แพตตี้ แต่งงานกับอาฟานได้หกเดือน โดยทั้งสองถูกจับคลุมถุงชน ไม่ได้รักกันจริงๆ แต่แต่งงานเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจเท่านั้น ดังนั้นทั้งสองจึงนอนแยกห้องและต่างคนต่างอยู่ ใครอยากจะออกไปไหนก็ไปโดยที่ไม่ต้องบอกกัน ชีวิตเป็อิสระเหมือนก่อนแต่งงานไม่มีผิด
ตึกที่ทำงานบริษัทของทั้งคู่อยู่ติดกัน สามารถเดินทางไปหากันได้ ส่วนใหญ่จะติดต่อกันเฉพาะในเื่งานเท่านั้น ดังนั้นแพตตี้กับอาฟานนั้นมีความสัมพันธ์เป็เพื่อนร่วมงานมากกว่าเป็คู่รักกัน
นอกจากนี้อาฟานยังมีหุ้นส่วนเปิดผับกับเพื่อนรักชื่อธนัย เขามีน้องสาวชื่อธิดา ซึ่งธิดานั้นแอบชอบอาฟานมานานแล้ว แต่อาฟานเห็นธิดาเป็แค่น้องสาว แต่ทว่าเนื่องจากอาฟานจะต้องมาดูผับทุกวัน ทำให้ดูเหมือนเขากลายเป็คนเที่ยวผับทุกวันไปเลย
ธิดาหาวิธีที่ทำให้แพตตี้และอาฟานเลิกกัน ในเมื่ออาฟานก็มาผับทุกวันอยู่แล้ว เธอจึงถ่ายรูปเขาแล้วส่งไปให้แพตตี้ และบอกแพตตี้ว่า อาฟานมาหาเธอทุกวัน แพตตี้จึงเข้าใจผิดคิดว่าธิดาคือแฟนเก่าของอาฟาน
จนกระทั่งคืนหนึ่ง ธิดาได้ดำเนินตามแผน เธอติดต่อหาแพตตี้ทันที
“สวัสดีแพตตี้ ฉันธิดาเองนะ” ธิดากล่าว
“มีอะไรไม่ทราบ” แพตตี้กล่าว
“แหมพูดเสียงแข็งเชียว ฉันแค่เพียงอยากให้เธอปล่อยอาฟานเสียที ยอมเลิกกับเขาเถอะ ในเมื่อพวกเธอก็ไม่ได้รักกัน” ธิดากล่าว
“ถ้าไม่เลิกล่ะ” แพตตี้กล่าว
“งั้นเอาอย่างนี้ พวกเรามาพนันกันมั้ย ว่าเธอจะสามารถฉุดรั้งไม่ให้อาฟานมาที่ผับเพื่อมาหาฉันได้หรือเปล่า ถ้าเธอฉุดรั้งได้ ฉันก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับอาฟานอีก” ธิดาเสนอ
“แล้วถ้าฉุดรั้งไม่ได้ล่ะ” แพตตี้ถาม
“เธอก็ต้องยอมหย่าขาดจากอาฟานเสียที ฉันว่าพนันแบบนี้มันก็ยุติธรรมดีนะ” ธิดากล่าว
“งั้นก็ได้ ฉันตกลง” แพตตี้กล่าว
พอธิดาวางสาย เธอก็ยิ้มมุมปากทันที เพราะมันเป็ไปตามแผน
. *****************************************
ทางด้านแพตตี้ตอนนี้เธอเที่ยวออกตามหาซินดี้อยู่ แต่ยังหาไม่เจอ
“เป็อย่างไรบ้าง พบตัวซินดี้มั้ย” แพตตี้ถามด้วยความหวัง
“ไม่พบเลยครับ คุณแพตตี้” บอดี้การ์ดกล่าว
“ฉันคงต้องยอมหย่าจริงๆ จะได้ออกตามหาซินดี้ได้อย่างเต็มที่” แพตตี้กล่าว
“แต่คุณพ่อของคุณจะยอมหรอครับ” บอดี้การ์ดสงสัย
“งั้นคืนนี้นายเตรียมตั้งกล้องวีดีโอได้เลย เก็บภาพเป็หลักฐาน พ่อฉันจะได้ยินยอม” แพตตี้กล่าว
“ครับคุณแพตตี้” บอดี้การ์ดรับคำ
ดังนั้นตัวแพตตี้เองก็มีแผนที่จะเลิกกับอาฟานเช่นเดียวกัน เพราะตัวเธอเองเชื่อว่าไม่อาจรั้งตัวอาฟานได้
. *****************************************
ตกกลางคืน แพตตี้เข้าไปคุยกับอาฟานดีๆ
“วันนี้นายไม่ต้องออกไปผับจะได้มั้ย ฉันไม่อยากให้คนอื่นเขานินทาว่า สามีเอาแต่เที่ยวนอกบ้านน่ะ” แพตตี้กล่าว
“งั้นขอดูก่อนก็แล้วกัน แต่ทว่าคุณมีอะไรกับผมหรือเปล่า” อาฟานถาม
“ก็เปล่า ฉันเพียงแต่อยากให้นายอยู่บ้านบ้างก็เท่านั้น” แพตตี้กล่าว
ยังไม่ทันที่อาฟานจะได้พูดต่อ มือถือของเขาก็ดังขึ้นมา
“แย่แล้วค่ะ พี่ฟาน ที่ผับเกิดเื่ทะเลาะกัน พี่ช่วยมาดูด่วนเลยนะคะ เพราะพี่ธนัยคุมเหตุการณ์ไม่อยู่จริงๆค่ะ” ธิดากล่าว
“พี่จะรีบออกไปเดี๋ยวนี้แหละ” อาฟานกล่าว
“เร็วๆนะพี่” ธิดาเร่ง
อาฟานวางสายเขาก็รีบวิ่งขึ้นไปแต่งตัวที่ห้อง แล้วเดินลงมาข้างล่าง เตรียมจะออกไปขึ้นรถเพื่อไปผับ
แพตตี้รีบแสดงละครทันที
แพตตี้วิ่งเข้าไปกอดอาฟานจากด้านหลังและบอกเขาว่า “อย่าไปเลยนะคะ คุณอยู่บ้านกับฉันที่นี่เถอะค่ะ ฉันขอร้อง” ในใจของแพตตี้ก็้าพิสูจน์อะไรบางอย่างเหมือนกัน ว่าเธอจะรั้งเขาได้หรือไม่
แต่แล้วอาฟานกลับดิ้นและแกะมือเธอออกอย่างไม่ใยดี “ปล่อยผม แพตตี้ ผมต้องรีบไป”
แพตตี้กอดเขาแน่นไม่ยอมปล่อย ทำให้อาฟานเผลอออกแรงกับเธอ พอแกะมือเธอออกได้ เขาก็ผลักเธอออกไปอย่างแรง ทำให้แพตตี้ล้มไปตามแรงผลัก หน้าผากกระแทกขอบโต๊ะอย่างแรง ถึงขั้นหัวแตก
แพตตี้รู้สึกเจ็บมาก นอกจากเจ็บกายแล้ว ยังเจ็บใจที่เห็นเขารังเกียจเธอขนาดนั้น แต่ด้วยความที่กล้องจับอยู่เธอจึงยังไม่ลุก เธอยังคงก้มหน้า ให้หน้าหันไปทางโต๊ะ
“คุณไม่เป็อะไรใช่มั้ย” อาฟานถามด้วยความเป็ห่วง แต่ไม่ได้เข้าไปดูอาการ
แพตตี้ส่ายหน้าทั้งๆที่หน้ายังคงหันไปทางขอบโต๊ะนั้นอยู่
ด้วยความที่อาฟานรีบ เขาจึงเดินออกไปขึ้นรถทันทีโดยไม่สนใจแพตตี้อีกเลย
. *****************************************
ป้าแม่บ้านที่แอบอยู่ รีบเข้ามาดูแพตตี้ทันที “เป็อย่างไรคุณแพตตี้ ว๊าย หัวแตกเลยหรอคะ งั้นรีบไปโรงพยาบาลกันเถอะค่ะ”
ป้าแม่บ้านประคองแพตตี้ไปขึ้นรถเพื่อพาส่งโรงพยาบาล
แพตตี้ยังคงมีสติ เธอรีบโทรบอกลูกน้องทันที “นายธง นายไปที่บ้านอาฟานแล้วรีบเก็บของของฉันทั้งหมดออกมาจากบ้านหลังนั้นให้หมด จากนั้นให้หยิบซองน้ำตาลซึ่งเป็ใบหย่าที่ฉันเซนแล้ว นำไปวางที่โต๊ะทำงานของอาฟานได้เลย”
“ครับคุณแพตตี้” นายธงกล่าว
“โถ่ คุณแพตตี้ ถึงขั้นหย่าและเก็บของออกจากบ้านอาฟานเลยหรอคะ ทำไมไม่คุยกันดีๆก่อน” แม่บ้านกล่าว
“ขอบคุณนะคะ ป้า ที่เป็ห่วงแพตตี้ แต่การทำแบบนี้มันดีแล้วสำหรับทั้งสองฝ่าย ที่ไม่ต้องอดทนอยู่ด้วยกันอีก ปล่อยให้อาฟานเขามีอิสระคบใครได้ตามใจเถอะนะคะ” แพตตี้พูดทั้งๆที่ใช้ผ้าเช็ดหน้ากดแผลไว้ เพื่อให้เืหยุดไหล
“เมื่อคุณตัดสินใจแล้ว ป้าก็คงห้ามอะไรไม่ได้” แม่บ้านกล่าว
เมื่อถึงโรงพยาบาล แพตตี้ถูกเย็บสามเข็ม เธอเจ็บมาก แทบน้ำตาไหล ไม่คิดเลยว่าวันนี้เธอจะต้องเจ็บตัวขนาดนี้
คนขับรถของแพตตี้มาส่งแม่บ้านที่บ้านอาฟาน แล้วเขาก็พาคุณแพตตี้กลับบ้านของเธอทันที
. *****************************************
ในเวลาตีสอง อาฟานกลับมาบ้าน จริงๆเขาก็เป็ห่วงภรรยา อยากจะไปเคาะประตูที่ห้องของเธอ แต่เวลายามวิกาลแบบนี้มันไม่เหมาะสม เลยปล่อยผ่านไป
เช้าวันรุ่งขึ้น อาฟานรู้สึกถึงความผิดปกติของบ้านของเขา เขารู้สึกว่าบ้านมันดูเงียบๆกว่าเดิม
อาฟานลงมาทานข้าวเช้า แต่ไม่เห็นแพตตี้ลงมาทานด้วย เลยรีบถามแม่บ้านทันที
“อ้าว ป้า แล้วแพตตี้ล่ะ ทำไมป่านนี้เธอยังไม่ลงมาอีก เดี๋ยวก็ไปทำงานสายหรอก” อาฟานพูดแกมบ่น
“คุณยังไม่รู้อีกหรอคะ คุณแพตตี้เก็บของย้ายออกจากบ้านหลังนี้เรียบร้อยแล้ว” แม่บ้านรายงาน
“อะไรนะครับ ทำไมเธอไม่คุยกับผมก่อน ทำไมด่วนตัดสินใจอย่างนี้” อาฟานกล่าว
“เห็นเธอบอกว่า เธอทิ้งใบหย่าให้คุณเซนด้วยค่ะ บอกว่าวางอยู่ที่โต๊ะทำงานคุณ” แม่บ้านรายงานอีก
อาฟานกำหมัดแน่นเพราะโกรธที่เธอไม่คุยกับเขาดีๆก่อน เล่นหนีกันไปแบบนี้ แล้วพ่อของเขากับพ่อตาจะว่ายังไง คงจะบอกว่าอาฟานดูแลแพตตี้ได้ไม่ดีแหงเลย
อาฟานรีบทานข้าว เขาทำเป็ไม่สนใจเื่ของแพตตี้อีก และใช้ชีวิตตามปกติ อาฟานเดินไปหยิบหนังสือพิมพ์ที่โต๊ะ แล้วก็บ่นว่า “ป้าครับ ทำไมโต๊ะมันสกปรกแบบนี้ รอยอะไรแดงๆเต็มไปหมด อย่างกับรอยเื”
“ไหนคะ อ๋อ สงสัยของเป็เืของคุณแพตตี้ค่ะ เห็นเธอล้มหน้าผากโขกกับขอบโต๊ะอย่างแรง นี่ก็ไปเย็บที่โรงพยาบาลเรียบร้อย ไม่รู้ตอนนี้มันจะอักเสบหรือเปล่าก็ไม่รู้” แม่บ้านเป็ห่วงแพตตี้
