ก่อนเข้าต้นยามซื่อเล็กน้อยรถม้าของซีฉินมู่หยางก็เดินทางมาถึงจวนหรงเรียบร้อยแล้ว เมื่อรถม้าเคลื่อนตัวเขาสู่ประตูของจวนหรง ซีฉินมู่หยางที่ลงมาจากรถม้า ก็พบว่าสหายของเขาไป๋เทียนอี้พร้อมทั้งพ่อลูกตระกูลหรงทั้งสามคนรอต้อนรับเขาอยู่ก่อนแล้ว เขาพยักหน้ารับการเคารพจากทุกคนพร้อมกล่าวว่า
"ขออภัยที่ข้ามารบกวนยังจวนของแม่ทัพหรงแล้ว แต่ในยามนี้เหมือนว่าบ้านเมืองจะสงบสุขไปเสียหน่อย ฮ่องเต้เช่นข้าจึงว่างจากงานราชกิจ วันนี้จึงได้ตามไป๋เทียนอี้มาดูฝึกซ้อมการต่อสู้ด้วย"
"มิได้เป็การรบกวนเลยพ่ะย่ะค่ะฝ่าา จวนหรงของเรายินดีต้อนรับฝ่าาทุกเมื่อพ่ะย่ะค่ะ หากฝ่าาประสงค์สิ่งใด สามารถเรียกใช้ฮุ่ยจวินได้เลยพ่ะย่ะค่ะ"
แม่ทัพหรงเอ่ยขึ้น ดวงตาที่ยังคมกล้าของเขาแอบลอบมองท่าทางของฮ่องเต้กับแม่ทัพไป๋เล็กน้อย ก่อนจะปกปิดสายตาของตัวเอง
"อืม ขอบคุณท่านแม่ทัพหรงมาก"
หลังจากนั้นหรงซีฮ่าวก็ขอตัวลาฮ่องเต้เพื่อไปทำงานของตัวเอง ในใจของเขานั้นไม่ได้เชื่อคำพูดของฮ่องเต้ที่ทรงบอกว่าว่างงานเลยสักนิด ตำแหน่งฮ่องเต้ที่ดูแลทุกอย่างในแคว้นจะมีเวลาว่างจนมานั่งดูการฝึกซ้อมของแม่ทัพเพื่อฆ่าเวลาได้อย่างไร
เขาคิดว่าฮ่องเต้รีบจัดการราชกิจของตัวเองเพราะ้าตามมาดูท่านแม่ทัพไป๋ฝึกซ้อมตามประสาคนรักกันที่อยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่า
ใช่แล้ว หรงซีฮ่าวเองก็เป็ผู้หนึ่งที่มีตำรายวนยาง์ไว้ในครบทั้งสี่เล่มและกำลังรอเล่มต่อไปจากปรมาจารย์เยว่หลันอย่างใจจดใจจ่อ
หรงฮุ่ยจวินเดินนำฮ่องเต้และคนอื่นๆ ไปที่ลานฝึกซ้อมด้วยท่าทางประหม่า มีฝ่าามาดูเขากับไป๋เทียนอี้ฝึกซ้อมแบบนี้เขากลัวเหลือเกินว่าถ้าเขาเผลอออกแรงมากเกินไปจนคนรักของฝ่าาเจ็บตัว เขาจะได้รับบทลงโทษหรือไม่ ข้อหาทำร้ายร่างกายพระสวามีของฮ่องเต้
เพราะปกติเวลาที่พวกเขาซ้อมกันมักจะมีการเจ็บตัวเล็กน้อยอยู่เสมอ แม้จะไม่ได้ร้ายแรงแค่พอฟกช้ำบ้างก็ตาม ไม่ได้การล่ะ วันนี้เขาจะต้องออมแรงไว้สักหน่อย จะบ้าพลังเหมือนทุกครั้งไม่ได้แล้ว
ดวงตาของหรงฮุ่ยจวินฉายแววมุ่งมั่นออกมา เขาลอบมองไปยังน้องชายคนเล็กของตัวเองที่ส่งกำลังใจผ่านทางสายตามาให้ก็รู้สึกมีแรงฮึดมากขึ้น
ซีฉินมู่หยางใช้ความรู้สึกของตัวเองสำรวจผู้คนโดยรอบ เขาก็ประมวลผลออกมาได้ทันทีว่าเ้าตำรายวนยาง์นั่นได้ครอบงำทหารทุกคนในจวนหรงไว้หมดแล้ว และแต่ละคนต่างมองว่าเขากับไป๋เทียนอี้เป็คนรักกันจริงๆ
โดยไม่คิดถามไถ่หาความจริงจากเ้าของเื่เลยสักนิด การที่บ้านเมืองมีแต่ความสงบสุขก็เป็ข้อเสียที่ทำให้ประชาชนของเขาถูกมอมเมาได้ง่ายเหลือเกิน
ไม่ใช่ว่าการที่เขายังจวนหรงในวันนี้ สมองของแต่ละคนอาจจินตนาการไปว่าเขาตามมาเฝ้าไป๋เทียนอี้ด้วยความเสน่หาหรอกนะ เพียงแค่คิดเขาก็รู้สึกคลื่นไส้จะแย่
