท้ายสินะ" เขาหันไปมองราชองครักษ์ที่ยังเหลืออยู่ ราชองครักษ์ใและะเิพลังระดับนักบุญแทงหอกเข้าไปที่ิไห่ แต่หอกนั้นกลับทะลุร่างของิไห่ไปโดยไม่สร้างความเสียหายแม้แต่น้อย ิไห่สร้างน้ำขึ้นมาครอบคลุมร่างของราชองครักษ์ชายคนนั้น ร่างกายของเขาค่อย ๆ ผอมแห้งลงและเสียงกรีดร้องทรมานก็ดังขึ้น
ทุกคนต่างตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น "นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมการโจมตีจากนักบุญถึงไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ได้เลย"
ผู้คนคิดในใจ "ระดับนิพพานสามารถฆ่านักบุญได้ถึงแม้จะเป็นักบุญระดับ 1 ก็ตาม แต่มันง่ายดายยิ่งนัก"
ฟางฉินยังมีสีหน้าที่เรียบเฉยพร้อมบอกให้ิไห่ปล่อยตัวราชองครักษ์ของเขาไป แต่เมื่อเห็นิไห่ไม่มีท่าทีจะสนใจที่จะฟังเขาแม้แต่น้อย เขาโบกมือเรียก องครักษ์ระดับนักบุญกว่า 300 คน แล้วพูดว่า
“ฆ่าพวกมันซะ”
แต่ก่อนที่นักบุญเ่าั้ได้ทำการโจมตี เจียงหยุนโบกมือสร้างเส้นด้ายิญญาขึ้นมาตรึงและดึงทันที ชุ่ยเมิงที่มองเหตุการณ์รู้สึกทึ่ง และ ทุกคนรอบข้างต้องใกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ฉึก…
ฉึก….ฉึก
เสียงอะไรบางอย่างดังไปทั่วบริเวณเมื่อทุกคนมองไปที่องครักษ์นักบุญกว่า 300 คนตอนแรกพวกเขายังปกติดีแต่ในเวลาต่อมาร่างกายของพวกเขา กลับถูกแยกออกเป็ หลายหมื่นส่วนในพริบตาเดียว โดยไม่มีแม้แต่เสียงร้องเ็ปออกมาเลยแม้แต่น้อย กลิ่นเืกระจายไปทั่วทั้งบริเวณ ฟางฉินยกมือขึ้นมาป้องกัน แต่มือของเขากลับขาดพร้อมภาพที่เห็นตรงหน้า ทำให้เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
หลงปิง กัวฮั่น เหยียนหรู เซียวเฉิน หลี่ซินหยวน เย่เฉิน จางซินเย่ หลี่อยูตง กวนเิเหยา กูชิงเสวี่ย หรือ หลงซี่เฉ๋า และคนอื่นๆ ต่างอยู่ในอาการทำอะไรไม่ถูกเต็มไปด้วยความใ
"นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงฆ่านักบุญได้มากกว่า 300 คนได้อย่างง่ายดายขนาดนี้?" ผู้าุโบางคนสงสัย
" มันคือพลังอะไรกันแม้ข้าที่เป็นักบุญผู้ยิ่งใหญ่ก็ไม่สามารถมองเห็นได้ทัน "
" เขาเป็ใครกันแน่ทั้งเขาและผู้ติดตามไม่มีใครธรรมดาสักคน "
มีคนหนึ่งพูดขึ้นว่า "เ้าไม่มีตาหรือไง? ก็เห็นตราสัญลักษณ์อยู่ว่าเป็บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนสายหมอก"
"บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนสายหมอก? ไม่ใช่ว่ามีข่าวว่าเขาได้รับาเ็สาหัสหรอกหรือ?"
ศิษย์จากดินแดนสายหมอกเองก็ใมาก พวกเขาคิดว่าพระบุตรของตนแข็งแกร่ง แต่ไม่คิดว่าจะถึงขนาดที่สามารถฆ่านักบุญ 300 คนได้ด้วยการโบกมือเดียว
ระดับพลังของนักบุญผู้ยิ่งใหญ่กำลังพุ่งออกมาอย่างรุนแรงโดยมุ่งตรงไปที่เจียงหยุน
ก่อนที่เหตุการณ์จะรุนแรงไปกว่านี้ ชายคนหนึ่งก้าวออกมาจากความว่างเปล่าและพูดว่า
"คนแก่ไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งเกี่ยวกับรุ่นใหม่ ส่วนพวกเ้า ไปต่อสู้กันในอาณาจักรลับซะ" ทุกคนต่างตะลึงและกล่าวว่า
"คารวะจักรพรรดินักดาบ!"
จักรพรรดินักดาบสั่ง " ถึงเวลาแล้ว ทุกคนเข้าไปในอาณาจักรลับทันที " เจียงหยุนไม่สนใจ เขาเดินเข้าไปในทันทีและทุกคนก็ทำตามคำสั่งเข้าไปในอาณาจักรลับ
ฟาง ฉินที่ได้รับยาเพื่อรักษาแขนของเขากลับคืนแล้วมองตามเจียงหยุนที่กำลังเข้าไปด้วยสายตาเ็า เมื่อเข้าไปในอาณาจักรลับ เจียงหยุนก็พบตัวเองในสถานที่โบราณที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง เขายิ้มเล็กน้อยและโบกมือเหมือนส่งสัญญาณอะไรบางอย่าง...
3K
