ตอนที่ 5 ถูกสวมเขา
ดึกสงัด แสงไฟบ้านตระกูลเผยสว่างโร่ ส่วนเสียงหัวเราะสดใสของเผยหลานชูที่แม้จะถูกคั่นกลางด้วยประตูไม้สีแดงสูงใหญ่ ก็ยังสามารถได้ยินได้อย่างชัดเจน
เผยเย่ว์ชิงหยุดอยู่หน้าประตู ก่อนจะเก็บโทรศัพท์มือถือที่อ่านทุกข้อความแล้วเข้ากระเป๋า คลี่ยิ้มที่แฝงความหมายล้ำลึก
เผยหลานชู หัวเราะพอแล้วละ ออกมาโดนตบซะ!
จากนั้นเธอก็เดินเข้าไป ทั้งสามคนที่อยู่ในห้องรับแขกพลันเงียบเสียงแล้วมองเธอเป็ตาเดียว เมื่อเห็นสภาพเละเทะของเธอแล้วก็ตกตะลึงอย่างห้ามไม่อยู่
หญิงสาวคนหนึ่งในเสื้อสีดำหลวมโพรก สวมรองเท้าผู้ชาย หนำซ้ำใบหน้ายังดูมอมแมม ผมเผ้ายุ่งเหยิง สภาพเหมือนเพิ่งไปทะเลาะกับใครตามถนนมาหมาดๆ
“เย่ว์ชิง ลูกก่อเื่มาอีกแล้วเหรอ”
“ชิงชิง...เฮ้อ ทำไมลูกถึงไม่เคยทำตัวดีๆ เลยสักวันนะ”
สายตาที่พ่อแม่มองมาปรากฏความผิดหวังอย่างยากจะปกปิด
เผยหลานชูก็กำลังมองเธอ ดวงตาราวกับใบหลิวเผยแววสาแก่ใจบนความทุกข์ของคนอื่น แต่กลับพูดว่าเป็กังวลได้อย่างเต็มปาก
“พี่คะ พี่ไปไหนมา อาหารเย็นก็ไม่กลับมาทาน...ฉันจำแบรนด์เสื้อตัวนี้ได้นะ พี่ใส่เสื้อแบรนด์สำหรับผู้ชายเหรอ ไซซ์ก็ดูจะไม่พอดีด้วย ทำไมพี่ถึงได้ใส่เสื้อของผู้ชายล่ะ...”
ทันทีที่เผยหลานชูพูด พริบตาเดียว บรรยากาศทั้งห้องรับแขกก็เข้าสู่ภาวะเย็นเยือก!
เผยเย่ว์ชิงยิ้มหยันในใจ นี่เป็ลูกไม้ที่เผยหลานชูใช้เป็ประจำ สิบปีที่ผ่านมา ผู้หญิงคนนี้ค่อยๆ ทำลายภาพลักษณ์ของเธอต่อหน้าพ่อแม่ทีละนิด จนเผยเย่ว์ชิงผู้เชื่อฟังในสายตาของพวกท่านกลายเป็คุณหนูใหญ่ไร้เหตุผลที่ดีแต่ก่อเื่
เพียงแต่ตอนนี้ ลูกไม้นี้มันไม่ได้ผลแล้ว!
เผยเย่ว์ชิงก้าวเท้ามาข้างหน้า จิกเผยหลานชูขึ้นจากโซฟา ก่อนจะเงื้อมือแล้วตบเข้ากับใบหน้าเนียนละเอียดของเธอ!
เมื่อเสียง ‘ผลัวะ’ ดังขึ้น ทุกคนในเหตุการณ์ต่างก็ตกตะลึง
“พี่ พี่คะ...ฉันขอโทษ! ฉันทำอะไรผิดไปใช่ไหมคะ พี่ถึงได้โมโหแบบนี้” อารมณ์เผยหลานชูพลันเหี้ยมเกรียม แต่ก็กลับสู่ปกติได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะกุมใบหน้าพลางมองอีกฝ่ายอย่างขลาดๆ ไม่ถามเหตุผลก็ออกตัวรับผิดก่อน
“เย่ว์ชิง นี่ลูกกำลังทำอะไร?!”
