เมื่อได้ยินเช่นนั้นพ่อบ้านของตระกูลธันเดอร์ ก็พูดขึ้นมาเพื่อ ไม่ให้พวกเหล่าบรรดาคนใช้ของตนเกิดเสียขวัญกำลังใจไป เพราะคำพูดของซีโร่ได้ เห็นได้ชัดว่าเป็การที่ไม่เคารพต่อพวกเขา เพราะอย่างไรเสีย เ้าเด็กนี่ก็เป็เเค่ขอทานไร้น้ำยาที่วันๆ ได้เเต่หาเช้ากินคำ มีสิทธิอะไรที่จะมาดูถูกพวกเขาได้อย่างไร เห็นได้ชัดจากคำพูดคำจา ของเ้าคนเสียสตินี่
“เอาละหยุดจาไรสาระ กันได้เเล้ว ส่งสิ่งนั้นออกมาซะ ถ้าเ้านั้นไม่อยากที่จะเจ็บตัว” เคน
ได้ยินเช่นนั้นก็เหมือนซีโร่ ราวถูกใส่ร้ายซ้ำไปซ้ำมาอยู่นั้นเเหละ เเต่เขาก็ไม่อาจหาคำเเก้ตัวอะไรได้เพราะเขาเป็ขายมันกับมือเขาเอง ถ้ารู้ถึงอย่างนี้เเล้วเขาจะไม่มีวันนำหนังสือนั่นมาขายเป็ขาด เพราะมันทำให้เกิดความน่ารำคาญเเก่ตัวเอง
“นี่พวกเ้าฟังภาษาคนไม่รู้เื่หรอ! หรือพวกเ้าเป็เพียงเเค่สุนัขที่ไม่อาจเข้าใจในภาษาของมนุษย์ได้”ซีโร่
เมื่อพูดจบนั้นเตรียมที่จะกลับเพื่อที่จะออกจาก ร้านค้าเน่าๆของตาเเก่ ฮานไป เพราะมันทำให้เสียอารมณ์ ในการที่จะนั่งหาเศษเงินต่อ คิดเเล้วเขาก็หงุดหงิดเป็อย่างมาก
หลังจากที่ซีโร่ได้เดินออกจากร้านไปนั้น พวกเหล่าบรรดาของตระกูลธันเดอร์(สายฟ้าฟาด)ทั้งหลายก็ได้ปรึกษาหารือกันเกี่ยวกับเื่นี้ ว่าจะเอายังกันต่อ หรือว่าพวกเขาล้มเลิกความคิดเกี่ยวเื่นี้ไป เพราะว่าซีโร่นั้นไม่ยอมที่จะสาระภาพออกมาโดยง่าย ทำให้พวกเขานั้นต้องหาเค้นความจริงจากปากของเ้านั่นให้ได้
“ท่านผู้ดูเเลพวกเราควรทำอย่างไรดี เพื่ิอที่จะให้เ้านั้นยอมพูดออกมาเเต่โดยดี”ลูกสมุน
“จับตาดูการเคลื่อนไหวของเ้านั่นไปก่อน หากมีอะไรที่ผิดสังเกตุให้มารายงานข้าในทันที เพราะอย่างไรหนังสือเล่นนั้นมีความลับอันจริงใหญ่ เกินกว่าขอบเขตที่จะเข้าใจได้”เคน
“ขนาดนั้นเลยหรือครับ ท่านผู้เเล”ลูกสมุน
“เเต่ข้าก็รับรู้มาเเค่เพียงเเค่บางส่วนเท่านั้น”เคน
เคน ได้ตอบกลับความสงใสให้เเก่บรรดาเหล่าลูกน้องไปเพียงเเค่บางส่วน เพราะเขาเองก็เองก็ไม่สามารถที่จะรับรู้ ข้อมูลในระดับที่มากกว่านั้น เพราะผู้ที่จะสามารถรับรู้เกี่ยวกับความลับของสิ่งได้นั้น มีเพียงเเค่ผู้นำตระกูล เเละผู้สืบทอดของตระกูลเท่านั้น เพราะเื่นี้เองทำให้เขารับสำสั่งจากท่านผู้นำตระกูล ธันเดอร์ ว่าไม่ต้องใช้วฺิธีการอันใดก็ต้องนำสิ่งของเ่าั้มาให้จงได้ เเต่จะเป็การฆ่ามนุษย์ด้วยกันเองก็ตาม เมื่อยินครั้งเเรกเขานั้นก็ใกับคำสั่งของผู้นำตระกูล เพียงเเค่หนังสือเพียงเล่มเดียวถึงกับ ต้องออกคำสั่งฆ่าเลยหรือ มันทำให้เขาใอย่างสุดขีด
“ส่งหน่วยสอดเเนมฝือมือดี ของตระกูลที่เลี้ยงมานับปีไปจับตาดูการเคลื่อนไหวซะ ไม่ว่าอย่างไรก็อย่าอย่าทำพลาดเป็ขาด เพราะถ้าพลาดเพียงนิดเดียวข้าจะเป็คนลงมือกับเ้าเอง”เคน
เมืิ่อได้ยินคำกล่าวของผู้เเล พวกเขาก็เหงื่อตกเป็อย่างมาก เห็นได้ชัดว่าเื่สำคัญเป็อย่างยิ่งจนทำให้อาจไม่มีข้อผิดพลาดเป็อันขาด ไม่งั้นพวกเขาจะไม่มีวันได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอีกต่อไป เลวร้ายที่สุดคือพวกเขานั้นต้องถูกลงโทษลงถึงขั้นกับเสียชีวิตไป เพื่อเป็การระบายความโกรธเเก่ผู้นำตระกลู ธันเดอร์ กับสิ่งที่พวกเขานั้นเมื่อทำภาระกิิจพลาดไป
“ขอรับท่านผู้ดูเเล”ลูกสมุน ต่างรับคำส่งเเล้วก็เเยกย้ายกันออกไปเพื่อที่จะติดตามการเคลื่อนไหว ของซีโร่กันอย่างไกล้ชิดเพราะกลัวว่าจะทำนำความผิดพลาดมาสู่ตนเอง จนต้องสิ้นชีวิตไป
“เ้าคิดเหมือนกันกับข้าไหมว่า ท่านผู้ดูเเลจะจริงกับภาระกิจในครั้งนี้มากเกินไป”ลูกสมุน01
“พวกเ้าไม่ควรที่จะสอดรู้สอดเห็นเื่ของเ้านายเป็อันขาด เพราะจะนำมาวึ่งปัญหา”ลูกสมุน02
“นั่นก็จริงอย่างที่เ้าว่ามา เเต่ข้าได้เพียงเเต่สงใสเท่านั้น ว่าเพียงเเค่หนังสือเล่นเดียว ถึงกับต้องสั่งการมากมายถึงขั้นนี้มันทำให้อดที่จะครุ่นคิดเกี่ยวเื่ไม่ได้” ลูกสมุน01
พวกนั้นต่างก็เหมือนกันกับเ้านี่ เเต่พวกเขกก็ไม่มีสิทธิที่จะบ่นอะไรออกไป เพราะเมื่ิอได้รับคำสั่ง พวกเขาก็เพียงเเค่กระทำตามคำสั่งนั้นมา ไม่มีสิทธิที่จะคิดอะไรนอกเหนือจากนั้นเป็ขาด ดั่งมี้ไม่มีสิทธิที่จะออกเสียงออกมา
11K
