ฉันโดน เจ้านายอาหรับ Nc40+++

ตอนที่ 98: ยุทธการล้มยักษ์

อากาศภายในห้องนิรภัยคอนกรีตหนาเริ่มจางบางเบาและร้อนอบอ้าวรวดเร็วปานนรกอเวจีเดือดพล่านจนฉันรู้สึกเหมือนปอดกำลังถูกแผดเผาด้วยเปลวไฟที่มองไม่เห็น ทรวงอกคัพ E ยักษ์ของฉันกระเพื่อมไหวหอบหายใจกระเส่าอย่างอึดอัดทรมานแสนสาหัส พยายามสูดเอาออกซิเจนอันน้อยนิดเข้าร่างกายอย่างยากลำบาก สองตาของฉันเริ่มพร่าเลือนขาวโพลนด้วยอาการขาดอากาศหายใจอย่างรุนแรงจนสมองหมุนคว้าง คาริมโอบอุ้มร่างสั่นเทาที่ชื้นไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบของฉันพลางไอโขลกพยายามประคองสติให้อยู่รอด ฉันรู้สึกได้ถึงลำคอที่แห้งผากประดุจทะเลทรายรกร้าง และหัวใจที่เต้นระรัวเร็วประหนึ่งกลองศึกกระแทกอกคล้ายจะหลุดลอยจากร่าง ความคิดถึงใบหน้าน่ารักของทารกแฝดชายหญิงที่เพิ่งลืมตาดูโลกและนอนหลับรอคอยพวกเราอยู่บนเกาะแสนไกลกลายเป็นแรงเฮือกสุดท้ายที่กระตุ้นให้ฉันยึดมั่นในชีวิตและทวงคืนลมหายใจของแม่บ้านไทยวัย 23 ปีคนนี้

ส่วนทาริกบอดี้การ์ดยักษ์ใหญ่ผิวสีเข้มกวาดสายตาคมดุหาทางรอดอย่างเร่งรีบ วินาทีแห่งความตายคืบคลานเข้ามา ทาริกพุ่งตัวเข้าไปยกถังดับเพลิงเหล็กกล้าสีแดงขนาดใหญ่ด้วยท่อนแขนล่ำหนาที่ปูดโปนด้วยเส้นเลือดกระตุ้นพลังดิบ แผลกระสุนปืนร้าวที่ไหล่ขวาของเขาเปิดกว้างจนเลือดซึมแดงฉานท่วมผ้าพันแผลสีขาวไหลลงชโลมแผงอกเข้มเป็นทางยาวน่ากลัว แต่ทาริกไม่กริ่งเกรงภัยมืดใดๆ เขาสูดลมหายใจสุดท้ายที่เหลืออยู่แล้วเหวี่ยงถังดับเพลิงฟาดกระแทกเข้าใส่กระจกนิรภัยด้านเดียวบานยักษ์อย่างบ้าคลั่งสุดกำลังสั่นสะเทือนคฤหาสน์หรู

ตูม! ตูม! เพล้ง! เสียงกระจกนิรภัยหนาสามชั้นที่กรองแสงสะท้อนระเบิดแตกละเอียดปลิวว่อนเป็นเศษแก้วชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระจายเกลื่อนพื้นห้อง ควันปืนและฝุ่นคอนกรีตจากห้องสังเกตการณ์พัดพรูทะลักเข้ามาพร้อมอากาศบริสุทธิ์รอบข้างที่ชโลมชุบชีวิตของพวกเราให้กลับมาหายใจได้อีกครั้ง คาริมรีบประคองประคองฉันและทาริกปีนข้ามกรอบกระจกที่พังทลาย ลอดผ่านทางช่องกระจกหนีรอดออกมาสู่ทางเดินยาวของคฤหาสน์หินอ่อนที่ยับเยินด้วยกระสุนปืน เศษแก้วแหลมคมกรีดเข้าที่ฝ่ามือและหัวเข่าของฉันจนเจ็บแสบแปลบปลาบมีเลือดซึมไหลผ่านผิวหนังเล็กน้อย แต่ในจังหวะวิกฤตชี้เป็นชี้ตายนี้ไม่มีใครสนใจความเจ็บปวดปลีกย่อยเหล่านั้นอีกต่อไปแล้ว ทุกคนต่างก้าวข้ามผ่านเพลิงนรกเพื่อกู้คืนชะตากรรมของพวกเราและช่วยชีวิตเจ้าหญิงอามิรา

