เหลือเวลาอีก 10 นาที ก่อนโลกเข้าสู่หายนะ
ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักทำให้กระจกหน้าร้าน 7-ELEVEN สาขาสุขุมวิท 71 เต็มไปด้วยละอองน้ำพร่ามัว แสงไฟสีเขียวสลับแดงจากป้ายหน้าร้านสะท้อนลงบนพื้นถนนที่เปียกชื้นจนดูคล้ายผืนน้ำขนาดใหญ่ รถยนต์ยังคงติดยาวเหมือนทุกคืนในกรุงเทพฯ เสียงแตรดังแข่งกับเสียงฟ้าร้อง ผู้คนต่างรีบเดินกลับบ้านโดยไม่มีใครรู้เลยว่า… โลกที่พวกเขาคุ้นเคยกำลังจะจบลงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า
“พี่นนท์! มาม่าต้มยำหมดอีกแล้ว!”
เสียงของเด็กพาร์ตไทม์ดังมาจากหลังร้าน ขณะที่นนท์กำลังนั่งกดเครื่องคิดเงินด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า หลังจากต้องทำงานต่อเนื่องมาั้แ่เช้าเพราะลูกน้องอีกคนโทรมาลาป่วยกะทันหัน เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปในห้องเก็บสินค้าอย่างช้าๆ พร้อมความคิดในหัวว่า… ชีวิตของเขาในตอนนี้ แทบไม่ต่างอะไรจากเครื่องจักรที่ทำงานวนซ้ำทุกวัน
ชายหนุ่มวัยยี่สิบแปดยกกล่องมาม่าขึ้นมาวางบนรถเข็น ก่อนจะเข็นออกมาหน้าร้านด้วยท่าทางชำนาญตา ตลอดหกปีที่ผ่านมา เขาทุ่มเงินทั้งหมดที่มีเพื่อซื้อแฟรนไชส์ 7-ELEVEN สาขานี้ แม้รายได้จะพออยู่ได้ แต่ภาระหนี้สิน ค่าเช่าพื้นที่ และเศรษฐกิจที่ย่ำแย่ ทำให้เขาแทบไม่เหลือเงินเก็บแม้แต่บาทเดียว
“เอาบุหรี่เบอร์เดิมครับ”
ลูกค้าชายวัยกลางคนในชุดวินมอเตอร์ไซค์ยื่นธนบัตรเปียกฝนให้พร้อมสีหน้าอ่อนล้า ขณะที่โทรทัศน์มุมร้านกำลังรายงานข่าวพายุฝนหนักผิดปกติทั่วกรุงเทพฯ แต่ภาพบนหน้าจอกลับกระตุกเป็ระยะ เสียงซ่าดังแทรกเข้ามาไม่หยุด ราวกับสัญญาณกำลังถูกรบกวนจากอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็น
นนท์กำลังจะหยิบบุหรี่ส่งให้ลูกค้า ทันใดนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนประหลาดก็ดังขึ้นภายในหัวของเขาอย่างชัดเจน ทั้งที่ไม่มีใครในร้านแสดงท่าทีว่าพวกเขาได้ยินมันแม้แต่น้อย ความเย็นวาบแล่นผ่านสันหลังของชายหนุ่มทันที
ติ๊ง!
[ตรวจพบผู้เหมาะสม]
[กำลังเชื่อมต่อระบบร้านสะดวกซื้อวันสิ้นโลก]
“...อะไรของวะ?”
นนท์ชะงักไปทั้งตัว เมื่อหน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าปรากฏขึ้นตรงหน้าเหมือนอินเตอร์เฟซในเกมออนไลน์ ตัวอักษรสีขาวกำลังเลื่อนผ่านอย่างรวดเร็ว ขณะที่ตัวเลขเวลาขนาดใหญ่เริ่มนับถอยหลังต่อหน้าต่อตาเขา
[เหลือเวลาอีก 00:09:59 ก่อนโลกเข้าสู่หายนะ]
9:58
9:57
หัวใจของนนท์เต้นแรงขึ้นทันที เขารีบหันมองรอบร้านด้วยความใ แต่ทุกคนยังคงทำตัวปกติ ลูกค้าหญิงกำลังเลือกขนม เด็กนักเรียนสองคนกำลังกดน้ำ Slurpee พนักงานหลังร้านยังนั่งเล่นมือถือ ไม่มีใครเห็นหน้าต่างประหลาดนี้เลยแม้แต่คนเดียว
“พี่นนท์ เป็ไรอะ หน้าซีดเลย”
เด็กพาร์ตไทม์เดินเข้ามาถามด้วยสีหน้างุนงง แต่นนท์กลับตอบไม่ออก เพราะตอนนี้ข้อมูลจำนวนมหาศาลกำลังไหลเข้าสมองของเขาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับมีใครบางคนกำลังยัดทุกอย่างเข้ามาโดยตรง
[ระบบร้านสะดวกซื้อวันสิ้นโลก]
[ร้านของคุณจะกลายเป็ Safe Zone ระดับเริ่มต้น]
[Level ร้านปัจจุบัน : 1]
[ระบบเติมสินค้าอัตโนมัติ : ยังไม่เปิดใช้งาน]
[ระบบป้องกัน : ยังไม่เปิดใช้งาน]
[แต้มเอาตัวรอด : 0]
[ภารกิจเริ่มต้น : เอาชีวิตรอดในคืนแรก]
เหงื่อเย็นไหลลงมาตามขมับของนนท์อย่างช้าๆ แม้เขาจะยังไม่เข้าใจว่าระบบนี้คืออะไร แต่สัญชาตญาณกำลังร้องเตือนอย่างรุนแรงว่า… อีกไม่กี่นาทีข้างหน้า จะต้องเกิดบางอย่างที่เลวร้ายเกินกว่าจินตนาการแน่นอน
ทันใดนั้นเอง โทรทัศน์ภายในร้านก็ดับวูบลง ก่อนจะติดขึ้นมาอีกครั้งพร้อมภาพข่าวสดที่เต็มไปด้วยความโกลาหล ชายคนหนึ่งกำลังกัดคอผู้หญิงกลางถนนอย่างบ้าคลั่ง เืสีแดงสดกระเซ็นเต็มพื้น ผู้คนรอบข้างต่างกรีดร้องและวิ่งหนีตาย ขณะที่เสียงของนักข่าวสั่นเครือด้วยความหวาดกลัวจนแทบพูดไม่เป็ภาษา
“เฮ้ย… นั่นเื่จริงปะวะ?”