“นี่ถึงขั้นหัวแตกเลยหรอครับ” อาฟานใผลจากการกระทำของตัวเอง
“คุณฟานคะ ถึงคุณจะไม่ได้รักคุณแพตตี้ แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์ไปทำร้ายเธอแบบนั้นนะคะ” แม่บ้านกล่าวเตือน
“ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ เมื่อคืนผมรีบร้อนไปหน่อย” อาฟานกล่าว
. *****************************************
วันนี้มีนัดประชุมระหว่างสองบริษัท ทำให้แพตตี้ต้องเข้าร่วมประชุมด้วย ดังนั้นอาฟานจึงเห็นเธอมีผ้าก็อตติดบริเวณใกล้หน้าผาก ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็รอยเย็บแผล
“พ่อทราบข่าวแล้วว่าแพตตี้จะหย่ากับอาฟาน ถึงขั้นหอบข้าวของกลับบ้าน ทำไมลูกไม่คุยกันดีๆก่อนล่ะ ตัดสินใจฉับพลันแบบนี้มันไม่ดีนะลูก” พ่อของอาฟานกล่าว
“เอ่อคุณลุงคะ แพตตี้แยกเื่งานกับเื่ส่วนตัวออกค่ะ ยังไงบริษัทของหนูก็จะร่วมทำงานกับคุณลุงต่อไป แต่สำหรับเื่ครอบครัวนั้น หนูคิดว่าตัวเองตัดสินใจอย่างรอบคอบแล้วค่ะ” แพตตี้คิดว่าตนหย่าขาดจากอาฟานแล้ว จึงไม่จำเป็ต้องเรียกคุณลุงว่าพ่ออีก
“ลุงไม่ยุ่งเื่นี้แล้วก็ได้ เอาเป็ว่าหลานอ่านและเซนสัญญาลงทุนได้เลยนะ” พ่อของอาฟานเปลี่ยนเื่ทันที
“ค่ะ คุณลุง” แพตตี้รับคำพร้อมกับอ่านหนังสือสัญญาก่อนลงชื่อ
อาฟานเห็นรอยแผลของแพตตี้ก็อยากจะตามไปขอโทษ แต่ทว่าเขาต้องไปพบลูกค้าต่อ เลยไม่ได้คุยกับเธอสักที
. *****************************************
ตกบ่ายหลังจากที่อาฟานไปพบลูกค้าแล้ว เขาตั้งใจว่าจะไปบริษัทของแพตตี้ เพื่อขอโทษเื่เมื่อคืน เขากำลังจะขึ้นลิฟท์ แต่เขาได้เห็นสาวทอมที่เขารู้จักและแอบหลงรักมานาน เธอชื่อพัต เธอสวมชุดผู้ชายอย่างเท่ห์และสวมหมวกเดินออกมาจากลิฟท์บริษัทของแพตตี้ และหยุดที่โซฟาด้านล่าง สักพักก็เห็นบอดี้การ์ดสองคนพาผู้หญิงที่ชื่อซินดี้เข้ามาในบริษัท พวกเขาพาเธอเดินไปหาพัตทันที
เมื่อบอดี้การ์ดปล่อยตัวซินดี้ พัตก็เข้าไปกอดซินดี้ทันที
ภาพที่อาฟานเห็น ทำให้เขารู้สึกปวดใจที่เห็นพัตกอดกับหญิงคนรัก เขาทนมองไม่ได้อีกต่อไป จึงตัดสินใจขึ้นลิฟท์ไปหาภรรยาตัวเอง
พัตกอดซินดี้พร้อมกับพูดว่า “ขอบคุณที่คุณปลอดภัย ในที่สุดผมก็ได้พบคุณอีก”
“คุณปล่อยซินดี้ไปเถอะค่ะ อย่ารั้งซินดี้ไว้อีกเลย” ซินดี้กล่าวทั้งๆที่ถูกกอด
“ผมเคยบอกคุณแล้ว ว่าผมไม่เคยห้ามคุณคบกับใคร หรือจะทำอาชีพอะไร แต่คุณช่วยส่งข่าวให้ผมรู้บ้างได้มั้ย แค่ผมเห็นคุณปลอดภัยมีความสุข ผมก็มีความสุขแล้ว” พัตกล่าว
“แต่ซินดี้ไม่อยากพบคุณอีกนี่คะ เอาเถอะค่ะ เดี๋ยวพวกเราค่อยคุยกันต่อ ขอซินดี้เข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” ซินดี้ขอไปเข้าห้องน้ำ
พัตพยักหน้า บอดี้การ์ดจึงพาซินดี้ไปเข้าห้องน้ำ แต่ทว่าเธอแอบหนีไปทางด้านหลัง บอดี้การ์ดหาเธอไม่เจอ ทั้งสองวิ่งมาหาพัตด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“เกิดอะไรขึ้น” พัตใที่เห็นบอดี้การ์ดวิ่งมาหาเธออย่างรวดเร็ว
“ขอโทษครับคุณพัต เธอหนีไปได้ครับ” บอดี้การ์ดรายงาน
“เธอคงอยากหนีฉันมากสินะ ช่างมันเถอะ ค่อยสืบหาตัวเธอใหม่” พัตกล่าว
พัตยังคงไม่ละความพยายาม
. *****************************************
ซินดี้ไม่อยากเจอพัต สาวทอมคนนั้นอีกแล้ว แต่เพราะเขามีบอดี้การ์ดเยอะมาก เธอไม่รู้จริงๆว่าจะหลบเลี่ยงเขาไปได้ยังไง ซินดี้พบเว็บไซต์โดยบังเอิญ เธอพบตำนานเรือนกาญจนา ซึ่งเธอสามารถขอพรอะไรก็ได้แต่ต้องทำตามเงื่อนไขเท่านั้น
ซินดี้อยากลองเสี่ยงดู เธอจึงเดินทางไปหาเรือนกาญจนาที่ป่าแห่งนั้น ในที่สุดเธอก็พบเรือนนั้นจริงๆ
เรือนสีทองเรืองอร่ามปรากฏแต่สายตาเธอ แต่เธอมองนานไปหน่อย ทำให้เธอใเมื่ออุไรปรากฏตัว
“ยินดีต้อนรับค่ะ คุณซินดี้ ฉันชื่ออุไร เป็เ้าที่ที่ดูแลเรือนหลังนี้ค่ะ” อุไรกล่าว
“ฉันอยากขอพรค่ะ ฉันอยากหนีคนชื่อพัต ทำให้พัตไม่สามารถเจอฉันได้อีก” ซินดี้กล่าว
“คุณแน่ใจนะคะ” อุไรกล่าว
“ฉันแน่ใจค่ะ” ซินดี้กล่าว
“ได้ค่ะ แต่คุณห้ามเล่าเื่เรือนกาญจนาให้ใครฟังเด็ดขาด ถ้าคุณยอมตกลง ก็ตามฉันมา” อุไรกล่าว
ซินดี้พยักหน้ายอมทำตามทุกข้อตกลง แล้วเดินตามอุไรเข้าไปในบ้าน
***********************************************
“ฉันรู้ค่ะ จริงๆคุณก็รักพัต แต่เพราะตอนนี้คุณป่วยเป็มะเร็งตับระยะที่สามแล้ว ดังนั้นคุณจึงไม่อยากให้พัตเจอและทราบข่าวเกี่ยวกับคุณ เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องเสียใจเื่ของคุณใช่มั้ยคะ” อุไรรู้ความรู้สึกซินดี้ทุกอย่าง
“ใช่ค่ะ ฉันยอมรับว่าฉันรักพัตมาก เพราะเขาเหมือนกับแฟนเก่าของฉันที่ชื่อพงศ์อย่างไม่มีผิดเพี้ยน เพียงแต่แฟนเก่าของฉันเป็ผู้ชายแท้ๆเท่านั้น” ซินดี้กล่าว
“ดูเหมือนพัตก็พร้อมที่จะดูแลคุณ ทำไมคุณไม่ปล่อยให้เขาทำล่ะคะ” อุไรกล่าว
“แต่ฉันรู้ดีว่าพัตไม่ได้รักฉันค่ะ ที่เขาทำไป เหมือนรับผิดชอบฉันแทนใครสักคน แต่ก็เป็เพียงแค่การคาดเดาเท่านั้นค่ะ” ซินดี้กล่าว
“เอาล่ะ ในเมื่อคุณป่วย พวกเราก็จะไม่ให้คุณทำอะไรมาก เพียงแต่ดูภาพยนตร์จนจบตลอดสิบวันก็พอค่ะ” อุไรกล่าว
ซินดี้เดินเข้าไปประจำที่นั่งเพื่อดูภาพยนตร์
. *****************************************
ซินดี้มองเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง เป็สาวสวยน่ารักวัยใสเดินออกมาจากบริษัทแห่งหนึ่งพร้อมกับแฟนเก่าของเธอที่ชื่อพงศ์
สักพักมีมือปืนซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์มุ่งตรงมาที่ทั้งสองคนนั้น มือปืนตั้งใจจะฆ่าหญิงสาวคนนั้นแต่พงศ์เอาตัวมาบังไว้ ทำให้เขาถูกยิงสามนัด บอดี้การ์ดได้ยินเสียงปืนจึงรีบออกมา แล้วยิงใส่มือปืนคนนั้น แต่คนร้ายทั้งสองหลบหนีไปได้ ทำให้ไม่รู้ว่าใครเป็ผู้บงการ
“พี่พงศ์ทำใจดีๆไว้ค่ะ อย่าเป็อะไรไปนะคะพี่ เดี๋ยวแพตตี้จะพาพี่ไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ค่ะ ฮือฮือ” แพตตี้พูดทั้งน้ำตา
“พี่ไม่ไหวแล้วแพตตี้ พี่มีเื่จะขอเป็ครั้งสุดท้าย พี่ฝากดูแลซินดี้ แฟนของพี่ด้วย อย่าให้เธอรู้ว่าพี่ตายแล้ว ให้เขาเข้าใจว่าพี่ทิ้งเขาไป เธอจะได้มีคนอื่น ไม่ปักใจรักพี่คนเดียว” พงศ์กล่าวเพราะเป็ห่วงซินดี้มาก
“แพตตี้รับปากค่ะว่าจะดูแลซินดี้เป็อย่างดี แพตตี้สัญญา” แพตตี้รับคำ
“ลาก่อนนะแพตตี้ น้องต้องเป็ผู้ใหญ่ได้แล้ว ดูแลพ่อกับน้องให้ดีแทนพี่ด้วย” พงศ์ขาดใจตายทันที
แพตตี้ร้องไห้คร่ำครวญและรู้สึกผิดมาจนถึงปัจจุบัน เธอโทษตัวเองว่าเป็เพราะตนที่ทำให้พงศ์ต้องตาย
ซินดี้ร้องไห้หนัก เพราะเธอเพิ่งรู้ว่าพงศ์ได้จากเธอไปนานแล้ว เธอเข้าใจมาตลอดว่าเขาทิ้งเธอไปมีคนใหม่ ถึงว่าเธอไม่ได้ข่าวคราวของเขาอีกเลย
ต่อมาซินดี้ก็เห็นว่า แพตตี้เปลี่ยนบุคลิกแต่งตัวเป็ทอมบอย โดยใช้ชื่อว่าพัต เธอทั้งช่วยกิจการของพ่ออย่างเต็มที่แทนพี่พงศ์ และฝึกตนเป็บอดี้การ์ด เมื่อเธอฝึกถึงขั้นแล้ว บริษัทบอดี้การ์ดให้เธอทดลองงานไปเป็บอดี้การ์ดประจำตัวอาฟาน
