เช้าวันนั้น หนูเดินมาถึงหน้ามหาลัยเร็วกว่าปกติ หัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมาจากอก ตลอดคืนที่ผ่านมา หนูนอนไม่หลับเลย เ้านายนัดหนูไว้แต่เช้า… และวันนี้คือครั้งแรกที่เราจะเจอกันต่อหน้า
พอเดินมาถึงซุ้มไม้ข้างประตู หนูก็เห็นคนยื่นอยู่ตรงนั้นจริง ๆ
ลุงชัย
ภารโรงของมหาลัย คนที่ใคร ๆ ก็รังเกียจ คนที่นักศึกษาส่วนใหญ่พากันเบือนหน้าหนี กลิ่นตัวเขาหนัก กลิ่นเหงื่อเหม็นอับ เสื้อผ้าเก่าโทรม รองเท้าขาด ๆ เสียงลากแตะดังเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้งที่เดินผ่าน
หรือเขาคือ "เ้านาย" ของหนูจริงๆหรอ หัวใจหนูเต้นแรง มือเย็นเฉียบ รู้สึกเหมือนอากาศรอบตัวมันหนักไปหมด
"มาแล้วหรออีมาย มานี่สิ"
เสียงห้วน ๆ ของเขาทำหนูสะดุ้งจนเผลอกำชายกระโปรงแน่น หนูเดินเข้าไปช้า ๆ เหมือนคนจะหมดแรง ใจหนูมันเต้นแรงจนเสียงมันก้องในหู
หนูหลบตา ไม่กล้ามองหน้าเขาตรง ๆ แต่ก็รู้ว่าเขากำลังจ้องหนูอยู่
"ใส่กกน.อะไรมา ถอดมาให้กูซิ"
หนูเงยหน้าขึ้นนิดนึง ใจนเผลออ้าปาก
"ตรงนี้เลยเหรอคะ… มัน… คนเดินผ่านเยอะนะ…"
เสียงหนูเบามาก เบากว่าที่คิด มือเริ่มสั่น เหงื่อผุดที่มือจนจับกระเป๋าแน่นขึ้นอีก
"อย่ามาเล่นตัว กูสั่งแล้วมึงก็ต้องทำ หรือจะให้กูดึงให้เลยมั้ยล่ะ?"
น้ำเสียงของเขากร้าวขึ้นแบบไม่ลังเล ใจหนูยิ่งเต้นแรงจนเหมือนจะเป็ลม
หนูก้มหน้า สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามกลั้นความอายที่มันตีขึ้นหน้าร้อนวูบวาบไปหมด
มือสั่น ๆ ของหนูค่อย ๆ เอื้อมไปใต้กระโปรง แล้วดึงกางเกงในลงมาอย่างช้า ๆ
ทุกจังหวะที่ผ้าถูไถผ่านขา หนูรู้สึกเหมือนกำลังเปลือยกลางที่สาธารณะจริง ๆ หัวใจสั่น ร่างกายเหมือนจะไม่ใช่ของตัวเองแล้ว
หนูยื่นกางเกงในให้เขาด้วยมือที่สั่นน้อย ๆ ไม่กล้ามองหน้าเขาด้วยซ้ำ
เขารับมันไปหน้าตาเฉย ไม่พูดอะไร ยัดมันเข้ากระเป๋าเสื้อแบบง่าย ๆ เหมือนเป็แค่เศษผ้า
"ดีมาก เด็กร่าxของกู… ไปเรียนซะ วันนี้ห้ามใส่อะไรกลับเข้าไปอีกนะ กูจะรู้ถ้ามึงแอบใส่ หึ"
"ค่ะเ้านาย"
หนูพยักหน้าเบา ๆ แทบไม่ได้ยินเสียงตัวเองเลย ขาอ่อนจนเกือบล้ม หัวใจยังเต้นไม่หยุด มือยังกำชายกระโปรงแน่นไม่ปล่อย
ใต้กระโปรงของหนู… ตอนนี้ไม่มีอะไรเลย
และหนูต้องใช้ชีวิตทั้งวันแบบนี้ ในมหาลัย ในห้องเรียน ท่ามกลางคนมากมาย โดยไม่มีอะไรปกปิดตรงนั้นเลยสักนิด…
.
