จะพูดอย่างไรดี...
วิธูกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ประหลาดที่สุดในชีวิต
เอาล่ะ เขารู้ว่าเขารู้สึกแบบนี้มาตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา แต่เขาก็ยังค้นพบความประหลาดใหม่ ๆ เสมอ
ในสถานการณ์ที่ 'ผู้เล่น' สามคนมาบอกลา
"ท่านวิธูครับ.. ผมมีธุระด่วนต้องกลับบ้านเกิดพรุ่งนี้.. กะทันหันมากเลย"
ลมวสันต์พูดด้วยน้ำเสียงไม่มั่นคง สภาพจิตใจเขาดูย่ำแย่มาก
'คนที่ควรเสียใจเป็ข้า แต่เห็นแบบนี้ไม่รู้ทำไมกลับใจชื้นนัก'
"อืม ไปเถอะ"
เขาพูดไม่เก่ง ยิ่งแสดงออกไม่เก่ง แต่เขาไม่ได้รู้สึกเศร้าอะไรขนาดนั้น
คนในสลัมน่ะ แม้วันนี้จะยังพูดคุยกัน แต่พอวันพรุ่งตื่นมากลับตัวเย็นเฉียบไปแล้วก็มีให้เห็นอยู่บ่อย มันช่างแสนธรรมดาเหมือนที่พระอาทิตย์ขึ้นและตกในแต่ละวัน
"เราไม่รู้ว่าจะได้กลับมาเมื่อไหร่ค่ะ แต่จะรีบกลับมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้"
อัสดงที่มีสติมากกว่าเริ่มแจงคำพูด
"เราจะฝากเงินกับคุณดารินไว้ คุณวิธูใช้ห้องนี้ต่อได้เลยค่ะ แล้วก็จะฝากไว้กับเ้าของร้านขนมปังด้วย จะให้เธอมาส่งขนมปังให้คุณ"
'ต้องใส่ใจกันขนาดนี้'
แม้จะผ่านมากว่าครึ่งเดือนแล้ว แต่วิธูก็ยังๆม่เข้าใจตรรกะความคิดของคนเหล่านี้อยู่ดี
'มันไม่คุ้มค่าเลย'
กับคนที่ทำตัวเหมือนนักเล่าเื่คนหนึ่ง แค่ได้กินอยู่ฟรีในแต่ละวันก็นับว่าสบายเกินตัวแล้ว
แต่นี่ถึงขนาดกับจะเสียเงินให้ทั้งที่ไม่รู้จะได้กลับมาไหม เขารู้สึกไม่ยินดีเท่าไหร่
"ไม่ต้อง ข้าจะกลับไปอยู่สลัม"
เขาพูดอย่างไม่ยินดียินร้าย
จะบอกว่าไม่เสียดายก็คงโกหก แต่คงไม่น่าเสียดายเท่ากับการเอาเงินมาทิ้งให้คนอย่างเขาอยู่กินไปวัน ๆ
"แต่ว่า..."
ลมวสันต์ลังเลอย่างเห็นได้ชัด
"เก็บเงินพวกเ้าไว้เถอะ อย่าสิ้นเปลืองนัก"
หากมีระยะการไปกลับที่ตายตัวเขาอาจจะพิจารณารับไว้ แต่นี่ไม่มีกำหนดกลับ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเงินที่พวกเขาฝากไว้มันหมดไปในสักวันหนึ่ง?
เขาก็จะถูกไล่ออกมาอยู่ดีไม่ใช่หรือ?
ยากจนเปลี่ยนเป็มั่งมีนั้นอยู่ง่าย แต่มั่งมีเปลี่ยนเป็ยากจนนั้นอยู่ยาก
สู้ไปั้แ่ตอนยังไม่ทันหลวมตัวน่ะดีที่สุด
"หากไม่สบายใจ ก็ฝากเงินไว้ที่ร้านขนมปัง ให้เขาเอาขนมปังแข็งไปให้ที่สลัมวันละครั้งก็พอ"
'ที่นอนน่ะช่างหัวมันเถอะ แต่ของกินต้องไม่ขาด อย่างน้อยด้วยจำนวนเงินที่เท่ากันข้าอาจจะอยู่ได้หลายเดือนโดยหาแค่น้ำมาดื่ม'
เห็นยังไม่มีใครพูดอะไร สุดท้ายวิธูก็ต้องงัดไม้ตายออกมาด้วยการพูดอะไรที่ฟังดูเป็เื่เป็ราว
"พวกเ้ารู้ไหมว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับการจากลาคืออะไร"
วิธูนึกถึงเื่เล่าหนึ่งที่ค่อนข้างเก่า เป็คล้าย ๆ คำพูดปลุกใจในสมัยาที่เล่าต่อกันมา ซึ่งเขาชื่นชอบมากเมื่อได้ฟังตอนเด็ก ๆ
"สิ่งที่คนรอหวาดกลัวคือการทีี่คนลาไม่กลับมา และสิ่งที่คนลาหวาดกลัวคือกลับมาไม่มีคนรอ แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดกลับไม่ใช่ความโดดเดี่ยวเ่าั้ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการที่ไม่เหลือใครจดจำเราได้อีกต่อไป คนลาก็จงไปทำหน้าที่ของคนลา แม้อยู่ไกลสุดขอบฟ้าก็จงสร้างชื่อให้ลือเลื่องจนคนรอได้ยลยิน คนรอก็จงทำหน้าที่ของคนรอแม้หวาดหวั่นหรือพรั่นพรึงก็จงยืนหยัดปกป้องที่แห่งนี้ให้คนลามีที่ให้กลับมา"
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง
'พอพูดอะไรที่ดูยิ่งใหญ่เช่นนี้ ก็เผลอใส่อารมณ์ไปหน่อย รู้สึกภูมิใจแปลก ๆ แฮะ'
วิธูคิดพร้อมยกยิ้มเล็กน้อยกับตัวเอง
"ดังนั้นก็ไปให้สบายใจเถอะ ข้าก็ไม่ได้จะไปไหนหรอก อยู่ในสลัมนั่นล่ะ"
"ท่านวิธู!"
