การท้าทายเื่ทำงานเริ่มต้นในวันรุ่งขึ้น
แสงตะวันเหมือนจงใจจะกลั่นแกล้งสำหรับ‘น้องใหม่’ ทั้งคู่เมื่อต้องนั่งเรือเร็วมายังฟาร์มเลี้ยงมุก สำหรับสูรย์แม้จะติดความสำรวยจากการใช้ชีวิตที่เมืองนอกอยู่บ้าง แต่เมื่อต้องตากแดดเปรี้ยงด้วยการสวมเสื้อกล้ามเพียงตัวเดียวกับกางเกงขาก๊วย ยาวครึ่งขา แบบหนุ่มชาวเกาะ เขาก็ไม่ปริปากบ่นแต่กระนั้นก็ยังสวมแว่นกันแดดสีดำ และหมวกผ้าสีเข้มมีปีกล้อมบรรเทาอากาศจัดจ้า
ต่างจากหญิงสาวแม้เธอจะไม่ได้นุ่งผ้าถุง สวมเสื้อคอกระเช้าแบบที่เขาสัพยอกไว้เมื่อวานกลับคำไปสวมเพียงเสื้อยืดพอดีตัวและกางเกงขาสั้นเผย่ขาเรียวสมส่วนดังนั้นเมื่อต้องลมต้องแดดโลมเลียผิว หมวกสานปีกกว้าง แว่นตาสวมติดหน้าหรือแม้แต่การประโคมครีมกันแดดเอสพีเอฟ 100 ก็ยังรู้สึกแสบๆร้อนๆเป็ระยะ
เมื่อมาถึงฟาร์มเลี้ยงมุกด้วยเวลาสิบกว่านาทีปีวราจึงเผลอตัวบ่นอุบ “ทำไมมันร้อนอย่างนี้ล่ะนายเกลี้ยง ดูซิ...ผิวฉันเกือบจะไหม้อยู่แล้ว”
นายเกลี้ยงผู้เป็สารถีประจำเรือยิงฟันขาวจนตาแทบปิด “มันก็ร้อนอย่างนี้ทุกวันล่ะครับนายหญิง ่นี้ดินฟ้าอากาศมันแปรปรวนไม่รู้ว่าหน้าหนาวมันจะยังมีลมหนาวแบบแต่ก่อนให้เห็นหรือปล่า จนตอนนี้เห็นจะเหลือแต่หน้าฝนกับหน้าร้อนเท่านั้นล่ะ”
เด็กหนุ่มแสดงความเห็นเื่ดินฟ้าอากาศตามวิถีชีวิตอันเป็ไปทุกวันแต่คำเรียกขานปีวรานั่นปะไร ที่ทำให้ผู้ร่วมเดินทางอีกหนึ่งหนุ่มถึงกับหันขวับมาจ้องตา และถามย้ำเสียงดัง
“นี่นายเกลี้ยง...นายเรียกคุณปี ว่าอะไรนะ”
“เรียกนายหญิงครับ” เขาขมวดคิ้วงงๆ
แต่เสียงหัวเราะร่าของสูรย์พร้อมกับคำล้อเลียน ทำให้เด็กหนุ่มถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ไปตามกัน “นี่นายเรียกคุณปีว่า‘นายหญิง’ ั้แ่เมื่อไหร่กันฟังแล้วมันจั้กจี้บอกไม่ถูก เหมือนกับละครเื่อะไรสมัยที่เป็เด็กๆแล้วนางเอกเป็พวกเชื้อเ้า มียศถาบรรดาศักดิ์สูงส่ง แล้วก็ชอบทำตัวหยิ่ง จองหอง”
ผู้ถูกพาดพิงทำหน้างออยู่นานจะว่าโกรธก็ไม่ใช่ เพียงแต่คิดว่ามันไม่ยุติธรรมสำหรับตนเองที่ถูกเรียกคำนำหน้าเสียหรูหรา โดยที่เธอเองก็ไม่ได้ปลาบปลื้มกับคำๆนั้นแม้แต่นิด
“ฉันก็ไม่ได้ไปบังคับให้ใครเขามาเรียกว่านายหญิงซะเมื่อไหร่แล้วอีกอย่างมันก็ไม่เห็นจะตลกตรงไหน”
เธอว่าพลางค้อนควักขณะที่นายเกลี้ยงก็เออออห่อหมกไปด้วย “ใช่ครับ...ผมว่าคำนี้เหมาะกับนายหญิงที่สุดนายหัวน้อยไม่เห็นด้วยหรือครับ”
แล้วคำเรียกขานสูรย์ ‘นายหัวน้อย’ที่ใครๆบนเกาะต่างเรียกแทนตัวเขาั้แ่วันที่มาถึงก็กระทบเข้าหูปีวราอย่างจัง
“ฉันว่า ‘นายหัวน้อย’ ยังฟังตลกกว่าร้อยเท่าพันเท่ามีอย่างที่ไหนกัน เรียกนายหัวสั้นๆยังไม่ชอบ ต้องให้ต่อท้ายคำว่าน้อยตามหลัง...เอฟังแล้วมันคล้ายกับคำว่าอะไรน้า” เธอเดาะนิ้วที่คางอย่างใช้ความคิดก่อนจะต่อประโยคให้ โดยขยับรูปปากแบบไร้เสียง พร้อมกับย่นจมูกใส่ว่า
‘นาย...อ๋ำ...น้อย’
กำลังจะพูดย้ำๆเป็เชิงล้อให้สาแก่ใจสูรย์ซึ่งยืนเยื้องไปด้านข้างกระโจนตัวมาถึงตัว มือข้างหนึ่งยกขึ้นปิดปากเธอเอาไว้“พูดทะลึ่ง”
แต่เธอก็ดิ้นรนขัดขืน สะบัดจนหลุดแล้วพลางล้อเลียนคำนั้นไปจนสุดทางที่เป็เม็ดทรายละเอียดยาวไปจนจรดทางขึ้นเรือนรับรองด้านหน้าสุด เมื่อขึ้นไปยืนเหนือบันไดขั้นบนสุดก็ไหวไหล่ ยักคิ้วเป็เชิงยั่วเย้าอย่างเป็ต่อ
เมื่อหมุนตัวกลับปรากฏร่างของดำเกิงมาหยุดยืนทางด้านหลัง
“ผมก็นึกว่านายหญิงจะไม่มาซะแล้ว”
เธอไม่ทันตอบดูเหมือนสูรย์จะคันปาก เป็ฝ่ายสวมรอยตอบแทนว่า “จริงๆนายหญิงของทุกคนก็เตรียมตัวจะหนีกลับแล้วล่ะนี่ขนาดแค่นั่งเรือตากแดดมา ยังบ่นตลอดทาง...ขี้คร้านอยู่ไม่ถึงครึ่งวันอาจจะแอบหนีกลับไปตอนที่ทุกคนกำลังเผลอ ก็เป็ได้”
งานยังไม่ทันเริ่มจริงจังดูเหมือนหนุ่มสาวจะประกาศศึกกันอีกแล้ว!
....................................................
10K
