หลังจากนั้นรถเขนก็มาถึงที่ปราสาทแห่งหนึ่ง เขาถูกทหารแมวคุมตัวไปที่นั้น และตอนนี้เขาก็ได้อยู่ต่อหน้าาาและราชินี แต่สิ่งที่ทำให้เขาต้องประหลาดใจที่สุดคือทุกคนนั้นเป็แมวทั้งหมด ไม่ว่าจะาาหรือราชินี ขุนนาง ทหาร หรือแม้แต่ประชาชนที่อยู่ข้างนอก
"ไอ้มนุษย์เลวทรามนี่ใช่ไหมที่เป็คนทำให้เ้าหญิงเฟเน่ต้องตาย"
แมวที่เป็าาได้พูดออกมา ทำให้ผมงงมาก เราไปทำให้เ้าหญิงตายตอนไหน แต่ว่าก็อยู่ๆมีแมวที่แต่งตัวเป็ผู้พิพากษานั้นได้พูดออกมา
"ท่านองค์าามนุษย์นั้นไม่ผิดแน่ข้าได้ตรวจสอบแล้วว่าเป็เขาจริงๆ"
แต่ผมก็ได้แย้งไปว่า
"นี่ต้องเป็การเข้าใจกันผิดแน่ๆเลย ผมน่ะไม่เคยไปฆ่าแมวตัวไหนเลยนะ"
"ไอ้ตอแหล ไอ้มนุษย์ชั้นต่ำ"
อยู่ๆก็ได้มีแมวดำตัวหนึ่งปรากฎตัวออกมา
"อ้าว เ้าชายโชชินนี่เ้ามาั้แ่เมื่อไร"
"ขออภัยด้วยเสด็จพ่อที่อยู่ๆข้าก็โผ่ลมากระทันหัน แต่ข้าเชื่อว่าไอ้เ้ามนุษย์นี่แหละที่เป็ต้นเหตุทำให้คู่มัดของข้าต้องมาจบชีวิตลง"
"เดี่ยวก่อนสิข้าน่ะ...."
"เ้าคงยังไม่รู้ตัวสิน่ะ งั้นข้าจะถามอะไรเ้าอย่างหนึ่งน่ะ เ้าน่ะเคยเอาก้อนหินปาใส่หัวแมวใช่ไหม"
คำพูดนั้นทำเอาผมช็อกไปเลย นี่เขารู้ได้ไง หรือว่า...
"ใช่ ข้าเคยทำแต่ว่าข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นน่ะ"
"ไม่ได้ตั้งใจหรอ ไอ้มนุษย์สารเลว ไอ้ฆาตกร แกรู้ไหมว่าเราทั้งน่ะกำลังจะแต่งงานกัน ข้านะรักเธอมากแค่ไหนรู้ไหม ข้านะอยากจะอยู่ด้วยกกันกับเธอลูกด้วยกันและสร้างครอบครัวที่แสนจะอบอุ่น แต่แล้วเ้าก็พรากทุกสิ่งไปจากข้า"
"เธอกลับมาที่ปราสาทในสภาพที่หัวแตกมีเืไหลนองเต็มพื้นเลย เราพยายามที่ช่วยเธอแต่เธอก็จากเราไปอย่างสงบ"
"ที่นี่รู้ยังว่าข้าต้องรู้สึกอย่างไง ห่า"
"พอแล้วลูกข้า เ้ามนุษย์เ้ามีอะไรจะแก่ตัวไหม"
.........
"ถ้าอย่างไงข้าขอตัดสิน ในฐานะาาแห่งเมืองCait sith ว่าเ้ามีความผิดร้ายแรงฐานที่เป็ต้นเหตุทำให้เ้าหญิงเฟน่าของเราต้องจากไป ข้าขอตัดสินให้ ปะาชีวิตเ้ามนุษย์หยาบช้าผู้นี่ซะ"
หลังจากนั้นผมก็ถูกนำตัวไปที่ลานปะา ที่นั้นมีประชาชนแมวมากมายออกมาด่าและสาปแช่งผม
"ไอ้ฆาตกร ไปตายซะ ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ปะามันซะ "
ผมรู้สึกเสียใจมากกับสิ่งที่ตนเองได้ทำลงไป ด้วยความขาดสติจึงทำให้ผมต้องมาจบชีวิตลงที่นี่ แต่เ้าองค์ชายแมวตัวนั้นก็ได้มาดูการปะาด้วย
"หึหึหึ เ้ามนุษย์ที่นี่แกสำนึกรึยังล่ะ แต่สำนึกผิดไปมันก็สายไปแล้วสำหรับแก แต่แค่นี่มันยังน้อยไปสำหรับในสิ่งที่แกทำไว้ด้วยซ้ำ แกจะต้องไปขอโทษกับเธอในนรกซะ"
และจากนั้นเพชรฆาตได้เตรียมที่ปล่อยใบมีดเล่มใหญ่ลงมาที่คอผมแล้ว แต่ทันใดนั้น....
"พวกเราหนีเอาตัวรอดเร็ว มันมาแล้ว"