อลินตา เพ่งมองไปที่หีบโบราณใบนั้นพร้อมกับจ้องไปยังอดีตชาติอันเป็เื้ัความแค้นทั้งหมดทั้งมวลของิญญาร้ายผู้หวงหีบราวกับจงอางหวงไข่อลินตาท่องมนต์คาถาอตีตมนตรานำทางถึงตอนนี้เ้าของหีบใบนั้นก็ยังคงนั่งตระหง่านอลังการบนหีบไม่ยอมไปไหน ดุจดังว่าจะรอเคลียร์กับอลินตาแล้วค่อยจัดการกับตระกูลของคุณจอร์นให้ตายตกไปตามกันดูไปก็คล้ายกับนักเรียนหญิงนัดดักเคลียร์ใจกันหลังโรงเรียนทำนองนั้นเพราะผีสาวนั่งบนหีบนิ่งปักหลักไม่ไปไหน มีเพียงดวงตาวาวโรจน์ที่จับจ้องไปทางอลินตาอย่างไม่ให้คลาดสายตา
อลินตาท่องมนต์อตีตมนตราสักพักดวงตาของหญิงสาวก็เปล่งประกายเป็สีน้ำเงินวาววับ และเห็นถึงอดีตที่ผ่านมาร้อยกว่าปีซึ่งในอดีตอลินตาได้เห็นแล้วว่าเศรษฐีผู้มั่งคั่งในยุคสมัยอยุธยาตอนปลายคนหนึ่งกำลังฝังหีบโบราณที่ทำขึ้นด้วยทองคำเหลืองอร่ามไปทั้งหีบเอ๊ะ!?เดี๋ยวนะ.. ทองคำเหลืองอร่ามอย่างนั้นเหรอ.. อลินตาอุทานในใจแต่ประกายตาสีน้ำเงินกลับลุกวาววิบวับราวกับถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่ 1
อร๊าย...!! เมื่อรู้ความจริงเช่นนั้น แม้อยู่ในภวังคจิตก็ยังอุตส่าห์ลิงโลดจนเนื้อเต้นจิตของอลินตามองไปที่หีบโบราณนั่นด้วยดวงตาวาวโรจน์ไม่แพ้ผีสาวบนหีบเลยทีเดียวแล้วนึกประมวลเหตุการณ์ทันที ก่อนที่เ้าตัวจะใ คุณพระ..!หีบที่เห็นเก่าคร่ำดำคร่านั้น ที่แท้แล้วเนื้อในมันเป็ทองคำแท้นี่นาเพียงแต่ผ่านกาลเวลามาเป็ร้อยปี ผ่านการฝังดิน ผ่านลมผ่านฝนมานานจึงทำให้ทองคำถูกบดบังด้วยฝุ่นด้วยคราบต่างๆ จนไม่เหลือสภาพทองคำอร่ามตาไว้ให้ใครได้เห็นอีกเลยในปัจจุบัน
เมื่อคิดได้ดังนั้นอลินตาก็ไม่มีเื่อะไรให้ต้องลังเล เตรียมตัวใส่เกียร์เดินหน้าเต็มที่ ผีก็ผีเถอะงานนี้จะมาสู้ผีเกลือทะเลระดับจักรวาลได้เช่นไร อลินตาในตอนนี้นั้น มีดวงตาแห่งความเ้าเล่ห์ลุกโตยิ่งกว่าผีสาวตนนั้นเสียอีกทำเอาแว้บหนึ่ง ผีสาวโบราณจ้องมองอลินตาแล้วแอบเอะใจ นางเป็อะไรของนางแววตาเหมือนมุ่งมั่นพิกลนักโดยที่ผีร้ายเองก็ไม่มีวันล่วงรู้เลยว่าในใจอลินตาตอนนี้ ะโก้องด้วยใจที่ดี๊ด๊าขีดสุด ‘เ้าหีบน้อยเอ๋ย เ้าคือ.. คุณค่าที่แม่คู่ควรเสียจริง...’ อลินตารีบมองไปที่อดีตชาติของหีบใบนั้นอย่างรวดเร็ว