"มะนาว! วิ่งตามคาริมไป! คุมปืนพกกระบอกนี้ไว้ให้ดีนะ... อย่าห่างตัวเด็ดขาด!" ทาริกครางบอกเสียงต่ำแหบพร่าพลางผลักฉันให้ตามหลังคาริมที่ถือปืนพกสั้นกึ่งอัตโนมัตินำทางอย่างทะมัดทะแมงและดุดันผ่านห้องโถงสลัวที่เต็มไปด้วยกลิ่นเขม่าปืน

พวกเราพยายามวิ่งลัดเลาะผ่านโถงทางเดินสลัวสีทองเหลืองสไตล์อาระเบียที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังของตกแต่งศิลปะโบราณและฝุ่นปูนที่ร่วงหล่น เสียงฝีเท้าทหารยามดังโครมครามไล่หลังมาอย่างหนาแน่นราวกับฝูงหมาป่าล่าเนื้อ คาริมยิงปืนสกัดกั้นสวนกลับปืนศัตรูเพื่อเปิดทางเดินที่คับแคบและคอยหันมามองความปลอดภัยของฉันอยู่ตลอดเวลา ทว่าเมื่อพวกเราวิ่งมาถึงโค้งหน้าทางเข้าห้องโถงกลางสระน้ำในร่ม ทันใดนั้น ร่างยักษ์กำยำสูงใหญ่กว่าสองเมตรของบอดี้การ์ดส่วนตัวของยาเซอร์ ซึ่งเป็นแชมป์มวยปล้ำเก่าผิวเข้มชาวแอฟริกันผู้น่าสพรึงกลัวและโหดเหี้ยม ก็ก้าวเท้าเข้ามาขวางทาง แววตาของมันเต็มไปด้วยความดิบป่าเถื่อน ปราศจากเกียรติยศ ถือท่อนเหล็กกล้าขนาดใหญ่ชี้ตรงมาทางพวกเราอย่างน่ากลัวส่งสัญญาณประหารชีวิตกบฏทราย

"ท่านชีคครับ... พามะนาวไปช่วยอามิรา... ไอ้ยักษ์นี่ผมจัดการเอง!" ทาริกคำรามลั่น แววตาคมดุกร้าวท้าทายสงครามเดือดสิงโตทรายบอดี้การ์ดคู่ใจ

ทาริกพุ่งทะยานร่างยักษ์ร้อยกิโลกรัมเข้าปะทะกับแชมป์มวยปล้ำยักษ์อย่างดุเดือด หมัดเหล็กของทาริกกระแทกเข้าใส่ใบหน้าและลำตัวของศัตรูเสียงดัง ปึก! ปึก! สนั่นก้องสะท้านห้องโถงกว้าง ทรายและฝุ่นผงที่เกาะบนผนังฟุ้งกระจายตามแรงปะทะหนักหน่วง บอดี้การ์ดยาเซอร์เหวี่ยงท่อนเหล็กฟาดเข้าใส่ทาริกอย่างบ้าคลั่งแต่ทาริกเบี่ยงตัวหลบได้อย่างว่องไว หมัดซ้ายของทาริกชกอัดเข้ายอดอกศัตรูจนทรุดฮวบ ทว่าบาดแผลที่ไหล่ขวาของทาริกที่เพิ่งเย็บเมื่อคืนเกิดฉีกขาดจากการออกแรงเกินขีดจำกัด เลือดสีแดงสดซึมไหลผ่านผ้าพันแผลเปรอะเปื้อนแผงอกสีเข้มปวดร้าวทาสสวาท ศัตรูฉวยโอกาสทุบตีด้วยท่อนเหล็กซ้ำจนทาริกร่วงลงกองกับพื้นคอนกรีต คาริมตเตรียมจะเหนี่ยวไกยิงช่วยเหลือแต่ทาริกตะโกนลั่นห้ามไว้เพราะต้องการสยบมันด้วยมือเปล่าเพื่อแสดงอำนาจบอดี้การ์ดอันดับหนึ่งและกอบกู้เกียรติยศ ทาริกฮึดสู้พ่นเลือดปนเหงื่อออกจากปาก รวบรวมพลังกล้ามเนื้อแขนล็อกคอคู่ต่อสู้จากด้านหลังรัดแน่นสะกดวิญญาณจนแชมป์มวยปล้ำยักษ์ดิ้นรนทุรนทุรายหน้าดำเขียวคล้ำและหมดสติล้มลงกองกับพื้นคอนกรีตเย็นเยียบท่ามกลางหยดเลือดเดือดพล่านปานภูเขาไฟระเบิดสยบศึกยักษ์ใหญ่ได้สำเร็จเด็ดขาดรวดเร็วและทนทานความเจ็บปวดร้าวไหล่

