ชลดาเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ ก่อนที่จะสวนทางกับคนสนิทของเมธัสที่มองมาที่เธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจที่เธอทำเื่หยามเกียรติและศักดิ์ศรีเ้านายเขา
นั่นสินะ การคงอยู่ของเธอก็ทำให้คนที่นี่ไม่พอใจอยู่แล้ว เพราะก่อนหน้านี้เธอแสดงออกชัดเจนว่าไม่ชอบเมธัสและมีท่าทางต่อต้านอยู่ตลอดเวลา
รวมถึงสถานะทางครอบครัวของเธอที่เอาเธอมาใช้หนี้ ซึ่งในสายตาของทุกคนไม่ได้เห็นว่าชลดาเป็นายหญิงของที่นี่เลยแม้แต่นิดเดียว
ชลดาได้แต่ยิ้มและโค้้งให้กับธนาคนสนิทของเมธัสอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ทำให้ธนานิ่งไปชั่วขณะแต่ถึงอย่างนั้นความไม่ชอบใจบนใบหน้าก็ยังคงเหมือนเดิม
เธอคงไม่สามารถทำให้ทุกคนยอมรับเธอได้ในเวลาอันสั้น ทุกอย่างคงต้องใช้เวลาสินะ
ชลดาได้แต่ถอนหายใจ ก่อนที่จะเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง
ตอนนี้เป็เวลาเที่ยงคืนที่เธอนัดหมายกับเจษฎาเพื่อที่จะหลบหนี เป็เื่น่าเหลือเชื่อที่เธอสามารถย้อนกลับมาก่อนที่จะทำผิดร้ายแรงทั้งนั้น ความผิดพลาดที่จะทำให้ชีวิตของเธอตกต่ำไปตลอดกาล
ชลดาคิดถึงตอนที่เธอออกไปใช้ชีวิตกับเจษฎา ในขณะที่เธอต้องหาเงินเพื่อให้เขานำไปเล่นการพนัน เธอก็ได้ยินข่าวของเมธัสอยู่บ่อยๆ ั้แ่ที่เธอหนีออกมาเขาก็ไม่เคยรับใครเข้าไปอยู่ด้วยอีกเลย
ตอนนั้นเธอได้แต่สงสัยว่าทำไมถึงยอมรับเธอเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ ถึงแม้จะคิดยังไงเธอก็ไม่สามารถหาคำตอบไม่ได้
ในตอนนั้นเธอได้แต่ปล่อยมันไปเพราะเมื่อเธอหนีออกมากับเจษฎาก็หมายความว่าเธอกับเมธัสไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว ได้แต่พยายามใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก
เธอกลับไปขอความช่วยเหลือจากครอบครัวของตัวเอง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมากลับกลายเป็ว่าคนที่เป็พ่อดุด่าทุบตีเธอและไล่เธอราวกับหมูกับหมา
ส่วนแม่เลี้ยงและน้องชายก็ด่าเธออย่างไม่พอใจ เพราะเมื่อเธอไม่ได้เป็ภรรยาของเมธัส คนพวกนี้ก็ไม่สามารถเชิดหน้าชูตาได้
ในเมื่อเธอสามารถย้อนกลับมาได้แบบนี้ เธอจะต้องทำให้ฐานะของตัวเองมั่นคงในคฤหาสน์แห่งนี้ และจะทำให้เมธัสยอมรับเธอให้ได้
ในห้องทำงานตระกูลอัศวพัชรกุล เมธัสกำลังนั่งดูเอกสารแม้ว่าจะอยู่ใน่เวลาเข้าวันใหม่แล้วก็ตาม
ท่าทางที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความสง่างามและทรงอำนาจโดยไม่ได้ปั้นแต่ง แผ่นหลังเหยียดตรงและใบหน้านิ่งสนิทไม่แสดงความรู้สึกอะไรทั้งสิ้น เหมือนกับว่าเื่ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่ส่งผลอะไรกับความรู้สึกของเขาเลยสักนิด เวลาบนนาฬิกาค่อยๆไหลผ่านไปเรื่อยๆ
