ฉันฟื้นขึ้นมาอีกที ก็อยู่โรงพยาบาลแล้ว ล่าสุดฉันโทรไปหาวาฟิกซ์ เื่งานแสดงว่าจะรับไหม เพราะมีผู้กำกับ ชาลี ติดต่อมาทางฉันแล้ววานให้ฉันส่งบทให้วาฟิกซ์อ่านแล้วพิจารณา แล้วภาพทุกอย่างก็ดับลง มาอยู่อีกทีก็โรงพยาบาลแล้ว
เชอรี่: คุณพยาบาล ถ้าฉันขอออกจากโรงพยาบาลได้ไหมคะ
คุณพยาบาล : อันนี้ต้องแจ้งคุณหมอก่อนนะคะ
เชอรี่: ฉันมีธุระน่ะค่ะ
วาฟิกซ์ : ธุระอะไรของเธอ
เชอรี่: ฉันหายดีแล้ว
วาฟิกซ์ : เหรอ เธอฝืนตัวเองมาต้องหลายวัน ทีตอนนี้มา
บอกหายดีแล้ว
เชอรี่: คือฉันไม่ชอบนอนโรงพยาบาลน่ะ
วาฟิกซ์ : เดี๋ยวฉันอยู่เป็เพื่อน 2-3 วันนี้ฉันว่างงานด้วยสิ
เชอรี่: นายจะบ้าเหรอมาเฝ้าฉันน่ะ
วาฟิกซ์ : เธอหายไข้แล้วมีปากมีเสียงเลยนะ
เชอรี่: อุ๊ป!! ฉันลืมตัวน่ะ
วาฟิกซ์ : ไม่ทันแล้วมั้ง
เชอรี่: ขอบคุณนายมากนะวาฟิกซ์
วาฟิกซ์ : ไม่เป็ไร
เชอรี่: เสื้อนายเดี๋ยวฉันซักคืนให้ฉันนะ
วาฟิกซ์ : อืม ห้ามซักขาดเด็ดขาด
เชอรี่: งานบ้านไว้ใจฉันได้
วาฟิกซ์ : ผมอยู่กับเธอสองต่อที่โรงพยาบาล ผมไม่ชินน่ะ ผมทำไม่ถูกเหมือนกัน ผมเลยขอตัวไปนอนก่อน
เชอรี่: ฝันดีนะ
วาฟิกซ์ : เธอพูดดีๆกับเขาเป็เหมือนนิน่า
เชอรี่: แหม! นายก็ใช่ย่อย
วาฟิกซ์ : เถียงเก่งนะ จำไว้
เชอรี่: ฉันขอนอนบ้างดีกว่า
วาฟิกซ์ : ว่าแต่เธอหายปวดท้องหรือยัง
เชอรี่: ดีขึ้นแล้วค่ะ
วาฟิกซ์ : อย่าเป็แบบนี้อีก ถ้าเป็ไข้ ปวดหัว ปวดท้องให้รีบบอกฉัน อย่าเก็บไว้คนเดียวแบบนี้อีกเป็อันขาด
เชอรี่: อือ ฉันแค่กลัว
วาฟิกซ์ : กลัวอะไรของเธอ
เชอรี่: หลับไปแล้ว
วาฟิกซ์ : คำถามของฉันไม่มีความหมายเลยสินะ
ั้แ่เธอเริ่มป่วย ผมได้นั่งมองตอนเธอหลับมาเป็เวลาหลายวัน และก่อนวันที่ผมจะพาเธอมาโรงพยาบาลได้มานั่งดูกล้องวงจรปิดย้อนหลัง พอได้รู้ว่าเธอยังไม่หายดีเลย ก็ออกจากโรงพยาบาลรีบมาทำงานกับผมซะก่อน เธอทำแบบนี้แล้วจะไม่ให้ผมแอบชอบเธอได้ยังไง ตอนเธออยู่คอนโดกับผมๆดีใจมากเลยนะ อันที่จริงผมก็ไล่เธอไปงั้นแหละ ใจจริงอยากให้เธออยู่ อยู่เป็เพื่อนผม เถียงผม ทำกับข้าวให้ผมกิน ดูทีวีด้วยกัน แค่นี้ผมก็ไม่เหงาแล้ว
8K