ในขณะเดียวกัน คาริมพาฉันพังประตูบานกระจกนิรภัยเข้าไปยังบริเวณระเบียงสระน้ำขนาดยักษ์ริมหน้าผาทะเลทรายที่สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ทรายขาวละเอียดได้ไกลสุดตาและขอบฟ้าสีทองสว่าง ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้ฉันยกมือปิดปากกรีดร้องด้วยความตระหนกตกใจอย่างแสนสาหัสขีดสุดของชีวิต เจ้าหญิงอามิรานอนหมดสภาพร่างกายซูบซีดไร้ทางสู้ เสื้อผ้าของเธอขาดหลุดลุ่ยเปียกชื้นโชกไปด้วยคราบเหงื่อและน้ำในสระ โดนมัดมือตรึงขึงไว้กับเชือกสลิงเส้นหนาที่ห้อยโตงเตงอยู่เหนือระเบียงสระน้ำที่ลึกและเต็มไปด้วยเครื่องกลใบพัดกรองน้ำเหล็กกล้าที่หมุนติ้วด้วยความเร็วสูงส่งเสียงครางครืนๆ หวาดเสียวขีดสุด หากเชือกขาดหรือมอเตอร์ทำงานผิดพลาดร่างของเธอจะโดนใบพัดปั่นละเอียดทันที น้ำในสระสะท้อนแสงไฟสีเขียวสลัวชวนสยองขวัญตัณหาความชั่วร้ายของยาเซอร์

"อามิรา! ทนไว้ก่อนนะ พี่สาวฉัน!" คาริมกรีดร้องด้วยความห่วงใย คาริมวิ่งทะยานไปที่ปุ่มควบคุมมอเตอร์สลิง กดปุ่มประคองดึงตัวพี่สาวขยับกลับขึ้นมาบนฝั่งระเบียงหินอ่อนอย่างทุลักทุเล ฉันรีบพุ่งตัวเข้าไปช่วยแกะเชือกมัดที่ข้อมือและข้อเท้าของอามิราออกด้วยความร้อนรนนิ้วสั่นระริกชื้นเหงื่อ อามิราสะอื้นไห้กระเส่ากอดซบหน้ากับอกอวบ E ยักษ์ของฉันชโลมความรักความอบอุ่นช่วยเหลือกันกู้ภัยอย่างปลอดภัยและน้ำตาไหลรินด้วยความซาบซึ้งใจที่พวกเราไม่ยอมสละทิ้งเธอให้ตายอย่างโดดเดี่ยวใต้กรงเล็บปีศาจ

ทาริกที่โชกเลือดและเหนื่อยหอบพยุงร่างใหญ่ยักษ์ตามมาสมทบด้วยท่าทางทรุดโทรมแต่จิตใจยังแกร่งกล้า "ท่านชีคครับ! ทหารรับจ้างนับสิบนายกำลังแห่กันขึ้นมาดาดฟ้า... เราต้องรีบขึ้นไปที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวบนยอดตึกเพื่อหนีออกนอกประเทศเดี๋ยวนี้!"

