หลังจากที่แม่บัวรู้ความจริงว่า เกมกับเล็กเป็แฟนกัน แม่บัวก็สั่งให้เล็กเลิกยุ่งกับเกมอย่างถาวร เเต่เล็กไม่สามารถทำแบบนั้นได้เธอจึงมักจะแอบนัดเจอกับเกมอยู่บ่อยๆโดยที่ไม่ให้แม่บัวรู้และสั่งห้ามไม่ให้เกมไปหาเล็กที่โรงเรียน เพราะไม่รู้เลยว่าใครเป็คนบอกเื่นี้กับแม่บัว เพราะฉะนั้นเธอจึงต้องป้องกันความปลอดภัยให้ถึงที่สุด พวกเขาแอบคบกับแบบหลบๆซ่อนๆมาได้ถึง 1 ปีเต็มๆ เเต่แล้ววันที่เล็กต้องเสียใจมากที่สุดก็มาถึง..วันนั้นเป็วันที่เธออ่านหนังสือสอบเพื่อเลื่อนชั้นขึ้นม.5 ฝนที่ตกลงมาบ่อยๆทำให้เล็กต้องรีบลุกมาปิดหน้าต่างและจังหวะนั้นเอง เล็กก็แอบเห็นแม่ยืนคุยอยู่กับใครบางคน ท่าทางเขาจะไม่ใช่เด็กธรรมมาเพราะข้างๆเขานั้นมีผู้ชายใส่ชุดสูทสีดำยืนอยู่ด้วย วินาทีนั้นผู้ชายคนนั้นก็ได้เงยหน้าขึ้นมาและเห็นว่าเล็กกำลังมองอยู่พอดี เล็กรีบปิดหน้าต่างและเดินกลับไปที่โต๊ะอ่านหนังสือทันที เเต่ก็ไม่พ้นเมื่อจู่ๆแม่บัวก็เพราะผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามาในบ้านและตรงมาหาเล็กที่โต๊ะ
"เล็ก..นี่กอล์ฟลูกชายเสี่ยก้อง เ้าของอสังหาริมทรัพย์ JB ไงลูก รู้จักไว้ซะสิ ส่วนนี่เล็กจ้ะ ลูกสาวน้าเอง ยังโสดด้วยนะ"
"แม่!!"
"ยินดีที่ได้รู้จักนะเล็ก เราชื่อกอล์ฟ..ตอนนี้เราเรียนที่ BPP โรงเรียนเดียวกันเลยนี่ ฝากตัวด้วยนะ มีอะไรเเนะนำก็บอกได้นะ"
"เข้าใจผิดแล้วแหละ เราไม่ได้เรียนที่ BPP เราเรียนที่ LPK หมดธุระแล้วใช่ไหม งั้นเราไปอ่านหนังสือก่อนนะ" เล็กปิดหนังสือทุกเล่มแล้วกำลังจะเดินจากไป แต่แม่บัวกลับกระชากแขนเธอไว้และบอกให้เธอนั่งลงคุยกับกอล์ฟต่อ..บรรยากาศตึงเครียดนั้นทำให้เล็กรู้ได้ทันทีว่า แม่บัวพยายามจะจับคู่เธอให้กับผู้ชายคนนี้
"งั้นเดี๋ยว..แม่ขอไปทำกับข้าวก่อน เชิญคุยกันได้ตามสบายเลยนะ แม่ไม่ว่าจ้ะ อ่อ..เย็นนี้อยู่ทานข้าวกับแม่กับเล็กก่อนสิจ๊ะกอล์ฟ"
"แม่!!"
"ก็ดีนะครับ อยู่บ้านผมก็นั่งทานข้าวคนเดียว งั้นวันนี้ผมขอฝากท้องกับแม่บัวและก็เล็กด้วยนะครับ"
"จ้า..ตามสบายเลยลูก คุยกันไปนะ แม่ไปทำกับข้าวก่อน คุยกับกอล์ฟสิเล็ก!!แม่ไม่เคยสอนให้ลูกเป็คนหยิ่งไม่ใช่หรอ ฮึ!!"
