Reborn to Rule : ตำนานเอเย่นต์แห่งโลกฟุตบอล

น้ำทะเลสีครามของเกาะอิบิซ่าสะท้อนแสงแดดยามบ่ายจนดูเหมือนเกล็ดเพชร อเล็กซ์ แซนเดอร์ แวน เดอ เบิร์ก ก้าวลงจากเครื่องบินเล็กส่วนตัวที่เขาเช่าเหมาลำมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ เขาอยู่ในชุดเชิ้ตผ้าลินินสีขาวปลดกระดุมบน ดูผ่อนคลายกว่าตอนอยู่เนเธอร์แลนด์และอังกฤษมากนัก

เขาตรงไปยังวิลล่าส่วนตัวริมหาดที่ แยน เวนเนกอร์ พักผ่อนอยู่กับพี่ชาย

"อเล็กซ์! คุณมาจริงๆด้วย!" แยนลุกขึ้นจากเก้าอี้ชายหาดทันทีที่เห็นเอเย่นต์ของเขาเดินเข้ามา ใบหน้าของเขามีความกังวลระคนตื่นเต้น "ข่าวที่เนเธอร์แลนด์วุ่นวายไปหมด...แล้วนิวคาสเซิ่ลสรุปมันยังไงกันแน่?"

อเล็กซ์ยิ้มพลางส่งเอกสารสัญญาในแฟ้มหนังหรูให้แยน "ลืม PSV ไปเถอะแยน นายไม่ได้จะไปไอนด์โฮเฟ่น แต่นายจะไปเป็นทายาทของ อลัน เชียเรอร์ ที่นิวคาสเซิล"

แยนและพี่ชายเบิกตากว้างเมื่อเห็นตัวเลขในสัญญา 4.5 ล้านปอนด์ สำหรับค่าตัว และ 700,000 ปอนด์ต่อปี พร้อมสิทธิพิเศษบ้านและรถในย่านคนรวยของอังกฤษ

"นิวคาสเซิล... พรีเมียร์ลีกเหรอ?" แยนพึมพำเหมือนฝันไป "เซอร์ บ็อบบี้ ร็อบสัน ตกลงจริงๆ ใช่ไหม?"

"เขาเฝ้ารอนายอยู่ที่สนามซ้อมเลยล่ะ" อเล็กซ์ตบไหล่กองหน้าร่างยักษ์ "เซ็นซะแยน แล้วพรุ่งนี้เราจะบินไปนิวคาสเซิลเพื่อปิดดีลนี้ให้โลกตะลึง"

-----

หลังจากส่งแยนและพี่ชายกลับเข้าห้องพักเพื่อเตรียมตัวเดินทาง อเล็กซ์ตัดสินใจออกมาเดินเล่นรับลมยามดึกตามลำพังบนทางเดินเลียบชายหาดหรู บรรยากาศเงียบสงบมีเพียงเสียงคลื่นและเสียงดนตรีจางๆ จากคลับไกลๆ

ท่ามกลางแสงไฟสลัว เขาเห็นชายคนหนึ่งสวมเสื้อแบรนด์เนมราคาแพงยืนพิงรถสปอร์ตเปิดประทุนอยู่ ใบหน้าคมเข้มนั้นดูหยิ่งพยองและไม่แคร์โลก... นิโคลัส อเนลก้า

อเนลก้า คือซุปเปอร์สตาร์เจ้าของฉายา "Le Sulk" เขาเคยคว้าแชมป์มามากมายกับอาร์เซนอลและเรอัล มาดริด ก่อนจะย้ายมาปารีส แซงต์-แชร์แมง ด้วยค่าตัวมหาศาล เขาคือนิยามของกองหน้าพรสวรรค์ที่มาพร้อมกับปัญหาด้านทัศนคติ

อเล็กซ์เดินเข้าไปหาช้าๆ "คืนที่สวยงามนะ... คุณอเนลก้า"

อเนลก้าเหลือบมองด้วยสายตาเย็นชา "นายเป็นใคร? นักข่าวหรือแฟนบอลน่ารำคาญ?"

"ผมคือ อเล็กซ์ แซนเดอร์... เอเย่นต์ฟุตบอล" อเล็กซ์ยื่นนามบัตรสีขาวใบเรียบให้ "ผมแค่มาชื่นชมพรสวรรค์ของคุณ และอยากจะบอกว่าถ้าวันไหนคุณต้องการ 'ทางออก' ใหม่ๆ ในอาชีพ ติดต่อผมมาได้"

อเนลก้ารับนามบัตรมาด้วยปลายนิ้ว เขาไม่ได้ก้มลงมองชื่อบนการ์ดด้วยซ้ำ ก่อนจะสะบัดข้อมือโยนนามบัตรแผ่นนั้นทิ้งลงบนพื้นทรายอย่างไม่ใยดี แล้วก้าวขึ้นรถสตาร์ทเครื่องยนต์เสียงดังสนั่นขับหายไปในความมืด

อเล็กซ์มองตามท้ายรถปอร์เช่ที่ลับตาไปพลางส่ายหัวเบาๆ

"หยิ่งให้พอเถอะ... พ่อซุปเปอร์สตาร์" อเล็กซ์บ่นพึมพำไล่หลัง "อีกไม่กี่ปีหรอก เมื่อชื่อเสียงนายเริ่มเน่าเฟะเพราะนิสัยตัวเอง นายจะนึกเสียดายแผ่นกระดาษใบนั้นที่นายเพิ่งทิ้งไป"

เขารู้ดีว่าอนาคตของอเนลก้าจะกลายเป็นนักเตะพเนจรที่ย้ายทีมไปเรื่อยๆ จนเกียรติยศเริ่มจางหายไปตามกาลเวลา ต่างจากเด็กหนุ่มอย่างแยนที่เขากำลังจะปั้นให้กลายเป็นตำนานในอังกฤษ

อเล็กซ์เดินไปเก็บนามบัตรใบนั้นขึ้นมาปัดทรายออก ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปดูทิวทัศน์ยามดึกต่อ แสงไฟจากเมืองนิวคาสเซิลอาจจะอยู่ไกลออกไปคนละประเทศ แต่เขารู้สึกได้ว่าอำนาจของเขาได้แผ่ขยายไปถึงที่นั่นเรียบร้อยแล้ว

-----