เซียนจอมมาร ปาร์ค จินวู

หลังจากงานศพของ พัค เฮจิน ผ่านพ้นไป จินวูก็เหมือนกับคนตายซาก วันๆไม่ทำการทำงาน เอาแต่หายใจรดฟ้าไปวันๆ ไม่คัดภาษาจีน ไม่ซื้อหนังโป๊ เดินเหมือนซอมบี้ จน โก ยูราแทบทนไม่ได้

...จากวีรบุรุษ ฮันเตอร์สายความเร็ว กลายเป็นแค่ซากศพเดินได้นี่มันอะไรกัน โก ยูรากล่าวอย่างเศร้าๆ
...ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ เขาจะเป็นตัวอันตราย ให้ชั้นกำจัดเขามั๊ย จองจีฮุนกล่าว
แต่แล้วก็มีเสียงกด กริ่งดังแว่วมา และริเอะน้องสาวของจินวู ก็เดินไปเปิดประตู
" เอ๊ะ พี่นียอน พี่ไม่ทำงานในสมาคมฮันเตอร์เหรอคะ? ทำไมวันนี้มาเยี่ยมพี่ชายได้ " ริเอะถามด้วยความแปลกใจ เพราะ 1 อาทิตย์มานี้ นียอนมาเยี่ยม จินวูทุกวัน เนื่องจากเด็กคนที่จินวูช่วยไว้คือน้องสาวของเธอเอง ทำให้เธอรุ้สึกว่า ความผิดที่ พัค เฮจิน ตาย เธอต้องรับผิดชอบ
"วันนี้ พี่เอา ข้าวห่อสาหร่ายมาให้น่ะ แล้ว จินวู อยู่มั๊ย " นียอนถามโดยไม่หุบยิ้มหวานเลยแม้แต่น้อย เพราะช่วงนี้ นียอนสนิทกับจินวูมากขึ้น
" พี่จินวู อยู่ข้างบนน่ะคะ จะให้ไปเรียกไหมค่ะ " ริเอะ คุยกับนียอนอย่างสนิทสนม
" ไม่ล่ะ ถ้ารุ้ว่าพี่มาหา เดี๋ยว จินวู จะโกรธใหญ่ " นียอนกล่าว ก่อนจะวางข้าวห่อสาหร่ายจำนวน 4ก้อนลงบนจานรูปดอกไม้สวยหรู
" พี่พอจะช่วย ฮีล พี่จินวูได้มั๊ยคะ? "
" ถ้าเป็นบาดแผลทางร่างกายละก็ พี่มั่นใจว่าสามารถฮีล ให้หายได้ ร้อยเปอเซน ต่อให้แขนขาขาดก็งอกใหม่ได้ แต่นี่เป็นแผลใจ คงต้องใช้เวลา " นียอน กล่าว พร้อมทั้งทอดถอนใจ
และแล้วสองสาวก็คุยอะไรกัน สัพเพเหระตามภาษาสาว ปล่อยให้จินวู นั่งเศร้าอยู่บนชั้น 2
แต่ไม่มีใครรุ้ว่า กำลังมีนักฆ่า ระดับS คลาส หมายเอาชีวิตจินวูอยู่ จองจีฮุน เริ่มแผ่จิตสังหาร แล้วสะบัดกาต้าด้วยความรวดเร็วไปที่หัวของจินวู
ทว่า...
