เกมส์โลกเวทมนตร์​ (Magic Earth Online)

     “ข้าพอจะเข้าใจเรื่องความปลอดภัย พวกมันคงต้องข่มขู่และคุกคาม บ้านข้าด้วย”

     “จริง ๆ มีวิลล่าไม่ไกลจากบ้านข้าอยู่ มีระบบรักษาความปลอดภัยในหมู่บ้านค่อนข้างดี ราคาจะอยู่ที่ 15 ล้านเครดิด ถูกมากดูเหมือนเจ้าของเดิมจะร้อนเงิน แต่ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะมีหรือเปล่า แต่จากที่เจ้าให้ยูนิคอนกับหนิงไป๋เอ๋อซึ่งราคาเกือบยี่สิบล้าน คงจะมีแน่นอน”

     “ฮะ ยูนิคอร์นนั้นราคาเกือบยี่สิบล้าน” หลิวหยางเกาหัว เขาไม่คิดว่ามันจะแพง มันรุ้สึกว่าเป็นของได้จากภารกิจและได้มาง่าย ๆ เขาประมาทค่าโชคของเขาในเกมส์น้อยเกินไป

     “นี่แค่มีคนถามซื้อวิธีให้ได้มา แต่ถ้าขายอาจจะแพงพอ ๆ กับเหรียญสร้างกิลด์ล่าสุด ที่จริงมันก็เป็นสัตว์ในตำนานของหลาย ๆ เกมส์ ซึ่งจะมี มังกร นกฟินิกซ์ พยัคขาว  อะไพรพวกนี้เป็นสัตว์ขี่ระดับไฮเอ็น ปกติจะปรากฏช่วงท้าย ๆ ของเกมส์ต่าง ๆ” หนิงไป๋เอ๋อตอบหลิวหยางด้วยความเขินอาย

      “ข้าสืบประวัติเกี่ยวกับเจ้าหมดแล้ว ต้องขอโทษจริง ๆ เพราะมีเรื่องสำคัญที่ต้องขอให้ช่วย สกุลโจวนั้นทำธุรกิจเกี่ยวกับเครือข่ายอินเตอร์เน็ท และบริษัทของข้าก็เช่นกัน พวกมันกำลังพยายามหาทางที่จะกลืนกิจการของตระกูลหนิง โดยใช้ทุกวิถีทาง”

      “หืม ข้าจะช่วยอะไรได้” หลิวหยางนั้นไม่ได้เป็นนักธุรกิจ เขาขมวดคิ้วไม่คิดว่าจะช่วยอะไรได้

      “โจวเยี่ยนั้นกำลังพยายามจับหนิงไป๋เอ๋อ กดดันทางพ่อข้าผ่านเครือข่ายทางการเมือง โจวเยี่ยเป็นคนมักมากในกามเปลี่ยนผู้หญิงไม่เว้นแต่ละวัน น้องข้าเรียกได้ว่าอยู่ในอันตราย เมื่อมันได้แต่งงานมันก็จะเข้าแทรกแซงกิจการได้มากขึ้น”

     “อืม ข้าจะช่วยอะไรได้” หลิวหยางนั้นไม่ได้รู้เรื่องการเมือง เขาขมวดคิ้วไม่คิดว่าจะช่วยอะไรได้

      “ ฮา ฮ่า เจ้านี่ตลกดี เจ้าต้องแต่งงานปลอม ๆ กับหนิงไป๋เอ๋อ และจดทะเบียนสมรส เพื่อไม่ให้น้องสาวข้าต้องเจอกับเรื่องนี้ เจ้าเป็นคนดีไม่เห็นแก่เงินเห็นได้จากให้ ยูนิคอร์นกับน้องสาวข้า แล้วน้องสาวเราก็สนิทกัน”

      “แต่หนิงไป๋เอ๋อจะเสียหายสิ แล้วอนาคตนางจะไปแต่งงานกับใครได้”  หลิวหยางนั้นไม่เห็นด้วย การแต่งงานนั้นไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ สำหรับเขาแล้วควรให้เกียรติผู้หญิง การมาปลอมๆ หลอกๆ แบบนี้ไม่เหมาะสมเลย

      “เพื่ออนาคตนะ หาใครไม่ได้แล้วจริง ๆ ที่จะรู้สึกว่ามั่นคง ปลอดภัยและไว้ใจได้  ดีกว่าน้องสาวต้องเอาชิวิตไปทิ้งกับคนเลวแบบนั้น”

