"แย่แล้ว, ฝูงออร์ค! ทุกคนเตรียมตัวรับมือ!"
ไม่รู้ว่าใครเป็คนะโ, แต่ทุกคนได้หยุดสู้กันเองและเตรียมพร้อมรับมือเหล่ามอนสเตอร์
โฮกกก....
ทว่าเมื่อพวกเขาได้เข้าปะทะกับฝูงออร์ค, พวกเขาก็ตกเป็ฝ่ายเสียเปรียบทันที, เลเวลโดยเฉลี่ยของพวกเขาส่วนใหญ่คือยี่สิบ, ขณะที่ออร์คแต่ละตนเลเวลเฉลี่ยคือเลเวลสามสิบถึงสี่สิบและเ้าตัวที่สวมชุดเกราะเงินที่น่าจะเป็บอสมีเลเวลสูงถึงเลเวลหกสิบ, ทำให้ทุกคนถึงกับหน้าเสียและขนลุกซู่, เลเวลหกสิบ? จะให้พวกเขาเอาอะไรไปสู้กับมอนสเตอร์แบบนั้น? แต่ถึงอย่างนั้นไม่สู้ก็ตาย, พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสู้
"ย้ากก, ตายซะ! เ้าพวกตัวเขียวชั้นต่ำ!"
ผู้ปลุกพลังฝ่ายเคลมโบเดียเปิดฉากฟันดาบใส่ลำคอของออร์คที่วิ่งตรงเข้ามาอย่างดุร้าย, แต่ถึงอย่างนั้นออร์คก็ใช้มือที่แข็งแกร่งข้างหนึ่งคว้าดาบเอาไว้อย่างง่ายดาย, ขณะที่ง้างขวานในมืออีกข้างหนึ่งและสับใส่ร่างของผู้ปลุกพลังผู้โชคร้ายคนนั้น
อ๊ากกกก.......
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้น, ร่างของชายคนนั้นถูกขวานฟันขาดแนวเฉียงเป็สองท่อน, จากนั้นออร์คก็เดินไปกระทืบศีรษะของชายคนนั้นะเิเป็เสี่ยงๆและหันมายิ้มแสยะให้กับฝูงชน
ภาพอันน่าสยดสยองได้ทำลายขวัญกำลังใจของผู้คนทันที, ในเวลานี้ก็มีหลายคนที่เปลี่ยนใจและสับเท้าวิ่งหนีสุดชีวิต, แต่แน่นอนว่าฝูงออร์คไม่ปล่อยให้พวกเขาหลบหนีไปง่ายๆ, ฝูงออร์ควิ่งไล่ตามพวกเขาและเข่นฆ่าพวกเขาอย่างต่อเนื่อง, เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมทั่วทั้งแยกชิบูยะ, สร้างความหวาดกลัวให้กับผู้คนมากมาย, ขณะเดียวกันคนญี่ปุ่นทั้งหนึ่งร้อยคนที่อยู่ภายในม่านแสงต่างกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว, เพราะออร์คหลายสิบตนได้มุ่งเป้ามาที่พวกเขาเช่นกัน
โฮกกก....
ภายใต้การกระหน่ำจู่โจมใส่ม่านพลัง, ผู้คนที่อยู่ด้านในม่านแสงต่างลุ้นระทึกและเมื่อเห็นว่าม่านแสงสามารถป้องกันการโจมตีของฝูงออร์คหลายสิบตนได้อย่างสมบูรณ์ก็ทำให้พวกเขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกและนึกขอบคุณเด็กสาวเรือนผมขาวในชุดวอร์มสีแดงกันยกใหญ่
"เ้าพวกออร์คพังม่านแสงเข้ามาไม่ได้, พวกเรารอดแล้ว!"
"ขอบคุณ์, ขอบคุณ์!"
