เอลิออสได้ถูกพาตัวมายังเต้นท์ๆนึงและเขาก็ถูกสั่งให้นอนลงไปโดยท่านหมอถึงเขาอาจจะยังงุนงงกับเหตุการณ์อยู่บ้าง
แต่เขาก็ไม่คิดจะปฏิเสธการช่วยในครั้งนี้เพราะถ้าเขาปฏิเสธขึ้นจะถือว่าเป็การเสียมารยาทเป็อย่างมากเพราะด้วยความที่อีกฝ่ายเป็ถึงบุตรขององค์จักรพรรดินั้นเอง และอีกอย่างเขาก็ไม่คิดที่จะปฏิเสธแน่นอนอยู่แล้วเพราะเขานั้นแทบจะไม่ต้องเสียเวลาการเดินทางเพื่อที่จะไปรักษาตัวและเสียเงินในการจ่ายค่ารักษาเลยแม้แต่น้อย ในครั้งนี้นับว่าเขาได้กำไรยิ่งกว่าก็ไม่ผิด
เหตุการณ์ที่ยากจะเชื่อได้ก็ได้ปรากฏขึ้นเพียงแค่ท่านหมอที่ตรวจดูแผลจากร่างของเขาเป็อย่างดีแล้วนั้นท่านก็เริ่มขบวนการรักษาอย่างรวดเร็วเป็อย่างมากทำให้เอลิออสเองนั้นก็ไม่ได้มองเห็นการรักษาอะไรใดๆเลยแต่เพียงไม่กี่อึดใจเขาก็รู้สึกได้ถึงแผลที่เริ่มสมานตัวขึ้นอย่างช้าก่อนที่จะเร็วขึ้นเรื่อยๆและแล้วแสงสว่างสีขาวก็ได้หายไปทำให้ได้เขามองเห็นร่างกายของเขาอย่างชัดเจน
ปรากฏว่าแผลทั้งหมดได้ถูกลบหายไป?
ผู้ที่สามารถใช้คลื่นพลังเวทย์รักษาผู้คนได้นั้นถูกเรียกด้วยคำว่าท่านหมอ ซึ่งบุคคลเหล่านี้นั้นแตกต่างเป็อย่างมากับหมอทั่วๆไปเพราะท่านหมอเหล่านี้เป็ผู้ที่สามารถรักษาด้วยคลื่นพลังเวทย์ในร่างกายของเขาและการรักษาก็ประสบความสำเร็จเป็อย่างมากด้วย
ท่านหมอผู้นี้เป็ชายวัยหกสิบกว่าแต่สุขภาพร่างกายของเขานั้นก็ยังแข็งแรงดีผิดกับอายุจึงทำให้เอลิออสอดที่จะชื่นชมในตัวของท่านไม่ได้
"ข้าต้องขอบคุณท่านเป็อย่างมาก!"
เอลิออสกล่าวพร้อมโค้งคำนับต่อผู้าุโตรงหน้าอย่างนอบน้อม
ท่านหมอผู้นี้เพียงแกว่งมือไปมาด้วยรอยยิ้ม
"เื่เล็กน้อยๆ~"
"ข้าต้องขอบคุณท่านเป็อย่างมาก"
เอลิออสกล่าวอีกครั้งด้วยความขอบคุณ
"อย่าได้ใส่ใจๆ ว่าแต่ท่านจะเดินทางเข้าเมืองใหญ่งั้นรึ?"
ชายที่มีชื่อว่าเซบัสถามขึ้น
"เปล่า ข้าคงต้องขอตัวลาไปก่อนแล้วบุญคุณครั้งนี้ข้าจะไม่มีทางลืม ผู้าุโข้าขอบคุณท่านมาก!"
เซบัสเห็นเอลิออสได้เดินกลับเข้าไปทางเดิมแต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรออกไปแล้วนั้นก็ปรากฏว่าเอลิออสได้จากไปแล้วนั้นเอง
เซบัสจึงทำได้แค่ถอนหายใจอย่างหมดหนทาง
"ท่านพี่เขาเดินจากไปแล้ว?"
ชายหนุ่มกล่าวอย่างเสียดาย
"งั้นรึ?"
หญิงสาวกล่าวอย่างเหม่อลอย
ส่วนในขณะเดียวกันก็ได้มีหญิงสาวอีกนางนึงที่กำลังนั่งอ่านหนังสือโดยที่ไม่ได้ใส่ใจทั้งสองคนมากนัก
เอลิออสได้เดินกลับมายังเส้นแบ่งระหว่างวงเวทย์ป้องกันและเขาก็ได้เดินออกมา
"สัตว์อสูรตัวนั้นอาจจะยังคงอยู่แถวๆนี้หึ เพราะเ้าจ้องจะฆ่าข้าและกินข้าลงไปงั้นข้าก็คงต้องกินเ้าเป็การตอบแทนสินะ!"
ในระหว่างที่เอลิออสเดินไปอย่างระมัดระวัง เขาก็ได้พบเป้าหมายของเขาขึ้นแล้วมันกำลังนอนอยู่บนก้อนหินก้อนหนึ่งทำให้เขาพบเจอร่างของมันอย่างง่ายดาย เอลิออสที่ยืนซ่อนตัวจากไม่ไกลตัวของมันสักเท่าไหร่เขาก็เริ่มสร้างการโจมดีไปหามันอย่างช้าๆ
หมอกพิษจำนวนมากได้เข้าปกคลุมผืนป่าแห่งนี้อย่างรวดเร็วและมันก็ค่อยๆบินไปหาเ้าเสือดำที่กำลังนอนอยู่อย่างไม่รู้จักหนาวจักเย็นเลยสักนิด พิษที่เอลิออสสร้างขึ้นมาย่อมไม่มีผลกับตัวเขาอย่างถึงที่สุดเพราะว่าเขาเป็คนสร้างตัวพิษนี้ขึ้นมาเอง ทำให้เขานั้นก็ย่อมไม่ได้รับอันตรายจากตัวพิษนี้เลย
เมื่อเสือดำได้สูดดมอากาศเข้าไปอย่างเต็มปอดมันก็ได้รับรู้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติมันจึงลุกขึ้นยืนและหันซ้ายห้นขวาเพื่อมองดูบางอย่างที่ผิดปกติอย่างละเอียดครบถ้วนมันก็เป็ไปตามที่สัญชาตญาณของมันได้บอกเพราะว่ามันััได้ถึงการมีอยู่ของมนุษย์ซึ่งมนุษย์ตนนั้นมันก็รู้จักคุ้นเคยเป็อย่างดีเพราะมันพึ่งจะได้เจุ์ตนนั้นและวิ่งไล่ฆ่าอย่างสนุกสนานแต่เ้ามนุษย์ตนนี้ก็ได้หนีรอดจากน้ำมือของมันอย่างบังเอิญทำให้มันยิ่งโกรธขึ้นเป็อย่างมากแต่มันก็เข้าไปในวงเวทย์ป้องกันไม่ได้
แต่ในตอนนี้มนุษย์ตนนั้นกลับมาปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าของมันอีกครั้งมันแทบจะหัวเราะขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งในความโง่ของเ้ามนุษย์
ถึงเอลิออสจะสร้างหมอกพิษเป็จำนวนมากแต่ตัวพิษนี้มันก็ไม่ค่อยได้ผลกับมันสักเท่าไหร่
แต่ถ้าสมมติว่าฝั่งตรงข้ามเป็มนุษย์ขึ้นมามันย่อมจะได้รับผลกระทบมากพอสมควรอยู่
ในขณะนั้นเองเอลิออสก็ได้เห็นว่าเ้าเสือดำมันกำลังเดินเข้ามาหาตัวของเขาอย่างช้าๆใบหน้าของเขาก็เกิดรอยยิ้มขึ้นมาบางๆ
ไม่นานบนร่างของเสือดำก็ปรากฏสะเก็ดไฟขึ้นมาและเปลวไฟก็เริ่มปกคลุมร่างของมันอย่างบ้าคลั่งยิ่งมันเดินเข้ามาหาเอลิออสมากเท่าไหร่เปลวไฟก็ยิ่งรุนแรงมากเท่านั้น
ก่อนหน้านี้เอลิออสได้วางกับดักเวทย์ธาตุไฟขึ้นมาเป็จำนวนมากจึงทำให้เสือดำตัวนี้ตกหลุมพรางอย่างง่ายดาย