      สองสาว และหลิวเหว่ยนั้นนั่งฟังพี่ชายทั้งสองคุยกันแล้วทำตาโต โดยเฉพาะหลิวเหว่ย เขาไม่คิดว่าพี่ชายทำเงินจากเกมส์ได้มากขนาดนี้ ถึงกับว่ายี่สิบล้านก็โยนให้คนอื่นแบบไม่ได้สนใจใยดี  ถึงแม้ว่าความจริงหลิวหยางเองไม่รู้เพราะไม่เคยเล่นเกมส์มาก่อน หนิงไป๋เอ๋อนั้นหน้าแดงเป็นลูกแอ๊ฟเปิลนางไม่คิดว่าพี่ชายจะเอาเรื่องนี้มาพูดคุย

      “อ่า อีกเรื่องที่สำคัญอย่าลืม อยู่ในเกมส์อย่าบอกชื่อจริงใคร ตัวเกมส์นั้นเปิดให้ปรับปรุงหน้าตาในเกมส์ถึง 20% ซึ่งช่วยได้มาก เพราะมันเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อย ๆ เกมส์มันมีผลต่อชีวิตจริงด้วย มันคล้ายเป็นโลกที่สองของมนุษย์โดยเฉพาะ MEO มันสมจริงยิ่งกว่าเกมส์ไหน ๆ ที่เคยปรากฏมา  บางทีก็มีเรื่องของการฆ่ากันตายเพราะไอเท็มบางชิ้นในเกมส์อื่น เกมส์นี้ยังไม่มีแต่ทุกคนต้องระวัง ดีที่สัตว์ขี่ยูนิคอร์นนั้นเป็นแบบผูกติดตัวไม่งั้นไป๋เอ๋อจะเล่นเกมส์ลำบากมาก จะมีแต่คนตามฆ่าเพื่อดร๊อปมันจากร่าง” พูดเสร็จหนิงเฉิงหยิบสมุดเล่มใหญ่ยื่นให้หลิวหยาง

       “มันคืออะไรเหรอ”

       “นี่เป็นงานวิจัยเกี่ยวกับเกมส์ ท่านปู่ข้าทำงานกับเกมส์นี้ร่วมกับฝ่ายวิจัยของกองกำลังโลก ท่านแอบบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับเกมส์ไว้จำนวนมาก ข้าอยากให้เจ้ากับหนิงไป๋เอ๋อช่วยกันสร้างกิลด์ แล้วก็สร้างเมืองในเกมส์ จากนั้นข้าจะช่วยลงทุน เอ่อถ้าเป็นไปได้ก็ควรทำสตูดิโอเกมส์ด้วย แต่ข้าช่วยทำไม่ได้หรอกนะเพราะตอนนี้บริษัทเกิดปัญหาค่อนข้างเยอะกับพวกสกุลโจว”

        หลิวหยางเปิดดูสองสามหน้าแรก มันเป็นบันทึกเกี่ยวกับประสบการณ์การเล่นเกมส์ มีเรื่องของทหารที่เป็นตัวแทนเข้าสู่เกมส์ตลอดระยะเวลาสิบปี แต่เลือกไว้แค่ที่น่าสนใจเกี่ยวกับการเล่นเกมส์เท่านั้น  เมื่อเปิดผ่าน ๆ ก็จะมีพูดถึงการสร้างกิลด์ ระบบกิลด์ และการสร้างหมู่บ้าน สร้างเมือง โดยปัจจัยหลักต้องเป็นยศบารอนก่อนถึงเริ่มยึดหมู่บ้าน หรือสร้างหมู่บ้านได้

        “ข้อมูลพวกนี้ไม่ได้อัพเดทเกมส์นั้นเปลี่ยนไปมากหลังเปิดตัว แค่ใช้เป็นแนวทาง จากที่เราเคยเล่นเกมส์ด้วยกัน แล้วจากที่น้องสาวข้าเล่าให้ฟัง เจ้าเก่งมากควรตั้งกิลด์ตัวเอง สร้างร้านค้า สร้างเมือง ชีวิตจริงควรมีสตูดิโอเกมส์เพื่อทำงานด้วย น้องสาวเราเรียนบริหารธุรกิจกันทั้งคู่ ไม่น่ามีปัญหา แต่สำคัญอย่าให้เสียการเรียน ยังไงก็ควรมีใบปริญญาอนาคตนั้นไม่แน่นอน ความรู้ติดตัวจึงสำคัญอย่างมาก” หนิงเฉิงพูดเสริมระหว่างที่หลิวหยางเปิดไปอีกสองสามหน้า

