ในที่สุด ก็มาถึงที่นี่สักที
ถือว่าสิ้นสุดการเดินทางลงด้วยดี
จะได้กลับไปแล้วสินะ
“ท่านเนโครแมนเซอร์ผู้รู้แจ้ง...”
อีกฝ่ายสวมชุดเกราะสีแดงราวกับเปลวเพลิงของปีศาจนํ้าเสียงที่แปลกพอกันกับรูปลักษณ์ของผู้ดูแลมิติดังเข้ามาในโสตประสาท
“จะไปที่ใดอย่างนั้นหรือ”
นั่นเป็คำพูดที่อยากได้ยินมานานแสนนานแค่ไหนกันนะ
รู้สึกเหมือนเพิ่งได้รับรางวัลชีวิตหลังต้องอดทนฝ่าวิกฤตแห่งความตายเป็ร้อยๆ ครั้ง ตลอดระยะเวลายี่สิบปีที่ผ่านมา
เขาไม่เคยลืมเลือนที่แห่งนั้นแม้แต่ชั่วขณะเดียว
ถึงเวลาจะต้องกลับไปแล้วละ
“จะเป็ที่ไหนได้ต้องเป็กรุงโซลอยู่แล้วสิ”
ยี่สิบปีบนดาวเคราะห์ที่ชื่อว่า‘อาร์เฟน’ ในที่สุดก็ได้กลับบ้านเสียที