ทุกคนหันไปทางปรางโดยพร้อมเพรียงกัน "ถ้าปรางสามารถจัดการได้ตามที่คุณพรานบอก ปรางก็หมดโอกาสรอดใช่หรือเปล่าคะ" เธอถามเพื่อความแน่ใจว่าจะมีโอกาสรอดหรือเปล่า "ถ้าคุณไปคนเดียวก็คงจะรอดยาก แต่ถ้ามีตัวล่ออีกคนก็ไม่แน่" พรานตอบ "ตัวล่ออีกคนหนูทำเองก็ได้ค่ะ จะให้หลอกล่อแบบไหนคะ" ณิชาอาสาบ้าง "แล้วหมวยจะช่วยอะไรได้บ้างคะ" อาหมวยที่เงียบมาตลอดอยากจะอาสาไปกับเขาบ้าง พรานพยักหน้า "ถ้าคุณปรางหลอกล่อไอ้นายพลนั่นได้ มันไม่กล้าพาเข้าโรงแรมใหญ่อยู่แล้ว มันต้องพาเข้าโรงแรมขนาดกลาง มันอาจจะมีผู้ติดตามสามถึงห้าคน มันจะมีรถไปด้วยกันสองคัน ถ้ามันจัดการกับคุณเสร็จแล้วมันก็ออกมาแล้วกลับเลย โดยที่คุณจะต้องอยู่ในห้องเพื่อให้คนที่ติดตามไปจัดการคุณต่อ ถ้าเป็นแบบนั้นคุณณิชาก็ต้องไปคอยยั่ว ไอ้พวกที่ติดตามให้มาทางคุณให้ได้หากมันตามมาสามคน แต่ถ้ามันตามมาห้าคนคงต้องให้หมวยไปพร้อมกับคุณณิชา เพื่อดึงพวกมันทั้งห้าคนออกมา อย่างมากคนเฝ้าประตูนายของมันก็อาจจะแค่คนเดียว แล้วพวกผมจะตามเข้าไปช่วยคุณอีกที" พรานบอกแผนการที่จะปฏิบัติ "แล้วคุณจะตามไปยังไงคะ" ปรางถาม "ติดจีพีเอสในมือถือพวกคุณ" ขุนกับชัยพยักหน้าเห็นด้วย "แต่ชั้นว่าพวกมันอาจจะติดตามห้าคนแน่ๆ ให้ชั้นกับจุ๋มไปพร้อมณิชาและหมวยด้วยจะดีกว่า ไอ้พวกนี้เวลามันหื่นจนหน้ามืดแล้ว มันไม่จำหรอกว่าใครเป็นใคร แผนน่าจะลุล่วงไปด้วยดีกว่าที่จะให้ณิชากับหมวย ไปเจอรุมสองต่อหนึ่งเดี๋ยวจะพลาดไปเปล่าๆ" กระแตออกความเห็นบ้าง จุ๋มก็พยักหน้าเห็นด้วย "ใช่ค่ะ ไหนๆก็จะร่วมเป็นร่วมตายกันแล้วก็ดับเครื่องชนไปเลย รอดก็รอดกันหมดทุกคนตายก็ตายด้วยกันดีกว่า" จุ๋มพูดเสริมคำของกระแตพรานก็พยักหน้า "เมียมึงโหดดีว่ะชัย" ทุกคนยิ้มออกมาทั้งที่ยังเครียดกันอยู่ ทั้งหมดก็เริ่มวางแผนเชือดนายพลตำรวจเป็นรายแรก
จ่าแช่มโทรหาชัยแจ้งถึงเรื่อง ตำรวจตระเวณชายแดนที่แค้มป์แม่ฟ้าหลวง ถูกสั่งให้ถอนกำลังกลับทั้งหมด และให้ทุกคนพักอยู่กับครอบครัว เป็นเวลาสิบห้าวันรอเข้ารายงานตัวประจำที่ใหม่ ผู้การภาค6ก็โทรบอกชัยเหมือนกันว่า ทุกคนขอเข้ากรุงเทพเพื่อมาสมทบกับชัย แต่ไม่ใช่ภารกิจหรือคำสั่งของใคร ชัยดีใจอย่างมากจึงรีบตอบรับทันที แผนล่อเสือจึงต้องระงับลงชั่วคราว รอทีมตำรวจตระเวณชายแดนลงมาสมทบก่อน "เราไม่ต้องให้ผู้หญิงไปเสี่ยงแล้วว่ะ" ชัยบอกกับเพื่อนทั้งสองคน "อืม ก็ดีเหมือนกัน แผนต่อไปคืออะไรวะทุกคนมาช่วยกันคิดดีกว่า" ขุนพูดเสริมออกไป พรานเดินเข้ามาร่วมวง "แยกย้ายกันทำงาน แต่ต้องเหลือไว้สองคนตามแผนเดิม" ขุนกับชัยเห็นด้วยกับพราน เพราะคำสารภาพนั้นคือทางรอดของพวกเขา "ขุนมึงติดต่อหมอทหารให้พาตัวไอ้สารวัตรไชยยันต์มาที่นี่ เข้าห้องรีดมันออกมาเท่าที่มันรู้ อัดวีดีโอไว้ด้วยแต่อย่าให้มันรู้ คุณปรางไปกับณิชารับพ่อกับแม่คุณมาที่นี่ด้วยนะ เดี๋ยวผมจะเข้าไปเอาเงินมาให้คุณซื้อรถใหม่ ติดฟิล์มมืดๆหน่อยก็แล้วกัน" ทั้งขุนและปรางพยักหน้าตอบรับ "หมวดภคมน คุณติดต่อพ่อของคุณให้ส่งคนสอดแนมพวกนายอำนวย ว่ามันไปไหนมาไหนกันเราจะได้ตามตัวถูก รวมทั้งไอ้ตำรวจสามคนั้นด้วย ที่มันร่วมกันฆ่าอิ๋วกับวิภา เราต้องกวาดให้หมดพวกตำรวจชั่วพวกนั้น" กระแตพยักหน้ารับทราบ เพราะเชื่อในคำพูดของครูผู้สอนเธอ ว่าพรานเก่งเรื่องวางแผนแบบไม่ให้สูญเสีย หากผิดพลาดก็ไม่มากอย่างแน่นอน "เราจะเรียกปฏิบัติการครั้งนี้ว่าอะไรดี" ชัยถามยิ้มๆเพราะรู้สึกว่ามองเห็นชัยชนะขึ้นมาบ้างแล้ว "เรียกว่า ปฏิบัติการดับเครื่องชน ใช้เครดิตของคุณจุ๋มเลยว่ะ" พรานพูดให้ทุกคนมีส่วนร่วมยกเว้นอาหมวย "แล้วหมวยล่ะคะ ไม่เห็นมีชื่อหมวยเลย" ชัยยิ้มให้แล้วมอบหน้าที่ "น้องหมวยต้องเป็นหน่วยกำลังเสริมที่ใหญ่ที่สุด คือออกไปกับณิชาซื้อเสบียงมามากๆ เพราะกองทัพต้องเดินด้วยท้อง" เธอยิ้มตอบด้วยดีใจที่มีส่วนร่วมในครั้งนี้
นายอำนวยสั่งให้ลูกน้องตามหากลุ่มผู้หญิงที่เหลือ เพราะยังต้องการตัวปรางและจุ๋มมาสนองตัณหาเหมือนเดิม ไอเทิด ภูไทยกับไอ้เล็ก ลำตะคอง ดูข่าวเห็นว่าชาติตายไปแล้วก็กลับไปที่นายอำนวย "ไอ้ลม ไอ้เทิด ไอ้เล็ก มึงสามคนพาลูกน้องไปตามหาผู้หญิงสองคนในรูปนี้ หาให้เจอก่อนตำรวจแล้วพามาหากูที่นี่ พาตัวมาเป็นๆนะมึงอย่าทำให้มีตำหนิด้วย" พวกมันสามคนกำลังจะออกไปตามที่นายมันสั่ง พ.ต.ท.เทิดศักดิ์ก็ยกมือเรียกแล้วเปิดมือถือส่งรูปณิชาให้ไอ้ลม "เจอคนนี้ก็อุ้มมาให้ด้วยนะ หยิ่งนักเดี๋ยวต้องจัดให้เหมือนเพื่อนมัน เอาให้ตายคาเตียงไปอีกคน" ไม่มีใครสั่งอะไรเพิ่มมันสามคนก็ออกไปทันที "ผู้กองเชษ ถ้าเจอพวกมันคนใดคนหนึ่ง คุณคิดว่าเอาอยู่หรือไม่" นายอำนวยถาม "คงไม่เกินความสามารถผมหรอกครับคุณอำนวย ผมจะให้มันเอาลิ้นลบข้อความบนผนังบ้านผู้กำกับให้ดู" ผู้กองเชษพูดแล้วยิ้มที่มุมปาก