"ไม่ต้องขอบคุณ์หรอก, ไปขอบคุณแม่หนูคนนั้นเถอะ! คนที่กางม่านแสงปกป้องพวกเราไม่ใช่ใครอื่นนอกจากแม่หนูคนนั้น"
"จริงด้วย, หลังจากนี้คงต้องไปขอบคุณแม่หนูคนนั้นแล้ว, แต่ตอนนี้คงต้องภาวนาให้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้ด้วยดี"
ชาวบ้านทั้งร้อยคนที่อยู่ภายในม่านแสงต่างหันมองไปทางเด็กสาวผมขาวที่กำลังเผชิญกับออร์คนับสิบด้วยตัวคนเดียว, ในดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเป็กังวล, แม้พวกเขาจะเคยเห็นความแข็งแกร่งของเด็กสาวคนนี้ตอนที่ต่อสู้กับกุลสตั๊ฟมาก่อน, แต่พวกเขาก็อดเป็ห่วงไม่ได้, นั่นเพราะจำนวนของออร์คที่ออกมาจากเกตนั้นมีมากมายอย่างยิ่งและแต่ละตนดูแข็งแกร่งเอามากๆ, ทว่าวินาทีถัดมาพวกเขาได้เห็นการลงมือของยูกิ, มันทำให้พวกเขาได้รู้ว่าความเป็ห่วงของพวกเขากลายเป็สิ่งที่ไม่จำเป็
วิ้ง!
เผชิญหน้ากับฝูงออร์คนับสิบที่กรูกันเข้าใส่, บนใบหน้าของยูกิไร้ซึ่งความกังวลใดๆ, ดวงตาจิ้งจอกของยูกิทอประกายแสงสีแดง, เธอได้สร้างเคียวแสงขึ้นมาอีกครั้งและกลายเป็ลำแสงพุ่งตัดหัวออร์คตนหนึ่งในพริบตา
คุณได้รับค่าประสบการณ์.......
"เข้ามา, เข้ามาอีก, พวกแกทุกตัวจงมาเป็ค่าประสบการณ์ให้ฉันคนนี้ซะ"
เห็นค่าประสบการณ์ที่มากมาย, บนใบหน้าของยูกิก็เผยรอยยิ้มน่าขนลุก, จากนั้นร่างเล็กของเธอก็พุ่งฟาดเคียวสังหารออร์คอย่างต่อเนื่อง, การเคลื่อนไหวของเธอรวดเร็วมากและการโจมตีของยูกิราวกับลำแสงวูบผ่าน, ทันทีที่ลำแสงพุ่งผ่าน, หัวของออร์คก็ถูกแยกออกจากร่าง, แม้ร่างกายของออร์คจะแข็งแกร่ง, พวกมันก็ไม่อาจต้านทานได้แม้แต่น้อย, อีกทั้งตอนนี้ยูกิยังอยู่ภายใต้ผลของสกิล <แสงอำนวยพร>, ทำให้การจัดการกับออร์คนั้นง่ายดายราวกับตัดเต้าหู้, มันไม่จำเป็ต้องใช้ความพยายามใดๆ
ฉัวะๆๆๆ.....
โฮกกกก!!
แม้พวกมันจะพยายามที่จะเหวี่ยงอาวุธในมือใส่ยูกิแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์, ร่างของยูกิบินไปมา, การโจมตีของพวกมันไม่แม้แต่จะเฉียดด้วยซ้ำ, ในขณะที่ยูกิพุ่งเข้าเข่นฆ่าสังหารพวกมันอย่างบ้าคลั่ง, มันเป็การเข่นฆ่าฝ่ายเดียว, ในเวลาไม่ถึงนาทียูกิได้สังหารออร์คไปแล้วกว่ายี่สิบตนทำให้เลเวลของยูกิได้ไปถึงเลเวล 38
คุณได้รับค่าประสบการณ์.......
คุณได้รับค่าประสบการณ์.......
คุณเลเวลอัพเป็เลเวล 37!
คุณเลเวลอัพเป็เลเวล 38!
"เฮ้ย! นังเด็กหัวขาวที่อยู่ตรงนั้น!"
ในเวลานี้เองก็มีเสียงะโดังขึ้น, เมื่อยูกิหันไปก็พบว่าเ้าของเสียงเป็ของชายหนุ่มในชุดสูทนามชิราอิชิเคนโตะ
"อย่ามัวแต่ยืนบื้อ, รีบมาช่วยทางนี้เร็วเข้า!"
ชิราอิชิเคนโตะะโมาทางยูกิ, ตอนนี้เขาและเหล่าบอดี้การ์ดกำลังรับมือกับออร์คแปดตนอย่างยากลำบาก, ขณะที่นายพลกุนเก๋าเจ็กของเคลมโบเดียได้ออกคำสั่งให้ทหารเคลมโบเดียถ่วงเวลาเอาไว้, ด้วยเหตุนั้นทำให้เขาสามารถหลบหนีไปจากที่นี่ได้สำเร็จ, ขณะที่อารากาวะเท็ตสึโอะและสมาชิกอารากาวะกุมิก็พยายามเต็มที่เพื่อที่จะฝ่าออกไปจากที่นี่, ชิราอิชิและเหล่าบอดี้การ์ดที่หนีออกมาไม่ทันจึงตกอยู่ในวงล้อมของออร์คจำนวนมากและไม่สามารถฝ่าออกไปได้
"นี่คือท่าทางขอร้องให้คนอื่นช่วยงั้นรึ?"
