อาทรรัก...[Yaoi]

    บทที่๑

    อาทรรัก บทที่ ๑

    Daoneua Part

    ผมกำลังยืนมองภาพตัวเองที่สะท้อนผ่านกระจก รอยแดงจากดวงตาของผมมันแสดงเด่นชัดมากเหลือเกิน ย้อนกลับไปเมื่อ4ปีก่อนที่ผมยังเป็นเด็กมหาลัยปี2 บ้านของผมมีคุณพ่อและคุณแม่ที่รับราชการกันทั้งคู่ และคุณพ่อที่อยู่ในราชการด้านตำรวจ และคุณแม่ที่มีอาชีพเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ทั้งพ่อและแม่ต่างมีหน้าตาทางสังคมเป็นอย่างมากด้วยยศถาบรรดาศักดิ์ที่ท่านทั้งคู่ไต่เต้าด้วยผลงานของตนเองจนได้ยศใหญ่โต ด้วยการมีหน้ามีตานี้ทำให้ผมโดนคลุมถุงชนให้แต่งงานกับพี่ธร เพราะบ้านของพี่ธรจะสนิทกับบ้านผมเป็นอย่างมาก เพราะพ่อของเราสองคนสนิทซี้กันพอสมควรจึงถูกจับคู่ ซึ่งทางฝ่ายของพี่ธรเองก็ไม่ได้ปฏิเสธอันใดเลยในการแต่งงานจนมาถึงวันที่เราสองคนแต่งงานกันอย่างมีหน้ามีตาในสังคม พอหลังจากแต่งงานพี่ธรกับผมก็ค่อยๆ ปรับเข้าหากันจนผมรู้สึกรักผู้ชายคนนี้ แต่ไม่ใช่แค่ปีเดียวนะครับ 2ปีที่เราดูใจกันหลังแต่งงานซึ่งพี่ธรก็ต้องปฏิบัติหน้าที่ตลอดนะครับบางที่4-5 เดือนเราเจอกันครั้งนึงก็มีครับ แต่ผมอยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบที่มีลูกชายลูกสาว ซึ่งผมโดนแรงกดดันจากพ่อและแม่ของเราทั้งคู่ (ลืมบอกครับ ผมท้องได้นะครับ) ผมก็พยายามขอพี่ธรตั้งแต่ปีที่2หลังจากเราแต่งงานกัน คำตอบของพี่ธรก็ยังคงปฏิเสธมาเรื่อยๆ และเป็นเรื่องที่เราทะเลาะกันตลอด ซึ่งที่ผมอยากมีลูกเพราะลูกเป็นเหมือนดั่งสายใยที่เชื่อมเราทั้งคู่ผูกกันไว้ เหมือนดั่งด้ายที่คล้องใจเราทั้งคู่ไม่ให้ไปไหน แต่ผมก็ไม่เข้าใจพี่ธรเป็นอย่างมาก เขาปฏิเสธเรื่องลูกทุกครั้ง...ทุกครั้งที่เขาปฏิเสธมันมักจะทำร้ายความรู้สึกผมเป็นอย่างมากแกรัก..“อาบน้ำหรือยัง” เสียงทุ้มของพี่ธรก็ถามออกมาขณะที่พี่เขาเดินมาถอดเสื้อออกและทิ้งไว้ในตระกร้าผ้า“ยังครับ” ผมก็ตอบกลับไป ดูเหมือนพี่ธรจะขมวดคิ้วเข้าหากันและหยิบผ้าเช็ดตัวและเดินมาหาผมที่ยืนอยู่หน้ากระจก“ไปอาบน้ำไป” พี่ธรก็บอกผมออกมาก่อนที่จะเดินไปทิ้งกายลงบนเตียงและหยิบไอแพดขึ้นมาดูข่าวสารบ้านเมืองในปัจจุบัน ผมจึงเดินไปอาบน้ำ ผมไม่รู้ว่าควรเดินออกไปและเริ่มเซ็กส์กับพี่ธรดีไหม หรือผมควรเฉยๆ เหมือนเดิมต่อไปผมใช้เวลาอาบน้ำนานพอสมควรเพราะคิดเรื่องราวความรักของผมกับพี่ธรอยู่“รอแปปนะ” พี่ธรก็พูดออกมาพร้อมกับขยับไปหยิบผ้าขนหนูและจะเดินเข้าห้องน้ำหมับ..แต่ผมจับแขนของพี่ธรเอาไว้ก่อน ซึ่งพี่ธรก็ยังคงเลิกคิ้วถามว่ามีอะไร ผมขยับตัวเข้าหาพี่ธรพร้อมกับมือหนึ่งที่กำผ้าขนหนูไว้ที่หน้าอก“ผมคิดถึงพี่” ผมขยับลูบทั่วลอนท้องแกร่ง ร่างกายของพี่ธรดูดีทุกอย่าง ด้วยเพราะพี่เขาต้องฝึกตลอดและตื่นตัวตลอดเวลา“อย่าอ่อย” พี่ธรก็พูดออกมา ผมจึงขยับแขนไปจับที่ไหล่แกร่งของพี่ธรเพียงข้างเดียวเพราะอีกข้างต้องจับผ้าเอาไว้“ทำกันเถอะครับ” ผมพูดออกมาเสียงแหบพร่า