สายตาเปล่งประกายแววเจ้าเล่ห์ออกมา ผู้กำกับชาติชายมองผู้กองเชษแล้วส่ายหัว "ประมาทศัตรูแบบนี้ไง พวกมันถึงได้เข้าไปเอาตีนเหยียบหน้าถึงห้องนอน" เป็นคำพูดสกัดดาวรุ่งชนิดที่ผู้กองเชษปั้นสีหน้าไม่พอใจออกมา "เอาเถอะผู้กำกับ ผมว่าคุณน่าจะส่งลูกน้องไปช่วยกันสืบหาทองแท่งดีกว่านะ ผมจะให้ไอ้สังข์กับไอ้ยอดช่วยสืบหาด้วย" นายอำนวยหันไปบอกผู็กำกับชาติชาย รองผู้กำกับเทิดศักดิ์สูบบุหรี่พ่นควันออกมาแล้วถามขอความเห็น "ถ้าเจอทองแล้วจะทำยังไง ส่งให้ท่านเลขาไปอย่างนั้นหรือครับ" นายอำนวยยิ้มก่อนจะตอบไปว่า "ถ้าเราเจอก็คงรู้ได้แค่พวกเรา แบ่งค่าเหนื่อยให้ลูกน้องแล้วที่เหลือพวกเราแบ่งกันอีกทีสิ เรื่องอะไรจะต้องส่งให้กับคนที่ดีแต่สั่ง ไม่เคยหาคนมาช่วยไม่เคยเหนื่อยเหมือนพวกเราด้วยล่ะ" ... "ผมเห็นด้วยครับ" ผู้กำกับชาติชายเสริม ทำให้คนที่นั่งร่วมโต๊ะต่างยิ้มกันอย่างมีความหวัง และเริ่มทำตามแผนที่ร่วมกันคิดร่วมกันทำ นี่แหละสัจจะไม่เคยมีในหมู่โจรจริงๆ
ทางตำรวจและทหารก็ระดมพล ตามหาคนตามคำสั่งของนายพลตำรวจ ชนิดพลิกแผ่นดินหากันเลยก็ว่าได้ พวกไอ้ลมไอ้เทิดและไอ้เล็กก็ตามหาสามสาวแถวตลาด ที่เคยอุ้มตัวอิ๋วกับวิภาตามคำแนะนำของผู้กำกับชาติชาย และมันก็ได้ผลเมื่อไอ้ลมเห็นณิชาเดินมากับหมวย "เฮ้ย นั่นไงเจอแล้วคนหนึ่ง แต่อีเด็กคนนั้นไม่มีในใบสั่งนี่หว่า เดี๋ยวพวกเราก็เก็บไว้จัดการกันเองดีกว่า" ไอ้ลมพูดจบก็เลียริมฝีปาก ไอ้เทิดกับไอ้เล็กก็เออออเห็นด้วยกับมัน "มึงก็เลื่อนรถไปจอดเทียบกับรถมันเลยสิวะ มันซื้อของเสร็จกลับมาก็อุ้มเลย ไม่ต้องเสียเวลาเสียแรงเดินตาม" ไอ้เทิดบอกกับไอ้ลม มันก็เลื่อนรถไปจอดเทียบรถคันที่ณิชาขับมาทันที ณิชากับหมวยไม่ได้ซื้อของอะไรมาก สั่งให้ทางร้านหิ้วไปส่งให้เพราะซื้อมากหิ้วไม่ไหว เธอสองคนสั่งของแต่ละร้านเรียบร้อยแล้ว ก็จะเดินกลับไปรอที่รถเสียงมือถือของณิชาก็ดังขึ้น "ค่ะคุณพราน" พรานโทรหาเธอคุยไม่นานก็วางสายไป ณิชาหันไปบอกหมวยที่ยืนอยู่ข้างๆ "ยืนรอแถวนี้แหละหมวย" อาหมวยหยุดกึ้กมองหน้าณิชา "ไปติดเครื่องเปิดแอร์นั่งรอในรถดีกว่าค่ะ ตรงนี้ร้อนจะตายแล้วพี่" อาหมวยพูดเสียงอ้อนแต่ณิชาส่ายหน้า "พวกนั้นจอดรถดักจับเราสองคน มันจอดอยู่ข้างรถเราเห็นไหมรถตู้คันนั้น" อาหมวยเธอกลัวพวกนั้นมาตลอดแต่ก็ไม่วายที่จะถาม "พี่ณิชารู้ได้ยังไงล่ะคะ" ... "คุณพรานโทรมาบอก พวกเขากำลังจะจัดการพวกนั้น บอกให้เราคอยแถวนี้เกิดยิงกันจะได้ไม่โดนลูกหลง" อาหมวยพยักหน้าโดยไม่ถามอะไรอีก ขุน ชัย พราน ติดหนวดใส่วิกสวมเสื้อผ้ามอซอ ถือไม่กวาดกับที่ตักขยะเดินกวาดถนนกันไปเรื่อยๆ พอกวาดไปถึงรถตู้ชัยก็เคาะกระจกรถด้านคนขับ ก๊อก ๆ ๆ ไอ้ลมก็เลื่อนกระจกลงถามด้วยเสียงขุ่น "เคาะทำไมวะ" ... "ดับเครื่องก่อนจะกวาดขยะตรงนี้ เหม็นควัน" ชัยตอบแต่ไอ้ลมไม่สนใจเลื่อนกระจกขึ้น ก๊อก ๆ ๆ ก๊อก ๆ ๆ ก๊อก ๆ ๆ ชัยเคาะถี่ทำให้ไอ้ลมโมโหเลื่อนกระจกลงอีก "มึงอยากเจ็บตัวหรือไงวะ เฮ้ยลงไปช่วยกันกระทืบมันกันโว้ยๆ" ชัยทำท่าตกใจถอยหลังไปสี่ห้าก้าว ไอ้ลมก็เปิดประตูลงจากรถหวังจะทำร้ายคนกวาดขยะ ไอ้เทิดกับไอ้เล็กลงอีกทางจะไปช่วยรุมกระทืบ ขุนรีบเดินเข้าไปถีบไอ้เทิด พลั่ก มันเซหรุนๆไปข้างางหน้า พรานก็ต่อยสวนเข้าปลายคางเต็มแรง พล็อค ไอ้เทิดร่วงลงไปหลับด้วยพิษหมัดผสมแรงบวก ไอ้เล็กเห็นเพื่อนโดนขุนถีบแต่ไม่ทันเห็นพรานคอยต่อยสวน มันรีบถีบขุนทั้งที่มันยังไม่ได้ลงจากรถตู้ ขุนเซถอยหลังไปมันก็รีบลงมายืนจังก้า เตรียมที่จะวิ่งเข้าไปซ้ำแต่พรานกระโดดถีบหลังมันเต็มแรง มันเสียหลักเซไปทางที่ขุนยืนรออยู่ พล็อค หมัดเดียวเหมือนกันเข้าปลายคางเช่นกัน มันร่วงลงไปหลับไม่ต่างกับไอ้เทิด ทางด้านชัยก็ฟุตเวิร์คสลับเตะต่อยกับไอ้ลม เขาถีบมันเซถอนหลังไปแล้วก้าวเข้าไปกะเผด็จศึก ไอ้ลมตั้งหลักได้ก่อนสวิงหมัดใส่เต็มแรง วืดด ชัยหลบทันแล้วประเคนหน้าแข้งเข้าไปเต็มสีข้างของไอ้ลม อึ้ก ไอ้ลมชะงักตัวงอเล็กน้อยชัยหมุนตัว จระเข้ฟาดหางเข้าโหนกแก้มมันเต็มแรง พลั่ก มันเข่าอ่อนทรุดลงเข่ายันพื้น พลั่ก โดนแข้งเข้าไปที่บริเวณกราอีกดอกหลับสนิทตามเพื่อนมันไป ขุนกับพรานรีบเดินเข้าไปช่วยเอาตัวมันขึ้นรถตู้ของมันเอง ไอ้ลมไอ้เทิดและไอ้เล็กนอนสลบเหมือนในรถตู้ โดนมัดมือไพล่หลังเหมือนกันทั้งสามคน ชัยขึ้นขับรถตู้กลับไปที่พักโดยขุนกับพรานนั่งข้างๆ ณิชากับหมวยเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดแล้วเดินไปที่รถ รอคนเอาของมาส่งจนครบแล้วก็ขับกลับ
