คืนนั้น
ลานฝึกเงียบผิดปกติ
หลังการฝึกวันแรก หลายคนหลับทันที
บางคนยังนั่งนวดขาอยู่หน้าบ้านไม้
หลินรุ่ยนั่งคนเดียวใต้ต้นสน
มองท้องฟ้า
คำพูดของชายหมายเลขยี่สิบยังวนอยู่ในหัว
“เหมือนคนเคยแพ้มาแล้ว”
ประโยคนั้นธรรมดา
แต่แทงลึก
เพราะมันใกล้ความจริงเกินไป
—
เสียงฝีเท้าดังขึ้น
หลัวชิงถือชามน้ำเดินมา
โยนให้อีกชาม
หลินรุ่ยรับไว้
หลัวชิงนั่งลงข้าง ๆ
เงียบอยู่พักหนึ่งแล้วพูด
“ข้าสงสัยเื่หนึ่ง”
หลินรุ่ยมอง
หลัวชิงยักไหล่
“เ้าไม่เหมือนคนอายุสิบเจ็ด”
หลินรุ่ยเงียบ
หลัวชิงหัวเราะ
“ไม่ต้องตอบ”
“ข้าก็มีเื่ไม่อยากพูดเหมือนกัน”
หลินรุ่ยถามกลับ
“เช่น?”
หลัวชิงมองท้องฟ้า
“คนที่เก่งเกินไปั้แ่เด็ก มักมีเื่ข้างหลัง”
พูดจบก็ลุก
“พรุ่งนี้มีฝึกอีก”
เดินจากไป
หลินรุ่ยมองตาม
ระบบทำงาน
【หลัวชิง】
ความน่าเชื่อถือ:
62%
สถานะ:
กำลังสังเกตผู้ใช้งาน
ความเสี่ยง:
ต่ำ
—
หลินรุ่ยปิดระบบ
ครั้งแรก
เขาเริ่มไม่อยากดูข้อมูลทุกอย่าง
—
รุ่งเช้า
ระฆังดัง
ทุกคนมารวมลาน
ฉีเหยียนโยนกระดาษลงพื้น
สิบแผ่น
“จับคู่”
ทุกคนเริ่มหยิบ
หลินรุ่ยเปิดดู
เลขยี่สิบ
เงียบ
ชายหมายเลขยี่สิบเดินออกมาพอดี
เขามองกระดาษตัวเอง
เลขสิบเก้า
ตรงกัน
ฉีเหยียนพูดเรียบ ๆ
“วันนี้ไม่มีฝึกกำลัง”
“มีฝึกอย่างเดียว”
เขามองทุกคน
“อ่านคู่ของตัวเอง”
หลายคนงง
ฉีเหยียนพูดต่อ
“แม่ทัพที่อ่านศัตรูไม่ได้ ตาย”
“แม่ทัพที่อ่านพวกเดียวกันไม่ออก…”
“ตายเร็วกว่า”
—
ทุกคู่แยกกัน
หลินรุ่ยกับชายหมายเลขยี่สิบเดินไปริมลาน
อีกฝ่ายนั่งลง
ถามทันที
“เ้าคิดว่าข้าเป็คนแบบไหน”
หลินรุ่ยเงียบ
นี่ไม่ใช่คำถามเล่น ๆ
เขาเริ่มสังเกต
ฝ่ามือด้านซ้ายหนากว่า
ลมหายใจนิ่ง
ไม่มีรอยฝึกอาวุธหนัก
รองเท้าซ่อมหลายครั้ง
แต่สะอาด
หลินรุ่ยตอบ
“เ้าไม่ได้มาจากกองทัพ”
ชายคนนั้นยิ้ม
“ต่อ”
“เ้าเคยอยู่ที่ต้องแข่งขันสูง”
“ชินกับการโดนมอง”
“และ…”
หลินรุ่ยหยุด
อีกฝ่ายมองนิ่ง
หลินรุ่ยพูดต่อ
“เ้าไม่ไว้ใจคน”
ชายคนนั้นเงียบ
ลมพัดผ่าน
จากนั้นถามกลับ
“เพราะอะไร”
หลินรุ่ยตอบ
“คนที่ไม่ไว้ใจใคร จะชอบนั่งหันหลังติดกำแพง”
เงียบ
ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ
ครั้งแรก
“ดี”
จากนั้นมองหลินรุ่ย
แล้วถามกลับ
“งั้นตาข้า”
หลินรุ่ยนิ่ง
อีกฝ่ายพูดต่อ
“เ้าฉลาด”
“แต่ไม่ใช่อัจฉริยะ”
“เ้าเหมือนคนเคยเสียทุกอย่าง”
“เลยไม่ยอมเสียอีก”
ลานเงียบลง
หลินรุ่ยมองอีกฝ่าย
ครั้งแรก…
มีคนมองทะลุถึงตรงนี้
ชายคนนั้นลุกขึ้น
พูดสั้น ๆ
“ชื่อข้า เฉินมู่”
แล้วเดินกลับ
หลินรุ่ยมองตาม
ระบบเด้งขึ้น
【เฉินมู่】
สถานะ:
ข้อมูลถูกปิดกั้น
คำเตือน:
ความสามารถวิเคราะห์ล้มเหลว
—
หลินรุ่ยหรี่ตา
นี่เป็ครั้งที่สองแล้ว
คนแรกคือฉีเหยียน
คนที่สองคือเฉินมู่
ดูเหมือน…
โลกนี้จะมีคนที่อ่านคนเก่งพอ ๆ กับเขา
และบางที—
เขาอาจไม่ต้องเดินคนเดียว
ตอนที่ 15 จบ
ตอนต่อไป: ตอนที่ 16 — คนที่แข็งแกร่งที่สุด ไม่จำเป็ต้องเป็ผู้นำ