ฮ่องเต้คนงามเลิกสนใจสายตาจากคนรอบตัว เปลี่ยนมาคิดว่าวันนี้เขาจะเข้าถึงตัวของหรงเยว่ซีได้อย่างไรดีกว่า
ร่างโปร่งที่กำลังใช้ความคิดว่าแผนการใดจะเหมาะสมและไม่ทำให้ไก่ตื่นเสียก่อนลอบยิ้มออกมาทันที เมื่อเขาพบเป้าหมายของตัวเองกำลังนั่งเล่นกับข้ารับใช้อยู่ในศาลาข้างลานฝึกซ้อมของทหาร
ดวงตาัเปล่งประกายวาววับอย่างเ้าเล่ห์ ดูเหมือนว่าไก่ตัวนี้จะพาตัวเองใส่พานมาให้เขาโดยไม่ต้องลงแรงไล่จับเสียแล้ว
หรงเยว่ซีมองไปยังบุรุษสองคนที่มีรูปลักษณ์โดดเด่นแยกออกมาจากผู้อื่นอย่างชัดเจนของแม่ทัพไป๋รูปหล่อกับฮ่องเต้คนงามซีฉินมู่หยางแล้ว ก็อดเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้ออกมาไม่ได้
ตัวติดกันเหลือเกินนะสามีภรรยาคู่นี้ กลัวคนเขายังไม่รู้อีกหรืออย่างไรว่าเป็คนรักกัน ตามมาเฝ้ากันถึงเพียงนี้ เหตุใดไม่ประกาศแต่งงานเปิดตัวกันให้มันจบ ๆ เสียที
ตอนนี้ประชาชนทั้งแคว้นได้ถูกตำรายวนยาง์ที่เขาเขียนขึ้นช่วยเปิดหูเปิดตากันจนยอมรับความรักของเพศเดียวกันแล้ว พวกท่านก็กล้าๆ หน่อยสิ
หรงเยว่ซีคิดในใจด้วยอารมณ์ที่หลากหลายเพราะเวลาก็ล่วงผ่านมาหลายเดือนแล้วจากที่เขารู้ความจริงว่าแม่ทัพไป๋กับฮ่องเต้เป็คนรักกันจนทำให้เขาอกหักจากการแอบรักแม่ทัพไป๋ข้างเดียว
จนเกิดเป็ความแค้นส่วนตัวต่อฮ่องเต้ที่เป็ศัตรูหัวใจ และเขาก็ได้ระบายความแค้นที่ร้อนรุ่มในอกออกมาเป็ตำรายวนยาง์ แต่ก็แอบเอาใจช่วยความรักที่แสนซาบซึ้งของคนทั้งคู่ด้วยการช่วยเหลือเื่กระแสสังคมของผู้คนในยุคนี้ที่ต่อต้านการรักเพศเดียวกันอย่างอดใจไม่ได้ตามประสาคนที่เคยเกิดมาในโลกที่เปิดกว้างและมีเสรีทางเพศอย่างเท่าเทียม
และในวันนี้ที่เขารู้สึกว่าการที่นั่งหลังขดหลังแข็งเขียนตำราออกมานั้นได้ประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดี เพราะผลตอบรับจากคนหลากหลายชนชั้นในยามนี้สำหรับการมีคนรักเป็เพศเดียวกันไม่ว่าจะบุรุษด้วยกัน เกอด้วยกัน หรือแม้แต่สตรีด้วยกันก็ได้รับการยอมรับและสนับสนุนจากทุกคนแล้ว
เฮ้อ หรงเยว่ซีถอนหายใจอย่างท้อแท้ หลายๆ คู่ที่มีความรักกำลังมีความสุข แล้วคนไร้คู่แบบเขาเล่าเมื่อไหร่จะมีสามีกับเขาบ้างเสียที บุรุษที่เขาหมายปองก็ถูกฮ่องเต้ไปแล้ว เขาควรเลิกอยู่แต่ในจวนแล้วออกไปเดินโปรยเสน่ห์ของตัวเองด้านนอกบ้างดีไหมนะ เพื่อจะเจอคนที่ถูกตาต้องใจบ้าง มาเกิดใหม่ทั้งทีก็ไม่อยากใช้ชีวิตขึ้นคานจนตายเหมือนชีวิตที่แล้วหรอกนะ
ร่างสูงที่กำลังนั่งเอนกายคิดอะไรเพลินๆ ก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นร่างสูงโปร่งของฮ่องเต้เดินเข้ามาในศาลา เขากับคนรับใช้รีบคุกเข่าทำความเคารพทันทีอย่างประหม่า
ทำไมฮ่องเต้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้กัน ไม่ตามไปเฝ้าสามีของตัวเองรึไง!