อาฟานมีพี่ชายอีกคนหนึ่ง เขาชื่อ อาไห่ ภายนอกอาไห่เป็คนสุภาพ ดูดี มีน้ำใจ แต่จริงๆแล้วเขาชอบแกล้งน้องชายตัวเอง เขาจงใจทำให้อาฟานดูเป็คนเกเร ไม่เชื่อฟังผู้ใหญ่ ดื้อรั้น เอาแต่ใจ เป็คุณชายเ็า
มีเพียงพัต สาวทอมกำมะลอที่มาทดลองงานเท่านั้นที่รู้ตัวตนที่แท้จริงของอาฟานว่าเป็คนจิตใจโอบอ้อมอารี มีน้ำใจจริงๆไม่เสแสร้ง แต่คนส่วนใหญ่ไม่เชื่อ ดังนั้นเขาจึงทำตัวประชดให้ดูเป็คนเกเร
ทั้งพัตและอาฟานสนิทกันมาก เพราะพัตแสดงตัวตนว่าเป็ผู้ชาย ทำให้อาฟานกล้าเล่นหัว และพูดคุยกับพัตอย่างเป็กันเอง พอนานวันเข้าอาฟานเริ่มมีใจให้กับพัตเสียแล้ว เขาเข้าใจว่าตัวเองเป็พวกผิดเพศที่ชอบทอม แต่ทว่าเขากลายเป็คนรักพัตข้างเดียว เพราะพัตจีบซินดี้อย่างออกนอกหน้า
โดยแท้จริงแล้วพัตเพียงแต่จะดูแลซินดี้แทนพี่ชายตนเท่านั้น พัตจึงให้ข้อเสนอว่า “ผมจะดูแลคุณเฉยๆเท่านั้น โดยที่คุณสามารถคบใครก็ได้ และให้คุณเป็อิสระ แต่มีข้อแม้ว่า คุณจะต้องส่งข่าวให้ผมทราบบ้าง”
ใน่แรกๆซินดี้ยอมรับข้อตกลงแบบไม่ผูกมัดแบบนี้ แต่เพราะพัตแสดงบุคลิกเหมือนกับพงศ์อย่างมาก ทั้งเป็สุภาพบุรุษ ปกป้องและให้เกียรติเธอเสมอ ทำให้ซินดี้หลงรักพัตเสียแล้ว
แต่ซินดี้มองพัตออก เธอรู้ว่าพัตก็แอบชอบอาฟานเช่นเดียวกัน แต่พัตเก็บไว้ในใจไม่แสดงออกมา ซินดี้ไม่อยากเป็ภาระของพัต และไม่อยากให้ใจของซินดี้ถลำลึกไปมากกว่านี้ด้วย ดังนั้นซินดี้จึงพยายามหนีพัตไป
มีบ่อยครั้งที่พัตตามตัวซินดี้เจอ เขาไม่เพียงไม่ว่าซินดี้ แต่กลับดูแลเธอเป็อย่างดี มีครั้งหนึ่งที่ซินดี้ถูกหลอกไปขายตัว โชคดีที่ครั้งนั้นพัตไปช่วยเธอทัน พัตกับบอดี้การ์ดจัดการไอ้พวกคุมซ่องซะหมอบราบคาบ แล้วพัตก็เข้าไปกอดซินดี้เพื่อปลอบประโลม พัตมีมาดที่เท่ห์มาก ทำให้ผู้หญิงที่อยู่ใกล้พัตก็หลงเสน่ห์ไปตามๆกัน
“ไม่ต้องกลัวนะครับซินดี้ ผมอยู่นี่แล้ว ผมจะปกป้องคุณเอง” พัตกล่าวพร้อมกับกอดเธอไว้
“ขอบคุณนะคะ ที่คุณมาช่วยฉันทัน ฮือฮือ” ซินดี้ร้องไห้ด้วยความกลัว
พัตกอดซินดี้อยู่อย่างนั้นจนกว่าซินดี้จะหยุดร้อง แล้วพาเธอไปพักที่บ้านของพัตทันที
พัตกลับมาทำงานที่บริษัทของพ่อ และให้ซินดี้ทำงานเป็เลขาฯให้พัต ทำให้ทั้งสองอยู่ด้วยกันด้วยดีมาโดยตลอด จนกระทั่งซินดี้ถูกธิดาและเพื่อนๆหลอกให้ไปมีอะไรกับชายแปลกหน้า แล้วอัดคลิปไว้
ซินดี้รู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับพัต และคิดว่าตัวเองมีราคีเสียแล้ว เธอจึงหนีพัตไป แต่ก็ถูกธิดาโทรมาหาเพื่อแบล็คเมล์เธอ ซินดี้จึงจำต้องทำงานเป็สาวไซด์ไลน์ เพื่อไม่ให้ธิดาเผยแพร่คลิป
ใน่เวลานี้นี่เองที่ซินดี้รู้สึกรันทดกับชีวิตมาก เธอคิดถึงพัตแต่ไม่มีหน้าจะไปพบเธออย่างภาคภูมิใจได้อีกแล้ว แม่บ้านญินดาเห็นซินดี้ร้องไห้หนักมาก จึงรีบเสิร์ฟอาหาร น้ำ และกระดาษทิชชู่เพื่อให้เธอซับน้ำตา
แม้ซินดี้จะไม่อยากดูต่อ แต่เธออยากขอพรนั้นจริงๆ เธอจึงฝืนที่จะดูต่อไป
. *****************************************
พัตเริ่มมีน้ำโห “ทำไมป่านนี้พวกนายยังหาตัวซินดี้ไม่เจออีก ห๊า”
“ขอโทษจริงๆครับนาย พวกเราหาจนทั่วกรุงเทพฯแล้ว ก็ไม่ได้ข่าวของเธออีกเลย” บอดี้การ์ดกล่าว
พ่อของพัตหรือแพตตี้เห็นว่าเธอหมกมุ่นเื่ของซินดี้มากเกินไป อีกทั้งไม่อยากให้ลูกสาวเป็ทอมไปจริงๆ ดังนั้นเขาจึงบังคับให้แพตตี้แต่งงานกับลูกชายเพื่อนสนิทซึ่งก็คืออาฟาน
หลังจากแต่งงานกันแล้ว แม้ว่าแพตตี้จะดีใจที่ตนสมหวังในความรัก แต่เธอเห็นอาฟานทำเ็าต่อเธอ อีกทั้งทุกวันที่อาฟานออกไปผับ ธิดาจะส่งรูปคู่ของเธอกับอาฟานมาให้แพตตี้ดูเกือบทุกวัน ทำให้แพตตี้เข้าใจผิดคิดว่าอาฟานชอบธิดา และฝืนใจแต่งงานกับตน
ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่แบบต่างคนต่างอยู่จริงๆ ไม่มีความสัมพันธ์เกินเลย วันๆแทบจะไม่ได้สื่อสารกันเลยด้วยซ้ำ
จนถึงวันที่แพตตี้รับคำท้าพนัน และแพตตี้เป็ฝ่ายแพ้ที่ไม่สามารถรั้งตัวอาฟานไม่ให้ไปผับได้ ในวันนั้นแพตตี้หัวแตกจากการถูกอาฟานผลักชนขอบโต๊ะ ต้องไปโรงพยาบาล เย็บสามเข็ม
ซินดี้เห็นพัตที่แต่งตัวเป็หญิงกลายเป็แพตตี้ ต้องหัวแตกเพราะสามีผลักไปชน ทำให้เธอเริ่มสงสารพัตมาก
แต่ในวันถัดมา แพตตี้กลับเข้มแข็งไม่ร้องไห้ฟูมฟาย มุ่งทำงานเพียงอย่างเดียว และทุ่มเทเพื่อออกตาหาซินดี้อย่างบ้าคลั่ง
จนถึงวันที่น้องสาวของแพตตี้ ชื่อพัตรา เธอใส่สายเดี่ยวนุ่งสั้นเข้าบริษัทหวังจะไปขอเงินพ่อ แต่แพตตี้เดินออกมาเห็นน้องสาวเสียก่อน ดังนั้น แพตตี้จึงพูดว่ากล่าวตักเตือนถึงเื่แต่งกายไม่ถูกกาลเทศะ แพตตี้จูงมือน้องสาวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที แพตตี้ให้พัตราสวมเสื้อผ้าตน ส่วนตัวแพตตี้เองก็ใส่ชุดทอมบอยที่เก็บไว้ที่ห้อง ทำให้แพตตี้ออกมาพบซินดี้ด้านล่างบริษัท ในสภาพที่เป็ทอมบอย แพตตี้ดีใจมากที่เจอตัวซินดี้แล้ว แต่ซินดี้ก็หนีออกมาได้อยู่ดี
. *****************************************
ณ บ้านของแพตตี้
“นายครับ มีข่าวร้ายของคุณซินดี้จะแจ้งให้ทราบครับ” บอดี้การ์ดกล่าว
“ว่ามาซิ” แพตตี้เตรียมใจ
“คือ คุณซินดี้เป็มะเร็งตับระยะที่สามครับ” บอดี้การ์ดกล่าว
“ว่าไงนะ ทำไมเธอโชคร้ายอย่างนี้ รีบหาตัวซินดี้ให้เจอ ฉันยอมทุ่มเงินเต็มที่ เพื่อรักษาซินดี้ให้หายให้จงได้” แพตตี้กล่าวอย่างมุ่งมั่น
“ครับ ผมจะรีบตามหาให้เจอ แต่ว่ามันระยะที่สามแล้วนะครับ” บอดี้การ์ดกล่าว
“ฉันไม่ยอมหมดหวังหรอก ตามตัวให้เจอก่อน ค่อยว่ากันว่าต้องรักษายังไง” แพตตี้กล่าวอย่างไม่หมดหวัง
ซินดี้ซึ้งใจที่เห็นแพตตี้หรือพัตดีกับตนมากขนาดนี้ เธอไม่คิดเลยว่าแพตตี้จะทุ่มเทดูแลเธออย่างเต็มที่ ไม่ยอมทิ้งเธอไปไหน ซินดี้มีน้ำตาซึม
แพตตี้เดินเข้าไปในห้องพระ ซึ่งอีกฝั่งจะเป็รูปของพงศ์พี่ชายของแพตตี้
แพตตี่คุกเข่าต่อหน้ารูปพี่ชาย “พี่คะ แพตตี้ขอโทษ ที่ดูแลพี่สะใภ้ได้ไม่ดี ปล่อยให้ซินดี้ตกระกำลำบาก แถมเป็โรคร้ายเสียอีก หากสักวันแพตตี้ได้ไปสู่ปรโลก แพตตี้คงไม่มีหน้าไปสู้หน้าพี่ได้อีกแล้ว” แพตตี้มีน้ำตาไหลรินเพราะรู้สึกผิด
ซินดี้คิดในใจว่า “มันไม่ใช่ความผิดของเธอ แพตตี้ เธอดูแลฉันดีที่สุดแล้ว ชาตินี้ฉันก็คงตอบแทนพวกเธอสองพี่น้องได้ไม่หมด ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณมาก”
แพตตี้นอนไม่หลับ เธอนอนพลิกตัวทั้งคืนเพราะเป็ห่วงซินดี้มาก ไม่รู้ว่าซินดี้จะเป็ตายร้ายดียังไง สักพักเธอก็ลุกขึ้นนั่ง พร้อมกับขอพรต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่า “ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายโปรดคุ้มครองให้ซินดี้ปลอดภัยจากภยันตรายทั้งปวง และขอให้มีหนทางรักษาอาการป่วยของซินดี้ให้หายได้ด้วย เทอญ”
หลังจากฉากหนังปิดลง ซินดี้เริ่มไอเป็เื เพราะเธอะเืใจอย่างมาก
อุไรจึงรีบปรากฏตัวทันที “คุณไหวมั้ยคะซินดี้”
“ฉันขอพรได้เลยมั้ยคะ ฉันกลัวว่าต่อไปจะไม่มีเรี่ยวแรงแล้ว” ซินดี้กล่าวอย่างกังวล
“ได้ค่ะ เชิญว่ามาได้เลย” อุไรกล่าว
“ฉันขอพรให้คุณแพตตี้สมหวังในความรักกับคุณอาฟานค่ะ” ซินดี้ขอพร
“เปลี่ยนแล้วงั้นหรอคะ แน่ใจนะคะว่าจะขอแบบนี้” อุไรถามย้ำ
