ครืนนนนน
เสียงกัมปนาทสั่นะเืไปทั้งวิมานชั้นฟ้าอันเป็ที่กักขังศนิเทพที่เหล่าเทพพากันเล่าขานถึงความดื้อรั้นคิดไม่เหมือนใครและถูกลงโทษอยู่บ่อยครั้ง การถือกำเนิดจากพระสูรยะและพระนางศรัณยาซึ่งเป็เทพที่บำเพ็ญเพียรมานับหมื่นปีทำให้การถือกำเหนิดของพระเสาร์หรือที่ใครต่อใครมักเรียกศนิเทพย่อมไม่ใช่เื่ธรรมดาอีกทั้งเขายังจุติมาพร้อมผลึกกาลที่สามารถควบคุมเวลาและพลังของผลึกแก้วดวงนั้นสามารถสั่นะเื์ชั้นฟ้าและยมโลกได้
ทว่าความเป็ปฏิปักษ์ระหว่างพระเสาร์กับพระยมเป็ที่เลื่องลือมาแสนนานการแข่งขันระหว่างสองเทพมักเป็ที่โจษจันไปทั่วทั้ง์และยมโลกราวกับว่าต้องมีเพียงหนึ่งเดียวที่เก่งกาจและไม่มีผู้ใดเทียบได้
มีครั้งหนึ่งที่พระยมกับพระเสาร์มีวิวาทะต่อกันแต่พระนางศรัณยาเข้ามาห้าม ทว่าในเวลานั้นพระยมได้ลืมตัวทำร้ายพระนางศรัณยาทำให้พระเสาร์แค้นใจพลั้งมือทำร้ายพระยมกลับจนเื่ราวบานปลาย พระสูรยะที่ไม่พอใจในตัวลูกชายอยู่แล้วเพราะพระเสาร์เคยทำให้พระอาทิตย์ดับมืดประหนึ่งเกิดสุริยุปราคา ครั้งนี้พระสูรยะจึงลงโทษให้พระเสาร์กลายเป็หินอยู่หนึ่งปี
กระทั่งหลายร้อยปีต่อมาการได้ลงไปยังโลกมนุษย์แล้วแก้ไขชะตากรรมของมนุษย์โดยพลการของพระสาร์นำมาซึ่งความบาดหมางระหว่างพระยมซึ่งดูแลยมโลกกับพระเสาร์ จนกลายเป็เื่ใหญ่ระหว่างยมโลกและ์อีกครา พระสูรยะและเหล่าเทพจึงต้องลงโทษพระเสาร์ให้เป็เยี่ยงอย่าง
“เ้าต้องถูกกักบริเวณอยู่ที่วิมานแห่งนี้จนกว่าเหล่าเทพจะได้บทสรุปว่าจะลงโทษเ้าอย่างไร” ครั้งนี้พระสูรยะไม่พอใจเป็อย่างมากสำหรับสิ่งที่ลูกชายกระทำ
พระเสาร์ไม่ได้ยี่หระต่อการลงโทษเขาไม่พอใจในสิ่งที่พระยมกระทำมากกว่า ทำไมเทพกำหนดบทลงโทษให้มนุษย์ ทำไมมนุษย์บางคนทำสิ่งดีงามแต่กลับมีชะตากรรมที่น่าเวทนาในขณะที่มนุษย์บางคนทำสิ่งเลวร้ายกลับได้รับสิ่งดีๆ ในชีวิต ได้มีความสุขช่างไม่ยุติธรรม เขาจะต้องออกไปจากวิมานที่กักขังแล้วช่วยมนุษย์ผู้นั้นให้ได้แล้วจะทำอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากพระยมจะมาขวาง เขาคงไม่ยอมถอยเช่นกัน
ทว่าผลึกกาลที่เขาไม่ค่อยได้ใช้มันแม้จะมีติดกายมาตลอดแต่กลับทลายกำแพงจากประตูแค่บานเล็กๆ ไม่ได้ แต่เอาเถอะ อีกประเดี๋ยวนกการเวกจะนำทางผู้ที่จะมาปลดปล่อยเขาไปจากที่แห่งนี้
ครืนนนน...เปรี้ยงงงงงง
พระเสาร์มองไปยังม่านพลังที่ราวกับเป็กำแพงที่ประตูบานนั้นตอนนี้พลังที่กักขังเขาไว้ได้สลายหายไปหมดแล้ว พระเสาร์วาร์ปไปที่ประตูซึ่งเปิดอ้า
“ใครกัน”พระเสาร์มองหา แต่ไม่เห็นใคร จะมีก็แต่นกการเวกที่เขาแปรสภาพจากแหวนที่นิ้วก้อย “คงแค่อยากช่วยเรากระมังขอบใจมากไม่ว่าผู้ใด”
เวลานี้เขามีเื่ที่ต้องไปจัดการพริบตาเดียวพระเสาร์ก็มาถึงโลกมนุษย์เพื่อพบกับข่าวร้ายว่าสหายมนุษย์ผู้นั้นได้สิ้นชีวิตไปแล้วสิ่งเดียวที่พระเสาร์มั่นใจ พระยมได้แก้ไขอายุขัยของมนุษย์ผู้นี้เพื่อแก้แค้นเขา
พอกันที!
ความอดทนที่เคยมีมาพระเสาร์ดึงพลังจากผลึกกาลออกมาแล้วมุ่งหน้าไปยมโลกวันนี้ต่อให้เหล่าเทพมาขวางเขาจะถล่มยมโลกให้พังราบ เขาจะกระชากหน้ากากของพระยมหากผู้คุมกฎทำผิดเสียเอง ดูสิว่าความยุติธรรมจะบังเกิดได้หรือไม่