ปีหน้า หยางหยางจะอายุ 5 ขวบ ถึงเวลาทดสอบพลังยุทธ์เพื่อเข้าสู่สำนักยุทธ์ทั้ง 3 ในแคว้น แม้จะไม่มีพ่อแม่ แต่ปู่และพ่อบุญธรรมก็ดูแลเขาอย่างดี สั่งสอนวิชาการแพทย์และยุทธ์อย่างทุ่มเท
เช้าวันนี้ หยางหยางมาจัดร้านและเปิดร้านตามปกติ สักพักมีเด็กหญิงวัย 4 ปีชื่อ จ้าวลี่อิง เดินเข้ามาพร้อมคนแก่ ปู่ของเธอไม่สบายจากการรับพลังธาตุน้ำมากเกินไป ต้องเข้ามารักษา ปู่ของหยางหยางมักเป็คนรักษาให้ แต่เช้าวันนี้ติดลูกค้าอีกคน หยางหยางจึงก้าวเข้ามาคารวะและบอกกล่าวเพื่อเตรียมให้การรักษา
จ้าวลี่อิงมองหยางหยางด้วยแววตาไม่พอใจ เพราะไม่อยากให้หยางหยางเป็คนรักษา จ้าวลี่อิงพูดจาดูถูกหยางหยาง ปู่ของเธอรีบตำหนิจ้าวลี่อิงและขอโทษหยางหยาง
"ไม่เป็ไร ขอรับท่านปู่ ข้าไม่สนใจ ให้ข้าดูแลท่านก่อน ถ้าไม่ดีหรือไม่แน่ใจ ค่อยให้ท่านปู่ของข้ามาตรวจดูอีกครั้งก็ได้ขอรับ" หยางหยางกล่าวอย่างสุภาพ
หยางหยางตรวจชีพจรและฝังเข็มลงในจุดที่เ็ป แต่เนื่องจากเขายังเด็ก พลังปราณในตัวยังมีน้อย ทำให้ใช้เวลารักษานาน จ้าวลี่อิงไม่พอใจและตำหนิหยางหยางอีกครั้ง
"ดูเหมือนว่า จ้าวลี่อิง จะไม่ชอบข้าเลย ไม่รู้ข้าไปทำอะไรมานะ เ้าถึงไม่ชอบข้าเช่นนี้" หยางหยางคิดในใจ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา
สักพักปู่ของหยางหยางเดินมาตรวจดูอาการของปู่จ้าวลี่อิง ปู่จ้าวลี่อิงบอกว่าอาการดีขึ้น แต่พลังปราณของหยางหยางยังอ่อนแอ ถึงใช้เวลารักษานาน ปู่ของหยางหยางบอกว่า พลังปราณของหยางหยางหยุดนิ่งไม่เพิ่มพูนมาประมาณ 1 ปีแล้ว ยังหาสาเหตุไม่ได้
หลังจากปู่จ้าวลี่อิงกลับไป ปู่ของหยางหยางบอกหยางหยางว่า ไม่ต้องกังวล พิษไอเย็นน้ำแข็งในร่างกายปู่จ้าวลี่อิงถูกขับออกมาแล้ว ทานยาที่หยางหยางจัดให้แล้วมาอีกสองสามครั้งน่าจะหายขาดแล้ว
ในขณะที่หยางหยางกำลังเดินกลับไปพักที่ห้อง สายตาของ ลี้หยุน ลูกพี่ลูกน้องของเขา มองมาด้วยความเกลียดชัง ลี้หยุนอายุ 14 ปี ฝีมือจัดอยู่ในเกณฑ์ไม่น่าอาย เตรียมพร้อมจะเข้าสอบวัดฐานยุทธ์ในรอบปีนี้
"ข้าไม่เข้าใจเลย ทำไมท่านปูถึงรักหยางหยาง ทำไมสอนตำราทักษะแพทย์ตระกูลลี้ให้หยางหยางมากมาย แต่กับข้า ท่านปู่ไม่สนใจสอนให้ข้ามากเช่นนั้นเลย ฐานยุทธ์ของหยางหยางก็ไม่ก้าวหน้า อีกทั้งยังเป็คนนอกที่ตระกูลเราเก็บมาเลี้ยงดูอีก" ลี้หยุนบ่นกับพ่อ
ลี้ไห่ บิดาของลี้หยุนกล่าวขึ้นมาว่า "เ้าไม่ต้องพูดไป ถึงเวลา หยางหยางก็จะต้องไปแน่นอน ตอนนี้เ้าเตรียมเข้าทดสอบให้ดีก่อน
ในขณะที่ลี้หยุนบ่นกับพ่อ หยางหยางก็ได้ยินเสียงพูดคุยนั้น เขารู้สึกเสียใจและสับสน ไม่เข้าใจว่าทำไมตระกูลลี้ถึงไม่ชอบเขา เขาพยายามอย่างหนัก ฝึกฝนวิชาการแพทย์และยุทธ์อย่างทุ่มเท แต่ก็ยังถูกดูถูกและรังเกียจ หยางหยางเงียบไม่พูดอะไร เดินกลับไปที่ห้องของเขา