“แน่ใจค่ะ” ซินดี้กล่าว
“ขอให้พรของคุณ สมปรารถนาในบัดดล” อุไรร่ายมนตร์
“ฉันมีเื่จะขอเป็ครั้งสุดท้ายค่ะ ฉันไม่มีเวลาเหลืออีกแล้ว” ซินดี้กล่าว
“คุณว่ามาได้เลยค่ะ” อุไรกล่าว
“ฉันอยากเจอแพตตี้เป็ครั้งสุดท้ายก่อนตายค่ะ คุณช่วยให้ฉันได้เจอเธออีกครั้งจะได้มั้ยคะ” ซินดี้กล่าว
“ได้ค่ะ ฉันจะนำทางคุณไปหาแพตตี้เองค่ะ คุณยังไหวแน่นะคะ” อุไรกล่าว
“ฉันไหวค่ะ ขอบคุณมาก” ซินดี้กล่าว
ซินดี้เริ่มมีอาการของโรคมะเร็งกำเริบ เธอพยายามเดินสะโหลสะเหลตามอุไรไปเรื่อยๆ ั้แ่ออกมาจากเรือนกาญจนา ไปตามทางที่อยู่ในป่า จนกระทั่งถึงที่หมาย
**************************************************************************************************************
ตอนที่ 3
แพตตี้มาประชุมที่บริษัทขออาฟาน แต่ในระหว่างประชุมนั้น บอดี้การ์ดรีบเดินเข้ามากระซิบบอกเธอ
“นายครับ คุณซินดี้อยู่ที่ห้องทำงานคุณแล้วครับ ตอนนี้อาการของเธอแย่มากๆ เธอไม่ยอมไปโรงพยาบาล แต่ขอพบคุณด่วนครับ” บอดี้การ์ดรายงาน
แพตตี้พยักหน้าให้บอดี้การ์ด เป็สัญญาณบอกให้ไปรอนอกห้องประชุม เธอหันไปเรียกเลขาฯส่วนตัวทันที และกระซิบบอกเลขาฯให้จดบันทึกเื่การประชุมโดยละเอียด เธอจะมาอ่านทีหลัง
“เอ่อ ขอโทษค่ะคุณลุง แพตตี้มีธุระด่วนจริงๆ ขอตัวนะคะ” แพตตี้ขออนุญาต
แพตตี้เห็นคุณลุงพยักหน้าตอบรับ เธอก็รีบลุกเดินแกมวิ่งไปนอกห้องประชุมทันที โดยมีอาฟานมองตามหลัง ซึ่งป่านนี้เขาก็ยังไม่ได้คุยกับเธออีกเลยหลังจากคืนก่อเหตุนั่น
. *****************************************
ณ ห้องทำงานของแพตตี้ ตอนนี้ซินดี้นอนอยู่บนโซฟา สภาพร่างกายเธออ่อนแรงเต็มที แพตตี้วิ่งเข้ามาคุกเข่าแล้วจับมือซินดี้ไว้
“ไปโรงพยาบาลนะซินดี้ ฉันยอมทุ่มเทเงินทั้งหมด เพื่อให้เธอหายจากมะเร็งให้ได้” แพตตี้กล่าว
“ฉันไม่ไหวแล้วพัช ไม่ใช่สิ แพตตี้ เธอไม่จำเป็ต้องดูแลฉันแทนพี่พงศ์อีกแล้วนะ เพราะฉันกำลังจะไปพบเขา ให้เขาดูแลฉันเองไง” ซินดี้กล่าวอย่างอ่อนแรง
“นี่เธอรู้แล้วหรอ ว่าพี่พงศ์จากไปแล้ว” แพตตี้ใที่ซินดี้รู้ความจริง
“ใช่ ฉันรู้แล้ว และเธอก็ดูแลฉันแทนเขาได้ดีมากจริงๆ ฉันยอมรับว่าเธอเหมือนเขาทุกกระเบียดนิ้ว จนกระทั่งฉันแอบหลงรักเธอขึ้นมาจริงๆ ยังดีที่ฉันรู้ว่าเธอเป็ผู้หญิงไม่ใช่ทอม” ซินดี้กล่าว
“งั้น ยังไงตอนนี้ เธอยอมไปโรงพยาบาลกับฉันนะ” แพตตี้กล่าว
“ฉันมีเื่ขอร้องเป็ครั้งสุดท้าย” ซินดี้รู้ตัวว่าไม่ไหวแล้ว
“บอกมาได้เลย ต่อให้บุกน้ำลุยไฟ ฉันก็จะหามาให้” แพตตี้กล่าว
“ฉันอยากอยู่ใกล้ๆพี่พงศ์ ขอให้เก็บกระดูกของฉันไว้ใกล้ๆเขาจะได้มั้ย” ซินดี้ขอร้อง
“ได้ แต่ขอให้เป็เื่ของอนาคตนะ ตอนนี้ไปโรงพยาบาลกันก่อน” แพตตี้กล่าว
“ลาก่อนแพตตี้ แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้วที่ได้เจอพงศ์และเธอ” ซินดี้ใช้แรงเฮือกสุดท้ายกล่าววาจานั้น แล้วเธอก็สิ้นลมทันที
แพตตี้ใ ครั้งนี้เธอปล่อยโฮร้องไห้อย่างไม่อายใคร และกอดซินดี้ไว้แน่นมาก
แพตตี้เป็เ้าภาพจัดงานศพของซินดี้ เนื่องจากซินดี้ไม่มีญาติที่ไหน เธอเป็เด็กที่มาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แพตตี้จัดพิธีศพอย่างสมเกียรติเพราะเธอถือว่าซินดี้เป็พี่สะใภ้ที่เธอรักมากที่สุด
ตลอด 7 วันนี้ แพตตี้ทำงานที่บริษัทเสร็จก็รีบไปวัดและจัดการงานศพทุกอย่าง ส่วนเื่ที่มาประชุมกับบริษัทของอาฟาน เธอมอบหมายให้เลขาฯส่วนตัวเป็คนมาประชุมแทนและจดรายละเอียดการประชุมไว้ให้เธออ่าน
. *****************************************
ทำให้อาฟานไม่ได้พบแพตตี้เลย ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเซนใบหย่าให้ แต่ทว่าพอกลับมาที่บ้านแล้วไปที่ห้องทำงาน ก็ไม่พบเอกสารใบหย่านั่นอีกแล้ว
“ป้าครับ ป้าเห็นเอกสารใบหย่ามั้ยครับ ผมวางอยู่ที่โต๊ะทำงานผม ทำไมผมหามันไม่เจอ” อาฟานกล่าว
“เอ่อ พอคุณพ่อของคุณทราบเื่การหย่า ท่านเลยรีบมาที่บ้าน มาหยิบเอกสารใบหย่าของคุณและฉีกมันขาดเรียบร้อยแล้วค่ะ” ป้ารายงาน
“อะไรนะ พ่อฉีกใบหย่าไปแล้ว แล้วจะทำยังไงล่ะเนี่ย” อาฟานกล่าว
“คุณพ่อคุณไม่ให้คุณหย่าค่ะ และฝากบอกคุณว่าให้รีบไปง้อคุณแพตตี้โดยด่วน ท่าน้าลูกสะใภ้เป็คุณแพตตี้คนเดียวเท่านั้น” ป้ารายงาน
“เอาเถอะป้า เดี๋ยวผมคุยกับพ่อผมเองครับ” อาฟานกล่าว
ตอนแรกอาฟานจะเซนใบหย่า แล้วใช้เป็ข้ออ้างไปพบเธอเพื่อบอกเื่การหย่านี้ แต่ตอนนี้เขาก็ไม่รู้ว่าจะไปพบเธอด้วยเื่อะไร และในเวลานี้เขาเพิ่งสังเกตว่าเขาทำแหวนแต่งงานหายเสียด้วย คาดว่าน่าจะหายในคืนวุ่นวายนั่น ที่เขาจะต้องไปห้ามลูกค้าทะเลาะกัน จนตัวเขาต้องลงไม้ลงมือกับลูกค้าด้วยตัวเอง ลูกค้าถึงยอมรามือและหยุดทำร้ายกัน และคิดว่าแหวนน่าจะหลุดในระหว่างที่มีการต่อสู้นั้น
. *****************************************
อาฟานไปที่ผับตอนกลางวันเพื่อตามหาแหวนแต่งงานของตัวเอง เขาเดินหาเสียทั่ว จนกระทั่งเข้าไปในออฟฟิซ อาฟานก้มลงหาใต้โต๊ะทำงาน จนกระทั่งมีเสียงคนเดินเข้ามา ด้วยสัญชาตญาณเขาจะต้องแอบบริเวณใกล้ตู้เก็บเอกสารเสียก่อน เพื่อดูว่าคนเข้ามาใหม่นั้นเป็ใคร และเขาก็ได้เห็น
ธิดากับอาไห่พี่ชายของอาฟาน เดินเข้ามาในออฟฟิซพร้อมกัน แล้วล็อคประตูห้องเอาไว้
“คุณเลิกวุ่นวายกับธิดาได้แล้วนะคะ ยังไงฉันก็รักพี่ฟาน” ธิดากล่าว
“น่าธิดา ผมคิดถึงคุณมาก แค่วันนี้วันเดียวเท่านั้น แล้วผมจะไม่มาพบคุณอีกเลย” อาไห่ไม่พูดเปล่า เขาเข้ามากอดธิดาและไซร้ซอกคอ จนทำให้ธิดาเกิดอารมณ์อย่างคุมไม่อยู่
ทั้งคู่กอดจูบกันอย่างดูดดื่ม และแล้วบทบรรเลงเพลงรักก็เกิดขึ้น ประจักษ์สายตาของอาฟาน ตอนนี้อาฟานกลายเป็นักถ้ำมองที่ต้องมาดูทั้งคู่ร่วมรักกัน โดยที่เขาออกไปนอกห้องไม่ได้ตอนนี้ เพราะประตูออฟฟิตถูกล็อค ต้องใช้ลูกกุญแจของธิดาเท่านั้นถึงจะเปิดประตูได้
กลายเป็ว่าอาฟานจะต้องมาแอบดูั้แ่ต้นจนจบ เขารอจนกระทั่งทั้งคู่แต่งตัวจัดเสื้อผ้าเรียบร้อย อาไห่หอมแก้มธิดา แล้วกล่าวว่า “ขอบคุณนะที่รัก วันนี้ผมมีความสุขมาก ผมไปก่อนนะครับ” แล้วอาไห่ก็ให้ธิดามาไขกุญแจ ส่วนเขาก็รีบเดินจากไปขึ้นรถทันที
ธิดาเข้าไปห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเองโดยที่ไม่ได้ล็อคประตูออฟฟิซ อาฟานกำลังจะลุกจากที่ซ่อนใกล้ตู้เก็บเอกสาร แต่ทว่ามีบุคคลภายนอกเข้ามาอีกแล้ว คราวนี้เขาเห็นแพตตี้เข้ามาพร้อมกับผู้หญิงหนึ่งคนและบอดี้การ์ดอีกสองคน
ธิดาได้ยินเสียงมีคนเดินเข้ามา เธอจึงรีบออกมาจากห้องน้ำทันที แล้วเธอก็เห็นเป็แพตตี้และพรรคพวก
“มาทำไมที่นี่ไม่ทราบแพตตี้ หรือว่าจะมาทวงอาฟานคืน แต่เธอก็พิสูจน์แล้วนี่ ว่าเธอไม่อาจรั้งเขาได้ ในที่สุดคืนนั้น เขาก็เป็ฝ่ายมาหาฉันอยู่ดี นี่ไงเขาถึงขั้นยกแหวนแต่งงานที่เขาสวมอยู่ให้ฉันด้วย ฉันก็เลยนำมาห้อยคอซะเลย เพราะยังไงมันก็เป็ของผู้ชาย ฉันแค่รอเธอคืนแหวนที่อยู่ในมือเธอมาให้ฉันเท่านั้น” ธิดาแต่งเื่
“เื่นั้นไว้ก่อนเถอะ ฉันมีธุระเื่อื่น” แพตตี้กล่าวแบบไม่สบอารมณ์
“เื่อะไรไม่ทราบ” ธิดากล่าว