เคล้ง
เป็น โก ยูรา ที่ใช้กาต้าเพลิงในมือ รับกาต้า หยกหิมะในมือ ของจีฮุน
...เธอมาขวางชั้นทำไม มันเป็นเซียนมารนะ การปรากฏตัวของมันทำให้ Gate เปิด จีฮุนกล่าวด้วยท่าทีโมโห
...เธอมั่นใจได้อย่างไรว่าGate ที่เปิดอีกครั้งเป็นเพราะ ฝีมือเขา โก ยูรากล่าว
...แค่ฆ่ามัน ก็รุ้เองล่ะ ถ้าไม่ใช่ฝีมือเขาจริง ชั้นจะนั่งคุกเข่าขอโทษเธอ ร้อยวันเลย จีฮุนกล่าว
...ชั้นไม่มีทางให้เธอผ่านชั้นไปหรอก จีฮุน ถ้าจะฆ่าเขาต้องข้ามศพชั้นไปก่อน โก ยูรากล่าว
แล้วการต่อสุ้ของสองตำรวจลับสาว ก็ได้เริ่มขึ้น
แรงลมทวีขึ้นทุกขณะจิต ถ้าเป็นฮันเตอร์ระดับต่ำคงเป็นลมสลบไปแล้ว
เคล้ง เคล้ง เคล้ง
เสียงจากอาวุธ กาต้า ปะทะกันในห้องเล็กๆ สร้างบาดแผลเล็กน้อยให้กับทั้งสองสาว แต่ทั้งสองคนต่างไม่ยอมแพ้ให้แก่กัน
ระหว่างไฟ กับน้ำแข็ง จำเป้นต้องมีคนหนึ่งรอดคนหนึ่งตาย นี่คือการปะทะกันด้วยชีวิต
คนหนึ่งสุ้เพื่อชายอันเป็นที่รัก ส่วนอีกคนหนึ่งสุ้ เพื่อหวังตัดไฟแต่ต้นลม
ฉัวะ ฉัวะ เคล้ง เคล้ง
การต่อสุ้ของสองฮันเตอร์ ระดับS สร้างแรงกดดันมหาศาล จนจินวู เซถลาไปที่มุมห้อง แม้ว่าตอนนี้เขาจะหายใจรดฟ้าไปวันๆก็ตาม แต่ก็ยังต้องรุ้สึกอึดอัด
...ตายซะ โก ยูรา จีฮุน กล่าว ก่อนจะเตะสีข้างของ ยูรา แลกกับการถูกหมัดขวาตรงของยูรา ชกที่หน้า
...ยัย คนไม่มีเหตุผล จีฮุน ไปตายซะเถอะ
แต่ก่อนที่ห้องทั้งห้องจะได้รับความเสียหายมากกว่านี้ ลีซุนอา ก็โทร.เข้ามาพอดี
...พวกเธอสองคนกำลังทำอะไรอยู่นะ เบื้องบนยังไม่มีคำสั่งให้กำจัด ปาร์ค จินวูเลยนะ และนี่คือคำสั่ง ให้พวกเธอสองคนคอยจับตาดู ปาร์ค จินวู อยู่เงียบๆ คืนนี้เราจะส่งนักวิจัยไป
.
.
เที่ยงคืนตรง
นักวิจัย 20 คนกำลังมองดู ปาร์ค จินวูที่กำลังนอนหลับอยู่
" คุณแน่ใจนะว่า ฉีดยานอนหลับเขาแล้ว " เมทัล หัวหน้านักวิจัยถาม โก ยูรา
" ใช่คะ เราฉีดยาให้เขาไปแล้ว "
" ถ้างั้นเริ่มการ ผ่าตัดใส่ชิป ได้เลย "
" มันจะทำให้เขาฟื้นสติขึ้นมาเป็นคนเดิมเหรอคะ? "
" เรื่องนั้นมันขึ้นอยู่กับพระเจ้า "
และแล้วการผ่าตัดใส่ชิป ลงไปในตัวของจินวู ก็เริ่มต้นขึ้น และนี่คือเทคโนโลยีของโลกใบนี้ ในเมื่อที่นี่ตัดขาดจากโลกใบอื่นมานาน ทำให้พวกนักวิจัยสร้างชิปขึ้นมาเพื่อเพิ่มพลังให้กับคนธรรมด๊าธรรมดาให้เป็นทหารพร้อมรบ
และแล้วทุกอย่างก็ดำเนินไปเหมือนปกติ เมื่อพวกนักวิจัยใส่ Sd-card ลงไป
.
.
เช้าวันต่อมา...
