“บ๊ะ! บ้านแกมีใครฉันจะไปรู้ได้ยังไง”
เอเลนอร์ยังคงเล่นาประสาทเขาก่อกวนจิตใจของอีกฝ่ายอย่างช้าๆ ตั้งใจทำงานของเขาอย่างใจเย็นและทำเหมือนอีกฝ่ายไม่มีตัวตน ราวกับว่าเพอร์ซีย์ที่อยู่ข้างๆเขาเป็เหมือนอากาศธาตุ
หลังจากนั้นไม่นาน เอเลนอร์ ก็ค่อยๆยกมือของเขาขึ้นจับหม้อต้มแล้วเทน้ำที่ต้มจากใบไม้สามสีและน้ำตาแมวป่าลงในชามขนาดเล็กและวางไว้ในหม้อเหล็กวิเศษหม้อที่ทำจากเหล็กสะเก็ดดาวมีผลในการป้องกันพลังเวทมนตร์ไม่ให้เล็ดลอดออกไปสะกดให้พลังเวทยังคงอยู่ในหม้ออย่างเต็มเปี่ยม
หลังจากทำสิ่งนี้อย่างช้าๆเอเลนอร์ก็พูดออกมา: "เนื่องจากนายไม่รู้อะไรเลยนายมีความมั่นใจที่จะเล่นงานคนอื่นได้อย่างไร? "
หลังจากพูดแบบนี้เขาก็เดาได้ว่าเพอร์ซีย์กำลังสับสนเขาถือหม้อเหล็กวิเศษแล้วเดินจากไป
มีเพียงเพอร์ซีย์เท่านั้นที่ยืนอยู่ที่นั่นคนเดียวจนกระทั่งเขาเรียกสติกลับมาได้สักพักหนึ่งเอื้อมมือไปเช็ดเหงื่อเย็นที่หน้าผากของเขารู้สึกกลัวในใจเล็กน้อย
ให้ตายเถอะเ้าเนเอโต้มันคิดอะไรเอเลนอร์ เมอร์ลินมีเื้ัลึกลับขนาดนี้ และไม่ยอมบอกกันเห็นได้ชัดเลยว่าเขาพยายามหาเื่มาให้ตน
แต่เมื่อคิดถึงเื่นี้เพอร์ซีย์ก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างผิดปรกติ
ถ้า เอเลนอร์ เมอร์ลินคนนี้มีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ เขาจะปิดบังตัวตนไปทำไม?
รู้หรือไม่ว่าทุกคนที่สามารถเข้ามาในห้องปฏิบัติการแปรธาตุนั้นถูกผู้คนจ้องมองและตรวจสอบรายละเอียด ขุดทุกอย่างในอดีตของพวกเขาออกมาและนำข้อมูลไปแจกจ่ายก่อนที่จะเข้าไปในห้องปฏิบัติการแปรธาตุ เช่นเดียวกับตัวเองคนที่รู้ว่าพวกเขาเป็ลูกพี่ลูกน้องของเนเอโต้นั้นมีไม่น้อยเลยทีเดียว
ผู้ชายคนนี้ปกปิดตัวตนที่แท้จริงแกล้งเป็หมาป่าในคราบลูกแกะหรืออย่างไร?
มันดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกต้องเท่าใดนัก!
ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีแน่ๆฉันต้องไปพบใครสักคนเพื่อยืนยันเื่นี้
หลังจากที่เพอร์ซีย์คิดได้แล้วเขาก็ออกจากห้องทดลอง
ในเวลานี้เอเลนอร์ได้ไปหาไครัสและส่งน้ำยาเวทมนตร์ให้เขา
"ทำได้เร็วขนาดนี้เลย? "
ไครัสไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเอเลนอร์กับเพอร์ซีย์ในตอนนี้เขาหยิบหม้อเหล็กวิเศษและสังเกตมัน ยิ่งสังเกตเขายิ่งแสดงความพึงพอใจและกล่าวว่า:"คุณภาพของน้ำยาดีมากและเทคนิคการทำของนายไม่ธรรมดาเลย"
"ขอบคุณ" เอเลนอร์ยิ้ม
ไครัสพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและทันใดนั้นก็เหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้:"ตอนนี้นายว่างใช่ไหม พอจะช่วยฉันได้ไหม"
“เื่อะไรงั้นหรือ?”
