คชาที่ตอนนี้เขากลับมาจากทำงานหลังจากที่ออกจากเกาะไปเกือบสองเดือนส่วนหนึ่งก็มาจากเื่ในคืนนั้นทำให้เขาไม่กล้ามาสู้หน้าพี่เลี้ยงของลูกชาย ความหอมหวานจากร่างงามที่ติดตราตรึงอยู่ตลอดทำเขาเปรียบเสมือนคนบ้าที่ไม่ว่าจะทำอะไรเื่ราวในคืนนั้นก็คอยวนเวียนมาอยู่ในหัวตลอด เวลาทำงานก็เห็นแต่ภาพของเธอจนทำให้เขาต้องคอยโทรไปถามข่าวคราวกับป้าแมวทุกวันว่าเธอนั้นทำอะไรในแต่วันครั้นจะให้โทรไปหาเธอตรงๆ ก็ไม่กล้าคุยเพราะกลัวว่าเธอจะโกรธ ทำได้แค่เพียงโทรถามไถ่จากคนในบ้านโดยใช้ข้ออ้างว่าเป็ห่วงภูผาเป็ประจำตลอดเวลาที่เขานั้นไม่อยู่ที่เกาะจนกระทั่งตอนนี้เขากลับมาแล้วเขาก็ยังไม่กล้าไปสู้หน้าเธออยู่ดี
ทางด้านน้ำฟ้าที่ตอนนี้เธอกำลังเดินเล่นอยู่แถวชายหาดพร้อมกับคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่จู่ๆ ก็มีเสียงปริศนาที่ดังมาจากด้านหลังของเธอเมื่อหันไปก็พบกับผู้ชายคนหน้าตาดีคนหนึ่งกำลังส่งยิ้มให้เธออย่างเป็มิตร
"มาทำอะไรแถวนี้คนเดียวครับ?" ทิวากรหรือทิวาเขาเป็เพื่อนกับคชามาั้แ่สมัยเรียนมัธยมนานๆ จะได้เจอกันเพราะต่างคนต่างทำงานส่วนตัวเขานั้นทำธุรกิจเกี่ยวกับโชว์รูมรถแต่วันนี้เขามาทำธุระจึงได้แวะมาหาแต่ไม่คิดว่าจะได้เจอกับสาวสวยตรงหน้าเขาในเวลานี้
"คะ?"
"อ๋อ..ขอโทษที่เสียมารยาทนะครับพอดีเห็นคนสวยแล้วอาจจะทักข้ามขั้นตอนไปหน่อยผมชื่อทิวากรนะครับหรือจะเรียกทิวาก็ได้เป็เพื่อนกับเ้าของเกาะแรมจันทร์ครับ..แล้วคุณล่ะครับ?"
"ฉันชื่อน้ำฟ้าค่ะเป็พี่เลี้ยงของภูผา!"
"เพิ่งมาทำงานใช่ไหมครับ?"
"ใช่ค่ะ..ทำได้สองเดือนกว่าแล้ว" น้ำฟ้าตอบชายหนุ่มตรงหน้า
"คุณทิวาจะเข้าไปในบ้านเลยไหมคะ คุณคชาอยู่ในบ้านค่ะ"
ทิวากรมองหน้าร่างบางพร้อมกับยิ้มกริ่มในใจเมื่อไอ้เพื่อนตัวดีมีพี่เลี้ยงสาวสวยขนาดนี้แต่กับไม่บอกเขาสักคำ ทิวากรที่ขึ้นชื่อว่าคาสโนว่าตัวพ่อที่เห็นผู้หญิงสวยทีไรก็อดไม่ได้ที่จะหว่านเสน่ห์ใส่ทุกราย
"คุณทิวาคะ!!" น้ำฟ้าเรียกคนตรงหน้าอีกคราเมื่อเห็นว่าเขามองหน้าเธอพร้อมกับยิ้มกริ่ม น้ำฟ้าที่เห็นแบบนั้นก็อึดอัดจนอยากจะเดินหนีแต่ก็กลัวว่าจะเสียมารยาทใส่แขกของเ้านายอย่างคชา จึงทำได้เพียงชวนเขาเข้าบ้านเพื่อไปหาคชาเพราะไม่อยากคุยกับเขาตามลำพัง
"คุณน้ำฟ้าเรียกผมมีอะไรครับ?"
"ฟ้าถามว่าเราจะเข้าบ้านกันเลยไหมคะ..พอดีฟ้าจะเข้าไปหาภูผาด้วยค่ะ"
"ครับ!"