เศรษฐีคนนั้นฝังหีบพร้อมกับเก็บเป็ความลับแต่ความลับก็ไม่มีในโลก เพราะมีใครคนหนึ่งที่ล่วงรู้ความลับของหีบใบนี้ นั่นคือแม่กลิ่นแก้วเมียคนสุดท้ายของเศรษฐีนั่นเอง และภาพที่เห็นตรงหน้าแม่กลิ่นแก้วก็คือผีสาวตนนี้นี่เองกลิ่นแก้วเป็เมียคนสุดท้ายของท่านเศรษฐีท่านเศรษฐีที่ว่าก็คือต้นตระกูลของคุณจอร์นเ้าของโรงแรมอำมาฤทธิ์ในปัจจุบันเศรษฐีคนนี้ ชื่อว่าเศรษฐีอุ่นมีภรรยาทั้งหมด 7 คนคนสุดท้ายคือแม่กลิ่นแก้ว แม่กลิ่นแก้วเป็เด็กสาวในอุปการะของแม่ใหญ่หรือเมียหลวงของเศรษฐีอุ่น ซึ่งแม่ใหญ่คนนี้ก็คือต้นตระกูลของคุณจอร์นด้วยเช่นกันเรียกได้ว่าผีแม่กลิ่นแก้วนั้นตั้งใจจะฆ่าล้างโคตรให้สิ้น แค้นฝังหีบที่แท้ทรู
แม่ใหญ่เลี้ยงแม่กลิ่นแก้วมาั้แ่ยังเด็กจนกระทั่งหล่อนโตเป็สาว ความสวยงามพุ่งกระจายโดนใจเศรษฐีอุ่นเข้าให้ทำให้ความกำหนัดในกามที่ไม่เคยหมดไปของเศรษฐีอุ่นเข้าครอบงำเขาอีกครั้งในวัยคราวพ่อของแม่กลิ่นแก้ว ที่สุดแม่กลิ่นแก้วก็ตกเป็เมียของเศรษฐีอุ่นในค่ำคืนหนึ่งแม่กลิ่นแก้วเสียใจยิ่งนัก และเื่นี้ก็รู้ถึงหูทุกคน โดยเฉพาะแม่ใหญ่แต่แม่ใหญ่นั้นได้ทำใจไว้แล้ว เพราะที่ชุบเลี้ยงแม่กลิ่นแก้วก็เพื่อจะให้มาเป็เมียอีกคนของเศรษฐีอุ่นนี่แหละและที่แม่ใหญ่คิดเช่นนั้นก็เพราะว่าแม่ใหญ่้าจะล้างแค้นเหล่าบรรดาเมียๆ ของเศรษฐีอุ่นให้ขุ่นเคืองใจและลดความสำคัญของบรรดาเมียทุกคนลง
เมื่อแม่กลิ่นแก้วได้เป็เมียอีกคนของเศรษฐีอุ่นแม่ใหญ่ก็จะมีความสำคัญขึ้นมาทันทีในฐานะผู้ปกครองของแม่กลิ่นแก้ว แม่กลิ่นแก้วคิดว่าแม่ใหญ่หวังดีต่อตนจึงเล่าทุกอย่างให้แม่ใหญ่ฟังและเล่าอีกด้วยว่าตนมีคนรักอยู่แล้ว ชื่อพุ่มแม่ใหญ่ทำทีเห็นอกเห็นใจแม่กลิ่นแก้วแต่ก็เอาเื่นี้ไปฟ้องเศรษฐีอุ่นเข้าจนได้ก็มีรึที่เมียหลวงขี้อิจฉาอย่างแม่ใหญ่จะอยากเห็นใครได้ดีเกินหน้าตนแต่ก่อนที่เศรษฐีอุ่นหรือใครจะได้จัดการกับแม่กลิ่นแก้วาการสู้รบระหว่างไทยกับพม่าก็ส่อเค้าขึ้นเพราะข้าศึกบุกประชิดกำแพงเมืองเศรษฐีอุ่นจึงได้รีบนำทรัพย์สินบางส่วนไปฝังเอาไว้ในที่ดินของตนซึ่งเป็ที่ดินที่ตนแอบซื้อไว้หวังจะใช้ชีวิตบั้นปลายกับแม่กลิ่นแก้วที่แท้แล้วเศรษฐีอุ่นก็รักแม่กลิ่นแก้วจากใจจริง
สมบัติทุกอย่างเศรษฐีอุ่นฝังไว้ในพื้นที่ท้ายสวนของตนมีเพียงหีบทองคำใบเดียวที่บรรจุแก้วแหวนเงินทองอันมีค่าส่วนหนึ่งแยกฝังไว้ในที่ดินที่ตนแอบซื้อไว้แม่กลิ่นแก้วแอบไปเห็นและนึกไปถึง อ้ายพุ่มคนรักที่ตนมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งด้วย ที่แท้แม่กลิ่นแก้วก็มีสามีสองคนไปพร้อมกันแต่มีหรือที่แม่กลิ่นแก้วจะเก็บสมบัติไว้เสวยสุขกับสามีชราวัย สู้อ้ายพุ่มสามีหนุ่มที่อายุงานน่าจะใช้การได้นานกว่าก็มิได้หุหุ..จากนั้นทั้งสองก็วางแผนขุดหีบนี้แล้วหนีไปกันสองคนท่ามกลางควันแห่งาที่ก่อตัวคุกรุ่น
ทว่า..เื่ก็แดงจนได้ เมื่อแม่กลิ่นแก้วให้ความไว้ใจแม่ใหญ่เกินไป จึงได้เล่าเื่ราวทุกอย่างให้แม่ใหญ่ฟังและเมื่อแม่ใหญ่ได้ฟัง แม่ใหญ่ก็นั่งหัวเราะฟันแทบจะร่วงหมดปากอย่างสาแก่ใจหลงกลกูแล้วอีกลิ่นแก้ว ที่แท้แล้วตัวการใหญ่ก็คือแม่ใหญ่นี่เอง แสร้งทำเป็คนดีแต่เื้ัร้ายกาจยิ่งนัก
งานประมูลดำเนินไปเรื่อยๆดูเหมือนว่าสินค้าโบราณต่างๆ ถูกประมูลออกไปจนเกือบหมด เหลือเพียงไฮไลท์ของงานนั่นก็คือหีบโบราณเ้าปัญหา เมื่อพิธีกรที่ยืนอยู่กลางเวทีเตรียมนำหีบออกมาเพื่อเสนอการประมูลก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นทันใด พิธีกรให้ทีมงานเข็นตู้ที่โชว์หีบโบราณออกมาจากด้านข้างของเวทีแต่กว่าจะเข็นกันออกมาได้ ทีมงานก็ต้องออกแรงกันให้เหนื่อยหอบเพราะแม่สาวน้อยร้อยปีดันแผลงฤทธิ์แผลงเดชให้ชมเป็ขวัญตา
เมื่อไหร่ที่ทีมงานตั้งท่าจะยกแท่นตั้งหีบแท่นตั้งหีบก็จะหนักราวกับว่ามันเป็เสาเข็ม ทีมงานพากันงงเป็แถบๆจากนั้นก็พากันยกแล้วยกอีกก็ไม่สามารถยกขึ้นหรือเคลื่อนไหวได้เลยแม้แต่นิดเดียวคุณจอร์นเห็นท่าไม่ดีเขารีบหันไปมองอลินตาแล้วส่งสัญญาณทันที เมื่อได้รับสัญญาณอลินตาก็รับรู้ได้ว่าเ้าของหีบตัวจริงก่อปัญหาเข้าให้แล้ว เมื่อรับรู้ว่ามีปัญหาเกิดขึ้นหญิงสาวก็ไม่รอช้ารีบพึมพำคาถาเพื่อเจรจาเปิดการค้าอย่างรวดเร็ว
“นี่แม่กลิ่นแก้วหยุดสร้างปัญหาเดี๋ยวนี้นะแม่กลิ่นแก้วสมควรไปเกิดใหม่ได้แล้ว เดี๋ยวฉันจะทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ฉันรู้ว่าแม่กลิ่นแก้วได้ยิน แต่ได้ยินแล้วก็ช่วยทำความเข้าใจที่ฉันพูดด้วย”อลินตาเปิดฉากในระดับอ่อนที่สุด แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือเสียงคำรามทุ้มต่ำในลำคออย่างไม่พอใจก่อนจะโดนตอกกลับ
“มึงหยุดวุ่นวายเื่ของกูกูไม่มีข้อผิดใจกับมึง อย่าให้กูต้องหมดความอดทนกับมึง กูจะฆ่าเฉพาะพวกมันอย่าให้กูคิดที่จะฆ่าพวกมึงด้วย!!”อ้าว.. อลินตาเริ่มฉุนนิดๆ คนอุตส่าห์สุภาพด้วย แต่หล่อนดันเกรี้ยวกราดใส่ น้ำเสียงทั้งแหบพร่าและยานคางตามแบบฉบับผีทั่วไปช่างไม่ระรื่นหูเลยสักนิด เสียมารยาทอย่างไม่น่าให้อภัย แต่กระนั้น อลินตาก็ยังยิ้มเย็นนี่ถ้าไม่ใช่เพราะหีบนั่นเป็ทองคำแท้นะแกเอ๊ยยยย...ได้วอดวายกันไปข้างแน่ อลินตาหลับตาสูดลมหายใจลึกๆ ดึงสติพร้อมโต้กลับเบาๆ ยังพยายามใจเย็นในความดื้อด้านของผีแม่กลิ่นแก้ว...
366