คนโดนเรียกสะดุ้งเฮือกในใจ ก้มมองลมวสันต์ที่พุ่งมาเกาะขาเขาั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้
"ฮือ... ผมจะรีบกลับมาจริง ๆ นะ! ผมจะไปตั้งขบวนประท้วงหน้าสำนักงานบริษัทเลย!"
'เดี๋ยวนะ ไอ้เด็กบ้านี้ ร้องไห้? ให้คนอย่างข้าเนี่ยนะ?'
"..."
เขาเงยหน้าไปมองสมาชิกอีกสองคนในห้องซึ่งยังคงยืนสงบนิ่ง หน้าตาราวกับกำลังพูดว่า 'คิดไว้แล้วเชียว' แล้วก็ไม่ได้มีทีท่าจะเข้ามาขัดจังหวะใด ๆ
พอก้มมองอีกรอบก็เห็นอีกฝ่ายกำลังเช็ดน้ำมูกกับปลายชายเสื้อขาด ๆ ของเขา
ในวินาทีนั้นวิธูก็รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงบางอย่างขาดในหัว
'บ้าเอ้ย นี่ข้ายังสกปรกไม่พอเร๊อะ'
"ไปให้พ้น!!!"
หลังจากโดนไล่ออกมาพร้อมกับค่าความประทับใจ -5 ลมวสันต์กำลังเช็ดน้ำมูกกับแขนเสื้อตัวเองอย่างลวก ๆ
"ฮือ.. ท่านวิธูต้องไม่ชอบเห็นคนร้องไห้แน่เลย ค่าความประทับใจผมลดอีกแล้ว"
ค่าความประทับใจของวิธูนั้นขึ้นลงไปมาเป็เื่ปกติ บางทีอยู่เฉย ๆ ก็เพิ่มหรือลดไปเอง ดูเหมือนจะขึ้นอยู่ว่าอีกฝ่ายนึกเื่อะไรออก
แรก ๆ ก็กังวลแต่ตอนนี้ชินแล้ว
"เดี๋ยวผมว่าจะลงไปบอกลาคุณดารินแล้วค่อยออกจากระบบ จะได้ไปดูประกาศในฟอรัม ถ้ายังไงก็แยกย้ายกันเถอะครับ เผื่อคุณอัสดงกับคุณเคียวปีศาจอยากไปบอกลาคนอื่น ๆ ด้วย"
อีกสองคนพยักหน้ารับ หลังจากลงไปบอกลาเ้าของร้านพร้อมกัน ก็แยกย้ายไปคนละทาง ตัวเขาก็เดินไปส่งวิธูที่สลัม แม้จะถูกสายตาแปลก ๆ จับจ้องแต่ก็ไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะสนใจ
ส่งเสร็จก็กลับไปที่ร้านของคุณดาริน ไม่วายฝากเงินไว้เล็กน้อยเผื่อว่าวิธูจะแวะมาขอความช่วยเหลืออะไร แล้วออกจากระบบไปในห้องพักที่วิธูเคยใช้
สิ่งแรกที่เขาทำหลังออกจากเครื่องเกมคือพุ่งไปเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อตรวจสอบฟอรัม
------------------------------
ฝ่ายประชาสัมพันธ์ @HiraethiaOfficial
เนื่องจากการพิจารณาอย่างรอบด้าน ทางทีมพัฒนาฯลงความเห็นว่าการให้ผู้เล่น Closed Bata มีระยะห่างเริ่มต้นกับผู้เล่นใน่ Open Bata มากเกินไป อาจจะทำให้สมดุลเกมมีปัญหาในระยะยาวจึงขอออกกฎระเบียบเพื่อคุ้มครองสิทธิ์ผู้เล่น Open Bata ดังต่อไปนี้
1) เมื่อผู้เล่น Closed Bata ไต่ถึงเลเวล 10 จะถูกบังคับออกจากระบบภายในระยะเวลา 24 ชั่วโมงทันที
2) เมื่อเปิด Open Bata ผู้เล่น Closed Bata จะถูกระงับการเข้าเล่นเป็เวลาครึ่งหนึ่งของ่ Closed Bata (เช่น ผู้เล่น Closed Bata ใช้ระยะเวลา 6 วัน จึงจะไปถึงเลเวล 10 ครบทั้ง 5,000 คน เมื่อเปิด Open Bata ผู้เล่น Closed Bata จะไม่สามารถเข้าสู้ระบบได้จนกว่าจะผ่านไป 3 วัน)