.
.
ทั้งวันหนูแทบไม่มีสมาธิเรียนเลย ขยับตัวก็เสียววูบวาบไปหมด ลมจากพัดลมเพดานในห้องเรียนเหมือนจงใจพัดโดนตรงนั้นตลอดเวลา
ทุกครั้งที่ขยับขา เปลี่ยนท่านั่ง หรือเดินขึ้นบันได ฉันจะต้องขมิบแน่น ๆ เหมือนกลัวอะไรมันจะโผล่ออกมา มันทั้งอาย ทั้งเสียว จนบางจังหวะ หนูต้องกัดปากแน่น ๆ ไม่ให้หลุดเสียงอะไรออกมา
ในหัวหนูมันฟุ้งเต็มไปด้วยภาพของเขา ภาพที่หนูยืนถอดกางเกงในให้เขาเมื่อเช้า ภาพที่เขายัดมันเข้ากระเป๋าเสื้อแบบไม่ใยดี ภาพที่เขามองหนูด้วยสายตาหื่น ๆ แบบที่ไม่เคยมีใครมองมาก่อนในชีวิต
หนูรู้สึกแฉะจนรู้สึกได้จริง ๆ … จนต้องนั่งหนีบขาไว้ทั้งวัน
พอเรียนจบ หนูแทบจะลุกออกจากห้องก่อนใคร เดินตรงไปหลังตึกวิทย์ทันที
ตรงนั้นมีห้องพักภารโรงหลังเก่า ๆ ไม่มีคนเดินผ่าน ไม่มีไฟทาง ไม่มีแม้แต่ชื่อห้องติดไว้ที่ประตู มันเงียบ มืด และน่ากลัว แต่หัวใจหนูกลับเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
หนูเคาะประตูเบา ๆ
ประตูเปิดออกแทบจะทันที
กลิ่นอับ กลิ่นเหงื่อ กลิ่นเหมือนห้องที่ไม่มีใครทำความสะอาดมานานลอยออกมาต้อนรับ
ข้างในมีเตียงเก่า ๆ วางไว้ริมผนัง ผ้าปูยับยู่ยี่ เหมือนใช้มานานแต่ไม่เคยเปลี่ยน
ห้องน้ำอยู่มุมในสุด มีประตูไม้บาง ๆ กั้นไว้
พื้นห้องเป็ไม้เก่าเดินแล้วมีเสียงเอี๊ยด
ทุกอย่างในห้องนี้ดูโทรมและเหม็น แต่หนูกลับรู้สึกเหมือนกำลังจะได้เข้าไปอยู่ในโลกที่หนูรอคอยมาตลอด…
โลกที่เขาเป็ "เ้านาย" และหนูเป็แค่… "ของเล่นของเขา"
“คุกเข่าลงตรงพื้นนั่น”
เสียงห้วน ๆ ทำหนูสะดุ้ง รีบคุกเข่าทันที พื้นไม้แข็งเย็น ๆ ทิ่มเข่า แต่หนูไม่กล้าบ่นอะไรเลย
ลุงชัยนั่งมองหนูจากเก้าอี้ไม้เก่า เหมือนจ้องหมาเชื่อง ๆ ที่เขากำลังจะฝึก
“มึงฟังให้ดี จะเป็ทาสกูได้ จะต้องทำตามกฎของทาส 9 ข้อ กูจะพูดแค่รอบเดียว ฟังให้ดี เข้าใจมั้ย?”
“ค่ะ…” หนูตอบเบา ๆ ใจเต้นตึ้บ ๆ จนเหมือนจะดังออกมาให้เขาได้ยิน
ข้อหนึ่ง
“เวลาที่กูกับมึงอยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้ มึงห้ามใส่เสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว ถ้ามึงยังใส่อยู่ นั้นคือมึงผิดกฎั้แ่เริ่มแล้ว”
หัวใจหนูกระตุกวูบ หนูยังนั่งอยู่ในชุดนักศึกษาเต็มตัว แต่หลังจากนี้ หนูจะต้องโป๊เปลือยต่อหน้าเ้านายตลอดเวลา มันทั้งน่าอายทั้งตื่นเต้นปนกันจนแยกไม่ออก
หนูคิดในใจ… จะให้หนูโป๊ต่อหน้าเขาจริง ๆ เหรอ… แบบไม่มีอะไรเลยน่ะนะ…?
แต่มันก็เหมือนมีบางอย่างในตัวหนูที่พยักหน้าตอบว่า “ใช่…นี่แหละความเป็ทาสที่หนูตามหาอยู่”
ข้อสอง
“ถ้าแก้ผ้าแล้ว มึงต้องกราบเท้ากูเป็การทักทายทุกครั้ง ไม่ว่ามึงจะรู้สึกยังไง ไม่ว่ากูจะเหม็นแค่ไหน มึงต้องกราบ จำไว้”
ภาพตัวเองหมอบกับพื้น เอาหน้าซุกที่เท้าสาก ๆ ของลุงชัย ลอยมาในหัวทันที
หนูกลืนน้ำลาย รู้สึกทั้งเสียว ทั้งอับอาย จนหน้าร้อนวูบวาบ
แต่ในใจมันกลับเต้นแรงแบบแปลก ๆ เหมือนกับกำลังรอให้เขาสั่งแบบนั้นจริง ๆ
ข้อสาม
“มึงห้ามอยู่สูงกว่ากู เวลาอยู่สองต่อสอง มึงต้องคุกเข่าหรือคลาน ห้ามยืน ห้ามเดินสองขา คลานเหมือนหมาเข้าใจมั้ย?”
หนูเม้มปากแน่น
คลานเหมือนหมาเหรอ…?
แค่คิดก็เหมือนหัวใจจะกระตุก ความเสียวซ่านมันแล่นแปลบขึ้นมาถึงอก
มันน่าอายมาก… แต่มันก็คงจะรู้สึกดีแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนแน่ๆ
“ค่ะ… เข้าใจค่ะ…”
ข้อสี่
“มึงห้ามช่วยตัวเอง และห้ามเสร็จโดยไม่ได้รับอนุญาตจากกู เข้าใจมั้ย ไม่ว่าจะมึงจะเงี่ยxขนาดไหนก็ตาม ถ้ายังไม่ได้รับคำสั่ง มึงไม่มีสิทธิ์ ต้องทนไปจนกว่ากูจะอยากเห็นมึงน้ำแตก”
หนูเผลอกัดริมฝีปาก ตัวเกร็งทันที
คำพูดนั้นมันเหมือนตีเข้าใจกลางของหนูเลย…
เพราะตลอดหลายวันที่คุยกันทางออนไลน์ หนู… ก็เคยแอบทำโดยไม่บอกเขา ถึงแม้จะไม่เสร็จ
แต่เขาก็คงจะรู้หมดแล้ว… และหนูไม่มีสิทธิ์ทำอีก
“เข้าใจค่ะ…” หนูตอบพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงกว่าเดิม
ข้อห้า
“หลังจากวันนี้ ห้ามใส่กกน.กับเสื้อในอีก มึงจะไม่ได้ใส่มันอีกแล้วตลอดชีวิต คืนนี้กลับไป มึงเก็บใส่ถุงขยะให้หมด แล้วเอามาให้กูพรุ่งนี้”
หนูเบิกตากว้างนิดนึง
ไม่ให้ใส่อะไรเลยงั้นเหรอ…? ทุกวันเลย…? ตลอดไปเลยหรอ...?