"ข้าขออภัยที่มารบกวนคุณชายสามแล้ว แดดข้างนอกเริ่มแรงขึ้นจนข้ารู้สึกไม่สบายตัวเล็กน้อย คุณชายใหญ่จึงให้ข้ามานั่งพักที่นี่ คุณชายสามสะดวกใจหรือไม่"
ถ้าข้าตอบตามตรงว่าไม่สะดวกใจ ท่านจะรับประกันได้ไหมว่าคอของข้าจะยังอยู่บนบ่าเช่นเดิม หรงเยว่ซีคิดในใจ และแน่นอนว่าก็ทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น
หรงเยว่ซีแย้มยิ้มกว้างแล้วตอบรับอย่างเชื้อเชิญคนมีอำนาจสูงสุดในแคว้นด้วยท่าทีเต็มใจอย่างยิ่งแม้จะขัดกับส่วนลึกในใจของเขาก็ตาม
ดวงตาของเขาร้อนผ่าวเมื่อมองยังคนงามตรงหน้าที่ไม่ได้เห็นไม่กี่วันแต่ก็ดูงดงามมากขึ้น วันนี้ดูเหมือนจะแต่งตัวประณีตมากกว่าครั้งก่อนที่มาเยือนจวนหรงเสียอีก
ตอนนี้สมองของหลงเยว่ซีกำลังคิดเชื่อมโยงจับนั่นชนนี่ในหัวจนได้ข้อสรุปว่าที่ฮ่องเต้ดูงดงามมากในวันนี้อาจเป็เพราะกำลังหึงหวงแม่ทัพไป๋ที่มาฝึกซ้อมที่จวนหรงบ่อยๆ หรือไม่ แล้วก็การที่อีกฝ่ายเข้ามาหาเขาที่ศาลาก็ไม่ใช่เหตุผลที่กล่าวอ้างมาหรอก เพียงแต่มาแสดงความเป็เ้าของแม่ทัพไป๋กับเขาเพียงเท่านั้น
ใช่แล้ว ต้องเป็เหตุผลนี้แน่นอน!
หรงเยว่ซีขยับกายอย่างอึดอัดเล็กน้อยเมื่อถูกดวงตาคู่งามของฮ่องเต้จับจ้องยิ้มๆ เขาก็ทำได้เพียงยิ้มกลับเท่านั้นพร้อมทั้งทำเป็ไม่รู้เื่รู้ราว สายตาที่ก่อนหน้านี้แอบลอบมองแผ่นอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของท่านแม่ทัพก็ได้แต่สงบเสงี่ยมลงแม้จะยากเหลือเกิน
แต่ในเมื่อเ้าของตัวจริงของแม่ทัพไป๋ดูเหมือนจะหึงโหดเป็แม่เสืออย่างน่ากลัวอย่างนี้ไว้เขาค่อยลอบมองเป็ระยะเอาก็ได้ ไหนๆ ก็ไม่ได้แล้วก็ขอใช้เป็อาหารตาแก้ขัดแทนสามีในอนาคตไปก่อนแล้วกัน
"ข้าขอถามท่านสักประโยคหนึ่งได้หรือไม่ ในสายตาของคุณชายสาม แม่ทัพไป๋เป็คนเช่นไรเหรอ"
ซีฉินมู่หยางเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนไม่ได้จริงจังกับคำถามมากนัก ประโยคนี้เขาถามเผื่อเ้าสหายจอมขี้ขลาดของตัวเองที่อยากเข้ามาเป็ส่วนหนึ่งของตระกูลหรง และถามเพื่อหยั่งเชิงหรงเยว่ซีไปด้วยว่าคิดอย่างไรกับสหายของเขา เพราะเขาจำได้ว่าวันนั้นเขาเห็นแววตาเศร้าหมองของอีกฝ่ายยามมองไปที่ไป๋เทียนอี้
มาแล้ว คำถามที่แสดงความหึงหวงแบบร้อยเปอร์เซ็นต์!