"เมื่อกี้ฉันได้รับคำสั่งจากอาจารย์ท่านได้บอกว่าผลึกอะโคไนต์ชุดหนึ่งถูกส่งมาพร้อมกับไวเวิร์นนายตามฉันไปรับมันด้วยกัน "
"ตกลง."
เขาวางน้ำยาเวทมนตร์กลับลงไปในหม้อเหล็กวิเศษและวางไว้บนโต๊ะจากนั้นก็เดินนำเอเลนอร์ไปที่ด้านในของห้องปฏิบัติการแปรธาตุ
ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงห้องศิลาขนาดใหญ่ซึ่งปกคลุมไปด้วยอักษรเวทมนตร์โบราณวงเวทซ้อนทับกันจนไม่สามารถแยกออกได้ด้วยตาเปล่าและที่้าของห้องศิลานั้นมีตัวอักษรลอยเด่นอยู่ว่าสถานที่รับพัสดุ
ทั้งสองรออยู่ที่นี่เกือบห้านาทีอักษรเวทมนตร์หน้าห้องศิลาที่ไม่เคลื่อนไหวก็สว่างขึ้นราวกับมีใครเปิดสวิทไฟทันใดนั้นห้องศิลาก็สว่างขึ้นสิ่งที่น่าทึ่งกว่านั้นคือระหว่างอักษรเวทมนตร์แต่ละตัวมีวงเวทเคลื่อนที่ไปมาอย่างรวดเร็ว พวกมันเชื่อมต่อกันด้วยวงเวททำให้เกิดวงแหวนเคลื่อนย้ายสิ่งของขนาดใหญ่
จากนั้นหลังจากแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นมาเอเลนอร์ก็พบกับว่า อีกด้านของแสงสีฟ้ามีห้องเก็บของขนาดใหญ่ซ่อนอยู่ภายในมีเผ่าบ็อกการ์ดที่รูปร่างคล้ายกบ ในชุดนักเวท คอยขนของอยู่ภายใน
กบตัวน้อยในชุดจอมเวทขี่ไวเวิร์นที่รูปร่างคล้ายับินตรงมาที่พวกเขาพร้อมกับโยนบางอย่างมาให้
“ผลึกอะโคไนต์อยู่ที่นั่น” ไครัสอธิบายกับเอเลนอร์ในขณะที่เขาเดินไปรับกล่องที่ถูกโยนมาให้จากนั้นก็เปิดกล่องเพื่อเช็คของผลึกอะโคไนต์ถูกวางไว้ในกล่องอย่างเรียบร้อยหลายร้อยชิ้น
นี่คือผลึกอะโคไนต์
หลังจากนั้นทั้งสองคนก็รีบเอาผลึกอะโคไนต์ออกมาทีละชิ้นและนับอย่างรวดเร็วและในเวลาเดียวกันไครัสยังได้แนะนำที่มาของผลึกอะโคไนต์อีกด้วยตอนนี้วงแหวนเคลื่อนย้ายก็ได้หายไปแล้ว
ภายใต้คำอธิบายของเขาในไม่ช้าเอเลนอร์ก็มีความเข้าใจทั่วไปเกี่ยวกับผลึกอะโคไนต์
ผลึกอะโคไนต์เหล่านี้เดิมเป็ผลิตภัณฑ์พิเศษของเครื่องจักรกลลอยฟ้าและมีเฉพาะในสถานที่ที่มีพลังแห่งความตายลอยอยู่ทุกหนทุกแห่งเท่านั้นผลึกอะโคไนต์ชนิดนี้แม้จะเป็เพียงชิ้นส่วนเล็ก ๆแต่พลังเวทมนตร์ที่มีอยู่ในนั้นอย่างน้อยก็เทียบเท่ากับอัญมณีเวทมนตร์ขั้น 4ขึ้นไป