แต่เอลิออสก็ยังไม่ได้ใจไป ในมือของเขาก็พลันปรากฏธนูสีดำขึ้นมาอย่างรวดเร็วและเขาก็รีบยิงเข้าไปหาเ้าิสือดำในทันที
ลูกธนูสีม่วง(ธาตุไฟฟ้า)
ลูกธนูสีแดง(ธาตุไฟ)
ลูกธนูสีดำ(ธาตุความมืด)
ลูกธนูสีขาว(ธาตุลม)
เพียงไม่ถึงสิบลมหายใจลูกธนูก็ได้ปรากฏอยู่ต่อหน้าของเสือดำอย่างรวดเร็วซึ่งทำให้มันไม่ได้มีเวลาที่จะหลบหนีเลยด้วยซ้ำบวกด้วยที่ตัวมันนั้นก็หยิ่งยโสทำให้ลำพองในพลังของตัวเองมากเกินไปทำให้มันไม่หลบหลีกเลย
เอลิออสได้ยิงลูกธนูไปทั้งหมดหนึ่งร้อยดอก เมื่อลูกธนูได้ไปัักับผิวหน้งของมันลูกธนูทั้งห้าสิบดอกมันก็เด้งออกมาจากตัวของมันอย่างไวแต่ก็ยังดีที่ลูกธนูอีกห้าสิบดอกมันได้ทิ่มแทงเข้าไปบนิัของมันสำเร็จ
เ้าเสือดำมันก็ไม่สะทกสะท้านเลยจึงทำให้มันยังคงเดินเข้าไปหาเอลิออสอย่างต่อไปแต่ไม่นานตัวของมันก็เริ่มจะรู้สึกถึงความเ็ปอย่างรวดเร็วบนตัวของมัน
ลูกธนูสีขาวได้ปักลงมาที่ขาทั้งหมดของเขา ลูกธนูสีดำได้ปักอยู่บนหัวของมันทั้งหมดทำให้ปรากฏหมอกสีดำขึ้นอย่างมหาศาล ลูกธนูสีม่วงและลูกธนูสีแดงได้ปักมาอยู่บนลำตัวของมันทั้งหมดทำให้มันรู้สึกได้ถึงความร้อนจากลูกธนูสีแดงและมันก็ยังรู้สึกเจ็บแปลกๆด้วยลูกธนูสีม่วงนั้นเอง
ถึงแม้ว่าเ้าเสือดำตัวนี้จะแข็งแกร่งมากกว่าตัวของเอลิออสแต่ถ้าจะให้มันรับการโจมตีที่แสนเ็ปจากเขาเรื่อยๆตัวของมันก็มีขีดจำกัดเช่นเดียวกันกับคนอื่นๆทั่วไป
เ้าเสือดำมันล้มลงไปนอนอยู่กับพื้นด้วยความเจ็นปวดอย่างแสนสาหัสและทรมาน
ไม่นานมันก็ได้เห็นคลื่นน้ำได้ซัดเข้ามาหาที่ตัวของมันอย่างบ้าคลั่งและตัวของมันก็ได้เข้ามาอยู่ในคลื่นน้ำอย่างไม่ต้องสงสัยในเวลาเดียวกันคลื่นน้ำยังไม่ทันที่จะหายไปมันก็ได้รู้สึกถึงบางอย่างและตัวของมันก็เริ่มจะหนาวสั่น
ในที่สุดคลื่นน้ำก็ได้ถูกแช่แข็งไปจนหมดทำให้เ้าเสือดำที่ยังติดอยู่ด้านไปนั้นก็พลางถูกแช่แข็งไปด้วยนั้นเอง
ใบหน้าของเอลิออสก็ได้บังเกิดรอยยิ้มด้วยความปิติขึ้นมาถึงแม้ว่าในตอนนี้เ้าเสือดำตัวนี้จะตายลงไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัยแต่เขานั้นก็ยังไม่ได้วางใจอะไรทำให้เขาได้รอเวลาผ่านไปสักหนึ่งชั่วโมงก่อนที่เขาจะใช้ทวนแทงลงไปที่ก้อนน้ำแข็งทำให้มันเริ่มแตกขึ้นมาเล็กน้อยจากนั้นก็แตกออกมาเป็เสี่ยงๆและก็ได้ปรากฏร่างของเ้าเสือดำที่สิ้นชีวิตลงแล้ว
เอลิออสนั้นได้ทำตามที่เขานั้นเคยได้ลั่นวาจาเอาไว้ก่อนหน้านี้นั่นก็คือในเมื่อเ้าเสือดำตัวนี้้าที่จะสังหารและกินเขาเพราะฉะนั้นเขาจึงไดัทำการก่อไฟเพื่อที่จะกินเนื้อของเสือดำตัวนี้
1K
