รักข้ามรั้ว

เเววตามองชายหนุ่มเหมือนอยากให้เขาอธิบาย

"พี่ไม่ชอบผู้หญิงหนะ"เขาเอ่ยออกไป

"พีควะ"อินพูดออกมา

"หะหมายความว่าอย่างงัยค่ะนี่พี่ทิน"

"เป็นอย่างที่เราคิดนั่นหละ"

"ไม่จริงนี่พี่ทินชอบผู้ชายเหรอค่ะ"เธอพูดเสียงดังจนทุกคนได้ยินเเล้วเริ่มซุบซิบคุยกันพูดไปต่างๆนาๆปุณณ์มองทินเเล้วหันไปมองคนอื่นๆสายตาเป็นห่วง

"ทีนี้ก็รู้เเล้วนะครับคณะนี้คงไม่ต้องถามอะไรอีกนะ"ทินเอ่ยมองไปรอบๆก่อนจะมาหยุดที่ปุณณ์ทั้งคู่มองหน้ากันก่อนทินจะตัดสินใจเดินออกไปธารเเละอินพรวดพลาดตามออกไปเช่นกัน

"จะตามไปก็ได้นะปุณณ์พี่ว่าไม่เสียฟรอมหรอก"

"ไม่ครับคนเเบบนี้สมควรเเล้ว"

"ถึงพี่ทินจะไม่บอกรักเเกเเต่เขาก็กล้าพูดนะว่าเขาไม่ได้ชอบผู้หญิงหนะ"

"เเล้วอย่างงัยเราไม่ใจออ่นหรอกมันยังน้อยไปเขาเล่นกับความรู้สึกเรานะเว้ย"

"งั้นพี่ถามเราหน่อยรักนายนั่นมั้ยเอาตรงๆพ่ไม่ชอบคนโกหก"

"ผมไม่ได้ชอบ"

"ยังอีกพูดมา"

"ก็ผมพูดไปเเล้วนี่ครับพี่ดรีม"

"ไม่ใช่"ดรีมทำหน้าดุคีย์นิ่งฟัง

"รักครับ"ปุณณ์เอ่ยเสียงเบา

"อะไรนะพี่ไม่ได้ยิน"ดรีมถามซ้ำ

"รักครับ"

"ดี นายนั่นไม่เคยบอกรักปุณณ์ใช่มะ"

"ครับ"

"งั้นฟังนี่"ทั้ง3สุมหัวกันเป็นพัก

"แผนนี้ดีผมเห็นด้วยเเกหละปุณณ์"

"ก็ดีหลอกมาหลอกกลับได้เเก้เเค้นด้วย"ปุณณ์เอ่ยท่าทางชอบใจไม่น้อย

"คนชั่ว"

"ว่าพี่เหรอคีย์"

"เปล่าครับพี่ดรีมผมพูดเฉยๆ ถ้าคิดจะทำอะไรพี่ดรีมกับปุณณ์ก็ทำให้เนียนๆเเล้วกัน"

"คีย์อย่าพึ่งให้พี่ธารกับพี่อินรู้นะปล่อยไปสัก2 -3"

"เเกไม่ต้องห่วงหรอกปุณณ์ไว้ใจได้"

"ดีงั้นตามนี้ไปเรียนกันได้เเล้ว"

"ครับ"ปุณณ์เเละคีย์เอ่ยพร้อมกัน

ทั้ง3ยิ้มให้กันพอใจกับเเผนของดรีมมากๆ

ทางขึ้นตึกเเพทย์ฯ

"ทินเเกไม่กลัวข่าวลือเหรอที่ตอบน้องโมไปเเบบนั้น"

"ไอ้อิน กูมีอะไรต้องเสียเหรอ กูเเค่บอกน้องเขาให้รู้งัยหรือมึงจะให้กูโกหก"

