ฤดีสวมหมวกที่มีสายระโยงระยาง มีแค่ปากที่โผล่ออกมาเขานอนราบบนแผ่นกระดานที่เข้าไปในอุโมงค์รูปครึ่งวงกลมอย่างเชื่องช้าแขนข้างหนึ่งต่อกับสายน้ำเกลือที่เชื่อมหลอดเืดำไปยังแถบให้ยาต่าง ๆซึ่งควบคุมด้วยแขนกล ส่วนสายที่ต่อกับแขนอีกข้างจะคอยเก็บเืเพื่อมาวัดระดับสารต่างๆ เช่นเดียวกับสายอีกเส้นที่เจาะเข้ากลางหลังซึ่งคอยเก็บตัวอย่างน้ำเลี้ยงสมองและไขสันหลัง
เหนือขึ้นไปหนึ่งชั้น พัศดีสัตยานั่งสูบบุหรี่ไฟฟ้าอยู่อีกห้องเขามองเห็นทุกอย่างในห้องทดลองเบื้องล่างผ่านแผ่นกระจกบานใหญ่ตรงหน้าบนผนังห้องทิศตะวันออกมีจอภาพขนาดมหึมาสองอัน พื้นที่บริเวณอื่นในห้องเป็แผงคอมพิวเตอร์ทำงานของเหล่านักวิทยาศาสตร์นับสิบคนดร.ศิวะสั่งการให้ลูกน้องประจำจุดต่าง ๆ เตรียมพร้อมก่อนจะหันมาหาพัศดีเป็เชิงขออนุญาตเริ่ม ชายสูงวัยพยักหน้าอย่างไม่รีรอ
"ฉีดยามิดาโซแลมได้"ดร.ศิวะสั่งลูกน้อง เขารู้ดีว่าต้องเริ่มทำให้อาสาสมัครอยู่ในภาวะเคลิ้มคล้ายถูกสะกดจิตผ่อนคลายแต่ไม่หลับ เพื่อปิดการรับรู้ทางประสาทััอื่น
"ตอนนี้คุณจะรู้สึกผ่อนคลายไม่เ็ป" เสียงหัวหน้านักวิทยาศาสตร์ออกมาทางลำโพงใกล้ ๆ ฤดี
"เข้าสู่คลื่นสมองอัลฟาความถี่สิบเฮิรตซ์แล้วครับ"ลูกน้องคนหนึ่งรายงาน
ดร.ศิวะกลืนน้ำลายก่อนเริ่มกระบวนการที่เขาถนัด "คุณฤดีตอนนี้คุณกำลังยืนอยู่ตรงทางม้าลาย เด็กคนหนึ่งทำท่าจะก้าวข้ามแต่ไม่มีรถคันไหนหยุดให้สักที คุณเป็คนเดียวที่ยืนตรงนั้น"เขาเล่าอย่างเป็จังหวะช้า ๆ ภาพบนจอขวามือปรากฏเป็เด็กชายวัยประถมต้นคนหนึ่งยืนริมฟุตบาท ฝูงชนที่เดินผ่านไปมาต่างไม่เหลียวแล สักพักนักโทษหมายเลข 321 ก็เดินเข้าเฟรมมา
“คุณกำลังจูงเด็กข้ามถนน” ดร.ศิวะกล่าวต่อ สักพักฤดีในจอภาพก็ทำตาม เด็กยิ้มอย่างเป็สุข
"นี่คือสิ่งที่เขาคิดเหรอ"พัศดีแทรกขึ้นมา หัวหน้านักวิทยาศาสตร์ตอบรับพร้อมอธิบายเพิ่มเติม เซนเซอร์ที่ผ่าตัดฝังไว้กระจายทั่วเปลือกสมองจะรับสัญญาณประสาททั้งรูป รส กลิ่น เสียง ัั และอารมณ์ แล้วมาแปลผลก่อนจะปรากฏเป็ภาพและเสียงในจอเขาให้ลูกน้องสองสามคนที่สวมอุปกรณ์ครอบศีรษะช่วยตรวจสอบประสาทััอื่น ๆนอกจากรูปและเสียง