จินวูก็ลุกขึ้นมาวาดภาพสีน้ำมัน กับเล่นไวโอลิน ของริเอะ ได้เหมือนอย่างเทพ
" นี่มันอะไรกันคะ พี่จินวู ทำไมพี่ถึงเล่นไวโอลิน และเขียนภาพสีน้ำมันได้ " ริเอะถามด้วยความสงสัย
" พี่เองก็ไม่รุ้เหมือนกัน ตื่นมาพี่ก็มีความสามารถนี้แล้ว "
หลังจากนั้นจินวู ก็ลงไปกินข้าว และวันนี้ เขาถึงกับ ฮัมเพลง ฮัมมิ่งเบิร์ดได้อย่างไพเราะ หรือนี่คือความสามารถหนึ่งของ เซียนมาร จินวูคิด เพราะเขาไม่รุ้ตัวเลยว่า ได้ถูกติดตั้งชิปไว้ในตัวเขาแล้วกว่า สิบตัว ได้แก่ นักฆ่า นักวาดรูป นักสีไวโอลิน นินจา ทักษะการต่อสุ้ระยะประชิด นักเลงข้างถนน นักร้อง และ นักข่าว
วันนี้เอง นียอน ก็มาหาจินวูอีกครั้งในตอนเช้า และพบว่า จินวู วาดภาพสีน้ำมันรูปของตนเตรียมไว้ให้แล้ว แถมยังดูสวยกว่าตัวจริงซะอีก
" จินวู นี่นายวาดภาพให้ชั้นเหรอ " นียอนถามอย่างมีความสุข
"ใช่แล้ว นียอน ขอบคุณนะที่คุณดูแล เฮจิน ในช่วงเวลาสุดท้าย " จินวู ลูบภาพวาดแล้วส่งมันให้นียอน
"ชั้นจะเก็บใส่กรอปรูปไว้อย่างดีเลย " นียอนอมยิ้ม แล้วส่งขนมจีบที่ตัวเองไปซื้อมาจากร้านข้างสถานี ให้กับจินวู
และแล้วดูเหมือนช่วงเวลาเล็กๆ พวกเขาก็ได้สบตากัน
" ผมจะออกตามหาเวทย์ เรส(ชุบชีวิต) คุณจะช่วยผมมั๊ยนียอน "
" แน่สิ ชั้นจะต้องช่วยคุณ จินวู แล้วชุบชีวิต พัค เฮจิน ขึ้นมาให้ได้ สัญญาเลย " นียอนกล่าวสัญญาแม้จะไม่มั่นใจนัก
" วันนี้ผมต้องไปหาตังค์ จากเพื่อนสักหน่อย ขอตัวล่ะ " จินวู กล่าวสั้นๆ แล้วเดินจากไปปล่อยให้ นียอน คุยกับ ริเอะ น้องสาว 
30 นาทีต่อมา...ข้างไซด์ก่อสร้าง
ผัวะ ผัวะ ผัวะ
" ไม่อย่าฆ่าชั้นเลย ชั้นยอมให้ตังค์แล้ว โปรดอภัยให้ชั้นเถอะ " นักเลงคนหนึ่งขอชีวิตกับจินวู หลังจากจินวูอัดลุกน้องของมันไปแล้วกว่า 10 คน
" ต้องให้ชั้นเจ็บมือ แถมในตัวยังมีแค่ 5พันบาทอีก แบบนี้ต้องลงโทษซะหน่อยแล้ว " ว่าแล้วจินวู ก็ใช้เท้าเตะไปที่ช้างน้อยของ ซง ซุน อา หลายครั้ง จนมันสลบไป จินวูในวันนี้ไม่เหมือนวันก่อนๆ เขาไม่ค่อยสบอารมณ์นัก จึงทั้งเหยียบทั้งกระทืบ พวกนักเลงหัวไม้พวกนี้ ความจริงจินวูก็ไม่รุ้เหมือนกันว่า จะกระทืบพวกนักเลงไปทำไม เพียงแต่คันไม้คันมือก็เท่านั้นเอง
...ยืมตังค์เพื่อน คือมาอัดนักเลง พวกนี้เหรอ โก ยูรา กล่าวกับจีฮุน
...ผลกระทบจากชิปนักเลง เราต้องตามดูเขาต่อไป
และแล้วทั้งสองสาวตำรวจลับ ก็เดินตามจินวูไป โดยเจ้าตัวไม่รู้ตัว ว่ามีผีน้อยตามมา
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป