บทที่ 3 ไอ้เพื่อนเลว
ในยามสายเมื่อแสงแดดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา วินปรือตาลืมขึ้นอย่างงัวเงียเขาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความปวดร้าวที่ลามไปทั่วร่างกาย เขาพยายามขยับตัวลุกขึ้นแต่ก็ต้องชะงักและล้มตัวลงนอนอีกครั้งด้วยความเ็ปที่มีวินได้แต่ตกตะลึงกับสิ่งที่เขารับรู้ในตอนนี้ เื่เมื่อคืนไม่ใช่ฝันร้าย แต่กลับเป็เื่บัดซบที่เกิดขึ้นจริงกับเขาต่างหากเล่า
วินรีบหันไปด้านข้างด้วยความตระหนกและเขาก็พบกับธีร์ที่ยังคงนอนหลับอยู่ข้างๆอย่างสบายใจ ภาพเมื่อคืนปรากฏขึ้นอย่างแจ่มชัดในความคิดของเขา วินสะดุ้งตัวขึ้นอย่างแรงแต่ก็ต้องเจ็บแปลบอีกครั้งจนเขาต้องหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง
วินถึงกับกำหมัดไว้แน่นฟันของเขาขบกัดกันจนสันกรามขึ้นเป็ริ้ว ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นที่มีเขาไม่คาดคิดว่าเพื่อนรักของเขาอย่างธีร์จะกล้าทำเื่เลวร้ายกับเขาได้ถึงขนาดนี้
“ไอ้ธีร์...ไอ้เพื่อนเลว...มึงทำอย่างนี้กับกูได้ยังไง..ไอ้สารเลวเอ๊ย...”วินะโออกมาอย่างสุดเสียงด้วยความโมโห เสียงร้องของเขาขาดหายเป็่ ๆด้วยโทสะที่มี พร้อมกับที่วินก้มลงกระชากดึงธีร์ให้ลุกขึ้นมา
เสียงวินที่ร้องอาละวาดโวยวาย ทำให้ธีร์ค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้น เขายกมือขึ้นลูบใบหน้าและบีบนวดตามลำคอด้วยความรู้สึกเมื่อยล้าจากกิจกรรมเมื่อคืนธีร์ค่อย ๆ หันกลับมามองใบหน้าของวินที่มีสีหน้าซีดเผือดราวกับเห็นผีก็ไม่ปานธีร์ทำเพียงยักไหล่ขึ้นอย่างไม่ได้ใส่ใจในท่าทีของวินในเมื่อเขาตัดสินใจเลือกจะเดินหน้าในเส้นทางความสัมพันธ์นี้เขาก็พร้อมจะตัดขาดความเป็เพื่อนที่มีกับวินแต่เขาจะไม่ยอมปล่อยวินไปจากชีวิตของเขาเป็แน่
“นายตื่นแล้วเหรอ...ทำไมตื่นเช้าจัง...นอนกันต่ออีกหน่อยเถอะ” ธีร์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบเสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพร้อมทั้งดึงวินลงไปนอนข้างกายเขาอีกครั้ง
วินรีบสะบัดมือของธีร์ออกห่างจากตนด้วยความตกตะลึงไม่คิดว่าเพื่อนสนิทของเขาจะทำตัวหน้าด้านได้ขนาดนี้
ธีร์เห็นท่าทีเช่นนั้น เขาก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดใจขึ้นมา เขาโน้มหน้าเข้าใกล้วินก่อนจะสูดลมหายใจเข้าไปอย่างแรงกลิ่นกายของวินทำให้เขานึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาอีกครั้ง “นายจะใอะไรกันนายควรรู้ไว้นายเป็คนของฉันแล้ว”ธีร์กระซิบด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับเป็เื่ธรรมดาทั่วไปทำเอาวินขนลุกชันขึ้นมาจนแทบอยากจะลุกขึ้นถีบธีร์ให้กระเด็นไปไกลทีเดียว
วินใรีบพยุงร่างลุกขึ้นจากเตียงนอนแต่เพราะความเ็ปที่ยังไม่หายดี ทำให้เขาแทบจะทรงตัวไม่ไหว แต่เขาก็ยังคงพยายามลุกขึ้นและเดินถอยห่างจนไปติดกับผนังกำแพง
“มึงมันเป็บ้าไปแล้ว ไอ้ธีร์” วินยังคงก่นด่าธีร์ไม่หยุด น้ำตาซึมออกมาจากหางตาด้วยความโกรธและเ็ป