"เออ"อินเอ่ย

"กูเห็นน้องปุณณ์ ไอ้คีย์พาไอ้ดรีมมากินข้าวด้วย"

"กูเห็นเเล้วไอ้ธาร"

"มึงไม่คิดง้อน้องมันเหรอวะ"

"ไม่อะกูถูกด่าถูกเกลียดจนหน้าชาหมดเเล้ว"

"หมดรักว่างั้น"

"กูว่าหมดเเรงมากกว่าไอ้ธาร"

"พูดเชี้ยอะไรกูไปเรียนหละ"ทินชิ้งทันที

"เอ้ามึงดูมันดิไอ้ธาร"

"ดูทำไมนิสัยมัน มึงเปลี่ยนได้เหรอไอ้อินกูอยากรู้หวะถ้าน้องปุณณ์มันอยู่กับไอ้ดรีมทุกวันความหึงของมันจะระดับไหน"

"อันนี้ต้องคอยดูเว้ยเเต่กูว่านะเพื่อนสนุกเบอร์ร้อยหวะ"

"ไปเว้ยไปเรียน"ธารยิ้มๆกอดคออินเดินตามๆกันขึ้นตึกไป

วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆทุกวันเวลาทินเจอปุณณ์เขาจะนิ่งๆไปเดินสวนกันเเต่ทำเหมือนไม่เห็นกันทินดูเงียบขรึมหน้าตึกกลับมาเป็นทินคนเดิมธารเเละอินไม่เคยเห็นรอยยิ้มของเขาอีกเลยหลังจากทะเลาะกับปุณณ์ ส่วนปุณณ์ก็ดูจะสนิทกับดรีมจนออกนอกหน้าสุดท้ายธารกับอินทนไม่ไหวหลังเลิกเรียนธารหาจังหวะที่คีย์อยู่คนเดียวรีบเดินตามคนตัวเล็กอย่างไว

"มึงคิดว่าน้องคีย์มันจะช่วยเราป่าววะ"

"กูจัดการเองมึงอยู่เฉยๆเหอะ"

"เออ"

"เดี๋ยวกูมา"ธารรีบเดินตามคีย์มาที่ลานจอดรถ

"ไอ้คีย์"

"เชี้ยพี่ธารตามผมเหรอ"

"ตกใจไรกูมีเรื่องจะคุยกับมึง"

"ผมไม่คุย"

"นี่มึงไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธตามกูมาเลย"

"ไม่ไปอย่าหายใจไม่ออกล๊อคคอเพื่อ"

"ก็มึงไม่เดินตามกูมาดีๆนี่หว่า"ธารลุกคีย์เดินกลับมาหาอิน

"ถึงกับล๊อคคอกันมาเลยเหรอวะ"

"เออไม่งั้นมันไม่มาด้วย"

"พี่ธารจะปล่อยผมได้ยัง"

"มึงวิ่งหนีกูเตะมึงล้มทั้งยืนเเน่"

"เถื่อนนะพี่เนี่ย"คีย์หันหน้ามองคนล๊อคคอ

"กูปล่อยก็ได้อยู่เเบบนี้นานๆขนลุก"

"ทำไมพี่รู้สึกกับผมเหรอ"

"หรา นี่งัยปากดีนะมึงอะ"

"หยุดเลยกัดกันอีกเเล้วคืองี้พี่ไม่ไหวเเล้วเห็นสภาพเพื่อน"

"ทำไมครับพี่ทินจะตายเหรอ"

"ปากหมา"ธารดึงจมูกคีย์

เจ็บนะเว้ยพี่เล่นไรผมเเค่หยอกเล่น ตกลงอะไรอย่างงัย"

"ไอ้ดรีมกับน้องปุณณ์อย่างงัยวะ"ธารถามหน้าตาจริงจัง

"อะไรอย่างงัย"คีย์เฉไฉ

"ก็เเบบว่าคบกันหรือเปล่า"อินถามออกไป

"เอางี้ผมไม่ตอบ เเต่ผมอยากถามพวกพี่จะให้ผมช่วยอะไร"

