หลิน เฟิงเสียน เดินทางกลับเรือนด้วยความรู้สึกที่ค่อนข้างหงุดหงิด พลางนึกไปถึงบุรุษที่มีกลิ่นอายสูงส่ง เรือนผมสีดำสนิท ใบหน้าคมหล่อที่ตนเจอ ระหว่างเดินออกจากเหลาอาหาร
หลิน เฟิงเสียนยอมรับตามตรงว่า บุรุษผู้นี้นั้นรูปงามหาใครเปรียบเทียบได้ยาก แต่ตนรู้สึกไม่ชอบเอาเสียเลย ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด เฮ้อออ
" ทำไมข้าถึงได้หงุดหงิดขนาดนี้กันนะ ฮึ่ย แย่ชะมัด " เขาบ่นพึมพำตลอดทาง
.
.
ระหว่างทาง
เดินไปสักพัก หลิน เฟิงเสียน ก็สังเกตเห็นผลของอะไรบางอย่าง จึงเดินเข้าไปดู ก็พบกับผลไม้สีชมพูแดง ที่ลำต้นมีหนาม มันคืออะไรตนก็ไม่รู้จึงตัดสินใจ เด็ดเอาผลมา 1 ผล แล้วตัดครึ่งต่อครึ่ง โดยใช้พลังธาตุในการตัด ด้วยการเอาพลังธาตุมาไว้บนฝ่ามือแล้วทำให้มีรูปร่างคล้ายคมมีด
ข้างในผลนี้มีสีเนื้อสีขาวและมีเมล็ดสีดำเท่าเมล็ดงาอยู่เต็มไปหมด
เขาพิจารณามันอยู่พักใหญ่ ก่อนจะตัดสินใจใช้ธาตุน้ำสีแดงเพื่อตรวจสอบพิษ [พลังธาตุน้ำของ หลิน เฟิงเสียน นั้น มีความพิเศษมากกว่าธาตุน้ำปกติ โดยพลังธาตุน้ำของ หลิน เฟิงเสียน นั้นจะมีน้ำอยู่ 5 สี 5 คุณสมบัติ
สีฟ้า = มีคุณสมบัติเหมือนน้ำทะเล ไม่สามารถใช้ดื่มได้
สีใส = มีคุณสมบัติเหมือนน้ำดื่มปกติ สามารถใช้ดื่มได้
สีเขียว = มีคุณสมบัติในการฟื้นฟูกำลัง สามารถใช้ดื่มได้
สีแดง = มีคุณสมบัติในการตรวจจับพิษและสิ่งแปลกปลอมต่างๆ ไม่สามารถดื่มได้
สีดำ = มีคุณสมบัติเป็พิษกัดกร่อน ไม่สามารถใช้ดื่มได้
ในกรณีที่พลังธาตุระดับสูงขึ้น คุณสมบัติของธาตุน้ำแต่ละสีก็จะเพิ่มขึ้นตามระดับ ]
หลิน เฟิงเสียน ตรวจสอบพิษโดยการทำให้น้ำสีแดงมีลักษณะคล้ายเข็มแล้วจิ้มลงในเนื้อสีขาวและเมล็ดสีดำ ผลปรากฏว่า ผลไม้ชนิดนี้ไม่มีพิษ
รู้ดังนั้น เขาจึงลองกินมัน
" อืมมม รสหวานละมุน เนื้อัันุ่มๆกรุบๆ เมล็ดสีดำให้รสััที่กรุบดียิ่งนัก แบบนี้เจียงเออร์ หลานเออร์ ต้องชอบมากแน่นอน " คิดได้ดังนั้นเขาก็เก็บเอาทัั้งหมด ซึ่งมันมีอยู่ 5 ผล
เมื่อได้ของกินที่อร่อย หลิน เฟิงเสียน ก็เดินลั้ลลา กลับเรือน ไปด้วยความสุข
.
.
ที่เรือน
ด้าน 2 แฝด
เด็กน้อยเกิน 2 คน กำลังนั่งรอท่านพ่อ อยู่ที่แคร่หน้าเรือน ทั้ง 2 คน ต่างชะเง้อคอมองไปนอกเรือน ทำแบบนี้ซ้ำๆอยู่ประมาณ 1 เค่อ (15 นาที) ก็ยังไม่เห็นท่านพ่อสักที ทั้ง 2 จึงนั่งคุยกันเรื่อยเปื่อย
" นี่ หลานเออร์ น้องว่าท่านพ่อจะได้อะไรกลับมาบ้างรึ " หลิน เว่ยเจียง แฝดคนพี่ เอ่นถามผู้เป็น้องที่ตอนนี้ยังไม่หยุดชะเง้อมองไปนอกเรือน
หลิน เซียนหลาน ที่ได้ยินแฝดผู้พี่ถามก็หันกลับมามองพลางนั่งคิดเพื่อตอบคำถามผู้เป็พี่
" อืมมม หลานเออร์คิดว่า ท่านพ่อจะต้องได้ของกินกลับมาแน่นอนขอรับ เจียงเก่อ (เก่อ แปลว่าพี่ชาย) " เด็กน้อยตอบด้วยความมั่นใจ
หลิน เว่ยเจียง ได้แต่ส่ายหัวให้กับแฝดน้องของตัวเองที่วันๆคิดแต่เื่กิน
เด็กทั้ง 2 คุยกันได้พักใหญ่ๆ ก็เหลือบไปเห็นท่านพ่อ ที่มีผลอะไรบางอย่างที่ดูน่ากินติดมือมาด้วย
" ท่านพ่อ/ท่านพ่อ " ทั้งสองแฝดวิ่งออกไปต้อนรับหลิน เฟิงเสียน ด้วยรอยยิ้ม
" ว่าไง เด็กดีของพ่อ " หลิน เฟิงเสียน กอดลูกๆ จนหายเข้าไปในอ้อมแขน ก่อนที่ทั้ง 3 คน จะเดินเข้าบ้านพร้อมกัน
" เจียงเออร์ หลานเออร์ วันนี้พ่อได้ผลไม้มาให้พวกเ้าได้กินกันหล่ะ พ่อลองกินไปแล้ว อร่อยมาก " หลิน เฟิงเสียน เอาผลไม้ที่จัวตัวเองเก็บมาผ่าเป็ซีกๆให้ลูก กินทีละอัน
ด้านสองแฝดที่ได้กิน ก็ติดใจขอกินไม่เลิกจนหมดไป 4 ลูก ซึ่ง สองแฝดนั้นเหลือไว้ให้บิดากิน 1 ลูก ????
หลิน เฟิงเสียน และลูกๆ ใช้ชีวิตกันตามปกติ จนเวลาผ่านไป 2 ปี
.
.
.
890