หรงเยว่ซีหัวใจเต้นแรง สายตาของเขาแข็งทื่อเล็กน้อยด้วยต้องหักห้ามตัวเองไม่ให้หันไปมองแม่ทัพไป๋ที่ยามนี้ถอดเสื้อผ้าส่วนบนออกเรียบร้อย
แล้วเช่นเดียวกับพี่ใหญ่ของเขา เขาลอบกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะคิดคำตอบให้กับฮ่องเต้ที่มองมายังเขาด้วยรอยยิ้มอาบยาพิษ
"กระหม่อมคิดว่าแม่ทัพไป๋เป็บุรุษที่องอาจและกล้าหาญมากขอรับ เป็วีรบุรุษของแคว้นซีฉินของเราที่น่ายกย่อง"
ซีฉินมู่หยางยิ้มรับกับคำตอบของหรงเยว่ซี แต่ในใจของเขานั้นลุกโชนไปด้วยความหึงหวงจนต้องกดความรู้สึกอยากคว้าเ้าตัวดีมาฟาดก้นให้หราบจำ
หรงเยว่ซี เ้าคิดว่าข้าไม่เห็นสายตาที่ซุกซนของเ้ายามมองไป๋เทียนอี้อย่างนั้นเหรอ เ้าชอบไป๋เทียนอี้?
หึ ชอบมากสินะผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่และเต็มไปด้วยมัดกล้ามแบบนั้น แต่เ้าคงได้แต่เพียงฝันเท่านั้นเพราะข้าจะไม่ยินยอมให้เ้าได้คิดถึงชายอื่นอีกแน่นอน!
"ข้าได้ยินแม่ทัพไป๋ชื่นชมฝีมือในการต่อสู้ของคุณชายสามมาก ท่านอยากเข้าร่วมกับกองทัพหรือไม่ ไม่ต้องกังวลเื่ฮูหยินหรง ข้าสามารถช่วยเป็ธุระพูดคุยเื่นี้ให้ท่านได้ ไม่ว่าจะเพศใด ถ้ามีความสามารถกองทัพล้วนมีพื้นที่ให้ท่านเสมอ"
ั์ตาของหรงเยว่ซีเบิกกว้างด้วยความใกับประโยคแสดงความปรารถนาดีประสงค์ร้ายของฮ่องเต้ แม่ทัพไป๋ชื่นชมเขาให้อีกฝ่ายฟังได้ยินแล้วก็ชื่นใจอยู่หรอกที่เขาเป็คนเก่งในสายตาคนหล่ออย่างแม่ทัพไป๋ แต่ท่านควรรู้ว่าภรรยาของท่านขี้หึงมาก และท่านไม่ควรเอ่ยชมผู้อื่นโดยเฉพาะเกอแบบข้า เพราะมันทำให้ข้าเดือดร้อน!
นี่ฮ่องเต้คงผูกใจเจ็บกับเขามากเป็แน่ อาจจะมาจากความน้อยใจที่ตัวเองเป็บุรุษและเขาเป็เกอที่ดูเหมาะสมกว่า หากบุรุษจะได้แต่งงานกับเกอเข้าจวน
หรงเยว่ซีอยากยกมือขยี้หัวของตัวเองเพราะปวดหัวกับสามีภรรยาคู่นี้ ฮ่องเต้ยังไม่รู้อีกเหรอว่าเดี๋ยวนี้เขาเปิดกว้างเื่เพศแล้ว ไม่ต้องมาน้อยใจกับเื่นี้หรอก ไม่ลองมองดูความสวยของตัวเองเสียก่อนล่ะ คนที่ต้องน้อยใจน่ะควรจะเป็เกออย่างเขากับสตรีคนอื่นที่ไม่รู้ว่าจะต้องเกิดอีกกี่ชาติจึงจะงดงามได้เท่าท่าน!
ท่านงดงามเหนือใต้หล้าขนาดนี้ ท่านแม่ทัพก็หลงท่านจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว ไม่ต้องมาเสียเวลาหึงหวงแบบนี้หรอก แล้วลองดูสภาพข้าสิ ตัวจะหนาเท่าท่านแม่ทัพและไม่ต่างกับบุรุษคนหนึ่งเลยสักนิด ไม่ต้องมาหึงหวงข้า ข้าตัดใจจากแม่ทัพไป๋แล้ว
หงุดหงิดชะมัด เดี๋ยวตำราเล่มต่อไปข้าจะเขียนให้พวกท่านถูกศัตรูต่างแคว้นไล่ล่าจนต้องปลอมตัวอย่างยากลำบาก คราวนี้ก็xxกันในกระท่อมผุพังไปเลย ข้าจะให้หลังคาถล่มลงมาจนพวกท่านสองคนอารมณ์ค้างไต่ขึ้น์ไม่ได้เลยคอยดู!
Talk : เอาความเพ้อเจ้อของนายเอกที่หลายคนคิดถึงมาฝากค่า
หรงเยว่ซี : ฮ่องต้หึงแม่ทัพไป๋
ซีฮินมู่หยาง : หึงไป๋เทียนอี้? ข้าหึงเ้าต่างหาก!
ไป๋เทียนอี้ที่กำลังต่อสู้แบบแนบเนื้อกับสหาย(?)อย่างชื่นมื่น : "..."
411