"ไม่เป็ไรครับแม่บัว เล็กอาจจะยังไม่ชินกับผมน่ะครับ เดี๋ยวผมจัดการเองครับ" กอล์ฟพยายามหาเื่มาพูดคุยกับเล็ก โดยไม่เว้นช่องว่างให้เธอพูดเลย ส่วนบัวก็แอบดูอยู่ห่างๆ..ปฏิกิริยาของเล็กนั้นไม่ตอบสนองเลยใดต่อกอล์ฟเลย..สิ่งที่บัวเห็นก็คือกอล์ฟนั่งพูดอยู่คนเดียว ส่วนเล็กนั้นก็เอาเเต่เขียนอะไรก็ไม่รู้ ท่าทางไม่สนใจกอล์ฟเลย
"ถ้าขืนยังเป็แบบนี้ต่อไป มีหวังฉันก็ต้องชวดลูกเขยรวยๆแบบลูกกอล์ฟไปแน่ๆ ไม่ได้การล่ะ..ฉันจะต้องทำอะไรซักอย่าง" แม่บัวหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาใครบางคนคุยกับเป็มั่นเป็เหมาะก่อนจะยกกับข้าวมาวางที่โต๊ะและเรียกเล็กกับกอล์ฟมาทานด้วย..ไม่ถึง 5 นาทีก็มีรถตู้สีดำวิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้านของเล็กอีก 1 คัน ซึ่งคนที่ลงมาจากรถตู้คันนั้นก็คือ…
"พ่อ!!มาทำอะไรที่นี่ครับ?"
"แม่เป็คนโทรตามพ่อของเรามาเองแหละจ้ะ..สวัสดีค่ะเสี่ยก้อง เชิญข้างในก่อนสิคะ"
"เดี๋ยวนะ..แม่ตามพ่อของกอล์ฟมาทำไม?"
"ฉันก็จะมาดูหน้า ว่าที่ลูกสะใภ้ของฉันนะสิ หนูใช่ไหม..หน้าตาน่ารักดีนะ แบบนี้สิถึงจะหยุดความเ้าชู้ของไอ้กอล์ฟมันได้น่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า.."
"ไม่เอาน่ะ..พ่อ..ผมเขินนะ"
"นี่มันอะไรกันคะแม่.."
"แกเงียบ!!แล้วไปนั่ง..ไปค่ะเสี่ย..เชิญทานข้าวด้วยกันนะคะ"
"อ๋อไม่ล่ะ..พอดีตั้งใจมาดูหน้าว่าที่ลูกสะใภ้เฉยๆ อ่ะนี่สินสอด 5 แสนใช่ไหม ฉันเอามาเเค่เเสนเดียวอ่ะ เอาไปใช้เล่นๆก่อนละกันนะ..เดี๋ยวที่เหลือวันเเต่งฉันจะให้อีก..อ่อกอล์ฟ..แกต้องไปรายงานตัวที่โรงเรียนไม่ใช่หรอ..อย่าทำให้พ่อขายหน้านะ"
"ครับพ่อ..ผมแค่แวะมาตามที่แม่บัวบอกน่ะครับ..งั้นเอาเป็ว่าวันนี้ผมขอกลับพร้อมพ่อผมก่อนแล้วกัน แล้วไว้วันหน้าผมจะมาฝากท้องกับเล็ก กับแม่บัวใหม่นะครับ สวัสดีครับ" เสี่ยก้องส่งเงิน 1 ก้อนให้คิมเอาไปใส่มือแม่บัว...ซึ่งตอนนี้เธอยังอึ้งยืนอ้าปากค้างอยู่ ในขณะที่เล็กเกิดคำถามขึ้นมากมายว่า มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทันทีที่รถสองคันขับออกไป..แม่บัวก็กรี๊ดลั่นบ้านและเที่ยวป่าวประกาศให้ทุกคนในบ้านรู้ว่าเสี่ยก้องเอาเงินมาหมั้นเล็กให้กับลูกชายของเขา ซึ่งเเน่นอนว่าเื่นี้เล็กไม่เห็นด้วย เธอรีบดึงเเขนแม่ของเธอเขาไปคุยกันในบ้านทันที
"โอ้ย!!นี่แกจะลากฉันเข้ามาทำไมเนี่ย ฉันต้องรีบไปป่าวประกาศให้คนทั้งหมู่บ้านรู้ว่าแกกำลังจะได้เป็ลูกสะใภ้ของเศรษฐีระดับจังหวัดเลยนะ หลบไป!"
"เล็กไม่หลบแม่ นี่แม่ทำอะไรอยู่รู้ตัวบ้างไหม?"
"ฉันก็กำลังหาสิ่งที่ดีที่สุดให้แกอยู่ยังไงล่ะ หลบ!"
"ไม่!!..แม่ถามเล็กหรือเปล่า ว่าเล็กอยากได้มันไหม แม่เอาเงินเขามาแบบนี้มันเท่ากับว่า..แม่เห็นลูกเป็สิ่งของ คิดจะขายให้ใครก็ได้แบบนั้นหรอ?"