ถึงอย่างนั้นท่าทางที่เขาขอให้ยูกิยื่นมือช่วยเหลือมันหยาบคายจนยูกิไม่อยากจะช่วยเขา, ยูกิทำเพียงเหลือบมองอย่างเ็าและส่ายศีรษะ
"นังเด็กบ้า! แกไม่รู้หรืออย่างไรว่าท่านผู้นี้คือใคร? ท่านผู้นี้คือบุตรชายของท่านสมาชิกสภาผู้แทนฯฝ่ายรัฐบาล, ท่านชิราอิชิ เคนโตะ!"
"เมื่อรู้แล้วยังไม่รีบไสก้นมาช่วยอีกเรอะ?"
"แกคงไม่รู้สินะว่าแค่ท่านชิราอิชิออกคำสั่งคำเดียวก็สามารถลบครอบครัวของแกให้หายไปจากโลกนี้ได้"
"นี่คือโอกาสสุดท้าย, ฆ่าออร์คพวกนี้ซะแล้วท่านชิราอิชิอาจเมตตามองข้ามท่าทางหยาบคายของแกก็ได้, หากทำตัวดีๆแกอาจได้รับใช้ท่านชิราอิชิก็ได้"
บอดี้การ์ดทั้งสี่ต่างะโไปหายูกิอย่างอดทน, ในความคิดพวกเขา, หากไม่ใช่เพราะพวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก, พวกเขาไม่มีวันเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากเด็กสาวคนหนึ่งแน่, แต่ที่น่าโมโหกว่านั้นคือหลังจากที่รู้ว่าเขาเป็ใครแล้ว, นังเด็กนี่ยังทำเป็ทองไม่รู้ร้อนไม่รีบมาช่วยพวกเขา
"การที่พวกนายยังสามารถปากดีได้อยู่แสดงว่าพวกนายไม่เป็ไร, เช่นนั้นฉันไม่ช่วยคงไม่เป็ไรสินะ"
ยูกิกล่าวอย่างไม่แยแสและพุ่งไปสังหารออร์คต่อ
เมื่อเห็นว่าเด็กสาวคนนี้ไม่สนใจที่จะช่วยพวกเขาแล้วหันไปเข่นฆ่าออร์คทางอื่น, ชิราอิชิและเหล่าบอดี้การ์ดต่างโวยวายด้วยความเดือดดาล, ถึงอย่างนั้นยูกิก็ไม่คิดสนใจชีวิตของคนเหล่านี้อยู่แล้ว, ยิ่งไปกว่านั้นหากยื่นมือช่วยเหลือคนเหล่านี้, ยูกิสังหรณ์ได้ว่าจะมีเื่น่ารำคาญตามมา, ดังนั้นจึงตัดปัญหาโดยการไม่ยื่นมือช่วยเหลือ
"หนอย, นังเด็กบ้านั่นกล้าเมินคำพูดท่านชิราอิชิ, อย่าให้รอดไปได้เชียวล่ะ, แกจะไม่ได้ตายดีแน่"
บอดี้การ์ดคนหนึ่งสบถออกมาอย่างหัวเสีย
"แต่ก่อนจะทำเช่นนั้นพวกเราจำเป็ต้องรอดไปให้ได้เสียก่อน, หลังจากนั้นผมจะทำให้นังเด็กนั่นได้ชดใช้อย่างสาสม"
ชิราอิชิเคนโตะกล่าวเสียงเย็น, ผสานพลังเวทเข้ากับดาบและพวกเขาทั้งห้าเข้าเผชิญหน้ากับออร์คทั้งแปดสุดกำลัง
สถานการณ์ในเวลานี้วุ่นวายอย่างยิ่ง, ยูกิกวาดตามองไปรอบๆ, เมื่อเห็นว่าซูซูกิไอนะและคนอื่นๆสามารถรับมือกับฝูงออร์คนับสิบได้ง่ายๆก็เบาใจ, ยูกิได้หันควับไปทางออร์คหกตนที่ย่องเข้ามาจากด้านหลัง, พวกมันทั้งหกถึงกับสะดุ้งและยิ้มแห้งๆ, ยูกิก็ยิ้มตอบและเหวี่ยงเคียวแสงตัดหัวพวกมันทั้งหกในครั้งเดียว
คุณได้รับค่าประสบการณ์.......
