การเรียนรู้งานในวันแรกดำเกิงซึ่งเป็คนควบคุมงานทั้งหมดบนฟาร์มเลี้ยงมุกเป็ผู้ถ่ายทอดเนื้อหาทั้งที่เป็รูปธรรมและนามธรรม เขาเล่าคร่าวๆว่า “หลังจากที่ชาวประมงออกทะเลพวกเขาเ่าั้ก็จะนำหอยมุกมาขายให้กับทางเราแล้วเราก็จะนำมันมาเลี้ยงพักฟื้นไว้ในกระชัง โดยใช้เวลาประมาณ 15 วันเพื่อคัดแยกพันธุ์หอยที่อ่อนแอครับ”
ระหว่างนั้นเขาก็ลงนั่งรวมกลุ่มกับลูกจ้าง ซึ่งกำลังนำหอยหลายตัวต่างขนาด นำออกจากถังสีน้ำเงินขนาดกลางวางลงกับพื้นไม้กระดาน โดยที่ดำเกิงพลิกตัวหอยตรงหน้าแล้วบรรยายเพิ่มเติมว่า “ขั้นแรกคุณสองคนต้องคัดเลือกหอยให้เป็เพื่อจะได้เรียนรู้ว่าหอยที่สมบูรณ์กับหอยที่ไม่ได้ขนาดแตกต่างกันยังไง”
ปีวรานั่งลงยองๆข้างดำเกิงมือเอื้อมไปจับหอยซึ่งมีเปลือกหนาแข็งตรงหน้า แล้วถามขึ้น “แล้วจะดูยังไงล่ะนายดำ”
“เราก็ดูขนาดของมันแบบนี้ไงครับ”
ดำเกิงแยกขนาดของหอยที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนจนหญิงสาวพยักหน้ารับ จากนั้นเขาจึงอธิบายต่อว่า “เมื่อเราได้หอยที่มีสภาพแข็งแรงมาแล้วจะนำมาคัดแยกเป็ 3 กลุ่ม...คือกลุ่มแรกเราจะเก็บไว้เพาะเลี้ยงเพื่อนำมาพัฒนาเป็พ่อแม่พันธุ์ต่อไป”
หญิงสาวลุกขึ้นไปดูในถังบรรจุน้ำเกือบเต็มมีหอยตัวเป็ๆซึ่งถูกคัดแยกให้อยู่ในกลุ่มแรกไว้แล้วจากนั้นดำเกิงก็พูดถึงอีกสองกลุ่มที่เหลือ “กลุ่มที่สองจะมีลักษณะโครงสร้างที่สมบูรณ์พร้อมนำมาฝังเม็ดนิวเคลียสทั้งสองฝา ส่วนกลุ่มที่สาม คือลักษณะโครงสร้างสมบูรณ์แต่เปลือกไม่แข็งแรงพอ ก็ใช้ฝังนิวเคลียสแค่ฝาเดียว”
ปีวราเริ่มหน้าซีดเมื่อดำเกิงอธิบายว่าการฝังนิวเคลียสคืออะไรแต่พอเธอเหลียวไปดูชายหนุ่มซึ่งยืนฟังอย่างตั้งใจเธอก็ต้องหันกลับมาฟังคำบรรยายนั้นตามเดิม
“เราจะพักฟื้นหอยมุกหลังการฝังนิวเคลียสในทะเลแล้วจะตรวจเช็คอย่างละเอียดโดยใช้เวลาประมาณ 30 วัน ในการเฝ้าดูแลอย่างเป็พิเศษเมื่อตรวจเช็คหอยเป็ที่เรียบร้อยแล้วหลังจากนั้นจะนำหอยที่มีสภาพแข็งแรงไปแขวนเพาะเลี้ยง โดยระหว่างการเลี้ยงนี้ก็มีการทำความสะอาดอย่างต่อเนื่องทุกๆเดือน เพื่อกำจัดศัตรูของหอย”
“นี่แสดงว่ากว่าจะผ่านขั้นตอนการเลี้ยงก็ต้องใช้เวลาตั้งหลายเดือนอย่างนั้นเหรอนายดำ ฉันเคยอยู่ที่นี่มาตั้งหลายปีไม่เคยเข้ามาป้วนเปี้ยนที่ฟาร์มเลี้ยงนี้อย่างจริงจังสักครั้งไม่นึกเลยจริงๆว่ากว่าจะได้ผลผลิตเป็ไข่มุกแต่ละเม็ดที่มีราคามันกินเวลาไม่ใช่น้อย”
