หยำฉาพยามที่จะลุกขึ้นมาอย่างยากลำบากจากอาการาเ็ของตนเอง หยำฉานั้นจ้องมองมาที่กาโร่อย่างโกรธเคืองในคำพูดของอีกฝ่าย ก่อนที่จะรวบรวมพลังของตนเองออกมาแล้วะโเบ้งพลังออกมาด้วยความโกรธของตนเอง
“สู้เข้าน่ะหยำฉา” บลูม่าส่งเสียงเชียร์ติดขอบเวทีคนดูอย่างสุดเสียงของตน
“โอ้~มีสาวส่งเสียงให้กำใจแบบนี้เลยฮึดขึ้นมารึไง ไอคนไม่เอาถ่านเออ๋ย” กาโร่ยังคงปากแจ๋วใส่หยำฉาอย่างไม่เกรงกลัว “ปากดีไปเถอะแก ย้ากกก” หยำฉาพุ่งกระโจนเข้าใส่กาโร่อย่างรวดเร็วจนมาอยู่ด้านหน้าของกาโร่ แล้วกระหน่ำลูกเตะใส่กาโร่ไม่ยั้ง
“ย๊า ยะยะยะ ย๊าร์!!” ลูกเตะของหยำฉานั้นถูกอีกฝ่ายป้องกันเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย
“จ้าจ้าะโเสียงดังจริง” กาโร่ปัดลูกขวาของหยำฉาจนเสียจังหวะทำให้กาโร่เตะขาขวาใส่ข้อพับซ้ายของหยำฉาที่เสียจังหวะเข้า จนยางแตกจนต้องลงไปนั้งกุมขาของตนเองอย่างเ็ป
“อะอ้ากกก!!” หยำฉานอนกอดขาพร้อมกับดิ้นไปมาที่พื้นอย่างเ็ป
“อะไรกันๆ ่ล่างเปราะปางจริงนะแกนี้” กาโร่มองดูแล้วเอาเท้ายันไปที่ตัวของหยำฉาที่นอนอยู่กับพื้นนั้นจนกลิ้งเป็ลูกบอล “ไหนๆไอคนอวดดีลุกขึ้นมาต่อหน้าสาวอีกสิถ้าแกทำได้”
“หนอยแน่แก น่ะแกฉันจะโชว์ท่าไม้ตายที่ฉันซุ่มฝึกมาให้ดู” หยำฉาลุกขึ้นมาจากพื้นในสภาพตัวสั่นไปทั้งตัว
“จะทำอะไรก็รีบทำก่อนที่แกจะไม่มีโอกาสได้โชว์สาวเ้าเค้าอีกเพราะข้าเริ่มเบื่อที่จะเล่นแมวหยอกหนูแล้วสิ” กาโร่บิดคอไปมาเพื่อไล่ความเบื่อหน่ายของตนเอง
“ท่านหยำฉา” “หยำแพยามเข้าน่ะ” ปูอันและบลูม่าพยามที่จะเอาใจช่วยหยำฉาเท่าที่ทำได้ “ฝีมือต่างกันขนาดนี้เลยเรอะ หยำฉาแถบไม่มีโอกาสชนะเลย หมอนั้นมันแข็งแกร่งขนาดไหนกันน่ะ” ผู้เฒ่าเต่ามองไปที่กาโร่ด้วยสายตาหวั่นเกรง
ทางด้านพวกพ้องที่อยู่หลังเวทีนั้นได้แต่กำหมัดเท่านั้นเพราะพวกเค้าไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ แถมพวกเค้าก็ตื่นเต้นที่จะได้เจอกาโร่เสียด้วย จากความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายที่แสดงออกมา อีกทางด้านนึงพระเ้าที่ได้ยืมร่างของมนุษย์มานั้นกำลังจ้องมองกาโร่ด้วยสายตาครุ่นบ้างอย่าง พร้อมกับคิดถึง่ตอนที่สู้กัน ก่อนที่พระเ้าจะได้ถอดิญญาของตัวเองกลับไปพร้อมด้วยรอยยิ้มอันแปลกประหลาด
“โลกมนุษย์นี้มีเื่ที่คาดไม่ถึงแบบนี้ด้วยสิน่ะ” พระเ้าได้พูดออกมาในขณะที่ร่างิญญาได้มลายหายไป
กับมาที่ทางด้านเวทีอีกครั้งหยำฉาได้เกร็งฝ่ามือของตนเองเพื่อ รวบรวมพลังทั้งหมดของตนเองออกมา นิ้วมือทั้งห้าขยับไปมาพร้อมกับอาการเกร็งเป็อย่างมาก ก่อนที่จะมีลูกบอลแสงพุ่งออกมาจากฝ่ามือของหยำฉา