"แล้วทำไมเด็กคนนั้นใส่ชุดคนป่วย"พัศดีหมายถึงเด็กที่อาสาสมัครนึกถึง
"บางทีสิ่งที่คิดในหัวก็มาได้จากความทรงจำหลายครั้งมารวมกันกลายเป็ความทรงจำที่บิดเบือน"
"ระดับสารโดปามีนและเอ็นดอร์ฟินในสมองเริ่มเพิ่มแล้วครับ"ลูกน้องอีกคนรายงาน นั่นหมายถึงอาสาสมัครกำลังมีความสุข ดร.ศิวะสั่งให้หา MIR ของอารมณ์นี้ทันที ลูกน้องคนหนึ่งกดรูปสมองจำลองที่สร้างจากคลื่นแม่เหล็กEEG-fMRI ความละเอียดสูงที่เต็มไปด้วยเส้นสีต่างๆ ก่อนจะซูมเข้าไปยังเส้นสีน้ำเงินซึ่งเด่นชัดขึ้นมาภายใต้พื้นหลังสีสีเขียวนี่แหละ Initiatorที่เขาตามหา เขาชี้ไปที่จอบอกให้มาร์กตำแหน่งไว้
พัศดีสัตยายิ้มอย่างชื่นชมในการทำงานที่ประสอดประสานกันของทีมดอกเตอร์พูดใส่ไมโครโฟนต่อ
"ทีนี้ลองให้คุณนึกถึงตอนเป็นักเรียนแล้วเห็นเพื่อนทำผิดกฎของห้องเรียน ” ในขณะที่ ดร.ศิวะสะกดจิตฤดีภาพสะท้อนความคิดเขาก็ปรากฏขึ้นบนจอ รูปที่เบลอเริ่มคมชัดขึ้นเมื่อฤดีตั้งสมาธิเด็กชายหญิงสี่ห้าคนกำลังวิ่งเล่นไล่จับกันในห้องเรียน ส่งเสียงดังเจี๊ยวจ๊าว เด็กคนที่เอาอาหารเข้ามากินทำน้ำซุบหกเรี่ยราดบนพื้นครูตรงพรวดเข้ามาหา จากนั้นก็ไล่ตีมือเรียงคน ลงโทษโดยให้การบ้านเพิ่มพวกเขาต้องเป็เวรทำความสะอาดห้องหลังเลิกเรียน
“แต่คุณก็รู้สึกดีใจที่คุณทำดี ไม่ได้ทำผิดกฎของห้อง”ดร.ศิวะบอกนักโทษ
"ระดับเซโรโทนินกับโดปามีน ตอนนี้อยู่ในระดับต่ำครับ"ผู้ช่วยคนหนึ่งรายงาน ดูเหมือนว่าฤดีขัดขืน ไม่ยอมมีความสุขตามที่สั่งบางทีอาจกำลังเห็นใจเด็กที่โดนลงโทษ ชายศีรษะล้านปล่อยไว้เช่นนี้ไม่ได้
"ฉีด EA-Iกระตุ้น MIR ที่มาร์กไว้ได้เลย" ดร.ศิวะสั่งสารนี้จะกระตุ้นโปรตีนตัวรับให้ปล่อยกระแสประสาทได้มากกว่าสารสื่อประสาทปกติถึงสามเท่า พัศดีเห็นเส้นสีฟ้าเล็ก ๆโผล่มาในจอภาพจำลองของสมอง ทะลุกะโหลกศีรษะเข้ามายังจุดที่มาร์กไว้ มันคือเข็มนาโนตามดอกเตอร์เคยบอกไว้ชายสูงวัยเหลือบตาไปดูร่างอาสาสมัครที่สงบนิ่งขึ้นทันตา ราวกับไร้ความรู้สึกเ็ปใดๆ จากนั้นรอยยิ้มค่อย ๆ ปรากฏที่มุมปากลูกน้องคนหนึ่งรายงานว่าระดับสารสื่อประสาททั้งสองสูงขึ้นจนน่าพอใจ แสดงว่า EA-1 กระตุ้นสมองส่วนAmygdala กับ Medial temporal lobe ได้สำเร็จในขณะที่ฤดีเห็นคนถูกลงโทษเพราะทำผิดกฎ เขาก็มีความสุขไปพร้อม ๆ กัน