        หลิวหยางพับเก็บหนังสือ “ข้าจะลองศึกษาดู”

        “เรื่องแต่งงานเราแต่งกันแบบเรียบง่ายก็ได้ เจ้าจะซื้อบ้านใหม่ไหม บ้านห่างกันแค่สองกิโลเมตรกับบ้านข้า  ความปลอดภัยควรมาก่อนอันดับแรก เอ่อ แล้วก็ระวังโจวเยี่ยด้วย อยู่ให้ห่างจากกิลด์รอยัลไนท์ พวกนี้เลวมาก ปัญหาจากเกมส์ก่อน ๆ ที่ฆ่ากันเพื่อแย่งชิงไอเทมก็เป็นพวกมันนี่แหละ แต่ปิดปากผู้คนเงียบสนิทเพราะครอบครัวสกุลโจวนั้นมีคนทำงานอยู่ในรัฐบาล”

        “ใจจริงข้าไม่สะดวกเรื่องแต่งงานเท่าไหร่นัก แต่ก็โอเคเพื่อให้สบายใจกัน ไปดูบ้านกันเถอะ” หลิวหยางพูดแล้วก็เรียกเก็บเงิน ตอนแรกหนิงเฉิงนั้นจะจ่ายให้แต่หลิวหยางนั้นไม่ยินยอมเพราะเห็นว่าหนิงเฉิงนั้นช่วยเหลือมากแล้ว

       ทั้งห้าคนขึ้นรถสปอร์ทสีแดง ซีดานสุดหรูของหนิงเฉิงแล้วก็ไปดูบ้านใหม่ หลิวหยางตื่นเต้นมาก เขาไม่คิดว่าจะได้มีบ้านใหม่เร็ว ๆ นี้ แถมยังมีระบบรักษาความปลอดภัยที่ดีมากหลังจากได้ที่ได้ยินหนิงเฉิงพูดถึง เพราะเป็นย่านคนรวย

       ก่อนเข้าหมู่บ้านจะต้องแลกเปลี่ยนบัตรผ่านก่อน สำหรับคนภายนอกต้องทิ้งบัตรประจำตัวไว้  ส่วนคนที่อยู่ในหมู่บ้านนั้นสามารถเข้าออกได้ตามสะดวก

       “นั้นตึกอะไรใหญ่มาก” หลิวหยางชี้ไปที่ตึกไม้เก่า ๆ ซึ่งมีป้ายประกาศขายอยู่ไม่ไกลจากทางเข้าหมู่บ้านมากนัก

     “หอฝึกศิลปะการต่อสู้นะ มีการสอนศิลปะการต่อสู้แขนงต่าง ๆ พวกเทคอนโด้ มวยไทย การใช้ดาบแบบญี่ปุ่นก็มี ข้าเคยเข้าไปแต่ก่อน ขายไม่ออกหรอกเพราะคนที่ซื้อนั้นอยากเอาไปทำอย่างอื่น เจ้าของอยากให้สอนศิลปะการต่อสู้เหมือนเดิม ธุรกิจแบบนี้ไปไม่ค่อยรอดหรอก” หนิงเฉิงตอบ

      เมื่อขับรถเข้าไปในหมู่บ้าน แล้วมองไปรอบ ๆ พบว่าบ้านแต่ละหลังนั้นหลังใหญ่มาก พื้นที่แต่ละบ้านนั้นเหมือนสนามฟุตบอล ซึ่งบ้านกินพื้นที่เพียงเล็กน้อย ที่เหลือปลูกต้นไม้ ใบหญ้า สวนหย่อม บางบ้านนั้นตกแต่งหน้าบ้านด้วยน้ำพุ และมีรถยนต์ราคาแพงจดอยู่บริเวณหน้าบ้านบางหลัง

      “ข้าว่ามันไม่น่าเรียกว่าหมู่บ้านเลย  แค่สี่ห้าหลังก็กินพื้นที่ขนาดเท่า ๆ หมู่บ้านที่เราอยู่แล้ว” หลิวเหว่ยพูดด้วยความประหลาดใจ

      “บางทีก็เรียกว่าย่านคนรวย แต่มันฟังดูไม่ค่อยดี เราเลยเรียกกันแค่หมู่บ้าน” หนิงไป๋เอ๋อตอบ