ถ้ามันตกอยู่ในมือของอาร์คเมจตัวจริงมันจะแสดงพลังที่ไม่คาดคิดออกมาได้
ในวิทยาลัยมหาวิทยาลัยอิลเวอร์ถือเป็วัตถุดิบสำคัญ
ด้วยเพราะราคาค่อนข้างสูง
เอเลนอร์ได้สอบถามจากไครัสแล้วว่าราคาของผลึกอะโคไนต์ชิ้นหนึ่งสามารถขายได้ในราคาหลายพันเหรียญทองหากวางขายในตลาดแต่ถ้ามันถูกนำไปขายในตลาดมืดราคาของมันอาจจะสูงขึ้นไปอีก
"ร่ำรวยเกินไปแล้ว " ในเวลานี้เอเลนอร์สามารถมองเห็นส่วนปลายของูเาน้ำแข็งของมหาวิทยาลัยอิลเวอร์และความยิ่งใหญ่ของห้องปฏิบัติการแปรธาตุ
รู้ไหมว่าเหรียญทองหลายพันเหรียญนั้นเยอะมากแค่ไหนมันสามารถเลี้ยงชีวิตคนธรรมดา 3คนได้นานถึงสามเดือนเชียวนะ แต่ในกล่องนี้มีถึงสิบชิ้น
สำหรับนักเวทฝึกหัดอย่างพวกเขาไม่ใช่เื่ง่ายที่จะเก็บเหรียญเงินได้มากกว่า 10 เหรียญในหนึ่งเดือนส่วนเหรียญทองนั้นคงได้แต่ฝันเท่านั้นแต่พวกเขากลับจับจ่ายจำนวนเงินขนาดนี้ได้ราวกับเป็เื่ปรกติ
อาจารย์ใหญ่ทอร์มุนช่างร่ำรวยเสียจริง
ในไม่ช้าผลึกอะโคไนต์ก็ถูกนำออกไป
ทันทีที่เอเลนอร์กำลังจะเก็บผลึกอะโคไนต์ใส่กล่องไครัสก็หยุดเขา: "โอเคผลึกอะโคไนต์เหล่านี้จะนำไปให้ท่านอาจารย์ใหญ่ทอร์มุนแล้วนายก็ส่งส่วนที่เหลือไปที่แผนกวัสดุ"
"ตกลง" เอเลนอร์พยักหน้าจากนั้นเขาก็วางแผนที่จะนำผลึกอะโคไนต์เ่าั้ไปที่แผนกวัสดุ
อย่างไรก็ตามสิ่งที่ฉันไม่คาดคิดก็คือเมื่อเพิ่งหยิบผลึกอะโคไนต์ขึ้นมาเสียงของระบบก็ดังมาจากหูของฉัน
"ภารกิจ! "
"ผลึกอะโคไนต์อันล้ำค่าปรากฏขึ้นต่อหน้านายและนายก็เกิดความโลภที่ไม่สามารถควบคุมเอาผลึกอะโคไนต์เหล่านี้ที่มีมูลค่าหลายแสนเหรียญทองออกไปพวกมันจะทำให้นายร่ำรวยในชั่วข้ามคืน! "
"ทำสำเร็จ: รับคะแนน900 แต้ม"
"ทำล้มเหลว: หัก6 ความสามารถแบบสุ่ม"
[ประกาศ! ภารกิจจะมีขึ้นสัปดาห์ละครั้งและจำเป็ที่จะต้องรับและไม่สามารถละทิ้งภารกิจได้]
หลังจากได้อ่านเนื้อหาภารกิจใบหน้าของเอเลนอร์ก็เปลี่ยนไปในทันที ภารกิจบ้าอะไรของมันวะ ใครที่ให้ภารกิจฆ่าตัวตายแบบนี้กับเขา?
1K
