อาจารย์ยุพิณเป็นอาจารย์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดของวิทยาลัยการอาชีพแห่งนี้...
เธอเป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษที่ชอบแต่งตัวไม่สมกับวัยเอาเสียเลย แต่โชคดีที่หน้าตาของเธอไม่ได้แก่ตามอายุเท่าไหร่นัก บวกกับผิวพรรณเปล่งปลั่งและรูปร่างอวบอิ่มเหมือนกับสาวรุ่นป้าทั่วไป อาจารย์ยุพิณแต่งงานและมีสามีเป็นครูเช่นกัน ซึ่งตอนนี้ลูกๆ ของเธอก็ได้ดิบได้ดีไปเรียนเมืองนอกเมืองนากันจนหมด
“นายก็อต เมื่อไหร่นายจะมาแก้ 0 ของฉันสักที”
อาจารย์ยุพิณบ่นให้กับลูกศิษย์ของเธอ
ไอ้ก็อต หนุ่มช่างป.ว.ส ที่เป็นคู่กัดกับอาจารย์มาตั้งแต่มันเรียนป.ว.ช
ชายหนุ่มไม่ได้สนใจสิ่งที่อาจารย์ป้าพูดเท่าไหร่นัก
มันเอาแต่นั่งอยู่หลังห้องเรียน โดยไม่ได้สนใจวิชาภาษาอังกฤษของอาจารย์ ในหัวของมันมีแต่เรื่องแต่งรถและเรื่องสาวๆ ที่มันจ้องจะเก็บแต้ม เพราะไอ้หนุ่มนักเรียนช่างคนนี้มันมีดีแค่หน้าตา เนื่องด้วยเป็นคนร่างสูง ชอบออกกำลังกาย และใบหน้าคมเข้มดุดัน จึงทำให้มีสาวเล็กสาวใหญ่มาถวายตัวให้มันเป็นร้อย
“นายก็อต ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง”
“โด่ อาจารย์ ก็ผมส่งงานแก้ให้อาจารย์ไปแล้วไง แต่อาจารย์ไม่รับเอง”
“นายอยากจะให้ฉันพูดเรื่องนี้อีกหรือไง”
หนุ่มช่างก้มหน้าไม่พูดต่อ...
เพราะงานที่มันส่งให้อาจารย์ก็มาจากการใช้ผู้หญิงที่มาติดพันธ์ช่วยทำทั้งเล่ม ก่อนที่ไอ้ก็อตจะมอบรางวัลให้เธอด้วยการกระแทกจนสลบคาเตียง แต่มีหรือที่คนอย่างยุพิณจะไม่รู้ว่าอะไรของจริงหรืออะไรคือของปลอม เธอเป็นอาจารย์สอนวิทยาลัยแห่งนี้มา 15 ปีเต็ม แค่จับปกขึ้นมาเธอก็รู้ทันทีว่าไอ้หนุ่มช่างไม่ได้เป็นคนทำรายงานเอง!
กริ๊งงงงงง
“หมดเวลาเรียนแล้ว ผมไปล่ะอาจารย์”
“เดี๋ยวสิ ฉันยังพูดไม่จบเลย”
ไอ้ก็อตไม่ได้สนใจอาจารย์ป้า มันกอดคอเพื่อนออกจากห้องเรียน ก่อนจะพากันไปกินเหล้ามองหญิง และลากไปกระแทกที่ห้องเหมือนอย่างที่มันเคยทำเป็นประจำทุกวัน