“ฉัน้าให้เธอลบคลิปของซินดี้ออกให้หมด” แพตตี้กล่าว
“ซินดี้ไหน ฉันไม่เห็นจะรู้จัก” ธิดาทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้
“อย่าทำเป็ไขสือ เธอหลอกซินดี้ให้ผู้ชายแปลกหน้ามาข่มขืน แล้วถ่ายคลิปไว้ อีกทั้งเธอยังแบล็คเมลล์ให้ซินดี้มาทำงานเป็สาวไซด์ไลน์อีก” แพตตี้กล่าวตามที่สืบมาได้
“อย่าปรักปรำกันสิ เธอไม่มีหลักฐานว่าฉันเป็คนทำนะ” ธิดากล่าว
“แล้วคลิปที่มันว่อนในเน็ตนั่นล่ะ มันเป็ฝีมือเธอใช่มั้ย” แพตตี้กล่าว
“ฉันไม่รู้เื่จริงๆ และตอนนี้พวกเธอออกไปได้แล้ว ไม่งั้นฉันจะเรียกให้คนช่วย” ธิดาขู่
ธิดากำลังจะะโร้องขอความช่วยเหลือ แต่แพ็ตตี้วิ่งเข้ามาล็อคตัวปิดปากเธอทัน แล้วสั่งลูกน้องให้มาช่วยมัดและใช้ผ้ามัดปากเธอไว้
ธิดาพยายามดิ้นสุดชีวิต แต่แพ็ตตี้เอามีดมาจี้เธอไว้
“ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียวนะธิดา ความจริงฉันก็ไม่อยากทำร้ายผู้หญิงนักหรอก แต่ถ้าเธอขัดขืน เล่นตุกติก หรือะโร้องออกมา ฉันจะทำให้หน้าเธอเสียโฉม อยากรู้นักถ้าเธอเสียโฉมแล้ว อาฟานจะยังรักเธอหรือเปล่า” แพ็ตตี้ขู่
ธิดาส่ายหน้าไม่ให้ทำร้ายเธอ
“เธอจะบอกที่ซ่อนไฟล์คลิปของซินดี้มั้ย” แพ็ตตี้ถาม
ธิดาพยักหน้าแสดงว่ายอมบอกที่ซ่อนแล้ว แพตตี้จึงแกะผ้าออก แล้วฟังธิดาพูด
“ไฟล์คลิปอยู่ในไดร์ฟดี ให้หาในคอมนั่นสิ” ธิดากล่าว
แพตตี้สั่งโปรแกรมเมอร์สาวให้ไปที่คอมเครื่องนั้นเพื่อหาไฟล์คลิปของซินดี้ พอโปรแกรมเมอร์สาวพยักหน้าว่าหาเจอแล้ว และกำลังจะลบคลิปทั้งหมด
แพตตี้หันไปถามธิดาอีกว่า “ยังเก็บคลิปไว้ที่อื่นอีกมั้ย”
“ไม่มีแล้ว หมดแล้วจริงๆ” ธิดากล่าวโดยมีสายตาลอกแลก
แต่แพตตี้เห็นสายตาลุกลี้ลุกลนของธิดา ก็รู้ทันทีว่าเธอโกหก ดังนั้นแพตตี้จึงเดินไปหยิบมือถือที่ซ่อนไว้ในห้องนี้ พร้อมกับเปิดคลิปที่แสดงการร่วมรักกันระหว่างอาไห่กับธิดาเมื่อสักครู่นี้
“นี่เธออัดคลิปแบล็คเมล์ฉันงั้นหรอ เธอมันเลวจริงๆแพตตี้” ธิดากล่าว
“จะบอกมั้ย ว่าเก็บไว้ที่ไหนอีก หรือจะให้ฉันแพร่คลิปนี้กันล่ะ เอ๊ะ รึว่าจะส่งไปให้อาฟานคนรักของเธอดี” แพตตี้ขู่
“อย่านะ อย่าแพร่คลิป ฉันยอมบอกแล้ว มันมีซีดีเก็บไว้ในลิ้นชักที่โต๊ะทำงานด้วย” ธิดาสารภาพ
บอดี้การ์ดจึงช่วยกันค้นหาซีดีของซินดี้จนกระทั่งเจอจริงๆ
ธิดาเห็นแพตตี้มองไปที่บอดี้การ์ด ซึ่งตอนนี้แพตตี้กำลังเผลอ เธอกำลังะโร้องขอความช่วยเหลือ แต่แพตตี้รู้ทัน เธอจึงในสันมือกระแทกไปที่ต้นคอ ทำให้ธิดาสลบไป
แพตตี้เข้าประคองธิดาอย่างระมัดระวัง ให้เธอนอนบนโซฟา พร้อมกับแกะเชือกออก “นายครับ ผมว่าคุณเปลี่ยนชุดก่อนเถอะครับ หากมีใครมาเห็นคุณที่นี่ อาจกลายเป็ข่าวได้นะครับ เพราะยังไงคุณก็อยู่ในแวดวงไฮโซ” บอดี้การ์ดแนะนำ
แพตตี้พยักหน้าจึงรับถุงกระดาษเสื้อผ้าของเธอจากบอดี้การ์ด เดินเข้าไปเปลี่ยนชุดใส่วิกกลายเป็พัต
พัตเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอเดินไปที่ธิดา พร้อมกับถอดแหวนจากนิ้วนางข้างซ้าย แล้วสวมแหวนให้กับธิดา พร้อมกับพูดว่า “ฉันคืนอาฟานให้เธอแล้วนะธิดา”
“แล้วคลิปของอาไห่กับธิดาล่ะครับ คุณจะแพร่คลิปหรือส่งให้อาฟานมั้ย” บอดี้การ์ดถาม
“ไม่ล่ะ ฉันจะลบมัน เพราะคงไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากให้คลิปของเธอแพร่กระจายหรอก แล้วยิ่งถ้าคนรักของเธอเห็นด้วยแล้ว ตัวเธอคงปวดใจอย่างมาก” แพตตี้เห็นใจผู้หญิงด้วยกัน
“แต่เท่ากับว่าอาฟานถูกสวมเขานะครับ” บอดี้การ์ดกล่าว
“พวกนาย ก็เห็นในคลิปแล้วนี่ อาไห่บอกว่าจะมาพบธิดาเป็ครั้งสุดท้าย” แพตตี้กล่าว
“งั้นพวกเรารีบไปกันเถอะครับ เดี๋ยวคนของธนัย พี่ชายธิดามาเห็นเข้า ต้องเกิดการปะทะกันอย่างแน่นอน” บอดี้การ์ดกล่าว
“ไปกันเถอะ” แพตตี้เดินนำบอดี้การ์ดและโปรแกรมเมอร์สาวออกไปจากออฟฟิซ
อาฟานเห็นพัตเดินออกไปจากออฟฟิซ ตอนนี้เขารู้แล้วว่าพัตกับแพตตี้เป็คนคนเดียวกัน โดยแท้จริงแล้วเขาได้ผู้หญิงคนที่เขารักไปแล้ว แต่เขาไม่เคยรู้มาก่อนจริงๆ และตอนนี้เขากำลังจะสูญเสียหญิงคนรักไป ซึ่งใครจะไปยอม
อาฟานเดินไปหาธิดา พร้อมกับถอดสร้อยที่ใส่แหวนของเขาออกจากคอของเธอ อาฟานหยิบแหวนมาสวมใส่นิ้วของเขาดังเดิม อีกทั้งถอดแหวนที่เดิมเป็ของแพตตี้ออกมาด้วย ในตอนนี้เขาจะไม่ยอมปล่อยพัตหรือแพตตี้หลุดมือเด็ดขาด
อาฟานเดินจากธิดาไป เพราะตอนนี้เขาหาแหวนเจอแล้ว เขาค่อยตั้งหลักคิดแผนการตามง้อภรรยาอีกที
***************************************************************************************************************
ตอนจบ
ณ บริษัทของพ่อแพตตี้ ประธานบริษัทกำลังอยู่ในห้องทำงาน อยู่ดีๆลูกเขยก็ขอเข้าพบ
“มาทำไมล่ะ ไหนว่าหย่ากับลูกสาวฉันไปแล้ว หรือจะคุยกันเื่งาน” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ผมยังไม่ได้หย่าครับ วันนี้ผมจะมาขอโทษเื่ที่ทำร้ายลูกสาวคุณพ่อครับ” อาฟานกล่าว
“อะไรนะ นายทำร้ายลูกสาวฉันด้วยหรอ ก็ในคลิปเห็นแค่นายไม่ยอมอยู่บ้าน แต่ออกไปผับเฉยๆนี่” พ่อของแพตตี้แปลกใจ
“อะไรนะครับ มีถ่ายคลิปด้วยหรอครับ” อาฟานใ
“ใช่ ลูกฉันเก็บภาพไว้เป็ข้ออ้างให้ฉันยินยอมเื่การหย่าน่ะ ว่าแต่นายทำอะไรลูกสาวฉัน” พ่อของแพตตี้สงสัย
“ผมเผลอผลักลูกสาวท่านโขกกับขอบโต๊ะจนหัวแตกครับ” อาฟานเล่าตามจริง
“นายนี่มันช่างบังอาจนัก ถึงฉันจะเข้มงวดกับลูกสาวคนนี้มาก แต่ฉันก็ไม่เคยตีหรือทำให้ร่างกายของเธอเ็ปเลยสักนิด งั้นนายก็ไปเซนใบหย่ามาใหม่ก็แล้วกัน ฉันไม่ยอมให้ลูกสาวฉันอยู่กับนายหรอก” พ่อของแพตตี้กล่าว
อาฟานคุกเข่า “ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมแก้ตัวใหม่เถอะนะครับ ผมจะปกป้องเธอ จะไม่ยอมให้เธอเจ็บตัวหรือปวดใจอีก”
“งั้นก็ได้ ฉันจะยอมให้โอกาสนายอีกสักครั้ง แต่ถ้าลูกสาวของฉันเจ็บตัวแม้เพียงปลายเล็บ นายตายแน่” พ่อของแพตตี้กล่าว
“รับทราบครับ” อาฟานรับคำ
“งั้นนายไปเก็บของย้ายมาอยู่ที่บ้านของฉัน และนายต้องนอนห้องเดียวกันกับลูกสาวฉันด้วย ห้ามแยกห้องเหมือนกับที่อยู่ที่บ้านของนายอีก” พ่อของแพตตี้กล่าว
อาฟานยิ้มมุมปาก “ขอบคุณครับ”
สักพักมีเลขาฯรายงานว่า “แพตตี้มาขอเข้าพบค่ะ”
“อาฟาน! นายหลบไปก่อน อย่าเพิ่งให้ลูกสาวฉันเจอนายตอนนี้” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ครับผม” อาฟานรีบไปหลบทันที
. *****************************************
แพตตี้เดินเข้ามาหาพ่อด้วยสีหน้าอันเศร้าสร้อย เธอร้องไห้ตาบวมทุกคืน เพราะสูญเสียพี่สะใภ้ที่เธอรักมาก
“มีอะไรหรือเปล่าลูก” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ลูกมีเื่อยากจะขอค่ะ” แพตตี้กล่าว
“ว่ามาสิ” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ลูกอยากเก็บอัฐิของซินดี้ไว้ใกล้ๆกับพี่พงศ์ค่ะ” แพตตี้กล่าว
“ไม่มีทาง พ่อไม่ยอม ใครจะยอมให้ผู้หญิงที่มีคลิปฉาวว่อนเน็ตแบบนั้นเข้ามาอยู่ในตระกูลของเราด้วย” พ่อของแพตตี้กล่าว