คุณได้รับค่าประสบการณ์.......
คุณเลเวลอัพเป็เลเวล 39!
หลังจากจัดการออร์คทั้งหกเสร็จ, ยูกิก็ได้พุ่งทะยานขึ้นไปยืนอยู่บนฟ้า, ด้วยการวาดมือเพียงครั้งเดียว, ดาบแสงได้ปรากฎขึ้นบนฟ้ามากขึ้นเรื่อยๆ, ฉากนี้ได้ดึงดูดทุกสายตาในสนามรบทันที, แน่นอนว่ารวมถึงบอสเกตด้วย
"โฮกกกก!"
แน่นอนว่าบอสเกตย่อมไม่ปล่อยให้มนุษย์คนนี้ทำสำเร็จ, มันกำดาบใหญ่ด้วยมืออันแข็งแกร่งสองข้าง, ดวงตาสีแดงฉานของมันทอประกาย, จากนั้นมันได้เหวี่ยงดาบส่งคลื่นออร่าดาบรูปร่างหมาป่าั์สีน้ำเงินพุ่งเข้าใส่ยูกิที่อยู่บนฟ้าอย่างดุร้าย
"เปล่าประโยชน์น่า"
ยูกิยื่นฝ่ามือไปทางคลื่นออราดาบรูปร่างหมาป่าั์และกางม่านพลังแสงป้องกัน
ปัง!!
ทันทีที่คลื่นออร่าดาบรูปร่างหมาป่าั์เข้าปะทะกับม่านแสง, การปะทะครั้งนี้ได้ก่อให้เกิดเสียงะเิดังสนั่น, มือของยูกิข้างที่ใช้กางม่านแสงถึงกับสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
"นี่มัน....รุนแรงใช่เล่น"
ยูกิขมวดคิ้ว, ไม่กล้าลดการป้องกันลงแม้แต่น้อย, การปะทะดำเนินต่อไปถึงสามวินาที, แต่สามวินาทีแห่งการปะทะนั้นทำให้ยูกิรู้สึกเจ็บมือไม่น้อย, นี่เป็ครั้งแรกที่ยูกิเจ็บตัวนับั้แ่ที่ข้ามผ่านมิติเข้ามาอยู่ในร่างเด็กสาวคนนี้
"ฮึ่ม!"
ยูกิแค่นเสียงเย็น, เธอกวาดตาล็อกเป้าออร์คหลายร้อยตนรวมถึงบอสมอนสเตอร์ที่อยู่ตรงหน้า, จากนั้นยกมือขึ้นและฟาดฝ่ามือลงมา, ทันใดนั้นดาบแสงหลายร้อยเล่มได้พุ่งลงมาจากฟ้าราวกับห่าฝน, ดาบแสงแต่ละเล่มนั้นทรงพลังมาก, ออร์คทั่วไปไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่น้อย, พวกมันโดนดาบแสงทะลวงร่างบ้างโดนตัดศีรษะบ้าง, ตกตายกลายเป็ค่าประสบการณ์มากมายให้กับยูกิ
คุณได้รับค่าประสบการณ์.......
คุณได้รับค่าประสบการณ์.......
คุณได้รับค่าประสบการณ์.......
คุณเลเวลอัพเป็เลเวล 40!
คุณเลเวลอัพเป็เลเวล 41!
..................
คุณเลเวลอัพเป็เลเวล 48!
หน้าต่างเลเวลอัพเด้งขึ้นมารัวๆ, ภายใต้การโจมตีครั้งนี้ได้สังหารออร์คไปกว่าสองร้อยตน, ทำให้เลเวลของยูกิก้าวหน้าขึ้นอย่างก้าวะโ, ถึงแม้อย่างนั้นการโจมตีของยูกิก็ถูกบอสทำลายทิ้งทั้งหมด, นี่ทำให้ยูกิต้องมองบอสตนนี้สูงขึ้น
ยูกิได้ใช้เนตรจิ้งจอกตรวจดูค่าสถานะของบอสและสีหน้าของเธอกลายเป็จริงจัง
[ออร์คแชมป์เปี้ยน เลเวล 60]
โจมตี : 1200
ป้องกัน : 1000
ความว่องไว : 800
พลังเวท : 500
'บอสตัวนี้แข็งแกร่งมาก, แต่ด้วยค่าสถานะหลังจากที่เลเวลอัพ, ฉันไม่แพ้แน่'
ยูกิลอบคิดในใจ, ในเวลานี้นอกจากออร์คไม่กี่สิบตนที่กำลังต่อสู้กับกลุ่มของซูซูกิไอนะ, อารากาวะกุมิและกลุ่มของชิราอิชิเคนโตะ, ออร์คส่วนใหญ่ถูกคมดาบแสงของยูกิฆ่าตายหมดแล้ว, เหลือเพียงบอสที่อยู่ห่างจากยูกิสามร้อยเมตรเพียงตนเดียว
"โฮก...โฮกก..."