“แห่กกก ลองโดนเ้านี้หน่อยเป็ไง” หยำฉาได้ปาบอลใส่กาโร่แต่อีกฝ่ายก็เอียงคอหลบได้ ก่อนที่ลูกพลังนั้นจะพุ่งไปไหนไกล หยำฉาได้ทำมือควบคุมให้บอลพลังงานของตนเลี้ยวกลับมาหากาโร่อีกครั้ง แต่กาโร่นั้นเพียงขยับนิดหน่อยก็หลบได้อีกครั้ง หยำฉาก็ได้ทำแบบเดิมอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้งเพราะกาโร่นั้นสามารถหลบได้อย่างง่ายดาย
“นี้หรอไม้ตายของแก เห้อช่างน่าเบื่อเสียนี้ก่ะไร” กาโร่ถอนหายใจออกมาก่อนที่จะซัดหลังหมัดซ้าย เข้าใส่บอลพลังงานของหยำฉาจนมันเปลี่ยนทิศทางก่อนจะเอ๋ยบางอย่างกับอีกฝ่าย “ยืนโล่งแบบนั้นไม่ฉลาดเลยสักนิดไอเ้าโง่ งั้นข้าคนนี้จะให้ขอขวัญก่อนจากลาละกัน” กาโร่ฉีกยิ้มหลังพูดจบแล้วได้เข้าประชิดหยำฉาจนอีกฝ่ายใ
“อะไรกัน!”หยำฉาใมากจนสมาธิหลุดการควบุมจากบอลพลังงาน “ข้าจะให้แกดูเพลงหมัดสายน้ำทลายหินของข้าผู้นี้จงภูมิใจเสียเถอะ” หลังสิ้นคำพูดของกาโณ่เ้าตัวได้ซัดเพลงหมัดสายน้ำทลายหินเข่าใส่ หยำฉาแบบไม่ยั้งจนตัวหยำฉาบิดเบี้ยวไปมา บนร่างก็เกิดลอยหลุมของหมัดต่างๆ ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เหล่าพ้องเพื่อนของหยำฉาได้แต่มองความโหดร้ายที่เกิดขึ้น กับหยำฉาอย่างทำอะไรไม่ได้บลูม่ากับปูอันได้แต่มองด้วยน้ำตาที่มองคนที่พวกเค้ารัก ที่ถูกกระทำแบบนี้จนพวกเค้าลงเข่าทรุดลงไปนั้งอยู่กับพื้น กาโร่นั้นซัดหยำฉาด้วยความเร็วสูงจนไม่มีใครสามารถมองตามทุกหมัดของเค้าได้ทัน กาโร่ได้วาดมือเป็วงกลมแล้วซัดฝ่ามือของเค้าใส่กลางลำตัวของหยำฉาจนเ้าตัว กระอักเืออกมา ไม่นานคลื่นแรงปะทะได้พุ่งออกจากศูนย์กลางโจมตีของร่างหยำฉาได้กระจายไปตามร่างกาย จนส่งผลให้เ้าตัวพุ่งไปกระแทกกำแพงอีกต่อนึงเป็อันเสร็จพิธีของกาโร่
“แหม่ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตล่ะแบบนี้ แต่ถ้ามันตายก็อดได้สู้ต่อนะสิแต่เราก็เบาแล้วน่ะออกแรงนิดหน่อยด้วยคงไม่ตายหรอกมั้ง ถึงจะซัดเข้าใส่จุดสำคัญต่างๆบนร่างก็เถอะ หมอนั้นก็ไม่คธรรมดาคงไม่น่าตาย แต่ถ้าตายก็คงน่าผิดหวังเกินไปล่ะมั้ง” กาโร่บ่นกับตัวเองพร้อมกับมองดูเหล่ากรรมการที่เข้ามาดูร่างของหยำฉาที่ โดนยำเละเป็หมูสับนั้นก็ได้ส่งสัญณาญมือว่าอีกฝ่ายยังไม่ตาย ทำให้ต้องรีบรักษาโดยด่วน
“ผู้ชนะของรอบชิง 4 คนรอบสุดท้ายก็คือ กาโร่ครับคุณผู้ขม” โฆษกได้ประกาศออกมาแต่เหล่าผู้ชมกับเงียบกริบ ก่อนที่จะส่งเชียร์ออกมา
“อืมจะได้แต้มแค่ไหนกันน่ะคงจะได้นิดเดียวแง้มๆ” กาโร่เดินลงจากเวทีพร้อมกับบ่นงุบงิบกับตนเอง
31K