“แต่พ่อคะ ซินดี้โดนคนทำร้ายนะคะ เธอไม่ได้อยากทำแบบนั้น แต่โดนข่มขู่ให้ทำต่างหาก อีกอยากซินดี้เป็ผู้หญิงที่พี่พงศ์รักมาก พ่ออยากให้พี่พงศ์นอนตายตาไม่หลับหรอคะ” แพตตี้กล่าว
“งั้นก็ได้ แต่พ่อมีข้อแม้” พ่อยื่นเงื่อนไข
“ข้อแม้อะไรคะ” แพตตี้สงสัย
“ลูกจะต้องคืนดีกับอาฟาน” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ในเมื่อพวกเราหย่ากันแล้ว จะไปคืนดีได้ยังไงคะ” แพตตี้กล่าว
“พ่อของอาฟานบอกพ่อเองว่า เขาเป็คนฉีกใบหย่าที่ลูกทิ้งไว้ให้อาฟานไปแล้ว ดังนั้นลูกยังเป็ภรรยาขออาฟานอยู่” พ่อของแพตตี้กล่าว
“แต่อาฟานมีคนรักแล้วนะคะพ่อ พ่อก็เห็น เขาถึงขั้นออกไปหาธิดาที่ผับทุกคืน” แพตตี้กล่าว
“ลูกก็รู้นี่อาฟานเป็เ้าของผับ เขาก็ต้องไปดูแลที่ผับนั่น ลูกเข้าใจผิดหรือเปล่า” พ่อของแพตตี้กล่าว เพราะเขาส่งคนไปจับตามองลูกเขยทุกคืน
“งั้นพ่อดูนี่สิคะ” แพตตี้เปิดข้อความในไลน์ที่ธิดาส่งให้เธอทุกคืน
“ผู้หญิงคนนั้นอาจจะแกล้งลูกก็ได้นี่” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ทำไมพ่อต้องเข้าข้างอาฟานด้วยคะ แล้วถ้ามันไม่เป็ความจริง ธิดาจะหารูปมาจากไหนตั้งเยอะแยะมาส่งให้หนูอ่านทุกคืนล่ะคะ พ่อเคยรักหนูบ้างมั้ย ทำไมต้องให้หนูยอมอยู่กับผู้ชายคนนั้นอีก” แพตตี้แกล้งบีบน้ำตา
“พอแล้วลูก หยุดร้องเดี๋ยวนี้ เื่นี้พ่อค่อยถามอาฟานเอง แต่พ่อยังคงยืนยันคำเดิม หากลูกจะเก็บอัฐิซินดี้ไว้ข้างอัฐิของพงศ์ ลูกต้องคืนดีกับอาฟานเท่านั้น” พ่อของแพตตี้กล่าว
แพตตี้เห็นว่าแผนบีบน้ำตาไม่ได้ผล เธอเลยเดินออกไปจากห้องพ่อทันที เพราะพูดหรือเถียงอะไรไป พ่อก็ไม่ยอมฟังเธอเลย ซึ่งเธอนั้นลืมมือถือไว้กับพ่อของเธอ
. *****************************************
“นี่มันหมายความว่ายังไงน่ะอาฟาน นี่นายกล้านอกใจแพตตี้งั้นหรอ ห๊า” พ่อของแพตตี้เก็บอารมณ์โกรธไว้ไม่แสดงต่อหน้าลูกสาว แต่ปล่อยออกมาเมื่อคุยกับลูกเขย
“ผมเปล่านะครับ ทุกคืนผมออกไปทำงาน ไม่ได้มีอะไรกับธิดาจริงๆครับ” อาฟานกล่าว
“แล้วในมือถือนี่มันคืออะไร ทำไมธิดาอะไรนั่นต้องส่งรูปคู่นายกับธิดาให้ลูกสาวฉันดูทุกคืนด้วย” พ่อของแพตตี้กล่าว
อาฟานดูภาพถึงเข้าใจ ทุกคืนธิดาจะถ่ายรูปเซลฟี่คู่กับเขา เขาเข้าใจไปเองว่าถ่ายเล่นๆ ที่แท้ธิดาหมายจะส่งให้ภรรยาของเขานั่นเอง ไม่คิดเลยว่าธิดาจะร้ายแบบนี้
“แต่คุณพ่อก็แอบส่งบอดี้การ์ดติดตามดูพฤติกรรมผมทุกคืนไม่ใช่หรอครับ” อาฟานกล่าว
“นี่นายรู้ด้วยหรอ” พ่อของแพตตี้ใที่ลูกเขยจับได้
“ผมรู้ครับ เพราะจริงๆคุณพ่อรักแพตตี้มาก แต่ไม่แสดงออกเฉยๆ” อาฟานกล่าวอย่างรู้ทัน
“นายนี่ช่างรู้ไปหมดจริงๆ ใช่ฉันรักลูกคนนี้มาก นายรู้มั้ยสมัยก่อน แพตตี้ก็ชอบเอาแต่ใจเหมือนกับพัตรานั่นแหละ แต่เพราะพงศ์ปกป้องน้องสาวโดยเอาตัวไปบังะุแทนน้อง ทำให้เธอรู้สึกผิดมาก ดังนั้นแพตตี้จึงเปลี่ยนไปเป็คนละคน เธอมีนิสัยเหมือนลูกชายฉันอย่างไม่ผิดเพี้ยน แบกความรับผิดชอบทุกอย่างไว้ที่ตัวคนเดียว แม้กระทั่งยอมดูแลหญิงคนรักของพี่ชาย ฉันก็หวังว่านายจะดูแลลูกสาวฉันให้ดีด้วย” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ผมจะปกป้องเธอด้วยชีวิตครับ” อาฟานกล่าว
“เอ้อ แล้วเื่คืนนั้นล่ะ ทำไมเธอจะต้องออกไปผับ ทั้งๆที่ลูกสาวฉันก็พยายามรั้งเธอไว้” พ่อของแพตตี้กล่าว
“คืนนั้น ที่ผับเกิดเื่ครับ ผมเลยต้องรีบไปยุติการทะเลาะเบาะแว้ง” อาฟานให้เหตุผล
“นี่นายยังไม่รู้อีกหรอว่า ธิดาเขาจ้างคนให้ทะเลาะกันเพื่อล่อนายออกไปน่ะ” พ่อของแพตตี้สืบรู้แผน
“แล้วเธอทำอย่างนั้นทำไมล่ะครับ” อาฟานสงสัย เพราะมันไม่น่าเกิดประโยชน์
“นายคงยังไม่รู้อีกสิว่า ธิดาได้พนันกับลูกสาวฉันว่า หากลูกสาวฉันรั้งนายไม่ได้ในคืนนั้น เธอจะต้องยอมหย่ากับนาย ซึ่งลูกสาวฉันก็เป็คนรักษาสัญญาเสียด้วยสิ ดังนั้นเื่นี้นายคงต้องแก้เองก็แล้วกันนะ ฉันให้โอกาสนายไปอยู่ที่บ้านฉัน แต่นายต้องวางแผนง้อลูกสาวฉันเอง” พ่อของแพตตี้ยอมให้โอกาส
“ขอบคุณครับคุณพ่อ” อาฟานกล่าว
. *****************************************
ณ บ้านพ่อของแพตตี้
แพตตี้กลับมาบ้านด้วยความเหน็ดเหนื่อย เธอเข้าไปในห้องนอนเพื่ออาบน้ำ เธอเหนื่อยมากจริงๆจึงไม่ทันสังเกตความผิดปกติในห้องของเธอ แพตตี้อาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนอย่างสบายใจ เธอนั่งหน้ากระจกแล้วเช็ดผม แต่ทว่าเธอมองในกระจกแล้วเห็นอาฟานนอนอยู่บนเตียงของเธอ
“นี่นาย เข้ามาให้ห้องนอนฉันได้ยังไง ออกไปเดี๋ยวนี้นะ” แพตตี้ไล่
“โถ่ที่รัก ภรรยานอนไหน สามีก็ต้องนอนนั่นสิ” อาฟานพูดเสียงเย้า
“ออกไปเดี๋ยวนี้ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” แพตตี้กล่าว
แพตตี้รีบดึงลิ้นชักที่โต๊ะเครื่องแป้ง เพื่อหยิบปืน แต่ทว่าเธอไม่เห็นมันเสียแล้ว
“หานี่อยู่หรอจ้ะที่รัก” อาฟานกล่าว
แพตตี้เห็นอาฟานถือปืนของตนอยู่ “นี่นาย!”
“ผมก็ต้องรู้ทันคุณสิ พัต ในเมื่อผมเป็คนสอนการต่อสู้และยิงปืนกับคุณเอง” อาฟานกล่าว
“นี่นายรู้ด้วยหรอว่าฉันเป็พัตน่ะ” แพตตี้ใ
“ใช่ เพราะคุณนั่นแหละ ถึงทำให้ผมเข้าใจผิดคิดว่าตัวเองเป็คนผิดเพศ แอบหลงรักทอมอย่างคุณ” อาฟานสารภาพรักเสียดื้อๆ
แพตตี้หน้าแดง แต่ก็พูดว่า “นายพูดอะไรบ้าๆ ในเมื่อรู้ว่าฉันเป็ทอม ก็ควรออกไปจากห้องนี้ซะ ต่างคนต่างอยู่เถอะนะอาฟาน”
แพตตี้รู้ตัวเองดีว่าเธอสู้อาฟานไม่ได้ เพราะเขาเองที่เป็คนสอนการต่อสู้กับเธอแทบทุกอย่าง แพตตี้จึงหาจังหวะวิ่งออกไปนอกห้อง แล้วค่อยไปแต่งตัวที่ห้องน้องสาว แต่ไม่ทันเสียแล้วเพราะอาฟานกลับรู้ความคิดของเธอ เขาวิ่งไปรวบตัวแพตตี้ได้ทัน
“ปล่อยนะอาฟาน นายอย่าทำอะไรบ้าๆนะ” แพตตี้ทั้งะโทั้งดิ้น
“มันก็ไม่แปลกไม่ใช่หรอ พวกเราเป็สามีภรรยากันนี่” อาฟานกล่าว
“หยุด หยุดเดี๋ยวนี้ อื้อ…” แพตตี้ถูกประกบปากจูบแบบไม่ทันตั้งตัว
แม้แพตตี้จะพยายามขัดขืนเท่าไหร่ แต่ก็ไม่อาจทนต่อการรุกเร้าของอาฟานได้ ทั้งคู่ไปจบกันบนเตียง แพตตี้อารมณ์เตลิด เธอจึงปล่อยให้บทรักดำเนินคล้อยตามตลอดทั้งคืน
ในที่สุดหลังงานแต่งงานไปหกเดือน พวกเขาเพิ่งที่จะได้เข้าหอกัน ตอนนี้แพตตี้เพลียหลับภายใต้อ้อมแขนของอาฟาน เขายิ้มอย่างพอใจ ในที่สุดเขาก็ได้หญิงคนรักเสียที
โชคดีที่วันนี้เป็วันอาทิตย์ แพตตี้ตื่นมาตอนเที่ยงก็พบว่าตัวเองนอนกอดกับอาฟานอยู่ เธอขืนตัวลุกขึ้น แต่อาฟานกลับกอดเธอแน่นกว่าเดิม
“จะไปไหนที่รัก นอนกันต่อเถอะ” อาฟานกล่าว
“นายข่มขืนฉัน อาฟาน นายนี่มัน” แพตตี้พูดด้วยน้ำเสียงโกรธๆ
“ไม่เอาน่า พวกเราก็มีความสุขกันดีนี่” อาฟานกล่าว
“ฉันไม่ใช้ผู้ชายร่วมกันกับใคร นายออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้” แพตตี้กล่าวน้ำเสียงเ็า
อาฟานพลิกตัวมาคร่อมตัวแพตตี้ไว้ “ว่าใหม่สิ ทำไมกล้าพูดกับสามีแบบนี้” เขากล่าววาจาด้วยน้ำเสียงจริงจัง”
“กลับไปหาธิดาซะ อย่ามายุ่งกับฉันอีก” แพตตี้พูดอย่างน้อยใจ
“หึงงั้นสิ” อาฟานกล่าว
“ไม่มีทาง ฉันไม่มีวันหึงนาย ฉันมองนายผิดไปจริงๆ ฉันคิดว่านายเป็สุภาพบุรุษมาตลอด ฉันอุตส่าห์นับถือนาย แต่นายกลับทำฉันแบบนี้” แพตตี้กล่าว