“ยอดเยี่ยมมาก”ดร.ศิวะเอ่ยปากชมทีมงาน
"เสร็จแล้วเหรอ" พัศดีถาม
"เพิ่งเริ่มต้นไซเคิลแรกต่างหากครับเราต้องทำแบบนี้ซ้ำอีกเป็ร้อยครั้งเพื่อที่จะได้ค่านิยมเป็คนดีแบบที่ท่านอยากได้"ดร.ศิวะกล่าว สมองมีความยืดหยุ่น การเรียนรู้ซ้ำหลายร้อยไซเคิลจะทำให้เกิดการเข้ารหัสความทรงจำทางอารมณ์จำนวนมากสุดท้ายแล้วถ้าอาสาสมัครเห็นกฎหมายบางอย่างก็จะอยากทำตาม เพราะทำแล้วมีความสุขการตัดสินใจโดยอัตโนมัตินี้เกิดขึ้นก่อนที่จะรู้ตัวด้วยซ้ำ
ชายศีรษะล้านล้วงกระเป๋าเสื้อหากระดาษที่จดไว้เขาจำค่านิยมที่ว่าไม่ได้ทั้งหมด รู้แต่ว่ามี 12 ข้อ
พัศดีสบตาดอกเตอร์ด้วยั์ตาจริงจัง"ไม่ใช่ผมที่อยากได้หรอก แต่เป็ประเทศชาติ”
ฤดีกลับมานอนบนเตียงทดลองอีกครั้งแขนขาเขามีสายระโยงระยางไม่ต่างจากเมื่อ 3 วันก่อน ดร.ศิวะยืนกำกับผู้ช่วยของเขาให้เตรียมสถานที่ รอบนี้พัศดีไม่อยู่ดูด้วยเพราะต้องไปประชุมร่วมกับรมต.กระทรวงยุติธรรม เขาไม่รีรอที่จะเริ่มกระบวนการเมื่อลูกทีมทุกคนพร้อม
"วันนี้คงไม่ง่ายเหมือนครั้งก่อน"ฤดีเปรย ตั้งใจให้นักวิทยาศาสตร์บนห้องควบคุมได้ยิน "ถึงความทรงจำจะเลือนรางแต่ผมก็มีความสุขแปลก ๆ จากสารที่พวกคุณฉีดกระตุ้นในสมองผม แต่วันนี้คงตรงข้ามสินะเพลา ๆ มือหน่อยก็ดี"
"เอาน่า นับจากวันนี้ผมรับรองได้ว่า คุณจะกลายเป็คนใหม่" ดร.ศิวะ ประกาศขณะที่ผู้ช่วยคนหนึ่งกำลังสวมหมวกให้กับฤดีแล้วเตียงก็เลื่อนไปเข้าที่
หลังจากที่ฉีดยาจนฤดีอยู่ในภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่นแล้วดร.ศิวะก็บอกให้เขาจินตนาการถึง ตอนที่ตนเองยืนอยู่บนหน้าผาสูงชัน แล้วมีสะพานผุ ๆซึ่งจำเป็ต้องข้ามไปอีกฟาก ระดับคอร์ติซอลและนอร์เอพิเนฟรินเพิ่มสูงสะท้อนถึงความกลัวในใจ เขาสั่งให้มาร์ก MIR เหมือนทุกครั้ง ก่อนเหลียวมองเส้นสีน้ำเงินที่ปรากฏชัดขึ้นมาบนจอสลับกับภาพฤดีที่จับราวสะพานที่สั่นคลอน ใช้ขาที่สั่นเทาก้าวบนแผ่นไม้ทีละก้าว ๆเมื่อทำสำเร็จ ยามิดาโซแลมถูกฉีดเพื่อปรับให้สมองโล่ง