น้ำฟ้าที่เห็นแบบนั้นก็รีบเดินนำหน้าร่างสูงของทิวากรไปยังบ้านพักตลอดทางเดินกลับเขาก็คอยถามนั่นถามนี่เธอตลอดซึ่งเธอก็ตอบเพียงแค่คำว่า ค่ะ สั้นๆ เพราะเธอนั้นไม่ชอบสายตาเ้าเล่ห์ที่เขามองมาที่เธอเลยสักนิดเมื่อมาถึงบ้านพักก็พบกับร่างหนาของคชาที่กำลังเพ่งสายตามาที่เธอกับทิวากรด้วยสายตาคาดโทษเธอพร้อมกับเดินเข้ามาหาพวกเธอทั้งคู่
"ทำไมถึงมาด้วยกัน!!" คชาที่เห็นร่างบางของน้ำฟ้าเดินนำหน้าทิวากรเพื่อนของเขาเข้ามาในบ้านก็เกิดอาการร้อนรุ่มในใจขึ้นมาเพราะกลัวว่าน้ำฟ้าจะหลงเสน่ห์ทิวากร เนื่องจากทิวากรนั้นเป็คนทะเล้นขี้เล่นสาวๆ ที่ได้อยู่ใกล้จำต้องหลงเสน่ห์เข้าให้ทุกราย พร้อมกับคิดในใจว่ากลัวเธอจะเป็เหมือนคนอื่น
"อ๋อ..ฉันเห็นคุณน้ำฟ้าเดินอยู่ชายหาดคนเดียวก็เลยเข้าไปทักพอคุยกันได้สักพักก็เลยชวนกันเข้าบ้านมาหาแกไงวะ"
"งั้นเหรอ?..คุณไปดูภูผาหน่อยละกันผมกับเพื่อนมีธุระต้องคุยกัน!" คชาปรายสายตาไปทางร่างบางของน้ำฟ้าพร้อมกับส่งสายตาดุดันให้เธอที่บังอาจไปคุยกับผู้ชายคนอื่นตั้งนานสองนานแต่กับเขาอยู่บ้านหลังเดียวกันแต่ไม่ยอมปริปากพูดแม้แต่น้อย คิดแล้วมันน่าจับตีก้นยิ่งนัก
"ค่ะ..ขอตัวนะคะ" พูดจบน้ำฟ้าก็เดินเลี่ยงออกไปเพื่อขึ้นไปดูภูผาตามคำสั่งของคชาพร้อมกับนึกขอบคุณเขาในใจที่ช่วยให้เธอออกมาจากตรงนั้น
"เฮ๊ยย!!..ไอ้คชาทำไมทำแบบนี้วะ" ทิวากรหันมาโวยวายใส่คชาอย่างงอแงที่เพื่อนตนนั้นให้ผู้หญิงที่ตนถูกใจไปที่อื่น
"ทำอะไรวะ!!"
"กูยังไม่ได้ขอไลน์คุณน้ำฟ้าไว้เลยนะ..ทำไมมึงรีบให้คุณเขาไปทำงานจังวะ!!"
คชาที่ได้ยินว่าเพื่อนเขาจะขอไลน์ร่างบางก็ก็อาการหงุดหงิดขึ้นมาเพราะไอ้เพื่อนของเขาต้องโดนน้ำฟ้าหว่านเสน่ห์ใส่แน่นอนเขาได้แต่คาดโทษเธอในใจพร้อมกับไปเอาเหล้ามาตั้งวงกับทิวากรเพราะเวลาเจอกันทีไรพวกเขาจำต้องสังสรรค์กันตลอดเพื่อคลายเครียดจากการทำงานแถมยังไม่ค่อยได้พบกันบ่อยๆ อีก
"เป็พี่เลี้ยงก็ต้องอยู่กับลูกกูดิวะ..จะให้มาเดินเพ่นพ่านอะไรอยู่นี่"
"ไม่ใช่หวงเก็บไว้ดูคนเดียวหรอวะ" ทิวากรมองหน้าเพื่อนพร้อมกับแซะเบาๆ
"กูไม่ใช่สมภารกินไก่วัดแบบมึงไอ้ทิวา!!"
คชาที่กลัวว่าเพื่อนจะจับได้ว่าเขานั้นสนใจร่างบางก็รีบกลบเกลื่อนพร้อมกับยกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวจนทิวากรได้แต่มองอย่างอึ้งๆ
"เบาๆ เว๊ยยังหัววันอยู่!!"
..............................
ไหนบอกไม่กินไก่วัดไงพ่ออ!!
ยังไม่ตรวจคำผิดจ้า!!