ก่อนที่จะช้อนสายตามองพี่ธรด้วยสายตาเว้าวอน“ไม่ได้หยิบถุงยางขึ้นมา”“สดก็ได้ครับ” ผมก็พูดออกไป เพราะตลอดเวลาที่เราแต่งงานกันมาไม่มีครั้งไหนที่พี่ธรไม่ใส่ถุงยางอนามัย แต่มีบางครั้งที่พี่เขาเกิดอารมณ์แต่ไม่ได้เอาถุงยางมาพี่เขาก็เลือกที่จะไม่ทำกับผม แต่ไปปลดปล่อยด้วยมือของตัวเอง“ไม่” และคำตอบที่แน่ชัดของพี่ธรทำเอาผมเจ็บที่ใจเลยครับ“เราทำกันเถอะ” แต่สุดท้ายผมก็ยังคงไม่ยอมเพราะถ้าครั้งนี้พลาดมีโอกาสบ้างที่ผมจะมีน้อง แต่ดูเหมือนพี่ธรตอนนี้กำลังจะเอามือผมออกจากร่างกายตัวเอง“ไม่ทำครับ” และคำตอบของพี่ธรก็เน้นให้ชัดเจนขึ้นมาอีก ทำเอาผมไปไม่เป็นเหมือนกัน“งั้นเหนือไปให้คนอื่นทำพี่ธรคงไม่ว่าอะไรใช่มั้ยครับ” ผมที่กำลังน้อยใจก็ประชดออกมาทันที ผมไม่ใช่คนที่ขี้น้อยใจแบบไม่มีเหตุผลนะครับ แต่ผมมีสิ่งที่ผมต้องการ ผมรู้ว่าประโยคที่ผมพูดไปผมไม่กล้า เพราะในเมื่อผมแต่งงานแล้วผมไม่จำเป็นต้องมองหาใครเพิ่ม“เหนือ..มีเหตุผลหน่อย”“ก็เหนืออยากทำ!”“พี่ไม่อยากทำไงครับ” และเสียงนิ่งของพี่ธรทำให้ผมชะงักคำโต้เถียงทันที ผมมองหน้าพี่ธรซึ่งพี่ธรก็ยังมีสีหน้านิ่งและมองผมนิ่ง“พี่ธร” ผมก็พูดออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบา พร้อมกับเลื่อนสายตาลงต่ำ“ไปแต่งตัวเถอะ อย่าให้วันพักผ่อนของพี่มีแต่ความรู้สึกแย่ๆ เลย” และเสียงของพี่ธรก็พูดออกมาพร้อมกับขยับตัวเดินเข้าห้องน้ำ ผมขยับมาหย่อนก้นลงที่ที่นอนคิงส์ไซส์.....อย่าทำให้วันพักผ่อนของพี่มีแต่ความรู้สึกแย่ๆ เลย...คำพูดของพี่ธรก็ทำเอาผมท้อเหมือนกันนะครับ ผมไม่รู้ว่าพี่ธรมีเหตุผลอะไรทั้งเรื่องลูกและหลายๆ เรื่อง ผมอยากมีลูก...แค่พี่ธรออกปฏบัติหน้าที่ในแต่ละเดือนก็ทำเอาผมโดนว่าจากเพื่อนบ้านว่าเป็น เมียหลวงที่ผัวไปมีเมียน้อย บางทีผมก็ท้อแล้ว 3ปีแห่งการขอเรื่องลูก พี่ธรก็ปฏิเสธมาตลอด ถ้าพี่ธรเป็นคนที่ไม่มีงานทำ ผมยังพอเข้าใจ แต่นี้พี่เขาพร้อมทุกอย่าง...แต่ผมก็โดนปฏิเสธตลอดแกรัก..“เดี๋ยวกลับมาจากซื้อของแล้วเก็บของนะเพราะพรุ่งนี้ไปทานข้าวที่บ้านพ่อพี่แล้วเห็นว่าจะมีทริปไปเที่ยวต่างจังหวัด” พี่ธรก็พูดออกมาพร้อมกับเดินไปแต่งตัว ซึ่งผมที่แต่งตัวและทาครีมต่างๆ นาๆ เสร็จแล้วก็เดินไปด้านหลังของสามีที่กำลังยืนเช็คหน้าตัวเองอยู่หมับผมก็กอดพี่ธรจากด้านหลังเอาหน้าผมแนบไปกับหลังที่เปียกชื้นของพี่ธร มือผมก็ลูบเบาๆ ที่ลอนท้องอันแสนสวยของพี่ธร ผมค่อยๆ เลื่อนมือลดลงต่ำจนถึงขอบผ้าขนหนู“เหนือ” พี่ธรก็พูดเสียงดุพร้อมกับจับมือผมเอาไว้ ผมค่อยๆ หลับตาพริ้มลง“เหนืออยากมีลูก” ผมก็พูดออกมา ผมพูดออกมาจากความรู้สึกของผมจริงๆ“เหนือพี่ยังไม่พร้อมที่จะมีภาระ แค่เหนือคนเดียวพี่ก็ยังคิดเลยว่ามันจะมีวันที่เราต้องหย่าร้างกันมั้ย พี่ยังไม่พร้อม” และคำพูดของพี่ธรก็ดังขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด นี้ผมเป็นภาระพี่เขาขนาดนี้เลยหรอ พี่เขาคิดถึงวันที่เราหย่ากันแล้วหรอ จุกครับ ผมพูดไม่ออกได้แค่ค่อยๆ คลายกอดจาดพี่ธรและขยับเดินออกไปจากห้อง

    Phutorn Part

    หลังจากดาวเหนือเดินออกไปผมก็ได้แต่โทษตัวเองในใจว่าทำไมถึงพูดสิ่งที่ตัวเองคิดออกมา ผมไม่ใช่คนปากพล่อยแต่ด้วยที่ดาวเหนือมุ่งเน้นมาเรื่องลูกตั้งแต่ที่ผมกลับมาถึงบ้าน ผมยังไม่พร้อมจริงๆ เหตุผลของผมถ้าถึงเวลาผมจะบอกกับดาวเหนือเอง ให้ถึงเวลานั้นจริงๆ ผมจะบอกน้องเองจริงๆ ผมแต่งตัวเสร็จก็เดินลงมาหาน้องที่นั่งอยู่ตรงโซฟาน้องก็ไม่มองหน้าผมเลยสักนิดเพียงแต่เดินไปหยิบกุญแจบ้านและกระเป๋าของ ผมก็เดินนำไปที่รถก่อน ไม่นานนักน้องก็เดินตามออกมาและกดเปิดประตูรั้วให้ ผมก็มองภรรยาของผมที่ขยับเดินไปที่รถและวางข้าวของและขยับมานั่งเคียงผม ผมก็ขยับรถออกจากบ้าน ซึ่งน้องก็เอามือถือมากดล็อกบ้านก่อนที่ผมจะขับออกมาจากตัวหมู่บ้าน“.....” บรรยากาศในรถยังคงเงียบกริบ น้องไม่ได้สนใจผมสักนิดเหมือนเคยน้องนั่งมองแต่นอกกระจก ผมจึงเอื้อมมือไปจับมือน้อง ซึ่งดาวเหนือก็หันมามองด้วยแววตาที่ผิดหวังแค่เพียงแปปเดียวสายตาน้องก็กลับมาเป็นปกติ“กลับบ้านไปเราทำกันก็ได้” ผมก็พูดออกมา พร้อมกับยื่นกล่องถุงยางอนามัยให้แก่ดาวเหนือเพื่อเก็บไว้“ไม่เป็นไรครับ” น้องก็ดันกล่องถุงยางอนามัยออกไปผมพอรู้ว่าที่น้องอยากมีเซ็กส์โดยไม่ใส่อะไรป้องกันเพราะอะไรผมเข้าใจ แต่ผมให้น้องไม่ได้“....” ผมก็เก็บถุงยางอนามัยลงที่เดิมก่อนจะกลับมาสนใจขับรถต่อไป ดาวเหนือก็ยังคงเหม่อออกไปนอกรถ ผมไม่รู้ว่าผมพูดอะไรไปกระทบจิตใจน้องหรือเปล่า เพราะน้องไม่เคยมีปฏิกิริยาแบบนี้กับผมสักครั้งเมื่อถึงห้างน้องก็กำลังจะเก็บหยิบของลงจากรถ แต่ผมก็คว้าแขนน้องเอาไว้ก่อน ซึ่งดาวเหนือก็หันมามองผม“โกรธอะไร” ผมก็ถามออกไป ซึ่งน้องก็ยกยิ้มให้ผมและส่ายหัวไปมา“เปล่าครับ”“โกหกไม่เนียนยังจะโกหกนะ” ผมก็พูดออกไป ผมผ่านผู้คนมาเยอะมาก สืบสวนมาหลากหลายคดีดังนั้นกับแค่เหนือโกหกผมแค่นี้ทำไมผมจะไม่รู้“เหนือแค่คิดว่าเหนือ เป็นภาระของพี่ธรหรือเปล่า”“ไม่ครับ พี่ขอโทษที่ปากพล่อยนะครับ” ผมก็พูดออกมา ซึ่งน้องก็พยักหน้ารับก่อนที่จะดึงมือผมออกจากแขนและขยับลงจากรถ ผมจึงดับเครื่องยืนและขยับลงจากรถ และไม่ลืมที่จะล็อกรถ ผมก็เดินไปหาภรรยาตัวเล็กของผมที่กำลังเดินเคียงกายไปยังในห้างหมับผมเอื้อมมือไปกอดเอวของดาวเหนือเอาไว้ ผมเห็นว่าน้องจะใส่กางเกงขาสั้นออกมาและมีคนมองเยอะด้วย จึงกอดเอาไว้เพราะสายตาของหลายๆ คนที่มองขาเรียวขาวของภรรยาผม“ถ้าวันนึงเหนือหย่ากับพี่ธร พี่ธรจะรู้สึกเสียใจบ้างมั้ย”

    ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++