เมื่อกลับถึงห้อง หยางหยางมองไปที่รอยปานรอบข้อมือของเขา รอยปานนี้ปรากฏขึ้นเมื่อ 1 ปีก่อน ตอนแรกมันแค่จางๆ แต่ตอนนี้เริ่มชัดเจนขึ้นจนเหมือนรอยไหม้ หยางหยางไม่เคยเห็นรอยปานแบบนี้มาก่อน เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร เป็โรคหรือปาน เขาพยายามหาคำตอบ แต่ก็ไม่พบ
หยางหยางกังวลใจกับรอยปานนี้ เขากลัวว่ามันจะเป็โรคที่รักษาไม่หาย กลัวว่ามันจะเป็อุปสรรคต่อการสอบเข้าสำนักยุทธ์ เขานั่งนิ่งๆ คิดหาทางออก แต่ก็คิดไม่ออก
ในที่สุด หยางหยางก็ตัดสินใจไปหาปู่ ปู่ของเขาเป็หมอที่มีความรู้มาก อาจจะรู้จักรอยปานนี้
หยางหยางเดินไปหาปู่ที่ห้องทำงาน เขาก้าวเข้าไปและก้มหัวคารวะ
"ท่านปู่ มีอะไรให้ข้าช่วยไหม" หยางหยางถาม
"เปล่า หยางหยาง มีอะไรหรือเปล่า?" ปู่ของหยางหยางถาม
"ท่านปู่ ข้ามีเื่อยากถามปู่" หยางหยางพูด
"ว่ามาเลยลูก" ปู่ของหยางหยางยิ้ม
"รอยปานนี้มันคืออะไรขอรับ?" หยางหยางถามพลางชี้ไปที่รอยปานบนข้อมือของเขา
ปู่ของหยางหยางมองไปที่รอยปานบนข้อมือของหยางหยางอย่างตั้งใจ สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็เคร่งเครียด
"หยางหยาง ปู่ขอโทษนะ แต่ปู่ไม่รู้ว่ารอยปานนี้คืออะไร ปู่ไม่เคยเห็นรอยปานแบบนี้มาก่อน" ปู่ของหยางหยางพูด
"แล้วมันเป็โรคหรือเปล่าขอรับ?" หยางหยางถามด้วยความกังวล
"ปู่ไม่แน่ใจ แต่ปู่คิดว่ามันไม่น่าจะเป็โรค เพราะว่ามันไม่เคยทำให้หยางหยางรู้สึกเ็ปหรือไม่สบายเลย" ปู่ของหยางหยางตอบ
"แล้วมันคืออะไรขอรับ?" หยางหยางถามอีกครั้ง
"ปู่ก็ไม่รู้ลูก ปู่ต้องหาเวลาศึกษาเพิ่มเติมก่อน" ปู่ของหยางหยางพูด
หยางหยางรู้สึกผิดหวัง แต่เขาก็เข้าใจว่าปู่ของเขาพยายามหาคำตอบให้เขาแล้ว
"ขอบคุณขอรับท่านปู่" หยางหยางพูด
"ไม่เป็ไรลูก" ปู่ของหยางหยางยิ้ม
หยางหยางเดินออกจากห้องทำงานของปู่ เขายังคงกังวลใจกับรอยปานนี้ แต่เขารู้ว่าเขาต้องอดทนรอจนกว่าปู่จะหาคำตอบได้
ในขณะเดียวกัน ข่าวคราวเื่พลังงานที่หดหายก็เริ่มแพร่กระจายไปทั่ว ผู้คนต่างหวาดกลัว ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป หลายคนเริ่มกักตุนอาหารและน้ำ เผื่อไว้สำหรับเหตุการณ์ที่เลวร้าย
หยางหยางได้ยินข่าวคราวเื่พลังงานที่หดหาย เขาก็ยิ่งกังวลใจมากขึ้น เขาไม่รู้ว่าพลังงานที่หดหายนี้เกี่ยวข้องกับรอยปานของเขาหรือไม่ เขากลัวว่ามันจะเป็ลางร้าย
หยางหยางตัดสินใจว่าเขาต้องหาคำตอบให้เร็วที่สุด เขาต้องรู้ว่ารอยปานนี้คืออะไร และมันเกี่ยวข้องกับพลังงานที่หดหายหรือไม่ เขาต้องหาทางหยุดยั้งพลังงานที่หดหายก่อนที่จะสายเกินไป
899
![[จบ] หลานสาวตัวน้อยกับเหล่าคุณลุงผู้มั่งคั่งทั้งห้า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737009094_81435325.webp)