"มานี่มา"ธารดึงคีย์ขึ้นตึกคณะเเพทย์อินรีบวิ่งตาม

ที่ห้องเรียนพี่ปี3ทินนั่งอยู่คนเดียวในนั้นสีหน้าเเละเเววตาเรียบตรึงดูเขาไม่มีความสุขสักนิด

"พี่ทินดูเเย่อะ"

"เป็นเเบบนี้มาพักนึงเเล้ว พวกกูไม่โอเค"ธารเอ่ยสีหน้าเครียดๆ"

"พวกพี่จะให้ผมทำอะไร"

"อยากให้ทำไอ้คนปากเเข็งให้มันรู้ใจตัวเองซะที"อินเอ่ยคีย์ยิ้มเจ้าเล่ห์

"ก็ได้ครับ"

"เจ๋ง"อินเอ่ย

"เเต่ผมมีข้อเเม้"

ข้อเเม้อะไรของมึง"ธารเลิกคิ้วถาม

"พี่ธารต้องแป็นเเฟนกับผมหนึ่งวัน"

"เชี้ย"อินเอ่ยคีย์ยกยิ้ม

"มึงพูดเล่นใช่มะ"

"หึ"

"น้องคีย์น้องเป็นใช่มะ"

"เปล่าผมเเค่อยากรู้ทำไมปุณณ์ถึงชอบพี่ทินเเล้วทำไมพี่ทินถึงชอบปุณณ์ก็เเค่นั้นผมอยากรู้ความรู้มันจะเเตกต่างกับผู้หญิงมั้ย"

"นี่มึงเเกล้งกูใช่มั้ย"

"ใช่ ตกลงเอางัยจะทำมั้ยครับวันเดียวเองถ้าสำเร็จก็คุ้ม"

"ไอ้ธารเอาน่านะเพื่อเพื่อน"อินเอ่ยอย่างออ้นวอน

"ไอ้เด็กเลว เออก็ได้วะวันเดียวนะเว้ยเเต่ไม่สำเร็จมึงโดนกูโยนลงตึกเเน่"

"วายร้ายผมรับปากคอยดูละกันไปนะครับขอไลน์ด้วยนะพี่ธารไว้ผมจะบอกเเผน"

"ไลน์กูเนี่ยนะ"

"อืมเร็วๆเเอดมา"คีย์เอ่ยยักคิ้ว

"เออเเป๊บนึง"ธารหมันไส้สุดท้ายก็ต้องเเอดไปอยู่ดี

"เรียบร้อยเเล้วผมไปหละ"

"ไอ้เด็กเปรต"

"เเต่เด็กมันเเน่มากกล้าเล่นกับคนอย่างเเกไอ้ธาร"

"มันก็เเค่เเกล้งกู เเต่ถ้ามันทำสำเร็จก็โอนะเบื่อกูไม่โอเคที่ไอ้ทินเป็นเเบบนี้"

"เฮ้อ....เออไม่โอเคเหมือนกัน"อินถอนหายใจออกมายาวเหยียด

"ไปดูมันก่อนเถอะ"ธารเอ่ยเดินไปดูทินอินผลักประตูเข้ามา

"เห้ยมึงกลับบ้านเหอะ"

"พวกมึงกลับก่อนเลย"

"ได้พวกกูกลับเเต่ถ้ากูโทรหามึงต้องรับนะ"ธารเอ่ย

"ไม่รับปากเเต่จะพยายามทำนะ"

"กูกับไอ้ธารเป็นห่วงมึงนะ"

"กูรู้ขอกูอยู่เเบบนี้อีกเเป๊บเดี๋ยวกูกลับ"

"อืม ไปเถอะมึง"ธารเอ่ยทั้ง2คนจึงเเยกกันออกไป