“ยิ่งถ้าบางฤดูกาลสภาพอากาศแปรปรวนมาก บางครั้งผลผลิตก็ไม่ตรงตามเป้าหมายที่ตั้งไว้ก็มีครับ”
คราวนี้ดำเกิงเดินมาหยุดที่ระเบียงไม้ซึ่งกั้นไว้ตรงสุดทางเดินเพื่อเชื่อมต่อไปยังราวสะพาน ซึ่งมีแนวไม้ไผ่พาดไว้ สำหรับเป็ที่เพาะเลี้ยงหอยมุก
“เดี๋ยววันนี้เรามาดูวิธีการเลี้ยงกันก่อนนะครับแล้ววันหลังผมจะอธิบายให้ฟังว่า มีมุกประเภทไหนบ้าง”
“ถ้าอย่างนั้นฉันขอถามเกี่ยวกับหอยมุกอีกสักนิดสิ แล้วเราจะคัดแยกคุณภาพของหอยมุกยังไงเหรอฉันเคยเห็นในห้องของแม่ ท่านจะชอบใส่ประจำอยู่เส้นหนึ่งเวลาออกงานเผื่อจะได้รู้เอาไว้”
ดำเกิงตอบคำถามอย่างชัดเจนว่า “เมื่อตอนที่หอยอายุครบ12-20 เดือน จึงสามารถทำการเก็บเกี่ยวผลผลิตได้ครับแล้วเราก็จะนำส่งเข้าไปที่โรงงานบนฝั่ง เพื่อคัดแยกคุณภาพของมุกการคัดแยกคุณภาพนี้ ทางเราจะยึดถือคุณภาพอยู่ห้าประการ ซึ่งเป็ที่ยอมรับในระดับสากลทั่วไปแล้วก็เป็มาตรฐานของประเทศสหรัฐอเมริกา...นายหญิงเป็ผู้หญิงลองมาเดาเล่นๆดูไหมครับ ว่ามีอะไรบ้าง”
ปีวรากอดอกใช้ความคิดลอบชำเลืองมองไปที่สูรย์ เห็นหน้าเขาแสดงความเยาะเย้ยออกมา เดาความคิดเขาจากสายตาแว่า เธอคงตอบผิดๆถูกๆ
“ถ้าเป็ฉันจะเลือกดูมุกสักเม็ดฉันเดาว่าจะต้องสวย มีขนาดใหญ่ เวลากระทบแสงจะเป็ประกายระยับ แล้วก็...” เธอนึกไม่ออกจนได้
สูรย์จึงถือโอกาสตัดหน้าเป็ฝ่ายตอบเสียเอง “ถึงผมจะไม่ได้เป็ผู้หญิง แต่ถ้าให้ผมตอบ ความสำคัญในการคัดเลือกมุกทั้ง 5ข้อ จะต้องคำนึงถึงขนาด รูปทรง สีสัน ประกายความเงางาม และอีกสิ่งก็คือผิวััด้านนอก หรือพวกตำหนิ อะไรทำนองนั้น”
เชอะ!ทำเป็อวดภูมิแข่งกับฉัน แน่ใจหรือไงว่าจะถูกครบถ้วน
“นายหัวน้อยพูดถูกครับ...นั่นล่ะคือ 5 สิ่งสำคัญที่เป็มาตรฐาน”
หญิงสาวแอบเบ้ปากใส่เมื่อเหลือบไปเห็นแววตากรุ้มกริ่มของสูรย์ แสดงชัยชนะทั้งที่เป็เื่ขี้ผงในสายตาของเธอ เพราะสิ่งที่ดำเกิงเล่าให้ฟังล้วนเป็ทฤษฎีทั้งนั้น ขี้คร้านเวลาลงมือปฏิบัติ เลือกมุกที่ได้มาตรฐานเอาเข้าจริงๆ จะไปได้สักกี่น้ำ
แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจทำตัวเป็คนเก่ง...เธอจึงได้แต่แอบหมั่นไส้
“นายหญิงจะลองเดินออกไปดูหอยมุกที่เราเพาะเลี้ยงไว้ใต้ทะเลใกล้ๆไหมครับ”