ธนายืนนิ่งมองผู้เป็นายอย่างไม่เข้าใจ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเมธัสถึงยังเก็บผู้หญิงคนนั้นไว้ในบ้าน แถมยังอยู่ในตำแหน่งที่ดูเหมือนจะเป็นายหญิงของบ้านแม้ว่าจะไม่ได้เป็ทางการก็ตาม
และที่สำคัญการกระทำของผู้หญิงคนนั้นในวันนี้ยังเป็การหยามเกียรติของเมธัสอย่างถึงที่สุด
การจับจ้องของธนาทำให้เมธัสหยุดมือที่กำลังเขียนบนเอกสาร ก่อนที่น้ำเสียงทุ้มต่ำจะดังขึ้น
" กำลังสงสัยที่ฉันปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นยังอยู่ที่นี่งั้นเหรอ"
" ครับ ผู้หญิงคนนั้นไม่เหมาะสมกับนายท่านเลยแม้แต่นิดเดียว ผมไม่เข้าใจว่าทำไมนายท่านถึงยังปล่อยเธอให้อยู่แบบนี้ ถ้าไม่จัดการก็น่าจะให้เธอไปกับผู้ชายคนนั้นซะ มีผู้หญิงอีกมากที่เหมาะสมกับนายท่าน"
ทันทีที่พูดประโยคนี้จบเขาก็รู้สึกเย็นสันหลังวาบ
" ชีวิตของฉัน ไม่ใช่สิ่งที่นายจะมาคิดแทน ทำตามที่ฉันสั่งก็พอ"
" ครับนายท่าน"
ธนาได้แต่ตอบรับด้วยความนอบน้อม และยืนรอคำสั่งต่อไป
เมธัสมองไปที่เอกสารที่อยู่ตรงหน้า แต่ในหัวกลับคิดถึงรอยยิ้มและคำพูดของชลดาที่พูดกับเขา
' หนูดาจะเป็ภรรยาที่ดีของคุณ '
หึ ขนาดเขาเองยังไม่รู้เลยว่าทำไมถึงต้องเก็บผู้หญิงคนนี้ไว้ แต่เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอจะทำอะไรต่อไป บางทีมันอาจจะทำให้ชีวิตที่น่าเบื่อของเขามีสีสันขึ้นมาบ้างก็ได้
่นี้เป็่เวลาปิดเทอม ความจริงเธอเรียนอยู่มหาวิทยาลัยในคณะนิเทศศาสตร์ และจะกำลังจะขึ้นชั้นปีที่ 3
ความฝันของเธอในตอนนั้นอยากจะเป็ดารานักแสดงที่ทุกคนชื่นชอบ แต่เมื่อเธอหนีตามเจษฎาไปความฝันของเธอมันก็พังทลาย เธอไม่สามารถเรียนต่อได้ ได้แต่ใช้ชีวิตเพื่อหางานทำไปวันๆ
ตอนนั้นเธอคิดอะไรอยู่นะ คิดแค่เพียงอยากจะหนีไปจากเมธัสแค่นั้นเหรอ หรือคิดแค่ว่าได้อยู่กับคนที่ตัวเองรักแล้วจะมีความสุข
เหอะ พอมาคิดอีกทีก็ได้แต่สมเพชตัวเอง จะเรียกว่าเป็ความคิดโง่ๆของเด็กสาวหรือความรักมันบังตาดีนะ
ในตอนเช้าตรู่ ชลดารีบลงไปที่ห้องครัว เธอรู้ว่าเมธัสไม่ชอบทานอาหารเช้า แต่เขาจะชอบลงมานั่งดื่มกาแฟก่อนออกไปทำงาน ส่วนเธอก็จะลงมาทานอาหารเช้าหลังจากที่เขาไปทำงานแล้วหรือไม่ก็ไม่ค่อยกินเพราะไม่อยากเจอหน้าใครจนร่างกายซูบผอมไปพอสมควร ซึ่งกิจวัตรประจำวันก็จะเป็แบบนี้มาโดยตลอด เธอกับเขาแทบไม่เจอหน้ากันหรือพูดคุยกันเลย
แต่ตอนนี้เธอมีฝีมือในการทำอาหารจากที่เคยทำในตอนที่ทำงานร้านอาหารเล็กๆที่ต้องทำทุกอย่าง เธอคิดว่ามันอาจจะเป็จุดเริ่มต้นในการเชื่อมสัมพันธ์ก็ได้