“ถ่ายหนังหรือเปล่า?”
“เชี่ย เืจริงไหมนั่น!”
ลูกค้าหลายคนรีบหยิบมือถือขึ้นมาดูข่าวพร้อมกัน แต่ยิ่งดู สีหน้าของพวกเขาก็ยิ่งซีดลง เพราะคลิปเหตุการณ์ลักษณะเดียวกันกำลังถูกแชร์ไปทั่วอินเตอร์เน็ต ทั้งในกรุงเทพฯ ต่างจังหวัด และแม้กระทั่งต่างประเทศ ผู้คนกำลังกัดกินกันเองราวกับสัตว์ป่า
ติ๊ง!
[เหลือเวลาอีก 00:02:11]
เสียงไซเรนเริ่มดังมาจากภายนอกไม่หยุด ฝนยังคงตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่บรรยากาศทั้งเมืองเริ่มเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก นนท์กำหมัดแน่นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองประตูร้านด้วยหัวใจที่เต้นแรงอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
แล้วในวินาทีนั้นเอง—
ตูม!!!
เสียงชนดังสนั่นมาจากหน้าร้าน รถแท็กซี่คันหนึ่งพุ่งชนเสาไฟฟ้าจนประกายไฟแตกกระจาย ชายร่างใหญ่ที่เต็มไปด้วยเืค่อยๆ คลานออกมาจากซากรถ ดวงตาของเขากลายเป็สีขาวขุ่น ปากส่งเสียงคำรามต่ำๆ เหมือนสัตว์ร้าย ก่อนจะพุ่งเข้ากัดคอชายที่กำลังช่วยเหลืออย่างโเี้
เสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่วถนน
ผู้คนเริ่มวิ่งหนีกันอลหม่าน รถหลายคันชนต่อกันเป็ทอดๆ ขณะที่บางคนล้มลงและถูกฝูงคนคลุ้มคลั่งรุมกัดกินทั้งเป็ต่อหน้าต่อตา
“ปิดประตู!! รีบปิดประตูเร็ว!!”
ลูกค้าในร้านเริ่มแตกตื่นทันที บางคนร้องไห้ บางคนหยิบของใส่ตะกร้าอย่างบ้าคลั่ง พนักงานสาวถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความกลัว ขณะที่เสียงกระแทกจากด้านนอกร้านเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมีบางอย่างกำลังพยายามเข้ามาข้างใน
ติ๊ง!
[วันสิ้นโลกเริ่มต้นแล้ว]
[เปิดใช้งานระบบร้านสะดวกซื้อ]
[กำลังมอบ Beginner Package…]
[ได้รับ : ประตูนิรภัยระดับ D]
[ได้รับ : กระบองไฟฟ้า]
[ได้รับ : ระบบเติมสินค้าอัตโนมัติ ระดับ 1]
[ภารกิจใหม่ : ป้องกันร้านให้รอดจนถึง 06:00 น.]
แกร๊ก!!!
ทันใดนั้น ประตูเหล็กนิรภัยขนาดใหญ่ก็เลื่อนลงมาปิดกระจกทั้งร้านโดยอัตโนมัติ เสียงโลหะเสียดสีกันดังสนั่นจนทุกคนในร้านสะดุ้งสุดตัว ขณะที่เงาคนจำนวนมากเริ่มปรากฏขึ้นด้านนอก พร้อมเสียงกระแทกที่ดังรัวไม่หยุด
ปัง! ปัง! ปัง!
เืสดค่อยๆ ไหลลงมาตามช่องเหล็กหน้าร้านอย่างช้าๆ
นนท์ยืนนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ ดวงตาจับจ้องหน้าต่างระบบตรงหน้า ขณะที่เสียงกรีดร้องภายนอกยังคงดังไม่หยุด เพราะในตอนนี้ เขารู้แล้วว่า…
โลกเดิมของมนุษย์ ได้หายไปตลอดกาลแล้ว