"นี่คุณ หยุด หยุด"ปลายฟ้ารุ้งพูดขึ้นพร้อมกระชากมือแขนของเธอออกจากมือที่กำยำของภูผาชายหนุ่มที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน
"คุณลากชั้นมาทำไม บ้าหรือเปล่า"
"หรืออยากอยู่ให้ผู้หญิงคนนั้นอาละวาดใส่" ภูผาเอ่ยถามเธอกลับไปทันที
"อาละวาดมาก็อาละวาดกลับ" ปลายฟ้าพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าที่บึ้งตึง
"เออ อีกอย่างนะ เราไม่รู้จักกัน คุณกับแฟนคุณนี่ไร้มารยาทมาก"ปลายฟ้าพูดจบก็เดินหนีออกไปด้วยความอารมณ์เสีย
ณห้องอาหาร VIP
ปลายฟ้ากลับมาหาเพื่อนสาวของเธอด้วยสีหน้าและท่าทางที่ดูหงุดหงิดจนเพื่อนสาวของเธอสังเกตเห็นได้ชัดเจน
"ฟ้า แกเป็ไร"
"เจอพวกบ้าตอนไปเข้าห้องน้ำ"
"ใคร แล้วเขาทำอะไรแกมั้ย"เพื่อนสาวของเธอถามขึ้นด้วยความใและเป็ห่วง
"ไม่อ่ะ ไม่ได้ทำอะไร ช่างมันเถอะ แล้วนี่แฟนแกใกล้ถึงยัง"
"ยังไม่รับสายชั้นเลย" เพื่อนสาวของเธอตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อ"
ระหว่างนั้นเพื่อนสาวของเธอก็พยายามกดโทรหาแฟนหนุ่มอยู่ตลอดแต่ก็เหมือนว่าจะไม่ได้ความอะไร
"มิ้น มิ้น มิ้น!"ปลายฟ้าเรียกชื่อเพื่อนสาวอยู่หลายครั้งแต่ดูเหมือนเธอจะไม่สนใจฟังเพราะมัวแต่กังวลกับการโทรหาแฟนหนุ่ม
"นี่มิ้น พอเถอะ" ปลายฟ้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นก่อนจะยื่นมือของเธอไปดึงโทรศัพท์มาจากเพื่อนสาว
"เค้าไม่รับก็เลิกโทร"
"ฟ้า แกอย่ายุ่งได้ป่าว"
"นี่มันวันเกิดแกนะ แกจะมาหัวเสียกับเื่แบบนี้ทำไม"
"เค้านัดแล้วเค้าต้องมาสิ"มิ้นพูดกลับมาพร้อมยื้อแย่งโทรศัพท์จากปลายฟ้า
ปลายฟ้ารู้ว่าเพื่อนสาวของเธอคงไม่หยุดโทรหาแฟนหนุ่มอย่างแน่นอนเธอจึงหยุดห้าม และหันมากินอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะฆ่าเวลาในการรอ
21K