ขออภัยสำหรับการปรับเปลี่ยนกะทันหัน
*สำหรับผู้เล่นกลุ่มแรกที่ไปถึงเลเวล 10 จนกระตุ้นการประกาศในระบบ และทำให้เสียโอกาสเตรียมพร้อมมากกว่าคนอื่นทางผู้พัฒนาฯจะมอบรางวัลชดเชยให้ภายหลังจากการเข้าสู่ระบบใน่ Open Bata
▷ เปิดดูช่องแสดงความคิดเห็น
------------------------------
ลมวสันต์เห็นดังนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
อย่างน้อยผู้พัฒนาก็รู้วิธีผลักดันให้ผู้เล่น Closed Bata รีบปั่นค่าประสบการณ์เพื่อบีบระยะห่างให้น้อยที่สุด
เพราะสิ่งที่ผู้เล่นกลัวที่สุดไม่ใช่ความโหดร้ายของตัวเกม แต่คือการไม่สามารถเข้าเกมได้ต่างหาก
ถ้าไม่มีเงื่อนไขในข้อ 2 ผู้เล่นบางกลุ่มอาจเลือกที่จะแช่อยู่ในเกมจนกว่าจะหมด่ทดสอบตามที่ผู้พัฒนาเคยประกาศไว้ คือ 30 วันในโลกจริง 90 วันในเกม ถ้าเป็แบบนั้นผู้เล่นที่เลเวลตันก่อนจะเสียเปรียบ และจะไม่มีใครกระตือรือร้นที่จะรีบอัปเลเวล ยังไงทำตัวเอื่อยเฉื่อยจนกว่าจะปิด่ Closed Bata ก็คุ้มกว่าเป็ไหน ๆ แต่พอมีข้อกำหนดเื่หลังจากเปิด Open Bata แล้วจะมีการห้ามผู้เล่น Closed Bata เข้าเกมตามระยะเวลาครึ่งหนึ่งของการจบ่ Closed Bata แค่นี้ต่อให้จะหัวหมอแค่ไหนก็ไม่มีทางยืดระยะเวลาต่อไปแน่นอน
และมันก็เป็เช่นนั้นจริง ๆ
วันที่ลมวสันต์ถูกเตะออกจากระบบคือวันที่ 6 ใน่ Closed Bata ไม่ทันครบ 3 วันดี ผู้เล่นทั้ง 5,000 คน ก็ไปถึงเลเวล 10 อย่างเป็ทางการ
----------------------------
ฝ่ายประชาสัมพันธ์ @HiraethiaOfficial
เนื่องจากผู้เล่น Closed Bata ทั้ง 5,000 คน ได้เลื่อนระดับเข้าสู่เลเวล 10 อย่างเป็ทางการ จึงขอประกาศปิด่เวลาทบสอบเกมอย่างเป็ทางการ
ผู้พัฒนาฯจะทำการพัก 1 วัน และเปิด่ Open Bata ในเวลา 10:00 น. ของวันถัดไป
ขอขอบคุณเหล่า Closed Bata ผู้กะตือรือร้นทุกท่าน ทางผู้พัฒนาฯพิจารณาแล้วว่าผู้เล่นทุกท่านให้ความร่วมมือเป็อย่างดี จึงจะอนุญาตให้ผู้เล่นทั้ง 5,000 สามารถเข้าสู้ระบบได้ภายในวันที่ 4 ของการเปิดตัว
*สำหรับผู้เล่นกลุ่มแรกที่ไปถึงเลเวล 10 จนกระตุ้นการประกาศในระบบ และทำให้เสียโอกาสเตรียมพร้อมมากกว่าคนอื่นทางผู้พัฒนาจะมอบรางวัลชดเชยให้ภายหลังจากการเข้าสู่ระบบใน่ Open Bata
▷ เปิดดูช่องแสดงความคิดเห็น
------------------------------
ลมวสันต์ดีใจมาก ที่อีก 5 วันก็จะได้กลับเข้าระบบสักที
การจากลาครั้งนี้ต้องใช้เวลาถึง 24 วันกว่าจะได้พบกัน
"...ไม่รู้ว่าจนถึงตอนนี้ ท่านวิธูจะเป็ยังไงบ้างนะ"
TBC.
เรียกได้ว่าลมวสันต์ไม่มีสลด ค่าประทับใจสวิงแค่ไหนผมชินแล้ว