“ผมไม่ได้เป็อะไรกับธิดา คุณก็เห็นนี่ว่าธิดามีความสัมพันธ์กับพี่ชายผม เื่นี้คุณเองก็ยังไม่บอกผมเลย คุณเองก็ปล่อยให้ผมถูกสวมเขา ทั้งที่สมัยก่อนผมคิดว่าคุณเป็คนเดียวที่หวังดีกับผมมากที่สุด” อาฟานพูดอย่างน้อยใจเช่นกัน
“นายเองก็รู้งั้นหรอ” แพตตี้กล่าว
“แพตตี้ ผมรักคุณมากนะ รักมาั้แ่ครั้งที่คุณปลอมเป็พัตนั่นแล้ว ผมไม่มีวันปล่อยคุณไปเด็ดขาด” อาฟานกล่าวน้ำเสียงเด็ดขาด
“เอ่อ ฉันรู้แล้ว นายลุกออกไปจากตัวฉันเถอะนะ ฉันอึดอัด” แพตตี้กล่าว
แพตตี้เห็นอาฟานถอดสร้อยที่คล้องแหวนของเธออยู่ แล้วสวมไปที่นิ้วนางข้างซ้ายของแพตตี้ดังเดิม และเธอก็สังเกตว่าอาฟานได้สวมแหวนแต่งงานแล้วเช่นเดียวกัน
อาฟานยังไม่ลุกออกจากตัวเธอ เขายังพูดอีกว่า “คืนนั้น ธิดาจ้างให้มีคนทะเลาะวิวาทที่ร้าน แล้วเร่งให้ผมไปช่วยยุติการทะเลาะนั้น ผมไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณจริงๆ หากเหตุการณ์ปกติ ผมก็คงยอมอยู่กับคุณ แต่เพราะวันนั้นผมห่วงร้านและลูกค้าคนอื่นๆมากเกินไป ผมขอโทษนะแพตตี้ ส่วนเื่แหวนที่ได้อยู่กับธิดานั้น ในคืนนั้นเหมือนกัน ผมต่อสู้กับนักเลงหัวไม้ ทำให้ผมเผลอทำแหวนหลุด ธิดาก็เลยเก็บได้ แล้วนำไปคล้องกับสร้อย เพื่อโชว์ให้คุณเห็น แต่ผมก็ไปนำมันกลับคืนมาเรียบร้อยแล้ว ให้โอกาสผมนะแพตตี้ อย่าให้คนอื่นมาทำลายชีวิตรักของพวกเราสองคนอีกเลยนะ”
แพตตี้เขิน เธอพยักหน้า แต่ในตอนนี้แพตตี้ดูน่ารักมาก ทำให้อาฟานอดใจไม่ไหวจริงๆ บทบรรเลงเพลงรักจึงดำเนินต่อไปอีก จนถึงเย็น ทั้งคู่ถึงได้ลงมาทานอาหารเย็น พ่อของเธอและพัตรายิ้มให้อย่างรู้ทันว่าทั้งสองคืนดีกันแล้ว คงไม่ต้องให้ความช่วยเหลือใดๆอีก
เช้าวันรุ่งขึ้น อาฟานพาแพตตี้ไปทำงาน ทุกเช้าเขาจะเดินไปส่งภรรยาที่บริษัทของเธอก่อน แล้วค่อยเดินกลับไปที่บริษัทของตัวเอง
ทั้งคู่สวีทกันมาก และอาฟานก็แสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขาหวงภรรยามากแค่ไหน อาฟานยอมแม้กระทั่งขายหุ้นที่ผับ เพื่อที่ตนจะได้ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับผับนั่นอีก เป็การเลี่ยงการพบปะธิดาด้วย และที่สำคัญเขาไม่ยอมปล่อยให้ภรรยาของเขาไปผับเด็ดขาด จนกระทั่งวันหนึ่ง
. *****************************************
“เฮ้ แพตตี้ ได้ข่าวว่าสวีทกับสามีจนลืมเพื่อนเลยนะ” แอนนากล่าว
“อื้อ เลิกแซวได้แล้ว มีธุระอะไรก็ว่ามาสิ แอนนา” แพตตี้กล่าว
“ฉันจะบอกว่า โทนี่เดินทางมาไทย จะกลับวันพรุ่งนี้ เธอนัดเลี้ยงที่ผับ เห็นว่าอยากเจอเพื่อนเก่าน่ะ” แอนนากล่าว
“แต่สามีไม่ให้ไปผับนี่สิ คงไปไม่ได้หรอก” แพตตี้กล่าว
“เฮ้ย นานๆโทนี่จะแวะมาไทยทีนะ แล้วอเมริกาก็ไม่ใช่ใกล้ๆ ที่จะมาไทยเมื่อไหร่ก็ได้ น่านะ นานๆเจอเพื่อนทีนะแพตตี้ ลองขอเขาหน่อยเถอะ” แอนนาอ้อนเพื่อน
“ฉันจะพยายามก็แล้วกันนะ” แพตตี้กล่าว
“อ้าว แพตตี้ เธอก็ใช้วิชาของแม่เธอสิ” แอนนากล่าว
“วิชาอะไรไม่เห็นจะรู้เลย” แพตตี้งง
“บีบน้ำตาสิเพื่อน ยังไงเขาต้องใจอ่อนแน่ๆ” แอนนาแนะนำ
“ใจอ่อนกับผีน่ะสิ ครั้งที่แล้วฉันแกล้งกอดเขาจากด้านหลัง เขายังผลักฉันไปโขกกับขอบโต๊ะ แล้วถ้าฉันแกล้งบีบน้ำตา เขาจะไม่กระทืบฉันเลยหรอ” แพตตี้เล่าเื่ที่ตนเคยประสบ
“เฮ้ย เธอเข้าใจอะไรผิดมั้ย สมัยก่อนเวลาเธอร้องไห้ ทั้งพ่อและพี่ชายเธอไม่อาจทนเห็นน้ำตาเธอได้หรอก ต้องเป็ฝ่ายยอมทุกทีไป นี่เธอลืมไปแล้วงั้นหรอ” แอนนากล่าว
“อะ จะลองดูก็แล้วกัน” แพตตี้กล่าว
. *****************************************
แพตตี้เดินไปที่บริษัทของสามี พร้อมกับขอเข้าพบรองประธานอย่างอาฟาน
“คุณอาฟาน ภรรยาคุณมาขอพบค่ะ” เลขาฯกล่าว
“เชิญเขาเข้ามาครับ” อาฟานกล่าว
“มีอะไรหรอครับที่รัก ทำไมมาถึงที่นี่เลยครับ คิดถึงผมหรอ” อาฟานกล่าวกับภรรยา
แพตตี้เลยว่า “เอ่อ ฉันจะมาขอไปผับคืนนี้ค่ะ พอดีว่าเพื่อนเก่ามาจากต่างประเทศ เลยนัดสังสรรค์คืนนี้”
“ผมไม่ยอมให้คุณไปครับ คุณบอกปฏิเสธเพื่อนได้เลย” อาฟานกล่าวเสียงแข็ง
“แต่นั่นเป็เพื่อนสนิทฉันนะคะ ไม่ไปมันดูน่าเกียจ” แพตตี้กล่าว
“ผมไม่ยอมครับ คุณมีเื่เท่านี้ใช่มั้ย ผมจะได้ทำงานต่อ” อาฟานพูดจบก็ก้มหน้าทำงาน
แพตตี้คิดในใจว่า “ว่าแล้วเชียว เขาต้องปฏิเสธ แต่เธอจะกล้าแสร้งบีบน้ำตาจริงๆหรอ” แพตตี้คิดหนักเพราะเธอห่างหายจากการเป็ผู้หญิงแบบนั้นมานานมากแล้ว เป็ไงเป็กัน ลองก็ลอง อ่ะ
แพตตี้เดินช้าๆ ไปนั่งบนโซฟา แล้วก็ก้มหน้าร้องไห้น้ำตาหยดแหมะๆ
ตอนแรกอาฟานเข้าใจว่าภรรยาคงจะกลับออกไปแล้ว แต่พอเงยหน้ามาเห็นภรรยานั่งร้องไห้ อาฟานรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาทันที เขาไม่อาจทนเห็นน้ำตาของแพตตี้ได้ เขาเลยเดินไปนั่งข้างแพตตี้แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตาให้เธอ
“เื่แค่นี้ ไม่เห็นคุณต้องร้องไห้เลยนี่ครับ” อาฟานผลักศีรษะของภรรยาให้มาซบที่อกของเขา
“ก็นานๆเพื่อนสนิทจากอเมริกาจะมาไทยทั้งทีนี่คะ หากไม่ได้ไปพบเขาในคืนนี้ ก็ไม่รู้ว่าอีกกี่ปีเขาถึงจะมาเยี่ยมไทยได้อีก” แพตตี้กล่าว
“ผมให้คุณไปผับนั่นก็ได้ เลิกร้องไห้ได้แล้วนะครับ แล้วผมจะรีบเคลียร์งานให้เสร็จ จะรีบตามไปนะครับ” อาฟานกล่าว
แพตตี้ดีใจมาก เธอหันไปหาเขาแล้วเผลอหอมแก้มสามี “ขอบคุณนะคะที่รัก” แล้วรีบเดินออกไปจากห้องสามีทันที
แพตตี้ไม่คิดว่าตัวเองจะมีวิชาของแม่ แผนบีบน้ำตาสามารถเอาชนะอาฟานได้จริงๆ ดังนั้นตัวตนที่แท้จริงของแพตตี้กำลังจะกลับมาเพราะอาฟาน
. *****************************************
ในที่สุดแพตตี้ก็ได้ไปหาแอนนาและโทนี่ที่ผับของธนัย โดยแพตตี้มีบอดี้การ์ดติดตามมาด้วยอีกหนึ่งคน แพตตี้เป็คนไม่ดื่มเหล้า เธอปล่อยให้แอนนาและโทนี่ดื่มตามใจชอบ ทั้งสามคุยกันเื่ความหลังั้แ่สมัยเรียน ตอนนี้ทั้งสองเมามากแล้ว แต่แฟนโทนี่มารับตัวโทนี่กลับไปก่อน เพราะต้องเดินทางไปสนามบินแต่เช้า ส่วนแอนนาที่เมาหนักมาก เธอก็ออกไปเต้นที่กลางฟลอร์ทันที
ธิดามองเห็นแพตตี้มากับแอนนา เธอจึงมีแผนกลั่นแกล้งทำให้ผู้หญิงทั้งคู่อับอายขายหน้า จึงจ้างผู้ชายสิบคนออกไปเต้นด้วยแล้วให้ลวนลามผู้หญิงทั้งสองคนนั้น
ตอนแรกแพตตี้ไม่ได้เดินเข้าไปเต้นด้วย แต่เธอสังเกตเห็นผู้ชายสิบคนล้อมรอบแอนนาพร้อมกับลวนลามเธอ แอนนาพยายามขัดขืนแต่เพราะเธอเมาและไม่มีแรงสู้ผู้ชายเ่าั้ และผู้ชายหลายคนก็พากันรุมเธออยู่ แพตตี้จึงเรียกบอดี้การ์ดให้เข้าไปช่วยแอนนาออกจากกลุ่มผู้ชายเ่าั้ทันที เมื่อแพตตี้เข้าไป เธอก็โดนลวนลามเหมือนกัน มีผู้ชายคนหนึ่งใช้มีดตัดกระดุมเสื้อของแพตตี้จนหลุดออกหมด ทำให้เสื้อของเธอเปิดออกมา ส่วนบอดี้การ์ดเข้าไปอุ้มแอนนาออกมาได้
พอทั้งสามคนออกมาจากกลุ่มผู้ชายบ้ากามเ่าั้ได้แล้ว บอดี้การ์ดรีบทักแพตตี้ทันที
“นายครับเสื้อเปิดแล้วครับ” บอดี้การ์ดชี้ไปที่เสื้อ
แพตตี้ก้มมาดูตัวเองก็เห็นเสื้อไม่มีกระดุม และตอนนี้เธอก็โชว์เสื้อในอยู่ จึงรีบปิดเสื้อตัวเอง
แต่แอนนาก็ไม่แพ้กัน ตอนนี้เสื้อแอนนาขาดหลุดลุ่ย และเธอก็มีสภาพเมามายอย่างหนัก