“ชิงชิง สองพี่น้องทะเลาะกัน ไม่เข้าใจกัน ก็ค่อยๆ พูดจากันก็ได้ ทำไมถึงได้ใช้กำลังแบบนี้” เผยเจียงหลินและซูอวิ๋นได้สติกลับมาก็ออกปากถามทันที
“นี่เป็สิ่งที่เธอควรได้รับค่ะ” เผยเย่ว์ชิงปรายตามองเผยหลานชูอย่างเ็าโดยไม่มองหน้าพ่อแม่ เว้นแต่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเชื่อมต่อกับโทรทัศน์ ฉายวิดีโอขึ้นจอ
ทั้งสามคนมองดูด้วยความงุนงง แล้วหน้าจอก็ปรากฏภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดบริเวณทางเดินของโรงแรม ในภาพมีผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมหน้ากากอนามัยอยู่ เดินเข้าห้องด้วยท่าทางลนลาน ส่วนอวี๋ิฉือก็เดินตามหลังเข้าไป ผ่านไปไม่นาน พวกเขาสองคนก็โอบกอดกันออกมา ความสนิทชิดเชื้อแบบนั้น ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็เหมือนคู่รักหวานซึ้งที่เข้ามาพลอดรักกันในโรงแรม!
เผยหลานชูเบิกตามองอย่างเหลือเชื่อ นี่ นี่มันเป็ไปได้อย่างไร?! เธอกับอวี๋ิฉือทั้งระวังและรอบคอบมาโดยตลอด ทั้งยังทำความรู้จักกับผู้จัดการโรงแรมมาั้แ่เนิ่นๆ แล้ว แต่ทำไมถึงยังมีคนกล้าเอาวิดีโอจากกล้องวงจรปิดส่งให้เผยเย่ว์ชิงอีก?!
“เผยหลานชู! ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น?!”
“หลานชู ลูกทำเื่แบบนี้ได้ยังไง?! อวี๋ิฉือเป็คู่หมั้นของพี่สาวลูกนะ!” เมื่อเผยเจียงหลินกับซูอวิ๋นดูภาพจากกล้องวงจรปิดจนจบก็ซักไซ้เผยหลานชูเสียงแข็ง
“หนูเปล่านะคะ! คุณพ่อ คุณแม่ เชื่อหนูนะคะ คนในภาพไม่ใช่หนูค่ะ! ผู้หญิงคนนั้นใส่หน้ากาก เห็นหน้าไม่ชัด อย่าเข้าใจหนูผิดเลยนะคะ เพราะรูปร่างของเธอคนนั้นเหมือนหนูต่างหากหรอกค่ะ” เผยหลานชูรีบร้อนปฏิเสธ
“แต่บุคคลนิรนามที่ส่งวิดีโอมาบอกว่า ผู้หญิงในวิดีโอหน้าตาเหมือนเธอเลยนะ...บังเอิญว่าหน้าตาเหมือนกัน หรือว่าเป็เธอจริงๆ กันแน่ล่ะ น้องสาวสุดที่รัก” เผยเย่ว์ชิงยิ้มหยัน จ้องเธอตาเขม็ง
วิดีโอจากกล้องวงจรปิดเป็เหตุการณ์ที่โรงแรมในวันนี้ เธอเพียงแต่ตัด่ที่มีตัวเองและซั่งเหอหรงออกไปก็เท่านั้น
เมื่อได้ฟังแบบนั้น สีหน้าเผยเจียงหลินและซูอวิ๋นก็ย่ำแย่ขึ้นทุกที
“ไม่ใช่ ไม่ใช่ฉันแน่นอน! วันนี้ฉันอยู่ในห้องทั้งวัน เพิ่งจะลงมากินข้าวเดี๋ยวนี้เอง...พี่ ถ้าพี่ไม่เชื่อก็ยังมีป้าอู๋อีกคน ป้าอู๋เป็พยานได้! ป้ายืนยันได้ว่าฉันอยู่บ้านทั้งวัน ไม่ได้ออกจากบ้านเลย ถ้าพี่ไม่เชื่อก็ไปถามป้าเลยสิ!” เผยหลานชูแสร้งทำเป็ใจเย็น แล้วส่งเสียงดังแก้ต่างให้ตัวเอง
“งั้นเหรอ” เผยเย่ว์ชิงเลิกคิ้ว หมายหัวป้าอู๋อยู่ในใจ
“พ่อบ้าน ไปตามป้าอู๋มา” เผยเจียงหลินออกคำสั่งเสียงเยียบเย็น ใบหน้าทรงสง่าของซูอวิ๋นเต็มไปด้วยความสับสน