ความกลัวตีขึ้นมาทันที แต่ก็มีความตื่นเต้นจาง ๆ ตามมา
หัวใจหนูสับสน… แต่xีในตอนนี้มันกลับขมิบแน่นตามความคิดที่จะต้องใช้ชีวิตโดนไม่มีชั้นในอีกต่อไป เหมือนร่างกายตอบสนองไปก่อนแล้ว
ข้อหก
“มึงห้ามมีหมอย ั้แ่นี้ไปกูจะโกนให้มึง ถ้าเริ่มยาว ต้องรีบมาบอกกู ห้ามปล่อยให้มันยาวเด็ดขาด กูอยากเห็นxีมึงเกลี้ยงๆเหมือนxีเด็กตอดลเวลา”
หนูหน้าแดงจนร้อนผ่าวไปทั้งตัว
เขาจะ… โกนให้หนูจริง ๆ เหรอ…? แบบใช้มือโกนตรงนั้นให้หนูจริงๆเหรอ…?
หนูหายใจไม่ทั่วท้อง ใจเต้นแรงจนต้องก้มหน้าหนี
แต่ลึก ๆ หนูกลับเผลอคิดภาพนั้นขึ้นมาในหัว และมันทำให้ฉัน…ขนลุกทั้งตัว
ข้อเจ็ด
“เวลากูเรียกเมื่อไหร่ มึงต้องมา ไม่ว่าจะเรียนอยู่ นอนอยู่ หรืออยู่ที่ไหน มึงต้องมาให้ตรงเวลา ถ้ามาสายกูจะลงโทษ มึงไม่มีสิทธิ์อ้างอะไรทั้งนั้น”
หนูพยักหน้าทันที ไม่มีอะไรต้องเถียง
เพราะหนูรู้ว่า… ต่อให้เขาไม่พูด หนูก็คงรีบไปหาเขาอยู่ดี
เขาเหมือนแรงดึงดูด ที่หนูไม่เข้าใจว่าทำไมถึงดึงหนูเข้าหาเขาได้รุนแรงขนาดนี้
ข้อแปด
“มึงต้องกินยาคุมไว้ให้พร้อม เพราะกูอาจใช้xีมึงเมื่อไหร่ก็ได้ และมึงจะต้องพร้อมรับน้ำควx ของกูตลอดเวลา เข้าใจมั้ย?”
ใจหนูกระตุกอีกครั้ง
คำว่า “ใช้xีมึง” มันติดอยู่ในหัว มันดิบ มันหยาบ แต่มันกระตุ้นใจฉันมากกว่าคำหวานจากใครหลายคน
“เข้าใจค่ะ…” ฉันตอบพร้อมหัวใจที่เต้นกระหน่ำ
ข้อเก้า
“ถ้ามึงทำผิด ไม่ว่าที่ไหน เวลาไหน กูจะลงโทษทันที กูไม่สนว่าใครจะเห็น”
แค่ได้ยินคำว่า “ลงโทษ” … ร่างกายหนูก็เกร็งเสียวโดยไม่รู้ตัว
มันน่ากลัว แต่มัน…เร้าใจเกินต้าน
"เข้าใจแล้วใช่ไหม"
"หนูเข้าใจค่ะ"
เขานิ่งไปชั่วครู่ มองหนูจากหัวจรดเท้า ก่อนจะพูดเสียงเข้ม
“แล้วทำไมมึงยังจะนั่งใส่เสื้อผ้าอยู่อีกทำไมวะ?”
หนูชะงัก เผลอกำชายเสื้อแน่น
ลืมไปเลย… ว่าต้องแก้ผ้า…
“ข… ขอโทษค่ะ…”
มือหนูสั่นไปหมด ขณะถอดเสื้อ กระโปรง แล้ววางไว้ข้างตัวอย่างเรียบร้อย
ตอนนี้ หนูนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น เปลือยหมดทั้งตัวต่อหน้าเขา
ทั้งอาย… ทั้งเสียว… ทั้งกลัว… แต่ก็รู้ดีว่า
นี่แหละ “ที่ของหนู”