แพตตี้เลยรีบสั่งการว่า “เดี๋ยวนายถอดเสื้อนายให้แอนนาใส่ไปก่อน แล้วอุ้มเธอไปที่รถ ฝากนายไปส่งแอนนาด้วย แล้วไปเจอกันที่บ้านพ่อฉัน เข้าใจมั้ย”
“รับทราบครับ แล้วคุณแพตตี้ล่ะครับ” บอดี้การ์ดเป็ห่วงเ้านาย
“เดี๋ยวฉันจะค่อยๆเดินฝ่าฝูงชนออกไปก็แล้วกัน ไปได้แล้วล่ะ” แพตตี้กล่าว
อาฟานก็อุตส่าห์เดินทางมาถึงผับของเพื่อนแล้วเรียบร้อย แต่อยู่ดีๆ เขาก็ไปเจอชายคนหนึ่งเข้ามาทัก
“นายคือ อาฟานใช่มั้ย”
“ใช่ มีอะไรไม่ทราบ” อาฟานกล่าว
“ฉันจะแย่งแฟนของฉันกลับคืนมาให้ได้ คอยดูก็แล้วกัน”
“ไม่มีทาง ฉันไม่มีวันยอมให้นายแย่งเธอไปได้หรอก” อาฟานกล่าว
“นายเลิกยุ่งกับเธอเถอะ ยังไงผู้หญิงคนนั้นก็รักฉัน”
“ไม่จริง นายคิดไปเองล่ะสิ” อาฟานกล่าว
ธิดาไม่ยอมเลิกรา เธอสั่งให้กลุ่มผู้ชายเ่าั้ติดตามแพตตี้ไป
ซึ่งแพตตี้เองก็เห็น เธอจึงอาศัยใช้วิชาหลบหลีกไปมารวดเร็ว หลบออกมาจนถึงหน้าผับ แพตตี้มองไปเห็นสามีกำลังคุยกับผู้ชายคนหนึ่ง เธอรู้สึกดีใจมากที่เห็นอาฟาน เธอวิ่งเข้าไปหา แล้วสวมกอดอาฟานทันที
อาฟานใมากที่อยู่ดีๆแพตตี้วิ่งมากอดเขา แต่เขาก็ดีใจ ทำหน้ายักคิ้วหลิ่วตาให้ชายคนนั้นแสดงถึงชัยชนะอย่างเห็นๆ พร้อมกับพูดว่า “มีอะไรหรอครับที่รัก กลัวอะไรมาอย่างนั้นหรอ”
แต่ชายคนนั้นกลับแสดงสีหน้างงๆ แล้วเดินผละออกไปทันที
แพตตี้ยังคงกอดอาฟานไม่ปล่อย “อาฟาน! ตอนนี้ฉันโป๊อยู่ มีคนมาตัดกระดุมเสื้อออกหมดเลย ตอนนี้โชว์เสื้อในเด่นชัด นายช่วยอุ้มฉันไปส่งฉันที่รถได้มั้ย ฉันอายเขา”
“เห๊ย ใครมันกล้าทำเมียฉันแบบนี้” อาฟานโกรธ
“ฉันคิดว่าน่าจะเป็คนของธิดา ครั้งที่แล้วฉันทำกับเธอแสบมาก เธอเลยจะแก้แค้นฉัน” แพตตี้กล่าว
อาฟานอยากรีบไปหาธิดาเพื่อคิดบัญชี แต่ภรรยาของเขามีสภาพแบบนี้ เขาเลยรีบอุ้มภรรยาไปที่รถตัวเอง แล้วสั่งให้คนขับรถรีบขึ้นรถ เพื่อพาไปที่บ้าน
ระหว่างที่ทั้งคู่นั่งเบาะหลังคนขับ อาฟานรีบถอดเสื้อตัวเองให้ภรรยาสวม แต่เขาก็บ่น “เห็นมั้ยล่ะ บอกแล้วที่ผับมันอันตรายน่ะ ผมถึงไม่อยากให้คุณมาไงครับ”
“ฉันรู้แล้วค่ะ แต่ฉันว่า ไม่ใช่ผับหรอกที่อันตราย แฟนเก่าคุณมากกว่าที่อันตรายน่ะ เธอคิดแก้แค้นฉัน” แพตตี้กล่าว
“ธิดาไม่ใช่แฟนผม ผมบอกคุณกี่ทีแล้ว ผมมีคุณคนเดียวเท่านั้นแพตตี้ จริงๆผมหลงรักสาวทอมอย่างคุณ หลังจากนั้นมาผมก็เข้าใจว่าตัวเองชอบทอม ไม่ได้ชอบผู้หญิง แล้วยิ่งเป็ธิดามีที่ความเป็ผู้หญิงอย่างมากด้วยแล้ว ผมยิ่งไม่ชอบไปใหญ่” อาฟานกล่าว
“อ้าว แต่ฉันเป็เป็ผู้หญิงนะคะไม่ใช่ทอมสักหน่อย แสดงว่าตอนนี้คุณยิ่งไม่ได้รักฉันน่ะสิ” แพตตี้กล่าว
“ก็บอกว่าผมเข้าใจผิดไง โดยแท้จริงแล้วผมรักตัวตนที่เป็คุณ ไม่ว่าคุณจะเป็พัชหรือแพตตี้ และต่อไปคุณอย่าไปผับอีกเลยนะครับ ผมหวงมาก นี่ใครก็ไม่รู้บอกผมว่าจะมาแย่งคุณกลับคืนไปอีก” อาฟานเล่า
“คนที่คุณคุยด้วยเมื่อกี้หรอคะ” แพตตี้กล่าว
“ใช่ครับ เมื่อกี้ผมเกือบตั๊นหน้ามันไปเสียแล้ว ถ้าคุณไม่วิ่งมากอดผมไว้เสียก่อน เพราะคุณนะครับ จึงทำให้ผมเป็ฝ่ายชนะมัน” อาฟานกล่าว
“ฉันรู้จักเขาค่ะ และเขาก็มีเื่กับคนชื่ออาฟานจริงๆ เขาคงเข้าใจผิดคิดว่าคุณเป็คนนั้น ซึ่งอาฟานที่เขาหมายถึง เขาคนนั้นไปแย่งแฟนที่ชื่อนวลจันทร์ไปค่ะ พอเขาเห็นฉันวิ่งไปกอดคุณ เขาคงเข้าใจแล้วล่ะคะว่า เขาทักคนผิด” แพตตี้กล่าว
“ห๊า อะไรนะ ผมอุตส่าห์ทะเลาะกับเขาเป็นาน คือเขาทักคนผิดเนี่ยหรอ” อาฟานกล่าว
“ก็ใช่สิคะ คุณมัวเสียเวลาทำอะไรก็ไม่รู้ เลยไปช่วยฉันช้า” แพตตี้งอน
“เลิกงอนผมได้แล้ว คุณก็รู้ว่าผมไม่ได้เป็ผู้เชี่ยวชาญเื่รักๆใคร่ๆอะไรนี่ ให้อภัยผมเถอะ ผมก็เพิ่งมีแฟนเป็คุณคนแรกเลยนะ” อาฟานกล่าว
“ถึงว่าคุณถึงไม่อ่อนโยนต่อผู้หญิงเอาเสียเลย คุณยังผลักฉันกระเด็นมาแล้ว ถ้าคุณโกรธจัด คุณจะไม่กระทืบฉันตายหรอคะ” แพตตี้กล่าว
“ผมสัญญาผมจะไม่ทำอย่างนั้นกับคุณอีกเด็ดขาด เลิกรื้อฟื้นความหลังเถอะนะครับ” อาฟานกล่าว
. *****************************************
ตกกลางคืน แพตตี้ยังคงงอนสามีไม่เลิก ทั้งคู่เลยนอนหันหลังให้กัน เมื่อแพตตี้ได้อยู่กับอาฟานนานวันเข้า ตัวตนที่แท้จริงของเธอกลับถูกปลุกขึ้นมา ในคืนนั้น แพตตี้นอนละเมอ ซึ่งเธอจะมีสภาพเหมือนแมว คือชอบนอนคลอเคลีย อาฟานที่นอนหันหลังให้ แต่ยังนอนไม่หลับ เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติของภรรยาตัวเอง เขาหันหน้ากลับไป ก็พบว่าภรรยาหันมาคลอเคลียเหมือนลูกแมวตัวน้อยๆ ดูน่ารักมาก จนอาฟานทนไม่ไหวจริงๆ เขาได้ลักหลับภรรยาไปเสียแล้ว
เช้าวันรุ่งขึ้น แพตตี้ใกับสภาพของตัวเอง เพราะเธอจำได้ว่าเธอและเขาต่างนอนหันหลังให้กัน แล้วมันลงท้ายแบบนี้ได้ยังไง “นี่คุณ คุณกล้าลักหลับฉันหรอคะ”
อาฟานหอมแก้มเธอ “ต้องโทษคุณ ที่ชอบนอนละเมอแล้วมาคลอเคลียผมครับ ผมอดใจไม่ไหวจริงๆ”
แทนที่แพตตี้จะโกรธ แต่เธอกลับถามเขาว่า “นี่ฉันกลับมานอนละเมออีกแล้วหรอคะ ฉันก็นึกว่ารักษาหายไปแล้วเสียอีก”
อาฟานกอดเธอแน่นขึ้น “แต่ผมชอบครับ”
แพตตี้หน้าแดง รีบห่อตัวแล้วเดินไปอาบน้ำ ไม่พูดอะไรกับเขาอีก
. *****************************************
วันนี้ตอนบ่าย พ่อของแพตตี้เรียกลูกเขยไปพบ
“คุณพ่อ มีอะไรหรือเปล่าครับ” อาฟานกล่าว
“นี่ตัวตนของแพตตี้ถูกปลุกขึ้นมาแล้วล่ะสิท่า” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ตัวตนอะไรหรอครับ” อาฟานกล่าว
“นายรู้มั้ย แพตตี้มีวิชาที่ได้มาจากแม่ของเธอน่ะ” พ่อของแพตตี้กล่าว
“วิชาอะไร พูดเสียน่ากลัวเชียวครับ” อาฟานกล่าว
“นายรู้มั้ย ทั้งฉันและนายพงศ์แพ้น้ำตาแพตตี้เขา ดังนั้นเวลาเธอร้องไห้อยากได้อะไร พวกเราก็ต้องเป็ฝ่ายยอมให้เสมอ” พ่อของแพตตี้กล่าว
“เอ่อ เื่นั้นผมก็เคยเจอครับ” อาฟานกล่าว
“และอีกเื่ที่ฉันจะบอกนาย” พ่อของแพตตี้กล่าว
“เื่อะไรหรอครับ” อาฟานกล่าว
“พวกเราแพ้ความน่ารักของแพตตี้ด้วย เวลานอนหลับเธอก็ชอบมานอนคลอเคลียเหมือนแมวตัวน้อยๆ” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ใช่ครับ ผมเจอมาแล้ว” อาฟานกล่าว
“งั้น ฉันขอแสดงความยินดีด้วย นายได้ปลุกตัวตนของแพตตี้ขึ้นมาแล้วล่ะ ต่อไปนายจะหลงเมียจนโงหัวไม่ขึ้นเชียวล่ะ” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ผมจะเป็ถึงขึ้นนั้นเลยหรอครับ ทำไมคุณพ่อพูดอย่างกับผมโดนเสน่ห์เลย” อาฟานกล่าว
“มันไม่ใช่เสน่ห์ยาแฝด แต่มันเป็เสน่ห์ที่เธอมีมาั้แ่เด็กๆนั่นแหละ แต่เพราะความรู้สึกผิดที่มีต่อพี่ชาย เธอจึงกดเสน่ห์ที่เธอมีลง และมีลักษณะนิสัยเหมือนพงศ์มากขึ้น เอาล่ะ ยังไงก็ฝากนายดูแลลูกสาวฉันดีๆก็แล้วกัน” พ่อของแพตตี้กล่าว
“ครับคุณพ่อ” อาฟานกล่าว
ความจริงแล้ว แพตตี้เพียงแต่ปล่อยวางเื่พี่ชายหลังจากที่เธอสูญเสียซินดี้ไปแล้วเท่านั้น ทำให้เธอไม่ต้องแบกความรับผิดชอบใดๆอีก ดังนั้นตัวตนเก่าๆของแพตตี้ที่เคยกดมันไว้ ก็เผยออกมา และเธอจะเผยมากที่สุดเมื่อเธอได้อยู่กับสามีสุดที่รักอย่างอาฟาน
เื่พรจากเรือนกาญจนาก็ยังคงเป็ปริศนาอยู่ ไม่รู้ว่าที่รักสมหวังมันเป็เพราะพรนั้น หรือเป็เพราะความรักที่ทั้งสองมีให้แก่กันกันแน่
จบบทที่ 8