ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

ตรวจสอบ

           ชิงเถาหลังจากนางกลับมาจากไปดูลาดเลาร้านขายไก่ทั้งสามมานอกจากนางจะเสียเงินทองอุดหนุนร้านพวกเขาแล้วก็ดูเหมือนจะไม่ได้ความอะไรเลยแต่ก็ไม่ถือว่าเสียเวลาแต่อย่างไรเพราะชิงเถานางถือว่านางได้กำไรแล้วจากการได้ไก่ฟ้ามาเลี้ยงส่วนหน้าที่สืบข่าวต่อชิงเถาก็มอบหน้าที่ต่อให้เชี่ยนเชี่ยนนางรับไปซึ่งเชี่ยนเชี่ยนนางก็ไม่ได้อิดออดจะไปตรวจดูให้แต่อย่างไรเพราะนางรู้แล้วว่าความสามารถของชิงเถานางทำได้แค่ไหนกัน

“อะไรกันน้องรองไหนว่าจะไปดูท่าทีพวกร้านขายไก่ทำไมเป็นว่าไปอุดหนุนพวกเขามาเสียเยอะแยะซะอย่างนั้น”ลี่ถิงเอ่ยถามน้องสาวอย่างขำๆ เมื่อเห็นคนงานช่วยกันขนทั้งไก่ตัวเป็นๆและตัวที่ตายแล้วลงจากรถม้า

“พวกนี้ก็จะเป็นอาหารค่ำของเรานั่นแหละเจ้าค่ะส่วนเจ้าพวกนี้ก็ซื้อมาต่อยอด ฝากพวกท่านทำที่อยู่ให้พวกมันด้วยนะ”ชิงเถาเอ่ยตอบพี่สาวก่อนจะเอ่ยสั่งงานกับคนงานให้จัดการทำกรงสำหรับเลี้ยงไก่ฟ้าของนางอย่างไรมันก็เป็นนกถ้าไม่ทำที่ให้มันอยู่ดีๆ มันอาจจะบินหนีไปได้

“ได้ขอรับ”คนงานตอบรับแล้วช่วยกันขนย้ายไก่ฟ้าพร้อมด้วยไข่ไก่ป่ากลับไปอย่างเบามือ

“ขนของมันสวยจัง”ลี่ถิงเอ่ยชมไก่ฟ้าที่คนงานถือเดินออกไป

“ใช่เจ้าค่ะขนมันนำมาทำเครื่องประดับของตกแต่งได้น่ะเจ้าคะ”ชิงเถาเอ่ยถึงประโยชน์ของไก่ที่นางเสียเงินหลายตำลึงซื้อมา

“เช่นนั้นหรือดีจริงแต่ตอนนี้เข้าเรือนก่อนเถอะ”ลี่ถิงคิดถามน้องว่าอย่างสนใจก่อนจะชวนชิงเถาเจ้าเรือนไปพักผ่อน

           ชิงเถาที่กลับจวนมาแล้วนั้นแต่ว่าเชี่ยนเชี่ยนนางไม่ได้กลับมาด้วยเพราะมีหน้าที่ที่ได้รับมองหมายกึ่งขอร้องจากชิงเถามานางจึงต้องเร่งทำให้เร็วที่สุดก่อนที่หลักฐานมันจะถูกทำลายจนหมดสิ้น

           หลังบ้านหลังหนึ่งที่เป็นสถานที่เลี้ยงไก่สำหรับนำไปขายของครอบครัวพวกเขาเลี้ยงไก่ไว้เกือบสามร้อยตัวด้วยกันหน้าที่ดูแลเป็นของชายและหญิงสูงวัยคู่หนึ่งและเด็กชายอีกสองคนด้วยพื้นที่ตรงนี้อยู่นอกกำแพงเมืองจึงมีพื้นที่พอสมควรสำหรับเลี้ยงไก่แบบปล่อยให้มันไปหาอาหารเองแต่ก็ยังให้อาหารพวกมันด้วยเช่นกันเชี่ยนเชี่ยนบินตรวจสอบดูรอบๆ ทั้งพื้นที่ของบ้านพวกเขาและพื้นที่เลี้ยงไก่ทั้งหมดจนแน่ใจว่าทุกอย่างได้ผ่านสายตานางหมดแล้วนางจึงได้ละออกมาบินไปยังที่ต่อไป

           บ้านหลังที่สองที่เชี่ยนเชี่ยนมาถึงนั้นมีพื้นที่หลังบ้านกว้างกว่าหลังแรกเสียอีกมีทั้งพื้นที่แห้งและยังมีบ่อน้ำให้พวกเป็ดได้ลงไปเล่นด้วย บ้านหลังนี้เลี้ยงทั้งเป็ดและไก่ในจำนวนพอๆกันซึ่งเชี่ยนเชี่ยนนางก็ทำเช่นเดิมคือบินไปทั่วดูสิ่งของและหยุดฟังคำพูดสนทนาอยู่ครู่มใหญ่ก่อนจะจากหนีมาและแห่งที่สามเชี่ยนเชี่ยนก็ยังทำเช่นเดิมนางตรวจตราไปทั่วพื้นที่รวมไปถึงพื้นที่รอบๆด้วยว่ามีสิ่งใดผิดปกติหรือไม่เพราะไม่แน่ว่าคนที่ก่อเหตุอาจนำหลักฐานออกไปทิ้งแล้วก็ได้หรือที่เป็นไปได้พื้นที่ใกล้ๆ อาจมีเห็ดตัวปัญหาเกิดอยู่แล้วไก่ไปกินเป็นได้ดังนั้นเชี่ยนเชี่ยนนางจึงใช้เวลาในการตรวจดูพอสมควร