      “เอ่อแล้วชื่อหมู่บ้านละ” หลิวเยี่ยนถามด้วยความสงสัย

      “พาลาซโซ่นะ หมู่บ้านพาลาซโซ่” หนิงไป๋เอ๋อตอบ

      เมื่อเดินทางไปถึงบ้านหลังใหญ่หลังหนึ่ง หนิงเฉินก็จอดรถแล้วไปที่ประตูบ้าน มีหญิงสาวหน้ากลม ๆ ตัวอ้วน ๆ อายุราว ๆ 40 ปีกำลังรออยู่ ซึ่งหนิงเฉินนั้นนัดไว้ก่อนหน้า เมื่อเปิดประตูแล้วหนิงเฉินก็กลับขึ้นรถแล้วขับเข้าไปในบ้าน

     “มันไม่น่าเรียกว่าบ้านแล้ว นี่คือคฤหาสเลย” หลิวเหว่ยมองไปรอบ ๆ สนามหญ้าที่กว้างขวาง ต้นไม้ ดอกไม้นั้นเต็มไปหมดเป็นสวนหย่อมขนาดใหญ่ มีคนสวนกำลังรถน้ำต้นไม้อยู่

     ทั้งห้าคนนั้นเดินเข้าบ้านที่สวยงามเหมือนคฤหาส แล้วเดินดูภายใน มีสี่ห้องนอนใหญ่ที่ชั้นสองแต่ละห้องมีห้องน้ำของตัวเอง ชั้นล่างเป็นครัว ห้องรับแขก ห้องโถงใหญ่ ห้องทำงาน แล้วก็มีห้องฟิตเน็ทที่มีอุปกรณ์อยู่ครบ

     “ตอนนี้จะมีแม่บ้านสองคน คนสวนหนึ่งคน แล้วก็ยามที่หน้าประตูสองคน อยู่ในบ้านหลังนี้เพื่อดูแล ถ้าต้องการเพิ่มก็สามารถแจ้งได้” นายหน้ากล่าว

     “หะ ต้องการเพิ่ม” หลิวหยางเกาหัว บ้านใหญ่โตมาก ห้องนอนแต่ละห้องก็ใหญ่โตโอ่อ่า เรียกได้ว่าเกินจิตนาการของหลิวหยาง แล้วยังมีคนรับใช้อีก ใจหลิวหยางนั้นไม่อยากมีด้วยช้ำ

      “เจ้าคิดว่าไง น้องสาวบอกว่าเจ้าได้เหรียญสร้างกิลด์ตอนไปทำภารกิจด้วยกัน ข้าคิดว่าเจ้าน่าจะเป็นคนที่เป็นข่าวล่าสุด ข่าวเรื่องเหรียญกิลด์ราคาสูงนั้นทำให้คนจำนวนมากซื้อหมวกเกมส์กันจำนวนมาก เพราะหวังจะรวยทางลัด แล้วหมวกเกมส์นั้นเพิ่งลดราคาเหลือเพียง 5000 เครดิต คนพิการทุกประเภทเมื่อเข้าเกมส์จะกลายเป็นคนปกติทำให้จำนวนคนเล่นในอีกไม่กี่วันน่าจะเกินครึ่งประเทศ เจ้าน่าจะหาเงินได้อยู่สำหรับพวกเงินเดือนพนักงานในบ้าน ถ้าไม่ไหวก็ค่อยเลิกจ้าง” หนิงเฉินกล่าวแล้วมองหน้าหลิวหยาง

      “พวกเจ้าคิดว่าไง” หลิวหยางหันไปมองหลิวเหว่ยและหลิวเยี่ยน

      “แล้วแต่พี่ชาย” ทั้งสองตอบพร้อมกัน

      หลิวหยางกัดฟันตัดสินใจซื้อบ้านหลังนี้ หลังจากพูดคุยกับนายหน้าแล้วก็จัดการทำธุรกรรมบางส่วน ที่เหลือนั้นหนิงเฉินจะช่วยประสานงานให้สำหรับการถ่ายโอนและจ่ายเงิน แล้วพรุ่งนี้เย็นก็สามารถย้ายเข้าได้เลย หนิงเฉินนั้นจะให้รถบริษัทไปช่วยขนของ ส่วนหนึ่งเขาต้องการให้งานแต่งงานน้องสาวนั้นสมฐานะนิดหนึ่ง แม้จะเป็นงานแต่งปลอม ๆ