พ่อบ้านรับคำสั่งและเข้าไปตามป้าอู๋จากห้องครัว ป้าอู๋สบสายตาเอาจริงเอาจังของเผยเจียงหลินด้วยใจที่ขลาดกลัวแล้วปลดผ้ากันเปื้อน ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยดูเคร่งเครียด
“คุณท่าน ตามฉันมาเพราะเื่อะไรหรือคะ”
“บอกมาว่าวันนี้เผยหลานชูออกจากบ้านหรือเปล่า ถ้ากล้าโกหก ก็อย่าหาว่าฉันใจร้าย!” เผยเจียงหลินจ้องเธอ เวลาอยู่ที่ทำงานเขาเป็ผู้ชายใจกว้างมากด้วยอำนาจ พอเวลานี้เคร่งขรึมขึ้นมาบรรยากาศก็ตึงเครียดพลอยให้หวาดกลัว
“ไม่ ไม่ได้ออกนะคะ วันนี้คุณหนูรองไม่ค่อยสบาย ตอนบ่ายฉันก็เลยตุ๋นน้ำแกงบำรุงแล้วยกไปให้ที่ห้องค่ะ ระหว่างนั้นรู้สึกเป็ห่วงก็เลยไปหาอยู่หลายครั้ง คุณหนูก็อยู่ในห้องตลอด ไม่ได้ออกจากบ้านค่ะ”
ป้าอู๋ปรายตามองเผยหลานชูด้วยความระแวดระวัง จากนั้นก็มองที่เผยเจียงหลิน แล้วส่ายศีรษะเพื่อยืนยันให้เธอ
“คุณพ่อ เห็นไหมคะ หนูไม่ได้ออกจากบ้านจริงๆ คนในวิดีโอไม่ใช่หนูนะ คุณแม่คะ คุณแม่ต้องเชื่อหนูนะคะ นิสัยหนูเป็ยังไงคุณแม่ก็รู้นี่ อีกอย่างพี่สาวก็ดีกับหนูขนาดนี้ หนูทำเื่ที่ผิดต่อเธอไม่ได้แน่นอนค่ะ”
เผยหลานชูตีหน้าซื่อ ดวงตาเช่นใบหลิวเผยความอัดอั้น ราวกับกำลังฟ้องว่าพวกเขากำลังเข้าใจเธอผิด
“ได้ งั้นก็ถือเสียว่าเธอไม่ได้ออกไปแล้วกัน แต่ผู้ชายในวิดีโอคืออวี๋ิฉือไม่ผิดแน่ คุณพ่อคุณแม่ดูให้ดีๆ สิ อวี๋ิฉือนอกใจหนูลับหลัง ถ้าเกิดว่าวิดีโอนี้ถูกแชร์ออกไป คนข้างนอกเขาก็รู้กันหมดว่าหนูถูกสวมเขา หนูเป็ถึงคุณหนูใหญ่ของตระกูลเผยแท้ๆ แบบนี้จะไม่กลายเป็ตัวตลกในสายตาคนอื่นเหรอคะ”
เผยเย่ว์ชิงไม่เห็นความอัดอั้นของน้องสาวต่างสายเือยู่ในสายตา พอเห็นว่าพ่อแม่ใจอ่อนแล้ว ก็ดึงความสนใจเข้าเื่ทันที
การพุ่งเป้าไปที่เผยหลานชูเป็การหาข้ออ้างดีๆ ในการตบหน้าเธอเท่านั้น ประเด็นสำคัญอยู่ที่ตอนท้ายต่างหากละ
เมื่อสองสามีภรรยาตระกูลเผยฟังดังนั้น ก็หันกลับไปดูวิดีโออีกครั้ง คราวนี้ถึงได้สังเกตเห็นอีกประเด็นจากวิดีโอ
เผยเจียงหลินพลันโมโหในพริบตา ซูอวิ๋นเองก็ขมวดคิ้ว ออกจะไม่ค่อยเชื่ออยู่บ้าง สิ้นเดือนนี้ก็กำลังจะจัดพิธีหมั้นอยู่แล้ว อวี๋ิฉือกลับกล้าไปหาผู้หญิงอื่นอีก?! ถ้าภาพนี้ถูกแชร์ออกไป พวกเขาจะเอาเกียรติของตระกูลไปไว้ที่ไหน?!
รูม่านตาเผยหลานชูพลันหดเล็กลง แล้วสบตาที่เต็มไปด้วยความหมายล้ำลึกของเผยเย่ว์ชิง ก่อนจะเพิ่งตระหนักขึ้นมาได้ นางสารเลวนี่ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็เข้ามาตบหน้าเธอเข้าให้ สุดท้ายเป้าหมายกลับไม่ใช่ตัวเธอเลย แต่เป็อวี๋ิฉือต่างหาก!
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/239f3a2be3124680b5f0a1f4bb3f35d5
741