เมื่อชลดาเข้าไปในห้องครัว สายตาของทุกคนก็มองมาที่เธออย่างไม่เป็มิตร และดูเหมือนว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนจะมีคนรู้เื่และกระจายข่าวไปทั่วคฤหาสน์แล้ว
“ทำขนาดนั้นยังกล้าอยู่ต่ออีกนะ หน้าไม่อายมาก”
“นั่นน่ะสิ ทำไมไม่ไปๆสักทีนะ ”
บลาๆๆ
เสียงกระซิบกระซาบและสายตาเสียดแทงมองมาที่เธอไม่หยุด ทำให้ชลดาได้แต่ถอนหายใจ
เฮ้ออ ทำไมเราไม่ย้อนกลับมาก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุการณ์เมื่อคืนนี้นะ
ชลดาคิดอย่างโลภมาก แบบนี้เธอก็ยิ่งใช้ชีวิตลำบากกว่าเดิมอีกน่ะสิ
" ไม่ทราบว่าคุณเข้ามาในห้องครัวทำไมคะ ถ้าหากอยากทานอะไรก็สามารถบอกพวกเราได้"
น้ำเสียงที่เก็บความไม่พอใจเอาไว้ไม่มิดพูดกับเธอทำให้ชลดาได้แต่อึดอัด เธอเองก็เป็แค่เด็กสาวคนหนึ่งเท่านั้น ถึงแม้จะมีประสบการณ์ตกระกําลําบากใน่ชีวิตก่อนเป็เวลาถึง 5 ปี แต่เธอก็ยังรับมือกับคนที่เกลียดชังเธอเป็จำนวนมากแบบนี้ไม่ได้อยู่ดี
" ฉันอยากจะมาทำอาหารให้คุณเมธัสทานตอนเช้าค่ะ"
ทันทีที่ฉันพูดประโยคนี้จบ ทุกคนก็มองมาที่เธออย่างดูถูก
" ไม่จำเป็หรอกมั้งคะ เพราะนายท่านไม่ทานอาหารเช้า อ้อ บางทีคุณอาจจะไม่รู้สินะคะ เพราะตื่นมาทีไรนายท่านก็ออกไปเลยทำงานแล้วทุกที"
คนที่นี่ไม่มีใครเรียกเธอว่านายหญิง เรียกแค่ว่าคุณเท่านั้น สื่อให้เห็นว่าพวกเขาไม่ยอมรับเธอ
" ฉันรู้ว่าพวกคุณไม่ชอบฉัน แต่ถึงยังไงคุณเมธัสก็รับฉันมาที่นี่ในฐานะของนายหญิง ถึงแม้จะยังไม่เป็ทางการ แต่ฉันก็เป็ผู้หญิงคนเดียวที่คุณเมธัสให้มาอยู่ที่คฤหาสน์แห่งนี้ เพียงแค่จะทำอาหารหรือทำอะไรนิดๆหน่อยๆก็ไม่ได้เลยเหรอคะ"
ทุกคนที่ได้ฟังอย่างนั้นก็นิ่งเงียบ เพราะตลอดเวลาที่ผู้หญิงคนนี้อยู่ที่นี่ก็ไม่เห็นจะกล้าต่อต้านพวกเธอ แล้ววันนี้เป็บ้าอะไรถึงได้ลุกขึ้นมาทวงอำนาจความเป็นายหญิงของตัวเอง
" พวกเราก็แค่ไม่อยากให้คุณทำอะไรที่เปล่าประโยชน์"
" จะเปล่าประโยชน์หรือไม่มันเป็เื่ของฉัน หรือฉันต้องไปขอร้องและแจ้งกับคุณเมธัสก่อนว่าจะทำอะไร พวกคุณถึงจะยอม"
ทันทีที่ได้ยินชื่อของเมธัส ทุกคนก็สะดุ้งก่อนที่จะกระจายตัวไปทำหน้าที่ของตัวเอง ปล่อยให้ชลดาทำสิ่งที่เธออยากจะทำ ในความคิดของทุกคน พวกเขาคิดว่าผู้หญิงคนนี้คงจะ้าเอาตัวรอดและ้าเอาใจเมธัส เพราะเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงแพศยาที่หนีตามชู้
ว่าแต่ทำไมไม่หนีตามไปเลยล่ะ จะอยู่ที่นี่อีกทำไม!!!
![สารพันเมนูเด็ด กลเม็ดสาวทะลุมิติ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1754636399_69583143.webp)
24K