ปีวราหันไปสบตาคนพูดนี่ดำเกิงคิดจะชวนเธอเดินบนกระดานไม้บางๆซึ่งพาดอยู่บนเสาหลักอะไรกันไม่รู้จะแข็งแรงหรือเปล่าอย่างนั้นหรือ ทว่ายังไม่ทันได้ปฏิเสธเสียงคนกวนประสาทก็ลอยผ่านมาตามลม
“นายดำแน่ใจรึเปล่าที่จะให้ปีเดินบนกระดานไม้ แดดออกจะเปรี้ยงขนาดนี้ เกิดเป็ลมเป็แล้งไปกลางทางเดี๋ยวจะเป็เื่ใหญ่นะ”
หญิงสาวรู้ว่าเขาจงใจพูดเหน็บเธอจึงกระแทกกระทั้นกลับ “ใครบอกคุณล่ะ ว่าฉันไม่กล้า ตัวฉันหนักไม่ถึงห้าสิบกิโลรับรองว่าต่อให้เดินลงส้นเท้า ก็ไม่มีทางร่วงตกน้ำแน่ คุณต่างหากตัวโตยังกับั์ปักหลั่น น้ำหนักตัวก็คงไม่น้อยกว่าหมี...”
เธอยั้งคำว่า ‘ควาย’ไว้ทัน แต่ก็เหน็บกลับแบบแสบๆพอกัน “แต่ไม่แน่หรอกนะคุณอาจเป็พวกตัวใหญ่ แต่ใจปลาซิวก็เป็ได้”
เขม่นกันไปมาจนกระทั่งดำเกิงต้องห้ามทัพ ทั้งที่ยังอมยิ้มแก้มตุ่ย “อย่าทะเลาะกันเลยครับไม้กระดานสร้างไว้อย่างแข็งแรง ไม่มีทางร่วงแน่ครับ ถ้าไม่ประมาท”
สูรย์จึงขยับแล้วทรงตัวออกเดินนำไปบนไม้กระดานก่อน่ตัว แล้วหันกลับมา ถอดแว่นกันแดดออกจงใจจ้องอีกฝ่าย แลยักคิ้วเป็เชิงท้าทาย
มีหรือถูกท้า แล้วปีวราจะไม่ตอบสนอง!
เธอขยับปีกหมวกให้ลดต่ำเพื่อบังแสงที่กระทบลงบนผิวหน้าแล้วค่อยๆก้าวย่างอย่างระมัดระวังตัวตามไปหยุดยืนอยู่ตรงกลางแนวขนานของไม้ที่พาดทับกันเป็ตาราง
สิ่งที่เห็นเบื้องหน้าคือท้องทะเลกว้างจรดขอบฟ้าสีเขียวอมฟ้าของทะเลแทบจะกลืนไปกับสีขาวขยุกขยุยซึ่งลอยตัวอยู่ฉากหลังสีฟ้าสว่างเธอไม่เคยมายืนอยู่ในมุมนี้สักครั้ง จึงไม่รู้เลยว่า บริเวณที่เป็ฟาร์มเพาะเลี้ยงก็มีจุดที่มองเห็นทะเลได้สวยงามไม่แพ้เนินทรายด้านล่างสักนิด
แต่ก็มีข้อเสีย คือกระดานไม้ที่ยืนมันติดจะโคลงเคลงไปสักหน่อย!
เธอเริ่มรู้สึกได้ในนาทีต่อมา เหมือนกับว่าแผ่นไม้กระดานมันดังเอี๊ยดอ๊าดและเริ่มบิดตัวไปมา เอนซ้ายขวาขึ้นลง และตอนนี้ เธอกำลังเสียการทรงตัวซึ่งแท้จริงไม่มีอะไร เป็เพราะเธอมัวแต่ใจลอย เคลิ้มไปกับความงามของผืนทะเลทั้งที่แดดยังร้อนเปรี้ยง
เธอกำลังจะหน้ามืด!ขาอ่อนยวบลงทันใด
.............................................................
![[ รวมเรื่องสั้น 18+ ] แนวจีนโบราณ NC เน้น ๆ สายแซ่บ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1781774008_31395121.webp)
905