“เป็นเช่นไรบ้าง”ชิงเถาเอ่ยถามเชี่ยนเชี่ยนทันทีเมื่อเห็นนางบินกลับมาแล้ว เชี่ยนเชี่ยนใช้เวลานานพอสมควรจนตอนนี้ชิงเถาขึ้นมาบนห้องนอนแล้ว

‘ก็ได้ความอยู่มากกว่าใครบางคนน่ะนะ’เชี่ยนเชี่ยนเอ่ยกระแทกกระทั้นถึงใครบางคนเล่นๆ

“ว่าอย่างไรบ้าง”ชิงเถานางมองข้ามไปไม่สนใจประโยคเมื่อครู่แต่อย่างใดเอ่ยถามออกมาอย่างร้อนใจ

‘ก็นะ เป็นอย่างเจ้าคาดไว้ก่อนหน้านี้ที่มันต้องมาจากหนึ่งในสามของคนที่ส่งไก่ให้เราจริงๆ’เชี่ยนเชี่ยนอย่างน้อยนางก็ยังไม่ลืมชื่นชมในข้อสัญนิษฐานของชิงเถาที่มันเป็นประโยชน์พอที่จะเป็นแนวทางสืบต่อได้

“เช่นนั้นหรือๆแล้วใครกัน” ชิงเถาถามต่ออย่างใคร่รู้ใครกันชักกล้ามีเรื่องกับครอบครัวนางคิดว่าจะปิดได้มิดรึไม่รู้ซะแล้วว่านางยังมีผู้ช่วยมือดีอย่างเชี่ยนเชี่ยนอยู่เบี้องหลัง

‘คือเป็นอย่างนี้’เชี่ยนเชี่ยนเริ่มเล่าเรื่องราวให้ชิงเถาฟังจากที่นางไปตรวจสอบมาอย่างละเอียดด้วยการสำรวจแบบไม่มีใครเห็นตัวนางได้นั้นมีประโยชน์นานัปการสามารถเข้าออกห้องนั้นห้องนี้ได้อย่างใจชอบไม่มีใครสงสัยจึงทำให้ได้ข้อมูลมาหลายอย่างทั้งกล่องไม้ที่เคยเป็นที่จัดเก็บเห็ดพิษนั้นด้านในยังมีผ้ารองกล่องที่ยังมีเศษเห็ดหลงเหลืออยู่หรือว่าจะเป็นเงินเป็นสิบๆตำลึงทองที่ถูกเก็บไว้อย่างดีในบ้านซึ่งมันไม่น่าแปลกใจหรือที่ครอบครัวที่ค้าขายเพียงอาหารสดในตลาดจะมีเงินเก็บเยอะขนาดนี้และอีกอย่างถ้าไม่นับตระกูลที่ใหญ่โตแล้วนั้นไม่มีใครมีเงินตำลึงทองใช้กันหรอกอีกอย่างพวกเขาก็นิยมแลกเปลี่ยนตั๋วเงินไว้ใช้กับแล้วเพื่อความปลอดภัย

“แล้วแบบนี้เราจะสืบต่อได้ไหมว่าใครเป็นคนว่าจ้าง”ชิงเถาลองถามความคิดเห็นของเชี่ยนเชี่ยนดู เพราะลำพังตัวนางแล้วคงทำอะไรไม่ได้มากต้องถามอีกคนว่าจะช่วยนางหรือไม่นั่นเอง

‘ก็คงได้ แต่ต้องใช้เวลาเพราะเราไม่รู้ว่าพวกมันติดต่อพูดคุยกันอย่างไรหรือเจ้าควรจะมอบให้ทางการช่วยต่อก็ได้นะหลักฐานเท่านี้ก็คงเพียงพอให้สืบต่อแล้ว’ เชี่ยนเชี่ยนเสนอแนวนาง เพราะอย่างไรถ้าจะเอาผิดกับอีกฝ่ายก็ต้องให้ทางการเข้าจัดการอยู่ดีถึงแม้ว่าโลกนี้จะล้วนเต็มไปด้วยคนมีวรยุทธ์และใช้หลักเกณฑ์ในยุทธภพตัดสินแต่ว่าอย่างไรเสียที่นี่ก็คือเมืองหลวงยังคงมีผู้ปกครองประทับอยู่ไม่ไกลจะใช้หลักการล้างแค้นกันก็คงทำได้แต่ถ้าให้ทางการจัดการพวกมันด้วยก็จะได้ซะใจมากขึ้น

“เช่นนั้นข้าจะลองไปพูดคุยกับท่านจ้าวซงอวี้ก่อนว่าตามข้อมูลที่เรามีนั้นพอจะเป็นหลักฐานมัดตัวพวกมันได้มากน้อยแค่ไหนเพราะหากปล่อยไว้นานพวกมันคงทำลายหลักฐานทิ้งหมดพอดี”ชิงเถาตกลงที่จะนำเรื่องไปพูดคุยกับเจ้าหน้าที่สืบสวนคดีอย่างจ้างซงอวี้ก่อนเพราะเขาน่าจะมีเส้นสายสืบข่าวได้มากกว่าเชี่ยนเชี่ยนที่ต้องทำงานคนเดียวอยู่แล้ว