"ทีนี้ให้คุณลองจินตนาการถึงคนที่คุณเกลียดมาคนหนึ่ง" ดอกเตอร์บอกชายวัยกลางคน
ภาพของนักโทษร่างใหญ่ที่ชื่อกันต์ปรากฏขึ้นบนจอชั่วขณะก่อนสลายไปฤดีคงเปลี่ยนใจ มันถูกแทนที่ด้วยชายวัยรุ่นร่างเล็กบอบบาง สวมหมวกแก๊ปสีน้ำเงินศิวะรู้ดีว่าเป็ใคร เขาสะกดจิตให้อาสาสมัครนึกถึงฉากในห้างสรรพสินค้าขณะที่จับจ่ายซื้อของตามปกติ ชายร่างเล็กก็โผล่ออกมาจากมุมเสา ชนฤดีล้มลงแต่ชายวัยรุ่นกลับนิ่งเฉย ไม่เอ่ยคำขอโทษ แม้ว่าจะโกรธแค่ไหน ฤดีก็ไม่ตอบโต้
ภาพบนจอปรากฏตามที่เล่าจนถึงท่อนเกือบสุดท้ายทว่าจู่ ๆ คลื่นสมองของนักโทษก็เปลี่ยนเป็สิบแปดเฮิรตซ์พร้อมกับอัตราการเต้นหัวใจสูงเกินร้อยสามสิบครั้งต่อนาที ฤดีกำลังต่อต้านมุมมองเขาในจอภาพลุกยืนพรวดมือที่เปลี่ยนเป็กำปั้นกำลังง้างเตรียมต่อยศัตรูเต็มที่
"เพิ่มขนาดมิดาโซแลม" ชายศีรษะล้านสั่งเขารู้ดีว่าจำเป็ต้องเปลี่ยนอารมณ์โกรธให้เป็ความกลัว กลัวที่จะทำสิ่งไม่ดีฟันที่กัดแน่นของนักโทษเริ่มคลายตัวจนกลับมาปกติจังหวะนั้นเองดอกเตอร์ก็สั่งให้กระตุ้น Initiator ได้ผลชะงัด ภาพของคนในจอลดหมัดลงกลายเป็ยืนนิ่งตัวสั่นเทา แค่นี้ยังไม่เพียงพอหรอกในชีวิตจริงอาจต้องเจออารมณ์ที่หนักกว่านี้หลายเท่า เขาสะกดจิตผ่านไมโครโฟนต่อ
"แม้ว่าคุณจะไม่ตอบโต้เพราะมันเป็สิ่งผิดกฎหมายแต่ชายคนนั้นก็ยังคิดว่าคุณทำให้เขาเจ็บและบอกให้คุณขอโทษพอคุณไม่ทำตามเขาก็กระชากคอเสื้อคุณ และผลักคุณไปชนเสา"
ฤดีย่นคิ้วอีกครั้ง ตัวเลขบอกระดับความตื่นตัวเพิ่มสูงขึ้นหัวใจสูบฉีดเืเต็มที่ ชายวัยรุ่นในจอถูกหมัดต่อยเต็มใบหน้าจนแก้มยุบ ดร.ศิวะรีบสั่งให้ฉีดยาระงับประสาทอีกเข็มแต่ปรากฏว่าเอาไม่อยู่
"เพิ่ม doseยาสองเท่า"เขาหันไปบอกผู้ช่วยอีกฝั่ง "กระตุ้น initiator ต่อเนื่องด้วย"
เข็มนี้ทำให้อาสาสมัครนอนตัวอ่อนปวกเปียกภาพจากจอเริ่มเลือนรางลงก่อนจะหายไป ระดับนอร์เอพิเนฟรินที่พุ่งสูงบ่งบอกถึงความโศกเศร้าที่เขาเผชิญ ดร.ศิวะเห็นน้ำตาของฤดีที่ไหลเป็ทางแต่ก็ไม่สนใจ นี่เพิ่งรอบแรก ยังมีอีกเป็ร้อยไซเคิลที่ต้องทำ
"ถ้าทุกคนพร้อมเราเริ่มต่อได้" ชายศีรษะล้านประกาศ
201
