รดาเดินจ้ำอ้าวไปที่ห้องทำงานของกพล โดยมีบัวศรีเดินตามไปติดๆ
กพลนั่งอยู่ที่โต๊ะ โดยมีพลอยนั่งอยู่ที่ก้าวอี้อีกตัวข้างๆกัน
“ พล ..พลทำแบบนี้ได้ยังไงกัน “ รดาพูเสียงดัง
“ ผมทำอะไร “ กพลถาม
“คุณทำไมไม่ไว้หน้าดาบ้าง เราเพิ่งตกลงเลิกกัน แต่คุณกลับพาเธอเข้ามาที่ทำงาน เดินอวดสายตาชาวบ้านแบบนี้ แล้วคนอื่นจะมองดาว่ายังไง มองว่าดาโดนสวมเขางั้นเหรอคะ “ รดาพูดต่อ
“ อะไรกันคะ ไม่เห็นจะแปลกอะไร คุณกับพลเลิกกันแล้ว เค้ามากับฉันที่เป็คนปัจจุบันมันก็ไม่ได้เสียหายนี่คะ “ คราวนี้เป็พลอย ผู้หญิงคนใหม่ของกพลพูดขึ้น
“ เธอหุบปากไปเลย ไม่รู้อะไรแล้วอย่ามาพูดหน่อยเลย “ รดาตะคอก
“หยุดนะรดานี่คุนเป็บ้าอะไร เสียสติไปแล้วหรอ “ กพลลุกขึ้นต่อว่ารดาทันที
“ อ้อ …นี่พลเข้าข้างแม่นี่หรอ!!! “ รดาพูดอย่างมีอารมณ์ ใจของเธอแตกสลายแล้วแตกสลายอีก ซ้ำยังต้องอับอายขายหน้าคนทั้งบริษัท
“ ดา..ใจเย็นๆนะ..พอแล้ว เรากลับกันเถอะ “ บัวศรีดึงแขนรดา พากลับไปที่โต๊ะกาแฟเพื่อสงบสติอารมณ์
รดาเดินตามบัวศรีออกมาอย่างโมโห เธอคิดว่า กพล จะให้เกียรติเธอมากกว่านี้ แต่นี่เขากลับไม่สนใจความรู้สึกเธอเลยสักนิด
ผู้คนมากมายเริ่มจ้องมองมาทางรดา เสียงซุบซิบนินทาดังขึ้นทุกที่ ที่รดาเดินผ่าน ข่าวที่เธอไปอาระวาด กพล เมื่อครู่นี้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว บางคนก็มองเธอทำสีหน้าเห็นอกเห็นใจเต็มที่ เธออายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี
“ ไม่เป็ไรนะดา เดี๋ยวก็ผ่านไป “ บัวศรีปลอบใจ
“ ดาไม่เป็ไรหรอกค่ะพี่บัว แต่เจ็บใจมากกว่าและก็อายคนด้วย “ รดาพูด
“ ลาพักร้อนมั้ยล่ะ ไปเที่ยวพักผ่อนสักหน่อย แล้วค่อยกลับมาทำงาน ไปที่ไหนก็ได้ ทะเลมั้ย พี่ลาไปเป็เพื่อน “ บัวศรีชวน
“ ไม่ค่ะ ลาตอนนี้ให้คนเค้านินทากันสนุกปากน่ะสิคะ ว่าดาอกหักเสียใจจนทำงานไม่ได้ “ รดาปฏิเสธ ที่จริงรดาซึ้งใจมากที่บัวศรียืนอยู่เคียงข้างเธอเสมอไม่ว่าเมื่อไหร่ ไม่ว่าเธอจะเป็คนผิดหรือถูก บัวศรีไม่เคยทอดทิ้งเธอสักครั้ง
“ พี่บัวไม่ต้องเป็ห่วงนะคะ ดาไม่อ่อนแอขนาดนั้นหรอกค่ะ เื่แค่นี้เอง “ รดาบอกให้รุ่นพี่สบายใจ
สองสาวนั่งอยู่ที่โต๊ะจิบกาแฟ
ท่ามกลางสายตา จ้องมองของสายตาหลายคู่ ที่เดินผ่าน รดาจับแก้วกาแฟแน่น เธอต้องเข้มแข็งและเอาคืน สองคนนั้นให้ได้
โทษฐานที่ทำให้เธออับอาย ขณะนั้น…
ประตูกระจกบานใหญ่เปิดออก …
ชายคนหนึ่งเดินผ่านเข้ามา ท่ามกลางผู้คนมากมายเขากลับโดดเด่น ด้วยดวงตาใต้เรียวคิ้วหน้าคมเข้มแววตาเย่อหยิ่งนิดๆ รับกับจมูกที่โด่งเป็สัน ริมฝีปากหยักหนาได้รูป ทุกคนจับจ้องราวกับโดนมนต์สะกด ใบหน้าคร้ามคมออกไปทางเข้มหน่อยๆตามฉบับชายไทย ร่างสูงใหญ่ในความสูง 186 เิเ ช่างบึกบึนสมชายชาตรี แผงอกหนานั้นดูน่าอบอุ่นไม่น้อย ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มนิดหน่อยให้ทุกสายตาทุกคนที่จ้องดู ทั้งหน้าตารูปร่างกระทั่งการแต่งตัวทุกอย่างดีเลิศอย่างไร้
ที่ติ ใบหน้าดุจฟ้าประทานโดยแท้….
1K