ชัยขับรถตู้วิ่งเข้าไปทางด้านหลังบ้าน ลากตัวไปสามคนนั้นลงจากรถ แล้วเอาน้ำสาดหน้าพวกมัน ซ่าส์ ซ่า ซ่า ขุนเอามือถือไอ้ลมถ่ายคลิปพวกมันส่งให้นายอำนวย สักพักเขาก็โทรหานายอำนวย "พวกมันสารภาพกันหมดแล้วว่ามึงส่งพวกมันมา รายต่อไปก็จะเป็นมึงและไอ้ตำรวจชั่วสามคนนั้น คนของกูโดนกระทำแบบไหนพวกมึงก็จะโดนแบบนั้น รับรองว่าถึงใจพวกมึงแน่นอน จำใส่กบาลไว้ให้ดี" ขุนวางหูแล้วถามชัยกับพราน "มึงคิดว่าจะเอายังไงกับไอ้สามคนนี้ดี" ชัยกับพรานยังไม่ทันได้ตอบ ก็มีเสียงตอบมาจากข้างหลังของขุน "ขุดหลังฝังมันทั้งเป็นนี่แหละ ไม่เปลืองลูกปืนด้วย" ผู้กองเดชากับทีมตำรวจตระเวณชายแดน เดินตามกับมารวมแล้วยี่สิบสามคน ทั้งสามหันไปตามเสียงพร้อมยกมือไหว "สวัสดีครับผู้กอง ไหนว่าจะมาถึงพรุ่งนี้" ชัยถาม "ก็จ่าแช่มน่ะสิหมวด เร่งอย่างเต็มสตรีมแล้วก็เช่ารถบัสเล็กมาส่งถึงที่อีกด้วย" ยืนคุยกันพอหอมปากหอมคอแล้ว ชัยเดินนำหน้าไปชี้จุดที่ให้ขุดหลุม ทุกคนช่วยกันขุดแป๊ปเดียวกลายเป็นหลุมลึกสองเมตร กว้างหนึ่งเมตรยาวสองเมตร "พวกมึงทำชั่วมาเยอะ ถ้าฆ่าทั้งปล้นและข่มขืนผู้หญิงมามาก พวกมึงสมควรตายอย่างที่สุดแล้ว" ชัยก้มลงไปบอกพวกมัน มันสามคนใจเต้นอย่างระทึกด้วยความกลัว "ผมยอมติดคุก ส่งผมให้ตำรวจเถอะครับ ผมจะสารภาพทุกเรื่องที่ทำมา" ไอ้เทิดพูดเสียงสั่นสายตาอ้อนวอนขอชีวิต "สายไปแล้วว่ะ" พรานตอบแล้วหันไปทางผู้กองเดชา ผู้กองเดชาก็พยักหน้าให้ลูกน้อง ตำรวจตระเวณชายแดนที่พร้อมมาร่วมศึก ก็ช่วยกันลากพวกมันทั้งสามคน โยนลงหลุมทับๆซ้อนๆกัน พวกมันร้องขอชีวิตกันลั่น เพียงชั่วครู่ก็สิ้นเสียงร้องเพราะดินถมมิดร่างพวกมันไปแล้ว "พวกมันทำผิดแล้วไม่เคยติดคุก เพราะพวกมันใช้เงินซื้อกฏหมาย และความยุติธรรมตลอดมา พวกเราจำต้องเล่นนอกกฏหมาย และต้องเล่นแบบดิบๆเถื่อนๆนี่แหละดีที่สุด" พรานพูดออกมาคนที่อยู่ตรงนั้นได้ยินกันหมดทุกคน ผู้กองเดชายิ้มแล้วชูนิ้วโป้งให้ มันก็ไม่ผิดนักหรอกเพราะทุกวันนี้ คนทำผิดแม้หลักฐานจะแน่นแค่ไหน ขอให้มีเงินก็ไม่ติดคุก แต่คนที่ตอดคุกคือคนจนๆที่ไม่รู็เรื่องอะไรด้วย พวกตำรวจก็จับเป็นแพะให้ติดคุกแทนคนที่ทำผิด ไม่แปลกเลยที่แพะคนนั้นจะเซ็นชื่อยินยอมสารภาพตามข้อกล่าวหา เพราะทนต่อการโดนซ้อมจากตำรวจชั่วอย่างทรมานไม่ไหว ตำรวจชั่วมีทั่วฟ้าเมืองไทยนับได้ร้อยละเก้าสิบเจ็ด แต่ตำรวจดีกลับมีเพียงแค่ร้อยละสามเท่านั้น ตั้งแต่หัวยันหางชั่วกันแทบทั้งนั้น ส่วนตำรวจดีมักจะลาออกเพราะโดนบีบ มันเป็นแบบนี้มานานแสนนาน และอาจจะเป็นตลอดไปก็ได้ใครจะรู้
โปรดติดตามตอนต่อไป ( ตอนที่ 25 )
.
15K