"นี่แกไม่เคยขึ้นเสียงใส่ฉันมาก่อนเลยนะ ฉันทำไปทั้งหมดนี้ก็เพราะว่าฉันหวังดีกับแก ฉันไม่อยากเห็นแกต้องมาลำบากแบบฉัน ฉันผิดตรงไหน..อีกอย่างคุณกอล์ฟก็ดีกว่ายัยเกมอะไรนั่นอีกด้วยซ้ำ..ส่วนเงินนี่ฉันก็ไม่ได้เรียกร้อง เขายื่นใส่มือให้ฉันเอง..แกไม่เห็นหรือไง!!"
"แต่แม่!!..แม่ไม่ได้ยินที่พ่อกอล์ฟบอกหรอ ว่าเงินนี่คือสินสอดระหว่างเล็กกับกอล์ฟ..แล้วการที่แม่ไปรับเงินของเขามาแบบนี้ก็หมายความว่าเล็กต้องแต่งงานกับกอล์ฟนะเเม่!!"
"นี่แกอย่าเวอร์ไปหน่อยเลยได้ไหม ก็แค่คบๆกันไปก่อน ถ้าแกไม่ถูกใจเดี๋ยวฉันหาคนใหม่ให้ แกหุบปากไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ฉันจะออกไปในเมืองสักหน่อย แกจะเอาอะไรไหมเดี๋ยวฉันซื้อมาฝาก"
"แม่!!..แม่จะเอาเงินนี่ไปใช้ โดยที่ไม่คำนึงเลยหรอว่าหนูจะต้องตกอยู่ในสภาพไหน แม่ลืมไปแล้วหรอว่าลุงก้องเขาเป็มาเฟียระดับจังหวัดเลยนะแม่ แล้วแม่คิดหรอว่าเขาจะหว่านพืชโดยไม่หวังผลน่ะ แม่เอาเงินเขามาเป็แสนขนาดนี้ เขาไม่ปล่อยเล็กไปง่ายๆตามที่แม่พูดหรอกนะเอาเงินไปคืนเขานะแม่เล็กขอร้อง เล็กไม่ได้ชอบกอล์ฟแม่ก็รู้"
"หยุดพูดมากสักที ฉันกับพ่อแกก็ไม่ได้รักกันยังมีแกได้เลย อยู่ๆคบๆกันไปเดี๋ยวก็รักกันเองแหละ ไม่ต้องพูดมากและอย่าให้ฉันรู้นะว่าแกตุกติกกับฉัน"
"นี่แม่กำลังมัดมือชกเล็กอยู่นะ..เป็เพราะเล็กตามใจแม่ตลอดใช่ไหม แม่ถึงได้ไม่เคยเห็นใจหรือสนความรู้สึกของเล็กแบบนี้!!"
"หยุดพูดไปเลยนะ แกเป็ลูกถึงเวลาแล้วที่แกจะต้องตอบแทนบุญคุณฉัน..ต่อไปนี้ฉันสั่งให้แกคบกับกอล์ฟและก็ห้ามมีคนอื่นเด็ดขาดและอย่าให้ฉันรู้นะว่าแกยังพยายามติดต่อกับยัยเกมนั่นอีก ไม่งั้นล่ะก็ ฉันจะไปเฉ่งยัยนั่นให้ถึงบ้านเลย..เอาเป็ว่าเข้าใจตามนี้ ฉันไปละ"
"เดี๋ยวสิแม่..แม่!!.แม่ทำแบบนี้กับเล็กไม่ได้นะแม่!แม่!!" สิ้นสุดประโยคสนทนา เล็กทรุดตัวลงนั่งร้องไห้กับพื้น เพราะเธอไม่รู้จะหาทางออกหรือวิธีการแก้ไขอะไรมารบเร้าให้แม่ของเธอตัดสินใจใหม่ ตอนนี้ชีวิตของเธอเหมือนสินค้าชิ้นหนึ่งที่มีราคาเเค่ 1 แสนบาท แม่ของเธอยอมขายเธอให้กับใครก็ไม่รู้ เพื่อให้ได้จับเงินก้อนโตๆและเอาไปใช้ เอาไปถลุงได้ตามอำเภอใจ ตั้งเเต่วันนั้นกอล์ฟก็มาบ้านเล็กบ่อยขึ้นจนกระทั่งทุกวัน..เล็กไม่อาจปฏิเสธอะไรได้เพราะเเม่ขู่ไว้ว่าถ้าเธอไม่ทำตาม จะมีผลต่อเกม 100% ซึ่งเล็กก็ขัดไม่ได้เพราะเธอไม่อยากให้เต็มรู้เื่นี้ ชีวิตเล็กจะเป็ยังไงต่อไป ติดตามได้ใน Ep. หน้านะคะ
909
