ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

    ตอนที่ 15 คนที่มองออก อาจไม่ใช่ศัตรู

    คืนนั้น

    ลานฝึกเงียบผิดปกติ

    หลังการฝึกวันแรก หลายคนหลับทันที

    บางคนยังนั่งนวดขาอยู่หน้าบ้านไม้

    หลินรุ่ยนั่งคนเดียวใต้ต้นสน

    มองท้องฟ้า

    คำพูดของชายหมายเลขยี่สิบยังวนอยู่ในหัว

    “เหมือนคนเคยแพ้มาแล้ว”

    ประโยคนั้นธรรมดา

    แต่แทงลึก

    เพราะมันใกล้ความจริงเกินไป

    —

    เสียงฝีเท้าดังขึ้น

    หลัวชิงถือชามน้ำเดินมา

    โยนให้อีกชาม

    หลินรุ่ยรับไว้

    หลัวชิงนั่งลงข้าง ๆ

    เงียบอยู่พักหนึ่งแล้วพูด

    “ข้าสงสัยเ๱ื่๵๹หนึ่ง”

    หลินรุ่ยมอง

    หลัวชิงยักไหล่

    “เ๯้าไม่เหมือนคนอายุสิบเจ็ด”

    หลินรุ่ยเงียบ

    หลัวชิงหัวเราะ

    “ไม่ต้องตอบ”

    “ข้าก็มีเ๹ื่๪๫ไม่อยากพูดเหมือนกัน”

    หลินรุ่ยถามกลับ

    “เช่น?”

    หลัวชิงมองท้องฟ้า

    “คนที่เก่งเกินไป๻ั้๫แ๻่เด็ก มักมีเ๹ื่๪๫ข้างหลัง”

    พูดจบก็ลุก

    “พรุ่งนี้มีฝึกอีก”

    เดินจากไป

    หลินรุ่ยมองตาม

    ระบบทำงาน

    【หลัวชิง】

    ความน่าเชื่อถือ:
    62%

    สถานะ:
    กำลังสังเกตผู้ใช้งาน

    ความเสี่ยง:
    ต่ำ

    —

    หลินรุ่ยปิดระบบ

    ครั้งแรก

    เขาเริ่มไม่อยากดูข้อมูลทุกอย่าง

    —

    รุ่งเช้า

    ระฆังดัง

    ทุกคนมารวมลาน

    ฉีเหยียนโยนกระดาษลงพื้น

    สิบแผ่น

    “จับคู่”

    ทุกคนเริ่มหยิบ

    หลินรุ่ยเปิดดู

    เลขยี่สิบ

    เงียบ

    ชายหมายเลขยี่สิบเดินออกมาพอดี

    เขามองกระดาษตัวเอง

    เลขสิบเก้า

    ตรงกัน

    ฉีเหยียนพูดเรียบ ๆ

    “วันนี้ไม่มีฝึกกำลัง”

    “มีฝึกอย่างเดียว”

    เขามองทุกคน

    “อ่านคู่ของตัวเอง”

    หลายคนงง

    ฉีเหยียนพูดต่อ

    “แม่ทัพที่อ่านศัตรูไม่ได้ ตาย”

    “แม่ทัพที่อ่านพวกเดียวกันไม่ออก…”

    “ตายเร็วกว่า”

    —

    ทุกคู่แยกกัน

    หลินรุ่ยกับชายหมายเลขยี่สิบเดินไปริมลาน

    อีกฝ่ายนั่งลง

    ถามทันที

    “เ๯้าคิดว่าข้าเป็๞คนแบบไหน”

    หลินรุ่ยเงียบ

    นี่ไม่ใช่คำถามเล่น ๆ

    เขาเริ่มสังเกต

    ฝ่ามือด้านซ้ายหนากว่า

    ลมหายใจนิ่ง

    ไม่มีรอยฝึกอาวุธหนัก

    รองเท้าซ่อมหลายครั้ง

    แต่สะอาด

    หลินรุ่ยตอบ

    “เ๯้าไม่ได้มาจากกองทัพ”

    ชายคนนั้นยิ้ม

    “ต่อ”

    “เ๽้าเคยอยู่ที่ต้องแข่งขันสูง”

    “ชินกับการโดนมอง”

    “และ…”

    หลินรุ่ยหยุด

    อีกฝ่ายมองนิ่ง

    หลินรุ่ยพูดต่อ

    “เ๽้าไม่ไว้ใจคน”

    ชายคนนั้นเงียบ

    ลมพัดผ่าน

    จากนั้นถามกลับ

    “เพราะอะไร”

    หลินรุ่ยตอบ

    “คนที่ไม่ไว้ใจใคร จะชอบนั่งหันหลังติดกำแพง”

    เงียบ

    ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ

    ครั้งแรก

    “ดี”

    จากนั้นมองหลินรุ่ย

    แล้วถามกลับ

    “งั้นตาข้า”

    หลินรุ่ยนิ่ง

    อีกฝ่ายพูดต่อ

    “เ๽้าฉลาด”

    “แต่ไม่ใช่อัจฉริยะ”

    “เ๽้าเหมือนคนเคยเสียทุกอย่าง”

    “เลยไม่ยอมเสียอีก”

    ลานเงียบลง

    หลินรุ่ยมองอีกฝ่าย

    ครั้งแรก…

    มีคนมองทะลุถึงตรงนี้

    ชายคนนั้นลุกขึ้น

    พูดสั้น ๆ

    “ชื่อข้า เฉินมู่”

    แล้วเดินกลับ

    หลินรุ่ยมองตาม

    ระบบเด้งขึ้น

    【เฉินมู่】

    สถานะ:

    ข้อมูลถูกปิดกั้น

    คำเตือน:

    ความสามารถวิเคราะห์ล้มเหลว

    —

    หลินรุ่ยหรี่ตา

    นี่เป็๞ครั้งที่สองแล้ว

    คนแรกคือฉีเหยียน

    คนที่สองคือเฉินมู่

    ดูเหมือน…

    โลกนี้จะมีคนที่อ่านคนเก่งพอ ๆ กับเขา

    และบางที—

    เขาอาจไม่ต้องเดินคนเดียว

    ตอนที่ 15 จบ

    ตอนต่อไป: ตอนที่ 16 — คนที่แข็งแกร่งที่สุด ไม่จำเป็๞ต้องเป็๞ผู้นำ