พวกเราสี่คนประคองกันวิ่งข้ามบันไดเวียนสูงชันขึ้นสู่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้าคฤหาสน์หินอ่อน ลมพายุทะเลทรายยามค่ำคืนพัดพวยพ่นละอองทรายร้อนเข้าปะทะใบหน้าและเสื้อคลุมที่ขาดรุ่งริ่งของพวกเราอย่างบ้าคลั่ง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์สีดำตระกูลฟาร์ฮานดังกระหึ่มหมุนรอคอยอยู่กึ่งกลางลานบินดินทราย ทว่าในวินาทีที่กำลังจะก้าวเท้าขึ้นเครื่องบิน ฮ. ทันใดนั้น ร่างของนายพลยาเซอร์ก็ก้าวเดินออกมาจากเงามืดด้านข้างเครื่องบิน แววตาของยาเซอร์แดงก่ำเต็มไปด้วยความแค้นคลั่งไคล้ ในฝ่ามือขวาของเขาถือรีโมตกล่องชนวนระเบิดพลาสติก C4 สีเทาวับแวมสีส้มกะพริบแจ้งเตือนภัยชะตาชีวิตและสงครามปิดตำหนักทรายสวาทอันนองเลือด

"หยุดอยู่ตรงนั้น คาริม! อามิรา... และอีนางขี้ข้าไทยตัวแสบ!" ยาเซอร์คำรามเสียงเกรี้ยวกราดกราวท้าทายลมพายุเดือด "แกคิดว่าแกจะหนีรอดจากดูไบไปได้อย่างปลอดภัยงั้นเหรอ? คฤหาสน์หลังนี้และลานบินดาดฟ้านี้โดนติดตั้งระเบิด C4 น้ำหนักห้าสิบกิโลกรัมไว้รอบฐานตึก... ถ้าแกก้าวเท้าก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว หรือไม่ยอมส่งมอบเอกสารพินัยกรรมฉับจริงมาให้ฉันตอนนี้... ฉันจะกดระเบิดถล่มคฤหาสน์นี้ให้พังทลายเป็นจุณตายตกตามกันเป็นศพเถ้าถ่านซบกองทรายชั่วนิรันดร์กลายเป็นผุยผงธุลีทรายกิเลสมารเกลือกกลิ้งในไฟนรก!"

คำประกาศข่มขู่นองเลือดชะตาความตายบีบคั้นประสาทสัมผัสจนตัวฉันชาดิกสั่นระริก สองเต้า E ยักษ์เบียดกระเพื่อมโชกเหงื่อและฝุ่นทราย คาริมและทาริกก้าวขึ้นขวางกั้นปกป้องฉันและอามิราไว้ข้างหลัง แววตาของคาริมดุดันก้าวท้าทายชนวนระเบิดความตาย in ค่ำคืนพายุทะเลทรายร้อนระอุเดือดพล่านปานสงครามล้างเผ่าพันธุ์ชั่วนิรันดร์ที่จะต้องตัดสินกันด้วยเลือดและความตายหลีกเลี่ยงไม่ได้ชะตากรรมหลวงเดือดเดียดแค้นชิงชังขีดสุดสิ้นแรงต้านทานล้างตระกูลฟาร์ฮานให้สยบราบคาบดินแดนทะเลทรายหลวงสะท้านโลกที่จะต้องจบลงด้วยชัยชนะของพวกเราหรือเศษเนื้อเถ้าถ่านชั่วนิรันดร์กาลไร้ทางถอยหลังกลับสู้ดินทรายเดือด! ความร้อนระอุของผืนทรายและความกดดันบีบคั้นของเวลาทำให้ฉันทรุดฮวบลงคุกเข่าด้วยความหวาดกลัว คาริมและทาริกต่างมีแววตาเกร้าวกร้าวเด็ดเดี่ยวไม่กริ่งเกรง ยาเซอร์แสยะยิ้มชั่วร้ายขยับนิ้วโป้งเหนือกริ่งรีโมทรองรับชนวนร้ายพร้อมที่จะบีบทำลายวิมานทรายหลวงฟาร์ฮานให้สูญสลายชั่วนิรันดร์!