บทที่ 49 นี่เธอกำลังจะได้เห็นก้าวแรกในการขึ้นสู่จุดสูงสุดในชีวิตของเทพบุตรเหรอเนี่ย!?
เฉินลั่วลั่วเดินตามหลังซือหลินที่กำลังช่วยเซี่ยเสี่ยวเล่ยถือกระเป๋าขึ้นไปชั้นบน เธอกลอกตาอย่างไม่หยุด
ผู้ชายคนนี้ใช้วิธีอะไรกันนะถึงสามารถผ่านด่านป้าหอมาได้ง่ายๆ!
เซี่ยเสี่ยวเล่ยอุ้มกล่องอุปกรณ์เดินตามหลังทั้งสองคนที่สัมภาระหนักเต็มตัว
นี่เป็นภาพที่ไม่รู้จะอธิบายยังไง …
"โอ้โห สาวแกร่งสูง 170 เซนติเมตร แต่ดันสู้พละกำลังสาวน้อยสูง 158 เซนติเมตรไม่ได้" ระบบ 666 แอบแขวะ
"…" คราวนี้ เซี่ยเสี่ยวเล่ยอยากจะกลอกตาเหมือนเฉินลั่วลั่วบ้าง
อันที่จริงเธอแค่วางแผนนิดหน่อย … แกล้งทำเป็นอ่อนแอ ยังไงซะเทพบุตรก็เต็มใจช่วยเธออยู่แล้ว เธอก็ต้องให้เกียรติเขาสิ!
ห้องพักของเฉินลั่วลั่วอยู่ชั้นสาม แป๊บเดียวก็ถึง เฉินลั่วลั่วโบกมือลาเซี่ยเสี่ยวเล่ยแล้วนัดกินข้าวเย็น จากนั้นก็ลากกระเป๋าเข้าไปในหอพัก
เซี่ยเสี่ยวเล่ยกับเฉินลั่วลั่วเรียนกันคนละคณะ ดังนั้นถึงจะอยู่หอพักเดียวกัน แต่ก็อยู่คนละชั้น
"ชั้นไหนเหรอเสี่ยวเล่ย?" ซือหลินถาม
"ชั้นห้าค่ะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอบ
"งั้นแสดงว่าเหลืออีกแค่สองชั้น โอ๋เอ๋พยายามหน่อยนะอย่างพึ่งร้องไห้" ซือหลินถือกระเป๋าเดินขึ้นบันได แถมยังแซวเซี่ยเสี่ยวเล่ย
"เทพบุตรมุกนี้มันแป้กนะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยแขวะอย่างไม่ไว้หน้า
ซือหลินทำเสียง "จิ๊ส์" ไม่เล่นด้วยแล้วไม่น่ารักเอาซะเลย
ตรงบันไดมีคนเดินผ่านไปมามากมาย ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง การที่ผู้ชายหล่อๆอย่างซือหลินปรากฏตัวแบบนี้ มันกระตุ้นความอยากรู้ของคนอื่นๆและพากันหันมามองตาม
ถ้าแค่มองก็ไม่เป็นไร แต่พอมองปุ๊บแล้วเห็นรูปร่างหน้าตาของซือหลิน ก็เล่นเอาสาวๆ หลายคนละสายตาไม่ได้เหมือนกับว่าดวงตาถูก "กาว" ติดไว้
เซี่ยเสี่ยวเล่ยได้ยินเสียงซุบซิบและเห็นท่าทีตื่นเต้นของสาวๆที่พูดถึงความหล่อของเทพบุตร
นี่แหละคืออิทธิพลของเทพบุตร เขาเกิดมาเพื่อเป็นไอดอลจริงๆ! อนาคตนายต้องรุ่งโรจน์แน่ๆ!
เตรียมใจไว้เลยฉันจะเกาะขานายให้แน่น!
"พี่คะ ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ?" พึ่งจะถึงชั้นสี่ ซือหลินก็โดนผู้หญิงกลุ่มหนึ่งขวางไว้
สาวๆในหอสี่คนบุกเข้ามาจู่โจมพร้อมกัน แต่เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่ได้ว่าอะไร เพียงให้ความสนใจกับการแต่งหน้าของพวกเธอ
"ได้สิครับ!" แล้วเธอก็ได้ยินเทพบุตรตอบตกลงพร้อมกับส่งรอยยิ้มที่ทำดาเมจมหาศาล
โอ้โหเทพบุตร นายมีพรสวรรค์ในการเป็นไอดอลจริงๆนะ
"ให้ฉันช่วยถ่ายให้ไหมคะ?" เห็นว่าผู้หญิงสี่คนกำลังตัดสินใจว่าใครจะเป็นคนถ่ายรูป เซี่ยเสี่ยวเล่ยจึงเสนอตัว
"ได้เหรอคะ?" หนึ่งในสี่คนถาม
"ได้ค่ะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยวางกล่องไว้ข้างๆ รับโทรศัพท์จากผู้หญิงคนนั้น
ซือหลินยืนอยู่ตรงกลางของผู้หญิงสี่คน เผยยิ้มสดใส แสงแดดที่ส่องเข้ามาจากหน้าต่างกระทบตัวเขาอย่างอ่อนโยน
แช่ะ!
เซี่ยเสี่ยวเล่ยคืนโทรศัพท์ ผู้หญิงทั้งสี่คนกล่าวขอบคุณเธอ และซือหลินไม่หยุด
"แฟนพี่หน้าตาดีมากเลยค่ะ หล่อกว่าดาราอีก! ดีใจมากเลยที่ได้ถ่ายรูป ขอบคุณนะคะ!" ผู้หญิงที่ให้เซี่ยเสี่ยวเล่ยช่วยถ่ายรูปจับมือเธอ เอ่ยปากชมซือหลินและบอกว่าตัวเองตื่นเต้นมาก
"เอ่อ … เขาไม่ใช่แฟนฉันค่ะ" ถึงจะเข้าใจผิดแบบนี้แล้วรู้สึกดี แต่เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ต้องอธิบาย เพราะเธอไม่ได้คิดอะไรกับเทพบุตรแบบนั้น
"ถ้างั้นพวกเราพอมีโอกาสไหมคะ?" ผู้หญิงสี่คนมองหน้ากัน พูดติดตลก
ซือหลินยิ้ม ไม่ได้ปฏิเสธ แค่ทำตัวสบายๆ ผ่อนคลายมาก
หลังจากคุยกันครู่หนึ่ง ซือหลินกับเซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ขึ้นไปชั้นบนต่อ
"ฉันว่าที่เธอแนะนำมามันก็น่าสนใจดีนะ" ซือหลินพูดขึ้น
"หืม?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยหันไปมองเขา
" หรือว่าฉันจะ … เดบิวต์เป็น Center ซะเลย?" ซือหลินมองเซี่ยเสี่ยวเล่ย ยิ้มพลางเสยผม น้ำเสียงเหมือนกำลังลองเชิง
เซี่ยเสี่ยวเล่ยอึ้ง ข้างในใจรู้สึกตื่นเต้นและดีใจ แต่ภายนอกทำหน้าเหรอหรา
ความรู้สึกแบบนี้มัน…
นี่เธอกำลังจะได้เห็นก้าวแรกในการขึ้นสู่จุดสูงสุดในชีวิตของเทพบุตรเหรอเนี่ย!?