ธีร์จ้องมองวินก่อนจะยกยิ้มอย่างเืเย็น เขาเดินตรงไปยังวินก่อนที่จะถลาเข้าไปจู่โจมวินที่กำแพงธีร์จับร่างหนาไว้แน่น “นายยังไม่เข้าใจอีกเหรอวิน ฉันรักนายนะ”
“มึงหยุดพูดจาเพ้อเจ้อได้แล้ว...ปล่อยกู...กูจะกลับบ้าน” วินร้องเสียงหลงพยายามดิ้นหนีอ้อมกอดนั่นด้วยความโกรธเคือง
ธีร์กลับไม่ได้สนใจคำพูดของวินอีกแล้วเขารั้งแขนสองข้างของวินไพล่หลังเอาไว้ ก่อนจะโน้มตัวลงจูบตรงซอกคออย่างแรง“ไอ้ธีร์...ปล่อยกูนะ...อ๊ะ...” เสียงร้องดั่งถูกริมฝีปากหนาของธีร์ประกบลงไปเสียงอู้อี้ที่ติดอยู่นะลำคอของวิน
ธีร์เงยหน้ามองรอยแดงจ้ำที่ตรงซอกคออย่างพึงพอใจมือหนาเริ่มลูบไล้ตรงบริเวณสะโพกก่อนจะบดคลึงอย่างเอาแต่ใจวินรู้สึกขนลุกชันไปทั้งตัว เขาพยายามเตะธีร์อีกครั้งด้วยเรี่ยวแรงที่มีแต่ธีร์กลับเหมือนรู้ทันเขาแทรกขาเข้าไปตรงหว่างขาของวินก่อนจะใช้เข่ากดตรึงร่างหนานั้นไว้แน่น
ความร้อนจากมือของธีร์ลามเลียไปทั่วผิวกายที่อ่อนนุ่ม วินเริ่มครางออกมาอย่างไม่อาจควบคุม“อือ...ธีร์...หยุดนะ”วินส่งเสียงครางออกมาก่อนจะพยายามดึงสติตัวเองแล้วขอร้องให้ธีร์หยุดอีกครั้ง
“ฉันไม่หยุดหรอก” ธีร์กระซิบด้วยเสียงแหบพร่า เขาเริ่มซุกไซ้ตามแผงอกของวินอีกครั้ง“นายเป็ของฉัน...วิน” ธีร์พร่ำเพ้อออกมาอย่างลืมตัว
วินถึงกับเบิกตากว้าง ความร้อนจากมือของธีร์และความรู้สึกที่เกิดขึ้นในร่างกายทำให้เขาอ่อนลงไปอย่างเห็นได้ชัดธีร์หมุนตัววินหันหลังให้เขา ร่างของวินแนบติดกับกำแพงที่ชื้นเย็นทำเอาวินถึงกับขนหัวลุก วินกำลังจะเปิดปากประท้วงอีกครั้งแต่ธีร์กับสอดแทรกนิ้วเข้าไปในช่องปากของวิน “หากนายกัดฉัน ฉันจะลงโทษนายให้เข็ด”เสียงขู่ของธีร์ทำเอาวินถึงกับตัวแข็งเกร็งวินได้แต่ส่ายหน้าไปมาพร้อมน้ำตาที่เริ่มไหลออกมาจากปลายหางตา
ธีร์จับแก่นกายของเขาไว้แน่น ก่อนจะค่อย ๆ ดันเข้าไปในร่องสวาทของวินอย่างช้า“อ่า...แน่นมาก...เสียวชิบเลย”
วินร้องเสียงหลงอีกครั้งด้วยความเจ็บ “โอ๊ย...ธีร์...เจ็บ...ปล่อยฉัน”มือของวินพยายามปัดป่ายดันร่างของธีร์ให้ออกห่างจากตนริมฝีปากกัดเม้มจนเืซึมออกมาให้รสเค็มปะแล่ม
“วิน...นายทนอีกหน่อย ฉันไม่ไหวแล้ว”ธีร์ครางออกมาด้วยความเสียวสะท้าน ก่อนจะเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเข้าไปอย่างไม่หยุดพัก
เสียงร้องปนครางของวินและเสียงกระแทกของธีร์ดังก้องในห้อง“อืม...วิน...นายทำให้ฉันรู้สึกดีมากจริง ๆ” ธีร์พูดด้วยความพึงพอใจ
“ธีร์...ได้โปรด...หยุด...” วินพยายามอ้อนวอนแต่มันกลับกระตุ้นให้ธีร์กระแทกแรงขึ้น
“ฉันจะทำให้นายรู้สึกดีจนลืมทุกสิ่ง”ธีร์กระแทกเข้าไปในร่างของวินอย่างไม่หยุดยั้ง เสียงครางของทั้งคู่ดังขึ้นเรื่อยๆ
จนกระทั่งธีร์ถึงจุดสุดยอด “อร๊ายยย...” เขาครางเสียงดังก่อนจะปลดปล่อยความร้อนเข้าสู่ร่างของวินอีกครั้งหนึ่ง
วินเบิกตากว้างด้วยความใและความเ็ปแต่ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถต้านทานได้และปลดปล่อยความรู้สึกของตัวเองออกมา “ธีร์...อร๊า...”