อวิ๋นเซินปู้จื่อฉู่(มิรู้ว่าอยู่แห่งใดในเมฆหมอก) สถานที่ที่ขึ้นชื่อว่าอากาศหนาวปกคลุมตลอดทั้งปี นั่นคือกูซู ที่ทั้งสี่ตระกูลใหญ่รุ้จักกันดี ว่าที่กูซูเป็สถานที่ศึกษาเร่าเรียนและเป็ที่อยู่ของ หยกคู่สกุลหลานและบุปผางาม
"พี่ใหญ่ วันนี้ข้าต้องต้อนรับศิษย์ตระกูลใหญ่ใช่หรือไม่เ้าคะ?"
เสียงใสหวานของเด็กสาวอายุ15เอ่ยถามขึ้น
"ใช่แล้วล่ะอาหลง"
ชายผู้นั้นตอบกลับด้วยรอยยิ้มประดับหน้า นั้นคือ หลานซีเฉิน ตำแหน่งเจ๋ออู๋จวิน พี่ชายใหญ่ของนาง
"คือว่า ข้าขอไปตลาดไฉ่อี่ก่อนได้หรือไม่เ้าคะ?"
"ได้สิ แต่ว่าอย่านาน ประเดี๋ยววั่งจีกลับมาจะโกรธเอา"
"เ้าค่ะ^^"
ข้ากับพี่ใหญ่พูดกันด้วยความขบขัน ก่อนที่ข้าจะเดินไปสั่งศิษย์ที่เฝ้าประตูเอาไว้แล้วค่อยเดินออกไปที่ตลาดไฉ่อี่
เมื่อถึงตลาดไฉ่อี่ ข้าก็เข้าไปที่ร้านน้ำชา(โรงเตี๊ยม) มีคนออกมาต้อนรับอย่างดี เพราะอะไรน่ะหรือ ก็เพราะว่าข้าเป็ลูกค้าประจำของร้านนี้อย่างไรล่ะ
"เถ้าแก่ ขอชาดอกท้อหนึ่งที่"
"ขอรับคุณหนูหลาน"
ข้ากำลังจะมองไปหาที่นั่ง แต่ก็ต้องหยุดสายตาไว้ที่โต๊ะๆหนึ่งเข้า เนื่องจากโต๊ะนั้นมีคนสองคนนั่งอยู่ แต่ว่าดูอย่างไรก็ไม่เหมือน เหมือนเทพมากกว่า พอเพ่งดูดีๆ นั้นคือ เทพเอ้อหลาง กับนาจานั่นเอง ข้าเดินเข้าไปอย่างเบาๆข้างหลังเทพเอ้อหลาง แล้วเอ่ยว่า......
"เทพเอ้อหลาง นาจา"
ทั้งคู่หันมามองข้าแล้วถามกลับว่า...
"ขออภัยแม่นาง ท่านรู้จักชื่อพวกข้าสองคนได้อย่างไร"
"จำข้ามิได้หรือ หลิงหลงไงล่ะ"
ข้ายื่นหยกปราบมารให้ดู ทั้งสองดูใอย่างมาก เหมือนไม่เชื่อก็ต้องเชื่อแล้ว
"ขออภัยมหาเทวี"
"ไม่เป็ๆ ว่าแต่พวกเ้ามาทำอะไรที่โลกมนุษย์กันเนี้ย?"
ข้านั่งลงก่อนที่จะถาม นาจาจึงตอบแทน หยางเจี่ยนว่า...
"ข้าก็มาหาท่านนั่นล่ะพี่หลิงหลง ว่าแต่ท่านมาทำอะไรหรือ?"
"ข้ามาดื่มชาดอกท้อก่อนจะไปต้อนรับศิษย์ตระกูลใหญ่เท่านั้นเอง"
"ต้อนรับศิษย์หรือ?"
"ใช่แล้ว วันนี้เป็วันเปิดรับศิษย์แต่ละตระกูล"
"ที่ข้าเคยรู้มา มีตระกูลหลาน เจียง จิน เวิน เนี่ย เป็ห้าตระกูลใหญ่"
"ท่านเทพเอ้อหลางพูดถูกต้องแล้ว"
ข้าเอ่ยชมหยางเจี่ยน สักพักชาดอกท้อก็มาวางต่อหน้าข้า ข้าดื่มอย่างสุขุม ก่อนที่เราพวกเราจะจ่ายเงินแล้วออกไปจากร้าน พบกลุ่มคนผู้หนึ่งเอ่ยถามว่า...
"ขออภัยแม่นาง ท่านมาจากตระกูลหลานใช่หรือไม่"
"ใช่แล้วเ้าค่ะ"
ข้าตอบกลับบุรุษย์อาภรณ์ม่วง ด้วยรอยยิ้ม(ปกติ)
"ข้า เจียงเฉิง นามรอง หวั่นอิ๋น ส่วนนี่---*"
"ข้าเว่ยอิง นามรอง อู๋เซี่ยน ศิษย์เอกตระกูลเจียงแห่งอวิ๋นเมิ่ง"
"ข้าเจียงเหยียนหลี่ ตระกูลเจียงแห่งอวิ๋นเมิ่ง"
" ข้าหลานหลัน นามรอง หลิงหลง ตระกูลหลานแห่งกูซู คารวะเ้าค่ะ"
หลังจากที่แนะนำตัวได้สักพัก ตระกูลเจียงจึงขอเดินทางมาอวิ๋นเซินปู่จื่อฉู่ด้วย เมื่อถึงหน้าประคูกล ศิษย์ตระกูลหลานก็ทำความเคารพข้า
"พี่รองมาหรือยัง"
ข้าถามเสียงเบาราวกับกระซิบ เพราะกลัวว่าถ้าเขามาแล้ว คงโกรธเป็แน่
"ยังขอรับคุณหหนู"
เมื่อได้ยินดังนั้นจึงโล่งใจ ข้าจึงพาพวกตระกูลเจียงไปที่พัก เมื่อเสร็จแล้วจึงสั่งให้ศิษย์จัดที่พักให้หยางเจี่ยนกับนาจา พวกเขาบอกว่านอนด้วยกันได้ ข้าจึงตามใจ ข้าเดินใจลอยไปเรื่อยจน มีเสียงเรียกจากด้านหลัง
"อาหลง"
"เฮ้ย!"
ข้าใแล้วรีบหันตัวกลับไปพบพี่ใหญ่กับพี่รองยืนอยู่
"พี่ใหญ่พี่รองมาไม่หให้ซุ่มให้เสียงข้าใหมด"
พี่ชายทั้งสองออกขำเล็กน้อยเมื่อทำให้ข้าใจนหงุดหงิด
12K