ในเวลานี้บอสได้ชี้นิ้วไปที่ยูกิที่อยู่บนฟ้าและคำรามอย่างต่อเนื่อง, วินาทีถัดมามันวิ่งและะโขึ้นฟ้า, แรงะโของมันสุดยอดมาก, แม้ยูกิจะยืนบนฟ้าเหนือพื้นดินห้าเมตร, มันก็สามารถะโถึง
"ยูกิจัง, ระวัง!"
ซูซูกิไอนะและคนอื่นๆที่เพิ่งสังหารฝูงออร์คเสร็จแล้วเห็นบอสเกตกระโจนใส่ยูกิ, พวกเขาก็ได้ะโเตือนด้วยความใ
"ฮึ!"
ปัง!
ยูกิแค่นเสียงเย็น, เธอเหวี่ยงฟาดเคียวแสงปะทะกับดาบใหญ่ของบอส, เสียงปะทะดังสนั่น, ภายใต้การปะทะครั้งนี้บอสถูกแรงปะทะส่งร่วงกระแทกพื้นอย่างรุนแรง ในจังหวะที่ยูกิจะทำการจู่โจมต่อ, คลื่นออร่าดาบก็ได้ถูกส่งเข้าใส่ยูกิอย่างต่อเนื่อง, ยูกิก็ทำการเคลื่อนกายหลบซ้ายหลบขวาและยิงลำแสงจากปลายนิ้วเข้าใส่บอสอย่างแม่นยำ
ตูม! ตูม! ตูม!........
โฮกกก.......
ลำแสงถูกยิงเข้าจู่โจมใส่บอสครั้งแล้วครั้งเล่าซึ่งได้สร้างความเสียหายให้กับบอสอย่างต่อเนื่อง, เกราะรบสีเงินที่สวมอยู่บนร่างก็แตกออกเป็เสี่ยงๆ, แม้บอสจะพยายามฟาดฟันคลื่นออร่าดาบเข้าหักล้างลำแสงครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ก็ไม่สามารถหักล้างได้ทั้งหมด, การที่ยูกิยิงลำแสงจากปลายนิ้วเข้าใส่บอสไม่ยั้ง, ทำให้บอสตกเป็ฝ่ายตั้งรับอย่างสมบูรณ์
"โฮกก, เป็แค่มนุษย์แท้ๆ, บังอาจนัก! <โลหิตคลั่ง>"
ดวงตาสีแดงฉานของบอสสว่างวาบและแผดเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง, ทันใดนั้นเองไอพลังสีแดงได้ปะทุออกจากร่างของมัน, ท่าทางของมันดูดุร้ายอย่างยิ่ง, ภายใต้ผลของโลหิตคลั่งได้ทำให้มันสูญเสียสติไป, แต่แลกกับค่าสถานะทุกอย่างของมันเพิ่มสูงขึ้นถึงสามสิบเปอร์เซนต์และใช้สัญชาตญาณของมันเข้าต่อสู้
ดูเหมือนว่าการต่อสู้ที่แท้จริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว......
************************
ชื่อ : โยชิซึกิ ยูกิ
เพศ : หญิง
คลาส : ธิดาแห่งแสง
เลเวล : 48
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์ (จิ้งจอกเก้าหาง)
โจมตี : 960
ป้องกัน : 960
ความว่องไว : 960
พลังเวท : 960
ััรับรู้ : 960
สกิล : แสงแห่งการเยียวยา (S) , ต้านสถานะผิดปกติทั้งปวง (L), แสงแห่งการรักษา (S), ร่างแสง (L), ห้วงมิติเก็บของ (L), แสงอำนวยพร (S)
**********************************
โปรดติดตามตอนต่อไป......